อู๋เมิ่งเมิ่งแต่งผลงานอะไรบ้างที่โด่งดัง

แฟนพันธุ์แท้ของศิลปินจีนอย่างอู๋เมิ่งเมิ่งต้องไม่พลาดผลงานชุดใหม่ล่าสุดอย่าง 'The Long Wind Begins' ที่เพิ่งเปิดตัวไปเมื่อไม่นานมานี้! ผลงานนี้เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่ผสมผสานความโรแมนติกเข้ากับการผจญภัยได้อย่างลงตัว ความสามารถในการเล่าเรื่องของเธอยังคงพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ แม้จะเปลี่ยนแนวจากงานแนววัยรุ่นไปสู่แนวผู้ใหญ่ที่ลุ่มลึกกว่า ในฐานะคนที่ตามอ่านผลงานของเธอมาทุกเรื่อง รู้สึกว่านี่คือการก้าวข้ามที่กล้าหาญและน่าชื่นชมจริงๆ

รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้พูดถึงผลงานของอู๋เมิ่งเมิ่ง นักเขียนที่สร้างสรรค์โลกแฟนตาซีได้อย่างน่าประทับใจ ผลงานที่โดดเด่นที่สุดของเธอคือ 'The Legend of Sun Knight' ซึ่งได้รับรางวัล Nebula Award สาขานวนิยายแฟนตาซียอดเยี่ยมในปี 2015 เรื่องราวของอัศวินแสงอาทิตย์ผู้เปี่ยมไปด้วยอารมณ์ขันและความกล้าหาญ ทำให้คนอ่านหลงรักตั้งแต่บทแรก ความสามารถในการผสมผสานความตลกเข้ากับการผจญภัยอย่างลงตัวทำให้ผลงานชิ้นนี้แตกต่างจากนิยายแฟนตาซีทั่วไป นอกจากนั้นเธอยังเคยคว้ารางวัล Dragon Award จากผลงาน 'Scum Villain’s Self-Saving System' ในปี 2018 ที่สร้างปรากฏการณ์ในวงการนักอ่านอย่างล้นหลาม

มีหลายครั้งที่หยิบงานของอู๋เมิ่งเมิ่งมาอ่านแล้วพบว่าเธอชอบผสมผสานความเป็นสมัยใหม่เข้ากับจิตวิญญาณแบบโบราณได้อย่างลงตัว ผลงานอย่าง 'การปฏิวัติอันเงียบงัน' แสดงให้เห็นการเล่าเรื่องที่ลื่นไหลระหว่างประวัติศาสตร์จีนกับจินตนาการอนาคต ตัวละครของเธอมักมีพื้นหลังที่ซับซ้อน ค่อยๆ เผยให้เห็นชั้นเชิงทางอารมณ์ผ่านสถานการณ์ที่ดูธรรมดาแต่แฝงความลึกซึ้ง สิ่งที่โดดเด่นคือการใส่รายละเอียดวัฒนธรรมจีนลงไปอย่างแนบเนียน ไม่ว่าจะเป็นสำนวนพูด ธรรมเนียมปฏิบัติ หรือแม้แต่คติชนที่ปรับให้เข้ากับบริบทใหม่ เธอไม่ใช่แค่นักเขียนแนวhistorical fiction แต่สร้างโลกที่ประวัติศาสตร์และนวัตกรรมอยู่ร่วมกันอย่างมีชีวิตชีวา

จริงๆ แล้วผลงานของอู๋เมิ่งเมิ่งถูกดัดแปลงเป็นหนังน้อยกว่าที่หลายคนคิดนะ แค่ประมาณ 3-4 เรื่องเท่านั้นเอง ถ้าให้ไล่เรียงก็จะมี 'To Our Pure Little Times' ที่เป็นหนังวัยรุ่นหวานแหวว ส่วน 'Love O2O' ก็โด่งดังจนมีทั้งเวอร์ชั่นหนังและละคร ความน่าสนใจคือผลงานของเธอมักถูกดัดแปลงเป็นละครมากกว่าหนังเสียอีก เพราะเนื้อหามีความยาวเหมาะกับการขยายเป็นซีรีส์ หนังที่ออกมาจึงค่อนข้างเป็นสปิโนฟ์หรือสรุปเนื้อหามากกว่า ถ้าเป็นแฟนตัวยงอาจจะรู้สึกว่าหนังบางเรื่องตัดส่วนสำคัญไปเยอะเลย

ภาพของอู๋เมิ่งเมิ่งในฉากเปิดซีซั่นนั้นยังติดตาอยู่ในหัวฉันทุกครั้งที่นึกถึงซีรีส์เรื่องนี้ การรับบทของเธอคือคนที่แฟนๆมักเรียกว่า ‘หัวใจของเรื่อง’ — เป็นเพื่อนสนิทที่มีเสน่ห์แบบธรรมดา ๆ แต่กลับกลายเป็นตัวเชื่อมความรู้สึกระหว่างตัวเอกกับโลกภายนอก ฉันชอบที่เธอไม่ได้ถูกวางให้เป็นนางเอกเป๊ะ ๆ หรือเป็นตัวร้ายที่ฉาบฉวย แต่เป็นคนที่ค่อย ๆ เปิดเผยตัวตนผ่านการกระทำเล็กๆ น้อยๆ เช่น การยืนข้างตัวเอกตอนที่เขาท้อ หรือฉากที่เธอเงียบแล้วส่งรอยยิ้มแทนคำพูด ฉากพวกนี้ทำให้คนดูรู้สึกว่าตัวละครมีมิติและมีพื้นที่ให้เราแปลความ มุมมองของฉันต่อการแสดงของอู๋เมิ่งเมิ่งคือเธอใช้รายละเอียดเล็ก ๆ สร้างความน่าเชื่อถือ ทั้งการเคลื่อนไหวมือ น้ำเสียงเวลาพูด และการเลือกที่จะไม่พูดทุกอย่างออกมา เธอสร้างพื้นที่ว่างให้ผู้ชมเติมความหมายเอง ซึ่งนั่นแหละคือเหตุผลที่แฟนซีรีส์คลั่งไคล้ในบทนี้ — ไม่ใช่เพราะว่าสคริปต์ยกยอ แต่เพราะการแสดงทำให้เราอยากรู้จักและหวงแหนตัวละครคนนั้น เหลือไว้เพียงความประทับใจแบบเงียบ ๆ ที่ไม่ฉูดฉาดแต่ติดแน่นในใจฉันนานแล้ว

นักเขียนสาววัย 30 ปีผู้นี้สร้างผลงานที่โดดเด่นในวงการวรรณกรรมจีนมาไม่น้อย แม้จะไม่ใช่ชื่อที่คุ้นหูนักอ่านไทยมากนัก แต่ก็มีผลงานบางส่วนที่ถูกแปลแล้ว บทกวีและเรื่องสั้นของเธอปรากฏในนิตยสารวรรณกรรมไทยอยู่บ้าง โดยเฉพาะผลงานในช่วงปี 2015-2018 ที่มีกลิ่นอายของความเป็นหญิงสมัยใหม่ผสมผสานกับวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม ต้องยอมรับว่าการเข้าถึงผลงานของอู๋เมิ่งเมิ่งสำหรับนักอ่านไทยยังคงเป็นเรื่องท้าทาย เนื่องจากงานแปลมีจำนวนจำกัดและกระจายตัวอยู่ในแหล่งพิมพ์ที่ไม่ต่อเนื่อง งานแปลฉบับสมบูรณ์ที่สามารถหาอ่านได้ง่ายน่าจะมีประมาณ 2-3 เรื่องเท่านั้น ส่วนใหญ่เป็นผลงานขนาดสั้นมากกว่าวรรณกรรมขนาดยาว

ปีที่ผ่านมาอู๋เมิ่งเมิ่งปรากฏตัวในผลงานที่หลากหลายจนคนดูแทบตามไม่ทัน และงานหนึ่งที่ฉันรู้สึกว่าขโมยซีนคือโปรเจกต์ซีรีส์สั้นทางสตรีมมิ่งที่ทำให้คนพูดถึงเธอแบบกว้างขึ้น ฉากหนึ่งในซีรีส์นั้นที่ยังติดตาฉันคือช่วงที่ตัวละครของเธอต้องเผชิญกับการตัดสินใจครั้งใหญ่ — การแสดงนิ่ง ๆ แต่เต็มไปด้วยน้ำหนักอารมณ์ทำให้บทพูดสั้น ๆ กลายเป็นโมเมนต์ที่ผู้ชมแชร์ซ้ำบนโซเชียล จังหวะการจับกล้องกับการเลือกเพลงประกอบช่วงนั้นประสานกันได้ดี จนทำให้คนที่ปกติไม่ค่อยดูแนวนี้แห่ไปดูเพื่อดูว่าเธอทำยังไง อีกมุมนึงที่ชอบคืองานโปรโมชันและอินเตอร์แอ็กชันกับแฟนคลับซึ่งทำให้เธอไม่ใช่แค่หน้าจอ แต่กลายเป็นคนที่ผู้ติดตามรู้สึกว่าเข้าถึงได้ ไม่ว่าจะเป็นคลิปเบื้องหลังที่เผยมุมเล่นสบาย ๆ หรือการสัมภาษณ์ที่พูดถึงกระบวนการเตรียมบท ทุกอย่างรวมกันผลักให้ผลงานชิ้นนี้กลายเป็นผลงานเด่นของปีสำหรับฉัน และยังมีความรู้สึกอยากติดตามว่าปีหน้าจะได้เห็นเธอลุยในทิศทางไหนต่อ

เราเพิ่งลงลึกกับผลงานของ เมิ่ ง จื่ อ อี้ แล้วรู้สึกว่ามันเป็นการผสมผสานที่เฉียบคมระหว่างโลกในฝันกับความเป็นจริงที่โหดร้าย เหมือนมีเสียงเล็กๆ ในหัวเรียกให้เดินเข้าไปในซอยมืดแต่กลับเจอบ้านที่อบอุ่นอยู่ข้างใน นักวิจารณ์มักจะจับคู่ผลงานของเขากับนักเขียนที่เล่นกับบรรยากาศเหนือจริงและความโดดเดี่ยวของตัวละครอย่าง Haruki Murakami โดยยกตัวอย่างเช่นการเปรียบกับงานแบบ 'Kafka on the Shore' ซึ่งชวนให้คิดถึงการใช้สัญลักษณ์และความฝันเป็นเครื่องมือเล่าเรื่อง อีกมุมหนึ่งที่เห็นบ่อยคือการเปรียบกับนักเขียนจีนร่วมสมัยที่เน้นโทนโหดจริงและวิพากษ์สังคมอย่าง Yu Hua ผลงานแบบ 'To Live' ถูกยกมาพูดถึงเมื่อเนื้อหาของ เมิ่ ง จื่ อ อี้ กระทบกับประวัติศาสตร์หรือชะตากรรมของคนธรรมดา ที่นี่โทนไม่ใช่แค่แปลกแต่มีแรงกดดันทางสังคมเหมือนกัน สุดท้ายมีคนชี้ว่างานบางชิ้นของเขามีกลิ่นอายเทพนิยายประชากรและภาษาที่ข้นเหมือน Mo Yan กับ 'Red Sorghum' — คือพออ่านแล้วภาพพาเราไปไกลแต่ยังคงสัมผัสถึงหน้าดินของวัฒนธรรมท้องถิ่นได้อย่างหนักแน่น ตรงนี้ทำให้เราอินกับผลงานของ เมิ่ ง จื่ อ อี้ แบบที่อยากอ่านซ้ำๆ เพื่อหาชั้นความหมายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าจะพูดถึงผลงานที่ทำให้อวี๋เฉิงเอินโด่งดังจริงๆ คงหนีไม่พ้น 'Fights Break Sphere' หรือ '斗破苍穹' ที่สร้างปรากฏการณ์ในวงการนิยายจีนไปเมื่อหลายปีก่อน เรื่องนี้เป็นนิยายแนวแฟนตาซีที่ผสมผสานโลกของมวยจีนกับเวทมนตร์ได้อย่างลงตัว ตัวเอกเสี่ยวเหยียนเริ่มจากเป็นเด็กอ่อนแอแต่ผ่านการฝึกฝนจนกลายเป็นสุดยอดนักรบ เรื่องราวการโต้เถียงกับศัตรูและการพัฒนาตัวเองของเขาเขียนได้สนุกมาก หลายคนติดงอมแงมจนต้องอ่านรวดเดียวจบทั้งเรื่อง หลังจากนั้นก็มีการดัดแปลงเป็นอนิเมะและละครด้วยนะ