หนังปี 2022 เรื่องใดได้รับคะแนนสูงสุดจาก IMDb?

ปี 2022 เป็นปีที่ยากจะลืมไปจากฐานะคนคลั่งไคล้หนังทดลองและหนังครอบครัวผสมกัน ฉันมองว่าโดยรวมแล้วนักวิจารณ์ส่วนใหญ่ยกให้ 'Everything Everywhere All at Once' เป็นหนังใหม่ที่ได้คะแนนสูงสุดของปีนั้น เพราะมันทำอะไรหลายอย่างได้ลงตัวทั้งบท การแสดง และการออกแบบเสียง-ภาพ การที่งานของแดน ไชเนิร์ต (Dan Kwan) และแดเนียล แชนเชลท์ (Daniel Scheinert) ผสานแนวไซไฟ คอเมดี ดราม่า และแอ็กชันเข้าด้วยกันแบบไม่หนักหัว ทำให้นักวิจารณ์ทั้งสายสากลและสายเทศเห็นด้วยกันว่าหนังมีความสดใหม่และทรงพลัง หนังเรื่องนี้ยังชนะรางวัลใหญ่อีกมากมายจนกลายเป็นมาตรฐานอ้างอิงของปีนั้น ต่างจากหนังบล็อกบัสเตอร์เช่น 'Top Gun: Maverick' ที่ได้คำชมอย่างกว้างขวางด้านเทคนิคและความบันเทิง หรือหนังอินเดียอย่าง 'RRR' ที่ทำให้โลกตื่นเต้นกับพลังภาพและดนตรี แต่ถาวรที่สุดในเชิงคะแนนวิจารณ์ก็มักจะตกไปที่ 'Everything Everywhere All at Once' เสมอ นี่เป็นความประทับใจที่ยังคงอยู่กับฉันทุกครั้งที่คิดถึงปี 2022

บอกเลยว่ารายการหนังวันสิ้นโลกที่นักวิจารณ์ยกให้คะแนนสูงสุดมักจะเป็นหนังคลาสสิกที่เล่นกับความเป็นประชดและสยองร่วมกันได้ดี เช่น 'Dr. Strangelove' ซึ่งได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์อย่างล้นหลามและมีคะแนนรีวิวในระดับแนวหน้า ในฐานะคนที่ชอบหนังที่ใช้มุกมืดและมุมมองเชิงวิพากษ์ต่อสงคราม ฉันชอบว่าหนังเรื่องนี้ไม่พยายามจะทำให้ตัวเองดูยิ่งใหญ่ด้วยฉากแอ็กชัน แต่มุ่งไปที่บทสนทนาและสัญลักษณ์ทางการเมือง ผลลัพธ์คือหนังที่ตราตรึงและถูกจัดอันดับสูงในหลายสำนักรีวิว นักแสดงและการกำกับทำให้มุกเสียดสีมีน้ำหนักจนกลายเป็นผลงานที่ถูกยกให้เป็นหนึ่งในหนังวันสิ้นโลกที่มีคะแนนสูงสุดตลอดกาล

บน Netflix ในปีล่าสุด ผลงานที่ผมมองว่าได้รับคำชมและคะแนนบน IMDb สูงสุดบ่อยครั้งคือ 'All Quiet on the Western Front' ซึ่งโดดเด่นทั้งด้านการเล่าเรื่องและงานภาพที่เข้มข้น ผมเป็นคนชอบจับเทรนด์ภาพยนตร์แบบลึก ๆ และสำหรับปีล่าสุดงานชิ้นนี้ได้รับความสนใจจากทั้งผู้ชมและนักวิจารณ์ เรื่องเล่าที่หนักแน่นและการแสดงที่จริงจังทำให้คะแนนบน IMDb ขยับสูงอย่างเห็นได้ชัด คะแนนไม่ได้สูงเพียงเพราะกระแสชั่วคราว แต่เพราะองค์ประกอบทางศิลป์ที่ครบถ้วน เช่น การกำกับที่คุมโทนได้ดี ดนตรีประกอบที่ช่วยเสริมบรรยากาศ และฉากที่แสดงอารมณ์ได้เข้มข้น การที่หนังคว้ารางวัลหรือเข้าชิงตามเทศกาลใหญ่ ๆ ก็ช่วยยืนยันว่าคนดูให้ความเชื่อถือในงานชิ้นนี้มากกว่าหนังฟอร์มยักษ์บางเรื่อง นับเป็นหนึ่งในตัวเลือกแรก ๆ ที่ผมจะแนะนำให้เพื่อน ๆ ดูถ้าอยากสัมผัสหนัง Netflix ที่มีคะแนน IMDb สูงสุดในช่วงปีที่ผ่านมา

ภาพยนตร์ผีไทยที่มักครองตำแหน่งคะแนนรีวิวสูงสุดบนเว็บไซต์ต่างประเทศคือ 'Shutter'. ฉันดูหนังเรื่องนี้มาตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น และสิ่งที่ทำให้ผู้คนให้คะแนนสูงไม่ได้มีแค่วิชวลสยองอย่างเดียว แต่เป็นการเล่าเรื่องที่ใช้ภาพถ่ายเป็นตัวพาเล่า ประกอบกับบรรยากาศชวนคลุ้มคลั่งและปมด้านศีลธรรมที่ฝังตัวในตัวละคร ทำให้ทั้งผู้ชมทั่วไปและนักวิจารณ์ต่างชื่นชม ยิ่งดูบนจอคม ๆ แล้วรายละเอียดของเงาและแสงยิ่งกระแทกจิตใจ ในฐานะแฟนหนังผี ฉันชอบที่หนังไม่พึ่งแต่กระโดดหลอก แต่ใช้ความรู้สึกผิดและความลับเป็นคติของความน่ากลัว ซึ่งมักทำให้คะแนนรีวิวคงที่ตลอดปี แม้คนรุ่นใหม่จะโตขึ้น แต่เวลาเห็นชื่อ 'Shutter' ในลิสต์ “best Thai horror” ฉันก็ยังนึกถึงความช็อกแรก ๆ อยู่ดี

ปี 2022 เป็นปีที่ฉันรู้สึกว่าภาพยนตร์บางเรื่องกล้าเสี่ยงและทำให้คำว่า 'ภาพยนตร์พาณิชย์' กับ 'ศิลปะ' มาบรรจบกันได้อย่างแสบสัน—หนังเรื่องหนึ่งที่นักวิจารณ์ทั่วโลกยกให้สูงสุดคือ 'Everything Everywhere All at Once' และฉันก็รู้สึกเหมือนถูกลากเข้าไปในโลกของหนังเรื่องนั้นตั้งแต่ช็อตแรก การชมครั้งแรกทำให้ฉันตาค้างเพราะจังหวะการตัดต่อและความคิดสร้างสรรค์ที่ไม่กลัวจะพังกฎเก่าของการเล่าเรื่อง นักวิจารณ์ชื่นชมไม่ใช่เพียงแค่ความแปลกใหม่ทางภาพ แต่เป็นการใช้ความบ้าคลั่งนั้นเพื่อขยายฝ่ายอารมณ์: ครอบครัว ความเสียสละ ความรู้สึกผิด และการยอมรับตัวเองในวิถีที่ซับซ้อนมากกว่าหนังแอ็กชัน/คอเมดี้ทั่วไป ความสามารถของทีมนักแสดงโดยเฉพาะการแสดงของนักแสดงนำ ทำให้เส้นเรื่องที่กระโดดไปมาระหว่างจักรวาลต่าง ๆ มีน้ำหนักทางอารมณ์แท้จริง จากมุมที่ฉันชอบสังเกตสื่อสำรวจความเห็นของนักวิจารณ์ หนังเรื่องนี้ปรากฏในหลายรางวัลใหญ่และได้รับคะแนนจากเว็บรวบรวมความเห็นในระดับสูง ซึ่งสะท้อนการยอมรับทั้งเชิงเทคนิคและเชิงเนื้อหา นั่นทำให้มันไม่ใช่แค่ปรากฏการณ์ชั่วคราว แต่เป็นหนังที่หลายคนชี้ว่าแทบจะเป็นตัวแทนภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของปี 2022 สำหรับคนที่ชอบหนังที่ทั้งโหด เสียดสี และอบอุ่นในเวลาเดียวกัน เรื่องนี้ให้ครบทั้งหมด และฉันยังคงคิดถึงฉากเล็ก ๆ บางฉากที่ซ่อนความหมายไว้ลึก ๆ อยู่เสมอ

ในฐานะคนดูที่ติดตามหนังสตรีมมิงมานาน ฉันมักจะยกนิ้วให้ 'Roma' เป็นคำตอบแรกเมื่อมีคนถามว่าเรื่องไหนจาก Netflix ได้รับการชื่นชมจากนักวิจารณ์มากที่สุด เรื่องนี้ไม่ใช่แค่หนังสวยแบบภาพขาวดำเท่านั้น แต่มันคือการรวมกันของทิศทางศิลป์ที่เฉียบคม การเล่าเรื่องเชิงส่วนตัว และความกล้าที่จะทำหนังในสเกลที่เงียบแต่หนักแน่น Alfonso Cuarón ใส่ทั้งความทรงจำและมุมมองทางสังคมลงไปจนหนังมีน้ำหนักทางอารมณ์ที่นักวิจารณ์หลายคนยกย่องอย่างไม่ลังเล ฉากยาวที่กล้องไหลไปตามชีวิตประจำวัน การจัดคอมโพสชันที่เหมือนภาพถ่ายยนต์ และการใช้เสียงอย่างสร้างสรรค์ ทำให้หลายสำนักวิจารณ์มองว่า 'Roma' เป็นงานภาพยนตร์ชั้นสูง ไม่เพียงแต่ได้คะแนนรีวิวสูง ๆ เท่านั้น แต่ยังทำให้คนวงการยอมรับว่าแพลตฟอร์มสตรีมมิงสามารถเป็นบ้านของผลงานศิลป์ระดับโลกได้จริง ๆ การที่หนังได้รับรางวัลและการเสนอชื่อในเวทีต่าง ๆ ยิ่งตอกย้ำตำแหน่งของมันในฐานะผลงานที่นักวิจารณ์ให้ความเคารพ ฉันจำไม่ได้ว่าครั้งแรกที่ดูบนจอทีวีแล้วรู้สึกสะเทือนขนาดนี้มาจากเรื่องไหน แต่ 'Roma' ทำให้ความละเอียดอ่อนในเรื่องครอบครัวความทรงจำ และบริบททางสังคมถูกถ่ายทอดอย่างตรงไปตรงมาและทรงพลัง ถึงแม้จะไม่ใช่หนังใหม่ล่าสุด แต่ถามถึงคะแนนจากนักวิจารณ์โดยรวมและอิทธิพลต่อวงการภาพยนตร์บนแพลตฟอร์มสตรีมมิง หนังเรื่องนี้ยังคงเป็นหนึ่งในชื่อที่ผมนึกถึงก่อนเสมอ — เหมือนงานชิ้นหนึ่งที่ยืนยันว่าหนังจาก Netflix สามารถยกระดับศิลปะภาพยนตร์ได้จริง ๆ

ในฐานะคนที่ติดตามซีรีส์แนวซอมบี้และผลงานดราม่าระดับซีรีส์อย่างจริงจัง ฉันมองว่าเรื่องที่ได้รับคะแนนรีวิวสูงสุดในหมวดซีรีส์คือ 'The Last of Us' ซีซั่นแรก งานชิ้นนี้โดดเด่นตรงที่มันไม่ยึดติดแค่กับภาพสยองของซอมบี้ แต่ขยายเรื่องไปสู่ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร การสูญเสีย และการตัดสินใจที่หนักหน่วง นักแสดงถ่ายทอดอารมณ์ได้ลึกจนทำให้ฉากที่ควรจะเป็นแค่ฉากแอ็กชันกลายเป็นบททดสอบทางจริยธรรมได้อย่างน่าทึ่ง ความละเอียดในการสร้างโลกหลังหายนะรวมทั้งการออกแบบเสียงและภาพ ช่วยยกระดับให้ซีนธรรมดากลายเป็นช่วงเวลาจดจำได้ง่าย ความนิยมทางวิจารณ์ของเรื่องนี้สะท้อนจากรางวัลและรีวิวเชิงบวกจากหลายสถาบัน แต่สิ่งที่ทำให้ผมยกให้เป็นอันดับต้นๆ คือการผสมผสานระหว่างบทที่เข้มข้นกับการแสดงที่จริงจัง ทำให้คนดูรู้สึกว่าไม่ได้ดูแค่ซีรีส์ซอมบี้ธรรมดา แต่มันคือเรื่องราวของมนุษย์ท่ามกลางวิกฤต ซึ่งยังคงติดตรึงใจฉันเมื่อคิดถึงการตัดสินใจเล็ก ๆ ของตัวละครในหลายฉาก

ปี 2022 ถือเป็นปีที่ทำให้ฉันตื่นเต้นกับความหลากหลายของหนังที่นักวิจารณ์ยกย่องจนต้องพูดถึงไม่หยุด ถ้าจะยกตัวอย่างเรื่องที่ได้รับคะแนนรีวิวสูงสุดและถูกพูดถึงมากที่สุด คงต้องเริ่มจาก 'Everything Everywhere All at Once'—งานที่ท้าทายทั้งโครงเรื่องและอารมณ์ของผู้ชม นักวิจารณ์ส่วนใหญ่ชื่นชมการเล่าเรื่องที่บ้าระห่ำแต่ยังคงความเป็นมนุษย์ และการแสดงที่เต็มไปด้วยพลังของนักแสดงหลัก ฉันรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้ทำให้การทดลองเชิงภาพและแนวคิดสาระสำคัญเข้ากันได้อย่างน่าทึ่ง อีกเรื่องที่ได้รับคำชมสูงคือ 'The Banshees of Inisherin' ซึ่งนักวิจารณ์ชื่นชมบทที่เฉียบคมและการสร้างบรรยากาศที่ทั้งขมและตลกร้าย งานกำกับและนักแสดงช่วยยกระดับเรื่องราวให้กลายเป็นบทสะท้อนความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน สุดท้ายถ้าอยากพูดถึงหนังที่ได้คะแนนดีในเชิงเทคนิคและความบันเทิงสูงก็ต้องนึกถึง 'Top Gun: Maverick'—งานสร้างที่ทำให้คนดูรวมทั้งนักวิจารณ์ยอมรับความสำเร็จทั้งด้านการกำกับฉากแอ็กชันและการคงเสน่ห์ของต้นฉบับเอาไว้ได้ ผลรวมของทั้งสามเรื่องแสดงให้เห็นว่า 2022 มีทั้งงานทดลอง งานอารมณ์ลึก และงานบล็อกบัสเตอร์ที่ได้รับการยกย่องอย่างเท่าเทียมกัน

ตั้งแต่วัยรุ่นที่ชอบไปเชียร์หนังแอ็กชัน ผมติดใจความเฉียบของหนังที่เล่าเรื่องและสไตล์พร้อมกัน และสำหรับบทบาทที่คนไทยชื่นชมมากที่สุดของเจสัน สเตแธม มักจะถูกยกให้เป็น 'Snatch' ซึ่งโดดเด่นทั้งงานกำกับของคนเขียนบท-ผู้กำกับและคาแรกเตอร์ที่เจสันเล่นได้คมมาก ผมชอบสังเกตว่าคนดูในบ้านเรามักจะให้คะแนนกับหนังที่มีองค์ประกอบหลายชั้น—บทพูดที่ได้จังหวะ อารมณ์ขันดีกระแทก และการแสดงที่มีพลัง 'Snatch' ตอบโจทย์ตรงนี้ได้หมด: ทั้งโทนตลกร้าย ตัวละครหลากหลาย ฉากที่แก๊งเล็กๆ มีพลัง และบทพูดที่จำได้ง่าย อีกอย่างคือคนไทยชอบฟิล์มที่สามารถพูดคุยแซวหรืออ้างอิงได้ในการรวมกลุ่มเพื่อน และหนังเรื่องนี้มีมุขและซีนที่กลายเป็นมุกติดปากในชุมชนคนดูบ้านเรา ในมุมของคนดูที่ชอบรายละเอียดการสร้างสรรค์ ผมเห็นว่า 'Snatch' ได้รับเสียงชื่นชมจากทั้งแฟนหนังและนักวิจารณ์ไทยเพราะมันรวมเสน่ห์ของภาพยนตร์อังกฤษยุคนั้นเข้ากับการแสดงที่ไม่เยอะเกินไปของเจสัน ในความเป็นจริง บทบาทนี้ช่วยให้คนไทยเห็นมิติของเขาที่ต่างจากบทบู๊ล้วน ๆ และนั่นทำให้หนังเรื่องนี้ขึ้นแท่นได้รับคะแนนรีวิวสูงในหลายโพลของคนดูบ้านเรา

ไม่บ่อยนักที่หนังจะทำให้หัวใจเต้นแปลก ๆ แบบนี้ แต่ 'Everything Everywhere All at Once' คือหนังที่นักวิจารณ์ยกให้เป็นหนึ่งในผลงานเด่นของปี 2022 ด้วยเหตุผลไม่ยากเลย ผสมผสานการเล่าเรื่องหลายมิติกับอารมณ์ครอบครัวอันเปราะบาง จนฉากเล็ก ๆ อย่างการโอบกอดระหว่างตัวละครหลักกลายเป็นสิ่งที่ติดตาและพูดแทนความหมายได้มากกว่าคำพูดธรรมดา การทำงานของนักแสดงหลักโดยเฉพาะการตีความตัวละครที่ดูธรรมดาแต่ซ่อนพลังนั้นเป็นสิ่งที่นักวิจารณ์ชื่นชมหนัก ทั้งการแสดงที่เปี่ยมด้วยพลังทางอารมณ์และการเลือกใช้ภาพกับเสียงที่กล้าทดลอง บางฉากก็ขำขันได้อย่างมีรสนิยม ในขณะที่ฉากอื่น ๆ เก็บอารมณ์ได้ลึกซึ้งอย่างไม่คาดคิด ความคิดหลังดูไม่ใช่แค่เรื่องเทคนิคหรือมุก แต่เป็นความรู้สึกว่าหนังนี้กล้าพูดถึงการเป็นคนธรรมดาที่อยากมีความหมาย มันไม่ใช่หนังสำหรับทุกคนแน่นอน แต่สำหรับคนที่ชอบงานที่กล้าผสมระหว่างความบันเทิงกับปรัชญาเบา ๆ หนังเรื่องนี้คงยังติดอยู่ในหัวไปนาน