อัลบั้มเพลงประกอบของ หากว่าฉันได้ครอบครอง มีเพลงไหนโดดเด่น?

ท่อนฮุคที่ติดหูที่สุดในอัลบั้มของ 'หากว่าฉันได้ครอบครอง' คือเพลงเปิดซึ่งผสมความหวานของเมโลดี้กับจังหวะป็อปที่ไม่หนักจนเกินไป ทำให้มันกลายเป็นเพลงที่เล่นวนในหัวได้ทั้งวัน ตรงส่วนอินโทรที่ใช้เปียโนเรียงโน้ตช้าๆ ก่อนจะค่อยๆ เติมเครื่องสายและซินธ์เข้าไป เป็นการตั้งโทนให้กับเรื่องได้ชัดเจนว่าแม้จะมีฉากดราม่า เบื้องหลังยังมีความอบอุ่นซ่อนอยู่ นอกจากเมโลดี้หลักแล้ว เดโม่เวอร์ชันอคูสติกที่ซ่อนเป็นบีซายในอัลบั้มก็น่าสนใจ เพราะเปิดโอกาสให้เสียงร้องและเนื้อเพลงได้หายใจ ทำให้เวทีเล็กๆ ของอารมณ์ในเรื่องถูกขยายออกมาอย่างนุ่มนวล

ส่วนอีกเพลงที่สะดุดตาคือธีมหลักแบบออร์เคสตรา ที่มาในจังหวะก้าวใหญ่กว่า มีการใช้เครื่องสายแบบเต็มพิกัดและโทนคอร์ดที่ยกตัวขึ้นช่วงไคลแม็กซ์ เพลงนี้ทำหน้าที่เป็นหัวใจของซาวด์แทร็ก โดยจะโผล่มาในฉากสำคัญๆ เพื่อหนุนให้ความรู้สึกของตัวละครสูงขึ้นหรือแตกสลายอย่างทรงพลัง เวลาฟังแล้วมโนว่าเจอซีนที่ตัวเอกยืนท้าทายโชคชะตา เสียงคอร์ดและความเข้มข้นของเครื่องเป่าช่วยผลักคนดูให้ยืนหยัดไปกับเรื่องได้จริงๆ เพลงธีมของตัวละครรองบางเพลงก็ไม่ควรมองข้าม เพราะมีรายละเอียดเล็กๆ เช่นม็อติฟซ้ำสองท่อนที่เมื่อวนกลับมาในฉากสุดท้ายแล้วให้ความรู้สึกเชื่อมโยงแบบชัดเจน ทำให้การเล่าเรื่องทางดนตรีสมบูรณ์ขึ้น

เพลงปิดท้ายของอัลบั้มซึ่งเป็นเวอร์ชันบัลลาดแบบคูลดาวน์มีเสน่ห์แบบเจือความขมจาง มันไม่พยายามสรุปทุกอย่างให้จบ แต่เลือกที่จะทิ้งความรู้สึกค้างคาให้คล้ายกับการเดินจากไปในตอนเช้าที่มีหมอกจางๆ เสียงกีตาร์โปร่งผสมกับแผงเสียงเบสต่ำๆ และการประสานเสียงเบาๆ ของคอรัส ทำให้เพลงนี้กลายเป็นบทส่งท้ายที่จดจำได้ง่าย นอกจากนี้ยังมีบีทเล็กๆ ของเพลงเชิงทดลองในมุม B-side ของอัลบั้มที่เหมือนจะเล่นกับธีมหลักในมุมใหม่ เป็นของแถมที่น่าสนใจสำหรับคนที่ชอบตามหาไอเดียดนตรีซ่อนเร้น

ด้วยความที่ดนตรีของ 'หากว่าฉันได้ครอบครอง' เน้นการเล่าเรื่องด้วยเมโลดี้และการเรียงชั้นของซาวด์ แทร็กที่โดดเด่นมักเป็นพวกที่ทำให้ฉากในหัวกลับมาชัดขึ้นเมื่อได้ยินซ้ำๆ บางท่อนจะจำง่ายจนกลายเป็นม็อติฟทางอารมณ์ที่วนซ้ำไปมา เหมือนกับผลงานบางชิ้นในอดีตอย่าง 'Violet Evergarden' ที่ใช้เปียโนและเครื่องสายเล่าอารมณ์อย่างเจ็บปวดและงดงาม นี่คืออัลบั้มที่ถ้าฟังครบทั้งชุดจะรู้สึกว่าตัวเรื่องถูกถ่ายทอดผ่านเสียงอย่างครบถ้วน และท้ายที่สุดก็รู้สึกอบอุ่นที่ได้เห็นเพลงบางท่อนเติบโตขึ้นจากบทละครเป็นจังหวะชีวิตของผู้ฟังเอง