หมู การ์ตูน ตัวไหนน่ารักที่สุดและมีสินค้าวางขายไหม?

ล่าสุดที่สังเกตในวงการ แน่นอนว่า 'Pui Pui Molcar' ยังครองใจหลายคนต่อเนื่องแม้จะออกมานานแล้ว สไตล์ผสมระหว่างรถกับหมูที่ดูนุ่มนิ่มแบบนี้สร้างจุดขายที่ไม่มีใครเหมือน ตัวละครหลักอย่าง 'Potato' กับ 'Choco' โดดเด่นด้วยสีสันสดใสและบุคลิกต่างกัน ที่สำคัญคือความเรียบง่ายของเนื้อเรื่องเหมาะกับทุกวัย แถมยังมีมุมสะท้อนสังคมแบบเนียน ๆ แฟนคลับส่วนใหญ่ชอบที่มันไม่ต้องคิดเยอะ แต่ก็ไม่น่าเบื่อ แม้แต่ฉากไล่จับที่ดูบ้าบิ่นก็ยังน่ารักจนอดยิ้มไม่ได้

โลกของรูปการ์ตูนหมูน่ารักๆ มีให้พบเจอได้หลายที่จริงๆ นะ เริ่มจากแพลตฟอร์มอย่าง Pinterest หรือ DeviantArt ที่ศิลปินมากมายมักจะแชร์ผลงานสไตล์น่ารักฟรุ้งฟริ้ง แค่พิมพ์คำว่า 'cute pig cartoon' ก็เจอผลงานนับไม่ถ้วนแล้ว อีกที่ที่ชอบคือเว็บไซต์ขายสติ๊กkerไลน์อย่าง LINE STORE หรือเว็บฝั่งตะวันตกอย่าง Redbubble หมูการ์ตูนมักถูกออกแบบมาเป็นสติ๊กkerหรือลายเสื้อแบบน่ารักๆ อย่าง 'Pusheen' ที่มีหมูในชุดต่างๆ ดูแล้วยิ้มตามทุกที บางทีก็เจอในเกมมือถือน่ารักๆ อย่าง 'Animal Crossing' ที่มีตัวละครหมูสีชมพูอ่อนโยนให้ตกหลุมรัก

เด็กอ้วนใน 'Anpanman' นี่แหละที่ครองใจคนดูมาหลายยุคสมัย! ตัวละครอย่าง 'Baikinman' ที่หน้าตาดูซนๆ แต่แฝงด้วยความน่ารักชวนปวดท้อง ด้วยความอ้วนกลมเหมือนโดนัท ผสมกับนิสัยชอบก่อความวุ่นวายแต่สุดท้ายก็ถูก Anpanmanจัดการแบบฮาๆ เส้นเรื่องแบบนี้ทำให้เขากลายเป็นเด็กอ้วนในความทรงจำของใครหลายคน สิ่งที่ทำให้ 'Baikinman' ต่างจากตัวละครอื่นคือการออกแบบที่ดูไม่สมบูรณ์แบบ แต่กลับเต็มไปด้วยเสน่ห์เฉพาะตัว แม้จะตัวใหญ่จ้ำม่ำแต่เคลื่อนไหวคล่องแคล่วได้น่าประหลาดใจ ส่วนสีหน้าเวลาทำผิดพลาดนี่คือจุดเด่นที่สร้างเสียงหัวเราะได้ทุกครั้ง

นึกภาพความน่ารักที่ชวนหัวเราะของหมูตัวเล็กๆ บนจอทีวีแล้วต้องยิ้มออกมา — นั่นแหละคือเสน่ห์ของ 'Peppa Pig' ที่ผมติดมาตั้งแต่ลูกยังเล็กและกลายเป็นตัวอย่างชัดเจนของบริษัทผู้ผลิตที่ขับเคลื่อนแบรนด์จนเป็นปรากฏการณ์ระดับโลก Astley Baker Davies เป็นสตูดิโอเล็กๆ ที่ก่อตั้งโดยผู้สร้างสองคน แล้วเขียนและผลิตซีรีส์ 'Peppa Pig' ซึ่งเริ่มออกอากาศในปี 2004 งานหลักของพวกเขาคือตอนสั้นๆ เกือบพันตอนที่มีโทนเรียบง่าย แต่จับใจเด็กและผู้ปกครองได้ดี ในช่วงต่อมา Entertainment One (eOne) เข้ามามีบทบาทในการขยายลิขสิทธิ์ ทำให้มีสื่อหลากหลายรูปแบบ เช่น พิเศษคริสต์มาสและฮัลโลวีน ชุดดีวีดี หนังสั้นสำหรับฉายโรงภาพยนตร์แบบครอบครัว และโชว์บนเวที รวมถึงสินค้าลิขสิทธิ์ หนังสือเด็ก และสวนสนุกย่อยๆ อย่าง 'Peppa Pig World' ที่ร่วมมือกับสวนสนุกบางแห่ง มุมมองของผมคือการที่แบรนด์เติบโตแบบนี้ไม่ได้เกิดจากแค่ตัวการ์ตูน แต่เกิดจากการจัดการลิขสิทธิ์และการผลิตคอนเทนต์ที่สม่ำเสมอ — Astley Baker Davies วางรากให้ตัวละครมีบุคลิกชัดเจน ส่วน eOne และบริษัทที่เกี่ยวข้องได้นำตัวละครไปสู่แพลตฟอร์มใหม่ๆ จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของการเลี้ยงดูเด็กสมัยใหม่ ถ้าชอบความเรียบง่ายและบทเรียนชีวิตใกล้ตัว แบบที่เด็กๆ เข้าใจได้ 'Peppa Pig' จะเป็นตัวอย่างที่ดีของการผลิตการ์ตูนหมูที่ประสบความสำเร็จ

พอได้ยินคำว่า 'ดิสนีย์' ในบริบทของสินค้าวางขาย ผมมักจะนึกถึง 'Mickey Mouse' เป็นอันดับแรก เพราะภาพลักษณ์ของเขาฝังลึกในตลาดไทยไปแล้ว ความจริงแล้วฉันเห็นสินค้าที่มี 'Mickey Mouse' ปรากฏบนชั้นวางตั้งแต่ของใช้ประจำวันอย่างเสื้อยืด กระเป๋าเป้ รองเท้านักเรียน จนถึงของสะสมอย่างพวงกุญแจ ฟิกเกอร์ และชุดของขวัญสำหรับเทศกาลต่าง ๆ ความเป็นสัญลักษณ์สากลทำให้แบรนด์ไทยและร้านค้าข้ามชาติเลือกใช้หน้าตาคุ้นเคยนี้เพื่อทำสินค้าให้ขายง่ายขึ้น นอกจากนี้ลุคที่เรียบง่ายของตัวละครยังปรับใช้ได้ทั้งกับไลน์เด็กและผู้ใหญ่ ทำให้ช่วงอายุผู้ซื้อกว้างมาก ส่วนตัวฉันชอบที่เห็นการตีความ 'Mickey Mouse' ที่หลากหลายบนสินค้าท้องถิ่น เพราะมันช่วยให้ของธรรมดาดูมีความหมายขึ้น และเมื่อเดินผ่านตลาดหรือห้างในเมืองใหญ่ ก็แทบจะเจอไอเท็มที่มีหน้าตาเขาอยู่เสมอ นั่นทำให้ผมค่อนข้างมั่นใจว่าในแง่ปริมาณของสินค้าวางขายจริง ๆ 'Mickey Mouse' ยังครองพื้นที่ในร้านขายสินค้าทั่วไปมากที่สุดในประเทศไทย

มีหมูการ์ตูนน่ารักๆ หลายตัวเลยที่ติดตรึงใจตั้งแต่ดูครั้งแรก 'Ponyo' ของสตูดิโอจิบลิเป็นตัวอย่างที่ชัดเจน ตัวละครหลักคือพี่ชายกับพอนโยที่แปลงร่างเป็นมนุษย์ แต่ช่วงหนึ่งก็มีฉากที่เธอกลับมาเป็นปลาเล็กๆ หน้าตาเหมือนหมูน้อยน่ารักมาก อีกเรื่องที่ขาดไม่ได้คือ 'Tonari no Totoro' ตัวโตโตโร่เองแม้จะไม่ใช่หมูโดยตรง แต่ก็มีความนุ่มนิ่มคล้ายตุ๊กตาหมู แถมยังมีเพื่อนอย่างตัว 'Chu Totoro' ที่หน้าตากลมๆ คล้ายลูกหมูด้วย สไตล์การออกแบบของจิบลิมักให้ความรู้สึกอบอุ่นและเป็นมิตรเสมอ

ฉากในร้านชาเล็กๆ ที่แสงสลัวกับเสียงหัวเราะอ่อนๆ คือตอนที่ทำให้ฉันยิ้มได้ตลอดเวลา ฉันชอบฉากที่ตัวละครสองคนยืนก้มหน้าทำไข่มุกด้วยกัน—ไม่ใช่แค่เพราะผลลัพธ์น่ารัก แต่เพราะรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ผู้เขียนใส่เข้ามา: มือสั่นเล็กน้อยขณะตวงแป้ง ไอน้ำพุ่งขึ้นจากหม้อเล็กๆ กลิ่นคาราเมลลอยเบาๆ แล้วมีช่วงที่ทั้งคู่แอบชิมแป้งแล้วหัวเราะใส่กัน ความสัมพันธ์ในฉากแบบนี้ถูกสร้างขึ้นด้วยการทำกิจกรรมร่วมกัน ไม่ใช่บทพูดยืดยาว ฉันรู้สึกว่าซีนแบบนี้ทำงานได้ดีเมื่องานภาพเน้นมิติความอบอุ่น—แสงสะท้อนบนไข่มุก ใบหน้าที่มีสีแก้มขึ้นเล็กน้อย เสียงซับซ้อนเล็กน้อยของถ้วยกระดาษ จังหวะการเล่าเรื่องไม่รีบร้อน ทำให้เราได้หยุดมองรายละเอียด ฉากที่ดีที่สุดสำหรับฉันคือฉากที่ทำให้คนดูอยากไปยืนข้างๆ ตัวละคร อยากม้วนแป้งเอง อยากถามว่าใส่น้ำตาลเท่าไหร่ แบบนั้นแหละคือความน่ารักที่แท้จริงของการทำไข่มุกในโลกการ์ตูน

ถ้าชอบสไตล์สติ๊กเตอร์น่ารักๆ แบบญี่ปุ่น แนะนำให้ลองเดินตลาดนัดการ์ตูนใกล้มหาวิทยาลัยดูสิ อย่างที่ตลาดนัดคณะอักษรฯ มหาวิทยาลัยศิลปากร บางครั้งจะมีบูธขายของ handmade ที่ทำสติ๊กเตอร์รูปสัตว์น่ารักๆ เอง แถมราคาไม่แพงด้วย อีกที่ที่ชอบไปคือร้านค้าในศูนย์การค้า underground อย่างที่ Siam Square Soi 7 ด้านในจะมีร้านขายอุปกรณ์เครื่องเขียนการ์ตูนนำเข้าจากญี่ปุ่น พวกสติ๊กเตอร์หมูสไตล์ kawaii มีให้เลือกเพียบ บางทีก็เจอแบบ limited edition จากอนิเมะเรื่อง 'Tonari no Totoro' กับ 'Pompoko' ไปเดินเล่นแถวนั้นทีไรอดใจไม่ไหวต้องซื้อกลับบ้านทุกที

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นภาพโปรโมตของ 'Spice and Wolf' นั้นรูปทรงหูและหางของ 'Holo' ตราตรึงในใจอย่างรวดเร็ว — งานดีไซน์ที่ผสมความเป็นหมาป่าเข้ากับความเป็นกระต่ายสาวแสบ ๆ ทำให้เกิดคาแรกเตอร์ที่ทั้งน่ารักและมีไหวพริบ แง่มุมที่ทำให้ฉันคิดว่านำมาทำสินค้าขายดีได้ง่ายคือความสมดุลระหว่างความเป็นมนุษย์กับสัญลักษณ์หมาป่า: ใบหน้าเรียว อารมณ์ตาเปลี่ยนได้ หูที่ขยับตามอารมณ์ และหางฟูที่กลายเป็นจุดโฟกัสเวลาออกแบบพวงกุญแจหรือพอดอลล์ ในความคิดของผม งานแฟชั่นคอลแลบที่ใส่ลายขนหรือหูห้อยเป็นฮู้ดเล็ก ๆ จะขายดีมาก โดยเฉพาะถ้าทำเป็นเซ็ตชา-จานเล็ก ๆ แบบยุคกลางเพื่อเชื่อมโยงกับธีมเรื่อง ลองนึกภาพฉากในเรื่องที่เธอนั่งกินแอปเปิลมุมฟาร์มอย่างเรียบง่าย แพ็คเกจสินค้าที่จับอารมณ์แบบสบาย ๆ นั้นจะโดนใจแฟนเก่าและดึงดูดคนใหม่ได้ง่าย ๆ — เป็นคาแรกเตอร์ที่ขายความอบอุ่นและชาญฉลาดในคราวเดียว

เมื่อย้อนกลับไปยังยุคเริ่มต้นของ 'โปเกม่อน' ในญี่ปุ่น ช่วงปลายยุค 90 จะเห็นไลน์ฟิกเกอร์ที่หลากหลายและเป็นรากฐานให้ตลาดสะสมในเวลาต่อมา ฉันคุ้นเคยกับฟิกเกอร์พลาสติกขนาดเล็กที่เรียกกันว่า 'Pokémon Kids' ซึ่งมักเป็น PVC ไม่ขยับท่า ผลิตโดยบริษัทของเล่นญี่ปุ่นยุคนั้น และยังมีฟิกเกอร์แบบขยับได้ของค่ายที่เน้นงานพลาสติกแข็งซึ่งบางรุ่นมีกลไกขยับง่ายๆ สำหรับเด็กๆ อีกกลุ่มคือฟิกเกอร์ของรางวัลจากตู้กาชาปองหรือ景品 (prize figures) ที่มักมาจากงานโปรโมทภาพยนตร์หรือซีรีส์ เช่น ตัว Charizard ขนาดกลางที่ออกเป็นของพิเศษในช่วงโปรโมทภาพยนตร์โรงหนัง การซื้อของสะสมยุคแรกๆ นั้นฉันมักมองที่สภาพและแท็กผลิต เพราะของญี่ปุ่นแท้จากยุค 90 มักมีสติกเกอร์หรือแสตมป์ผลิตที่ระบุประเทศและปีซึ่งทำให้ของมีมูลค่าเพิ่มขึ้นมาก ยิ่งถ้ากล่องยังสภาพดีหรือเป็นบรรจุภัณฑ์เดิม จะถูกตามหาต่อเนื่องในวงการสะสม โดยรวมแล้ว ไลน์ฟิกเกอร์ที่เป็นไฮไลท์ของภาค 1 คือชุดมินิ PVC, ฟิกเกอร์ขยับได้สำหรับเด็ก และรางวัลจากงานโปรโมท—แต่ละแบบมีผู้ผลิตและรุ่นย่อยที่ทำให้ตลาดสนุกและซับซ้อน ถ้าหยิบหาแบบพิเศษจริงๆ สิ่งที่ฉันมองคือตราแบรนด์และสภาพกล่อง เพราะนั่นแหละที่บอกเรื่องต้นกำเนิดได้ดีที่สุด