หนังโปเกมอน ภาคล่าสุดมีตัวร้ายตัวใดบ้าง?

ไม่นึกไม่ฝันว่า 'หมี่เฉียนเฉียน' จะลื่นกล้วยหัวฟาดพื้นจนตาย มิหนำซ้ำความซวยยังไม่หายไป เพราะเธอดันกลายเป็น 'ตัวร้าย' ที่มีแต่คนเกลียดในนิยายตัวเอง!!!! นิยายฉบับใหม่ข้าจะกำหนดมันเอง!

ชาติก่อนนั้นเพราะความซื่อ (บื้อ) และโง่งมทำให้ตนเองกลายที่เป็นรองมือรองเท้าผู้อื่นจนกระทั่งต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ ทว่ากลับมาครั้งนี้...นางจะขอเป็นผู้ล่า ไม่ขอเป็นเหยื่อให้ผู้ใดมารังแกอีกต่อไป!!

ตัวร้ายในละครอย่างเขาที่เป็นขวัญใจของใครหลาย ๆ คนแต่กับเธอเขาคือตัวร้ายที่ร้ายยิ่งกว่าซาตานเสียอีก ทำไมต้องวนมาเจอกันอยู่เรื่องทั้ง ๆ ที่เธออยากเจอพระเอกไม่ได้อยากเจอตัวร้าย

ฉันเป็นมนุษย์หมาป่าที่กำลังตั้งครรภ์ที่กำลังตั้งครรภ์ได้แปดเดือน ลูกในท้องคือทารกเลือดผสมระหว่างฉันกับจัสตินแท้ที่เป็นแวมไพร์ เมื่อความเจ็บปวดจากการคลอดจู่โจม จัสติน คู่แท้ของฉันซึ่งเป็นแวมไพร์ ได้ขังฉันไว้ในโลงน้ำแข็งที่สลักด้วยอักขระเพื่อจะยับยั้งการคลอดบุตร ฉันกรีดร้อง ฉันอ้อนวอนเขา แต่เขากลับพูดเพียงคำเดียวว่า "รอก่อน" ทั้งหมดนี้ก็เพื่อคนรักในวัยเด็กของเขา นั่นคือไอโซลด์ แวมไพร์สายเลือดบริสุทธิ์ผู้ใช้เวทมนตร์โลหิตทมิฬเพื่อตั้งครรภ์ทายาทสายเลือดบริสุทธิ์ของเขาโดยไม่ต้องมีเพศสัมพันธ์ บุตรแวมไพร์คนแรกที่ถือกำเนิดขึ้นในรอบหนึ่งพันปีจะได้รับพรสูงสุดจากต้นตระกูล ซึ่งจะช่วยชำระล้างสายเลือด และทำลายคำสาปโลหิตที่กัดกินพวกเรามาหลายชั่วอายุคน "เกียรตินั้นเป็นต้องของบุตรของไอโซลด์" จัสตินกล่าว เสียงของเขาเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง "เจ้าได้รับความรักจากข้าไปแล้ว เกรซี่ โลงน้ำแข็งนี่แค่ช่วยรับประกันว่าเจ้าจะคลอดหลังจากนาง" ความเจ็บปวดจากการบีบรัดของมดลูกฉีกกระชากร่างฉัน ฉันอ้อนวอนขอให้เขาพาฉันไปยังสถานศักดิ์สิทธิ์วารีโลหิต เขาก้มลงมา นิ้วเย็นเยียบเชิดคางฉันไว้ ริมฝีปากเขาประชิดจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่เป็นดั่งคำขู่ "เลิกแสดงละครเสียที ข้าน่าจะดูออกตั้งนานแล้วว่าเจ้าไม่เคยรักข้า เจ้ามันก็แค่พวกนอกรีตในโลกมนุษย์หมาป่า เจ้าเพียงต้องการอำนาจและตำแหน่งของข้าเท่านั้น" "เจ้ามันสิ้นคิดถึงขนาดกล้าเอาลูกของเรามาเสี่ยงกับวิถีหมาป่าชั้นต่ำ เพียงเพื่อทำลายพรสูงสุดจากบรรพบุรุษ...เจ้ามันยาพิษชัดๆ" น้ำตานองหน้า ร่างกายฉันสั่นเทาจนเสียงแตกพร่า "ลูกกำลังจะคลอดแล้ว—ข้าหยุดมันไม่ได้ ได้โปรดเถอะ ข้าจะยอมทำคำสาบานเลือด ข้าไม่สนเรื่องพรนั่นหรอก ข้าต้องการแค่ท่าน!" เขาสะบัดเสียงหัวเราะเยาะ ในดวงตาฉายแววความเจ็บปวดจากการถูกทรยศ "ถ้าเจ้ารักข้า เจ้าคงไม่วิ่งไปหาแม่ของข้า เจ้าคงไม่วางยาพิษความคิดของนางให้ต่อต้านไอโซลด์" "ข้าจะกลับมาหลังจากที่นางได้รับพรแล้ว ยังไงเสีย บุตรที่เจ้าอุ้มท้องก็เป็นลูกของข้าเช่นกัน" เขายืนเฝ้าอยู่ด้านนอกสถานศักดิ์สิทธิ์ที่ไอโซลด์กำลังทำพิธี โดยไม่ใยดีฉันเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งเขามองเห็นแสงแห่งพรปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของไอโซลด์ เขาออกคำสั่งให้ทาสโลหิตของเขาปล่อยฉัน แต่เสียงของทาสโลหิตสั่นด้วยความหวาดกลัว "นายท่าน...เลดี้ เกรซี่และบุตร...สัญญาณชีพของพวกนาง...หายไปแล้ว" ในชั่วพริบตานั้น โลกของจัสตินก็พังทลายลง

เมื่อซุปเปอร์สตาร์สาวดาวรุ่ง ต้องมารับบทเป็นราชินีปีศาจที่มีแต่คนอยากฆ่า! เพราะสภาวะ หัวใจวายเฉียบพลัน ทำให้ 'โรส' ดาราสาวตัวแม่ระดับแถวหน้า ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของราชินีปีศาจผู้เหี้ยมโหดในนิยาย! ทว่าความซวยขั้นสุดคือ ร่างเดิมดันไปสร้างวีรกรรมสุดทารุณไว้กับ 4 จอมปีศาจ พร้อมกับค่าความแค้นสูงเฉียด 100%! ของจอมปีศาจทั้ง 4 ขืนขยับตัวผิดนิดเดียวมีหวังได้กลายเป็นวิญญาณรอบสองแน่ ๆ ! แม้พลังเวทในร่างนี้จะเหลือแค่ศูนย์ แต่แต้มบุญการละครของเธอเต็มร้อย! งานนี้โรสจึงต้องงัดเอาสกิลบริหารเสน่ห์ขั้นสุดยอดและจริตตัวแม่จากวงการบันเทิง ออกมาง้อ งัด และตกหัวใจเหล่าจอมปีศาจทั้งสี่ให้เชื่องเป็นลูกหมา

ฉันชื่ออลิส อดีตเป็นเพียงครูอนุบาลธรรมดา ที่ชอบอ่านนิยายแฟนตาซีเป็นชีวิตจิตใจ วันหนึ่ง ฉันช่วยเด็กชายวัยห้าขวบจากอุบัติเหตุรถชน และลืมตาตื่นขึ้นมาในโลกที่ไม่รู้จัก ที่นี่คือจักรวรรดิสัตว์อสูร โลกที่บุรุษสามารถวิวัฒนาการเป็นสิ่งมีชีวิตทรงพลัง ส่วนสตรีมีหน้าที่ปลอบประโลมแก่นวิญญาณของพวกเขา และที่เลวร้ายที่สุดก็คือ ฉันดันมาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่ทั้งหมู่บ้านรังเกียจ ไม่เพียงเป็นสตรีที่พลังระดับต่ำสุด ยังมีลูกสัตว์อสูรห้าตัวที่หวาดกลัวฉันยิ่งกว่าสัตว์ร้าย อัสลาน สิงโตเพลิงผู้ปกป้องน้อง ๆ เรนาร์ จิ้งจอกเก้าหางแดงผู้ไม่เชื่อใจใคร ไทรัน เสือขาวผู้เก็บทุกอย่างไว้ในใจ เอลเดน กวางน้อยผู้มองไม่เห็นคุณค่าของตนเอง และไครอส มังกรดำผู้หวาดกลัวการถูกทอดทิ้งมากที่สุด แน่นอนว่าสิ่งที่ฉันต้องทำก็คือพยายามหาทางกลับโลกเดิม ทว่าระบบลึกลับกลับปรากฏขึ้นพร้อมภารกิจ [เปลี่ยนชะตากรรมวายร้ายทั้งห้า] แก้ไขอนาคตไม่ให้เด็กทั้งห้าคนนี้กลายเป็นผู้ทำลายโลก