สินค้าเกี่ยวกับอาจารย์สอง อะไรควรสะสมเป็นของแฟน

หมอพอร์ชเป็นเทพบุตรที่ใครๆชื่นชอบนักหนา ที่จริงแล้วมีอีกตัวตนที่พายเท่านั้นที่รู้ เพราะเธอคือของเล่นนอกเวลางานของเขา คนที่เธอต้องยอมตามใจทุกอย่างเพื่อเงิน

เธอรู้ว่าเขา ไม่ได้ต้องการความสัมพันธ์ยืนยาว เธอจึงตั้งใจจะเป็นเพียงของเล่นเท่านั้น แต่เธอ ไม่รู้ว่า เขาอยากเล่นสนุก และหวงของเล่นส่วนตัว แบบไม่ให้ใครหน้าไหน มายุ่งกับ ของเล่นของเขา

"หากโลกนี้เหลือคนที่รักท่านเพียงสองคน ข้าคือหนึ่งในนั้น... และหากวันใดที่ท่านไม่รักตัวเองแล้ว ข้าก็ยังจะเป็นคนเดียวที่รักท่านสุดหัวใจ" 'ท่านอ๋อง' ผู้ถูกขนานนามว่าแม่ทัพปีศาจ โหดเหี้ยม เย็นชา และไร้หัวใจ โลกทั้งใบของเขามีเพียงพี่สาวที่เขารักและปกป้องสุดชีวิต จนไม่เหลือพื้นที่ให้ใครได้ก้าวเข้าไป แต่ท่ามกลางสายตาที่หวาดกลัวและคำสาปแช่งจากทุรชน กลับมีหญิงสาวตัวเล็กๆ อย่าง 'จูซานเฉียว' ที่เฝ้ามองเขาด้วยสายตาที่ต่างออกไป นางไม่ได้รักเขาที่เกียรติยศ นางไม่ได้รักเขาที่ความเก่งกาจ แต่นางรัก... แม้ในวันที่เขาเกลียดตัวเองที่สุด "คนทั้งโลกอาจตราหน้าว่าท่านคือปีศาจ แต่สำหรับซานเฉียว ท่านคือโลกทั้งใบที่ข้าอยากโอบกอดไว้ด้วยรักทั้งหมดที่ข้ามี"

เรื่องราวความอบอุ่นยัง ยัง ไม่จบลงในเมื่อ องค์ชายแฝดผู้ซึ่งอุปนิสัยแตกต่างกันสุดขั้ว จะมาโลดแล่นโดยฝีมือสร้างสรรค์ของจันทร์ส่องแสงอีกครั้ง เรื่องราวต่อจาก นี้จะเป็นเช่นไร จะสุขเศร้าและอบอุ่นใจแค่ไหน เตรียมน้ำตา และรอยยิ้มไว้ให้พร้อม ความรักหาบังคับได้ไม่ แต่ความผูกพันมีค่าเกินกว่าจะทำลายมัน อย่าเสียน้ำตาหากเราต้องพรากจากกัน แต่จงยิ้มรับ และเฝ้ารอว่าสักวันเราจะมาพบกันอีกครั้ง

สองเด็กสาววัยกำลังอยากรู้อยากลอง ที่ต้อง มาใกล้ชิดกับติวเตอร์หนุ่มสุดหล่อ (และสุดหื่นด้วย) การเรียนวิชาหลักจึงกลายเป็นเรื่องรอง เพราะสองสาวเว้าวอน อยากจะให้เขา ติววิชาเสริมซะงั้น ความจริงแล้ว มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนัก สำหรับ ติวเตอร์รูปหล่อ

(แม่ทัพหนุ่มยุคโบราณ x เศรษฐีนีคนงาม โบราณเชื่อมโยงกับปัจจุบัน + กักตุนเสบียง + โครงสร้างพื้นฐาน + ยุคข้าวยากหมากแพง) เย่มู่มู่พบว่าแจกันที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษมีอิทธิฤทธิ์สามารถพาทะลุไปยุคโบราณเมื่อสองพันปีก่อนได้อย่างน่าอัศจรรย์ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงได้รู้จักกับแม่ทัพหนุ่มยุคโบราณคนหนึ่ง แม่ทัพเฝ้าพิทักษ์เมืองสำคัญบริเวณชายแดน ตกอยู่ในวงล้อมของทัพใหญ่สามแสนนายของเผ่าหมาน เกิดภัยแล้งรุนแรง แม่น้ำแห้งเหือด ราษฎรสองแสนหิวตายเหลือเพียงแปดหมื่นคน ด้วยความอับจนปัญญา แม่ทัพอธิษฐานขอน้ำและอาหารจากเทพยดา หวังให้ราษฎรมีชีวิตรอดต่อไป เย่มู่มู่โบกมือ ได้เลย! เธอกักตุนเสบียงปริมาณมหาศาล นำมาช่วยเหลือทหารกับราษฎรทั้งหลาย ซาลาเปา หมั่นโถวนึ่ง หมั่วโถวเกลียว ขนมปังไส้เนื้อ...ทุกวันไม่ซ้ำกัน ทำให้คนโบราณทึ่งในอาหารเลิศรสจากยุคปัจจุบันเล็กน้อย ส่งตำราพิชัยสงคราม กักตุนเสบียง เกณฑ์ทหาร สร้างโรงงานคลังสรรพาวุธ...ทำให้คนโบราณต้องตะลึงในการทหารยุคใหม่ เมื่อเธอถูกคนหลอกลวง กิจการครอบครัวที่ได้รับสืบทอดมาถึงคราวล้มละลาย แม่ทัพก็ส่งเงินทอง ตำรา ภาพวาด พู่กัน โบราณวัตถุและเครื่องเคลือบมาให้เป็นการตอบแทนบุญคุณ... เธออาศัยวัตถุโบราณเหล่านี้ฟื้นฟูกิจการครอบครัวจนกลายเป็นเศรษฐีนี ก้าวสู่จุดสูงสุดในชีวิต! ขณะที่แม่ทัพอาศัยอาวุธยุทโธปกรณ์สมัยใหม่ที่เย่มู่มู่นำมาสนับสนุน กำราบหมานอี๋ ฟื้นฟูแผ่นดิน คืนความสงบให้หกแคว้น รวมใต้หล้าเป็นหนึ่งเดียว! ตกลงกันไว้ว่าจะสร้างวัดให้เธอแล้วให้ลูกหลานกราบไหว้บูชาสืบไป แม่ทัพหนุ่มกลับส่งหนังสือสมรสมาให้ ภูผามหานทีเป็นพยาน ถึงวันใต้หล้าสงบสุข เฝ้ารอการพบกันกับท่านอีกครา หนังสือสมรสทับอยู่บนชุดเจ้าสาว หน็อยแน่ นายแม่ทัพตัวดี เจตนาที่แท้จริงของนายคือแบบนี้เองสินะ!