บทที่ 1

เกริ่น

เสือ เด็กชายอัลฟ่าวัย 11 ปี ผู้ที่เชื่อเรื่องเนื้อคู่ตั้งแต่เด็กเพราะม่ามี้เล่าเรื่องเนื้อคู่ให้ฟังตั้งแต่จำความได้และมามี้กับพ่อยังเป็นคู่แห่งโชคชะตาที่รักกันมากๆ จนเสือเองยังหมันไส้ความคลั่งรักของผู้เป็นพ่อ คนอะไรรักกันจนลูกสามแล้วยังแสดงความรักกันไม่มีแผ่ว

วันนี้มามี้พาเสือมาเยี่ยมน้องคุณที่พึ่งคลอดที่โรงพยาบาล น้องคุณวัยแรกเกิดตัวจ้ำม่ำแก้มยุ้ยน่าฟัด จนเสือเองอดใช้นิ้วแอบจิ้มแก้มน้องไปหลายที จนมามี้ส่งสายตาดุมาให้ 

"พี่เสืออยากลองอุ้มน้องไหมครับ" ด้วยความเอ็นดูมาม้าของน้องคุณจึงเรียกพี่เสือขึ้นไปบนเตียงแล้วส่งน้องตัวน้อยให้พี่เสือลองอุ้ม

"น้องตัวเบาจังเลยครับ"

"ก็น้องพึ่งเกิดนี่ครับ พี่เสือว่าน้องน่ารักไหมครับ"

"น้องน่ารักมากเลยครับ น้องมีเพศรองเป็นโอเมก้าเหรอครับ" พี่เสือได้ยินพ่อคุยกับมามี้ตอนอยู่บนรถว่าน้องมีเพศรองเป็นโอเมก้า เหมือนกับกระต่ายน้องชายตัวน้อยของเขา

"ใช่จ้า เพราะฉนั้นพี่เสือต้องคอยปกป้องน้องคุณนะครับ"

"ผมสัญญาครับ"

บทที่ 1

พี่เสือวัย 14 ขวบ

พี่เสือวัย 14 ขวบ กับการหาของขวัญให้น้องคุณคุณในวันคล้ายวันเกิดครบรอบสามขวบของน้อง

"คุณพ่อครับผมอยากได้กล่องแดงๆ ที่คุณตาให้ผมมาครับ"

"หืม" คุณช้างผู้เป็นพ่อเลิกคิ้วด้วยความสงสัย แต่พอพิจารณาคนเป็นลูกแล้วก็พอเดาได้ว่าเจ้าตัวดีอยากได้ทองคำแท่งที่คุณตาให้มาเป็นของขวัญตอนสอบจบชั้นมัธยมต้นเมื่อไม่กี่เดือนก่อนไปทำไม

"มามี้บอกให้มาขอคุณพ่อ"

"หึ จะเอาทำอะไรล่ะ"

"ผมจะเอาไปเป็นของขวัญให้น้องคุณครับ" พี่เสือคิดมาทั้งอาทิตย์แล้วว่าจะให้อะไรเป็นของขวัญน้องคุณตัวน้อยดี แต่มามี้บอกว่าของมีค่าเหมาะกับคนมีค่า เพราะฉะนั้นให้เจ้าทองคำแท่งที่คุณตาให้มาเป็นของขวัญเนี่ยแหละเหมาะแล้วที่จะมอบให้น้องคุณ

"รักน้องเขาเหรอ ให้ของขวัญเขาขนาดนี้"

"น้องน่ารัก น่าเอามาเลี้ยงที่บ้าน" แต่น้องคุณไม่ใช่ลูก้าลูกเสือขาวตัวน้อยที่พี่เสือขอคุณพ่อมาเลี้ยงเมื่อวันเกิดครั้งก่อน

"อะแฮ่ม อย่าพึ่งไปลักพาตัวลูกชายเขามาล่ะ ถ้าอยากได้ค่อยให้พ่อกับมี้ไปขอเข้าใจไหมไอ้ตัวแสบ"

"ครับคุณพ่อ"

หลังจากเตรียมของขวัญใส่กล่องผูกโบว์เสร็จเรียบร้อยคุณพ่อกับมามี้ก็พาพี่เสือและน้องๆ อีกสองคนไปที่บ้านของน้องคุณ

บ้านขนาดกลางสีขาวสะอาดตาตั้งอยู่ห่างจากบ้านของพี่เสือไม่มาก เมื่อรถครอบครัวสัญชาติยุโรปขับมาจอดอยู่บริเวรรั้วหน้าบ้าน พี่เสือก็ลงจากรถทันทีที่ ร่างสูงโปร่งของเด็กชายวัยสิบสี่ปีของพี่เสือรีบเดินไปที่ประตูรั้วทันที และก็พบกับร่างน้อยหน้ากลมของโอเมก้าวัยสามขวบเดินกึ่งวิ่งจูงมือมารดาให้รีบมาเปิดประตูต้อนรับแขกคุ้นหน้าที่แวะมาพบป่ะเขาแทบทุกวัน

"พี่เฉืออออ"

"สวัสดีครับคุณม้า สวัสดีครับหมูน้อย" 

"สวัสดีฮะพี่เฉือ สวัสดีฮะคุณป้อ คุณมี้" เด็กน้อยแก้มแดงก้มหัวยกมือน้อยไหว้ผู้ใหญ่ทุกคนที่มาหา

น้องคุณอยู่กับคุณม้าแค่สองคน ตั้งแต่น้องเกิดเสือก็ไม่เคยเห็นป๊าของน้อง และยิ่งไม่เคยได้ยินชื่อของผู้ให้กำเนิดอีกคนของน้องคุณออกมาจากปากคุณแม่โอเมก้าร่างโปร่งเลยสักครั้ง เขาลองถามคุณพ่อกับคุณมี้ดูก็ได้คำตอบว่ามันซับซ้อนเกินกว่าเด็กวัยเขาจะเข้าใจ และดูเหมือนว่าเพื่อนสนิทต่างวัยของคุณมี้จะมีแต่ปริศนาเต็มไปหมด

"พี่เฉือคุณคุณม่ายหมูคุณคุณแค่น้ำหนักเยอะไปนิ๊ดเดียว ไม่เชื่ออุ้ม" น้องน้อยหลอกให้คนพี่อุ้นได้สำเร็จก็ยิ้มร่าเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากผู้ใหญ่หลายคนที่ยืนชื่นชมความน่ารักของหนูน้อยโอเมก้าคนเก่ง

"ไปม้าว่าเราเข้าบ้านกันดีกว่าครับ ม้าเตรียมของกินไว้เพียบเลย" ม้าของน้องคุณชื่อที่หนึ่งเป็นเพื่อนสนิทต่างวัยของคุณมี้ พวกเขามีอายุต่างกันสิบกว่าปีอายุของคุณม้าคงประมาณยี่สิบต้นๆ แต่คุณมี้ของเขาปาเข้าไปเกือบสี่สิบแล้วมั้ง :)

"น้องคุณอยากเป่าเทียนแล้ว คุณครูบอกว่าวันเกิดต้องต้องร้องเพลง อธิฐานและเป่าเทียน" ร่างน้อยพูดเจื้อยแจ้วก่อนคุณม้าจะยกเค้กออกมาแล้วไฟในห้องโถงก็ดับลง สามพี่น้องตระกูลสัตว์ก็ช่วยกันร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์พอร้องใกล้จบก็เว้นจังหวะให้น้องตัวน้อยอธิฐานแล้วก็เป่าเทียน จากนั้นสิง กับ กระต่าย น้องชายของเสือก็เอาของขวัญที่เตรียมมาส่งให้น้อง เจ้าตัวน้อยเจ้าของวันเกิดก็รับมาด้วยความดีใจ

"อันนี้ของมี้กับพ่อ มี้ขอให้หนูโตมาเป็นเด็กดีและก็สุขภาพแข็งแรงนะลูก" มี้สายน้ำอวยพรจบก็สวมสร้อยทองน้ำหนักหนึ่งบาทบนคอของโอเมก้าแก้มกลมเจ้าของวันเกิด

"ขอบคุณฮับ"

"ส่วนอันนี้ของม้า น้องคุณเก็บรักษามันไว้ดีๆ นะครับ ห้ามถอดออก" ที่หนึ่งส่วมสร้อยคอทองคำขาวที่ร้อยแหวนเกลี้ยงไว้หนึ่งวงมันมีความหมายสำหรับเขาและสำคัญมากสำหรับน้องคุณ

"ขอบคุณฮับม้า น้องคุณรักม้าที่สุดในโลกเลย" ว่าจบเด็กน้อยก็หอมแก้มทั้งสองข้างเพื่อแสดงให้เห็นว่าน้องรักมากขนาดไหน "แล้วของพี่เสือล่ะ" น้องคุณไม่ลืมหรอกว่าใครยังไม่ได้ให้ของขวัญน้องคุณ ขนาดคุณป๊าที่นานๆ จะแอบมาหาสักครั้งยังส่งของขวัญเป็นตุ๊กตาพี่มังกรน่ารักมาให้น้องตั้งแต่เช้าเลย

"อ่ะ ขี้งกจริงหมูน้อย"

"ว้าวหนักจังในนี้เป็นไรเหรอ" หนูน้อยรับกล่องขนาดไม่ใหญ่มาถือไว้ แต่ด้วยขนาดมือกับน้ำหนักกล่องก็คงหนักมากรำหรับเด็กสามขวบ

"มีค่าเหมาะกับหมูอ้วน" อัลฟ่าเด็กแอบยิ้มเมื่อเห็นใบหน้ากึ่งดีใจกึ่งงอนของเด็กน้อย ก่อนจะอุ้มน้องขึ้นมานั่งบนตักแล้วช่วยน้องแกะของขวัญชิ้นที่ตนให้

"ว้าว ตองงง"

"หึ ทองเถอะหมู"

"ตายแล้วพี่เสือ ไม่เห็นต้องให้น้องขนาดนี้เลยครับ ม้ากับน้องคงรับไว้ไม่ได้"

"คุณม้าเสือตั้งใจให้น้อง คุณม้ารับไว้เถอะนะครับ อีกอย่างทองนี้คุณตาให้เสือมาเป็นรางวัลตอนจบชั้นมอต้น เสือแลกมันมาด้วยความตั้งใจของเสือตั้งสามปีเต็ม มันมีค่ากับเสือ มี้บอกว่าคนมีค่าก็เหมาะกับของที่มีคุณค่า สำหรับเสือน้องมีค่ากว่าทองนี้มาก" พี่เสือพูดยาวเหยียดจนคุณมี้ต้องหันไปแอบยิ้มขำกับคุณพ่อ นี่ขนาดวันเกิดยังให้ขนาดนี้ แล้วถ้าวันไหนมาขอแต่งลูกเขาจริงๆ คงไม่ยกบริษัทให้เขาทั้งหมดเลยเหรอไอ้ลูกคนนี้

"หนึ่งรับไว้เถอะ เชื่อพี่"

"เห้อ น้องคุณครับขอบคุณพี่เสือเขาสิลูก"

"ขอบคุณฮับพี่เฉือออ"

ฟอด ฟอด

ไม่ว่าเปล่าเด็กน้อยก็จับแก้มพี่เฉือหอมซ้ายขวาข้าวละที เป็นการขอบคุณ น้องไม่รู้หรอกว่าทองห้าสิบบาทที่พี่ให้มามันทำอะไรได้บาง แต่มันคงจะซื้อขนมได้ไม่น้อย :)

ฝ่ายคนพี่ที่โดนน้องหอมแก้มซ้ายขวาก็ได้แต่นั่งนิ่งแข็งเป็นหินมือไม้อ่อนจนของในมือร่วงลงพื้น 

"แหยะพี่สิงห์กลิ่นยาสีฟัน" เด็กน้อยรีบผละออกทันทีที่ได้กลิ่นคล้ายยาสีฟันที่คุณม้าใช้แปรงตอนเช้าออกมาจากผิวของคนพี่

"หืม เมื่อกี้คุณคุณว่าอะไรนะครับ" ผู้ใหญ่ทั้งหมดหันมาสนใจคำพูดของเด็กน้อยวัยสามขวบทันที ที่หนูน้อยพูดจบ

"พี่เฉือกลิ่นยาสีฟัน กลิ่นคล้ายกับที่ม้าแปรงตอนเช้าเบย"

"กลิ่นมิ้นเหรอ"

"ครับ"

"มี้!! เสือเจอเนื้อคู่แล้ว"