เจนชมพูนุช เคยได้รับรางวัลหรือเข้าชิงรางวัลไหนบ้าง

ว่าด้วยเรื่องรางวัลของ 'อิน ณัฐนิชา' นี่ผมมองว่าคนทั่วไปอาจจะงงเพราะเธอยังไม่ถูกพูดถึงในลักษณะของผู้ชนะรางวัลระดับชาติแบบถล่มทลายมากนัก จากที่ติดตาม ผมเห็นว่าเส้นทางของเธอเน้นไปที่งานในวงการบันเทิงเชิงพาณิชย์และงานออนไลน์เป็นหลัก ซึ่งทำให้การถูกเสนอชื่อหรือรับรางวัลจากงานประกาศรางวัลใหญ่ที่ครอบคลุมทั้งวงการอาจจะยังไม่ถี่เท่านักแสดงรุ่นใหญ่ เธอมีการได้รับการยอมรับในระดับแฟนคลับและโซเชียล มีรางวัลหรือการโหวตแบบแฟนเมด/โหวตออนไลน์ปรากฏบ้างในแง่ความนิยม ในมุมผม ความสำคัญของเธอในตอนนี้อยู่ที่การสร้างฐานแฟนและผลงานต่อเนื่องมากกว่าการสะสมถ้วยรางวัล การได้รับการเสนอชื่อหรือรางวัลประเภทงานเทศกาลท้องถิ่น ผลงานสั้น หรืองานโหวตของเว็ปไซต์บันเทิง ก็ถือเป็นเครื่องหมายว่าเส้นทางเธอไปได้เรื่อยๆ ไม่รีบร้อนจนเกินไป

บางคนอาจยังไม่คุ้นกับชื่อ 'เจน ชมพูนุช' แต่ถ้าได้เจอผลงานของเธอในวงเล็กๆ ของชุมชนออนไลน์ มันจะมีความอบอุ่นแบบเฉพาะตัวที่ติดอยู่ในใจฉันได้ง่าย ๆ ฉันติดตามผลงานอิสระของคนกลุ่มเล็ก ๆ มานาน และสำหรับฉัน 'เจน ชมพูนุช' ดูเหมือนจะเป็นผู้สร้างสรรค์ที่เลือกทำงานนอกกระแสหลัก — อาจจะเป็นการเขียนนิยายสั้นที่ลงในเว็บ รวมถึงบทความเชิงบอกเล่าประสบการณ์ส่วนตัว หรือคลิปสั้น ๆ ที่แชร์มุมมองชีวิตประจำวันในโทนตั้งใจและเงียบสงบ นั่นทำให้ผลงานของเธอมีลักษณะเป็นเรื่องเล่าเล็ก ๆ ที่คนใกล้ชิดจะรู้สึกเชื่อมโยงได้ง่าย สิ่งที่ฉันชอบคือความเป็นมนุษย์ในงานของเธอ — ไม่พยายามทำให้ยิ่งใหญ่ แต่เน้นความจริงใจและรายละเอียดเล็ก ๆ ที่จับต้องได้ ถามว่า 'ผลงานที่โดดเด่นคืออะไร' คำตอบแบบแฟนคือผลงานที่คนในชุมชนแชร์ต่อกันบ่อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นนิยายสั้นที่สะเทือนใจหรือคลิปที่พูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคน ผลงานเหล่านี้อาจไม่ปรากฏบนหน้าสื่อหลัก แต่มีพลังของการบอกต่อ ซึ่งในมุมฉัน นั่นแหละคือความโดดเด่นจริง ๆ

เริ่มจากภาพลักษณ์เล็กๆ ในโฆษณาแล้วค่อยขยับมาเป็นคนหน้าจอที่คุ้นตา: ฉันนึกถึงช่วงที่ชื่อของเจนชมพูนุชเริ่มโผล่บ่อยขึ้นในสื่อรอบตัวเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) นั่นเป็นปีที่เธอเริ่มมีผลงานเชิงพาณิชย์ ไม่ว่าจะเป็นโฆษณาสั้นหรือแคมเปญแฟชั่น ทำให้คนทั่วไปเริ่มรู้จักมากขึ้นกว่าการทำงานเบื้องหลังก่อนหน้านั้น ในมุมมองของคนที่ติดตามคลื่นเพลงและรายการบันเทิงเล็กๆ ฉันเห็นการเปลี่ยนแปลงชัดเจน: จากงานถ่ายแบบและโฆษณา ไปสู่บทเล็กๆ ในละครหรือมิวสิกวิดีโอ ซึ่งเป็นช่วงที่ภาพลักษณ์ของเธอกลมกล่อมพอที่จะข้ามจากงานโฆษณามาที่งานแสดงได้ การเติบโตแบบค่อยเป็นค่อยไปแบบนี้ทำให้รู้สึกว่าเธอไม่ได้ดังขึ้นอย่างฉาบฉวย แต่เป็นการก้าวสู่สาธารณะทีละขั้น ที่สำคัญคือคนจำได้ว่าเธอเริ่มเป็นที่สนใจจริงจังตั้งแต่ปีนั้น และก็พัฒนาไปตามโอกาสที่เข้ามา เป็นเส้นทางที่น่าติดตามสำหรับแฟนๆ ที่ชอบเห็นการเติบโตแบบค่อยเป็นค่อยไป

หลายคนคงเคยสงสัยว่า 'ชิงชิง' เคยได้รางวัลอะไรบ้าง และในฐานะแฟนคนหนึ่งที่เกาะติดข่าวบันเทิงเล็กๆ น้อยๆ เสมอ ฉันมองว่าการยกย่องของแฟนคลับกับรางวัลทางการมันต่างกันชัดเจน เราเห็นชิงชิงได้รับเกียรติในรูปแบบของรางวัลโหวตจากแฟนคลับ งานประกาศผลออนไลน์ หรือถ้วยรางวัลจากกิจกรรมชุมชนแฟนคลับหลายครั้ง ซึ่งเป็นสิ่งที่วัดความนิยมได้ตรงและอบอุ่นกว่ารางวัลใหญ่เสมอ นอกจากนั้นยังมีการเชิญให้ขึ้นเวทีเล็กๆ ในเทศกาลหรืออีเวนต์ที่มอบประกาศนียบัตรหรือโล่เกียรติยศให้ศิลปินหน้าใหม่/ดาวรุ่ง ซึ่งชิงชิงก็ได้เข้าร่วมและรับการยอมรับในจุดนั้น สรุปความรู้สึกคือถ้ามองแบบแฟน การที่ชิงชิงได้รับการโหวตและการยกย่องจากคอมมูนิตี้ถือว่าสำคัญไม่น้อยไปกว่ารางวัลระดับชาติ แต่ถ้ามองในเชิงประวัติการรางวัลแบบทางการระดับประเทศหรือรางวัลโทรทัศน์ใหญ่ๆ บันทึกที่เปิดเผยไม่ได้ระบุว่าชิงชิงมีถ้วยรางวัลระดับนั้นมากนัก ซึ่งก็สะท้อนว่าความสำเร็จของเธออาจเน้นที่การสร้างสายสัมพันธ์กับผู้ชมมากกว่าการไล่สะสมโล่

ในฐานะแฟนตัวยงที่ติดตามคนทำงานเบื้องหน้าและเบื้องหลังในวงการไทยมาเนิ่นนาน ผมสังเกตว่าชื่อ 'ตูมตาม ยุทธนา' ไม่ค่อยปรากฏในลิสต์รางวัลระดับชาติหรือเวทีภาพยนตร์-โทรทัศน์ใหญ่ ๆ ที่มักเป็นบรรทัดฐานของความยอมรับทางอาชีพ ผมเองมักจะจำผู้ชนะหรือรายชื่อเข้าชิงในงานหลัก ๆ ได้ค่อนข้างดี แต่สำหรับชื่อนี้แล้ว เท่าที่ผมตามมาแล้ว ไม่มีการบันทึกชัดเจนว่าเคยได้รับรางวัลใหญ่หรือเป็นรายชื่อเข้าชิงในงานเช่นรางวัลภาพยนตร์ระดับชาติหรือรางวัลโทรทัศน์ที่เป็นที่พูดถึงแพร่หลาย อย่างไรก็ตาม เรื่องแบบนี้มีรายละเอียดเยอะ — บางคนอาจยกย่องในวงจำกัด หรือได้รับรางวัลจากเทศกาลท้องถิ่น งานนิทรรศการ หรืองานออนไลน์ที่ไม่ค่อยมีการเก็บสถิติกลาง ๆ ซึ่งมักไม่ค่อยถูกกล่าวถึงในสื่อหลัก ผมชอบมองในมุมของบริบทด้วย คนบางคนมีชื่อเสียงโดดเด่นบนแพลตฟอร์มออนไลน์ มีผู้ติดตามสูง แต่ไม่ได้ลงแข่งในเวทีทางการ หรืออาจจะเป็นคนทำงานเบื้องหลังที่ได้รับการยกย่องในชุมชนเฉพาะกลุ่มแทนที่จะได้รับรางวัลในเวทีสาธารณะ การที่ชื่อหนึ่งจะปรากฏในลิสต์รางวัลใหญ่ ส่วนใหญ่มาจากการมีผลงานที่เข้าข่ายส่งประกวดหรือการได้รับการเสนอชื่อจากองค์กรหลัก ดังนั้นถ้าใครอยากเห็นการยอมรับในระดับกว้าง จำเป็นต้องมีการส่งผลงานหรือถูกจับตามองจากสื่อวงกว้าง ซึ่งไม่ใช่ทุกคนจะเลือกเส้นทางนั้น โดยรวมแล้วสิ่งที่ผมรู้สึกคือการไม่ได้เห็นชื่อในรายชื่อรางวัลใหญ่ไม่จำเป็นต้องหมายความว่าไม่มีคุณค่า บางครั้งความสำเร็จของคนทำงานอยู่ที่การมีคนติดตามจริง ผลงานชิ้นเล็กที่สร้างผลกระทบ หรือการได้รับการยอมรับจากเพื่อนร่วมวงการในระดับที่คนทั่วไปไม่ค่อยเห็น การตัดสินค่าความสำเร็จด้วยถ้วยรางวัลเพียงอย่างเดียวจึงค่อนข้างจำกัด สำหรับผมแล้ว ผู้สร้างผลงานที่ยังคงทำสิ่งที่ตัวเองรักและมีคนตอบรับ ถือว่าได้ชัยชนะในแบบของตัวเองแล้ว