Se connecterPartager
ตอนที่ 1
Date de publication:
2025-04-26 14:36:43บริษัทแห่งหนึ่งที่ตอนนี้พนักงานหลายคนกำลังทำงานอย่างขมักเขม่น ชมพู หรือรมิดาที่เข้ามาทำงานที่ได้เกือบ 3 ปีแล้วเธอนั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่เป็นเวลานานจนสายตาล้าไปหมด ช่วงนี้ทางบริษัทจะจัดให้คนบางกลุ่มไปทำงานในเครือบริษัทเปิดใหม่ที่จังหวัดระยองที่นั่นต้องทำในส่วนของโรงงาน จึงต้องมีกะในเวลาทำงานด้วย ทำให้ชมพูที่ตอนนี้ต้องรับจ๊อบสองที่ไม่สะดวกจึงทำให้เธอต้องขยันทำงานให้หัวหน้าเห็นว่าเธอยังมีความสามารถทำงานที่นี่ได้ดีอยู่
งานพาร์ทไทม์ที่เธอไปสมัครไว้เป็นร้านอาหารย่านมหาวิทยาลัยดังแห่งหนึ่ง เป็นงานเสิร์ฟอาหารทำหลังเลิกงานไปจนถึงเที่ยงคืน ที่พักของเธอไม่ได้ไกลมากนักจึงสามารถทำได้ เหตุผลที่เธอต้องทำงานมากขนาดนั้นเพราะที่บ้านตอนนี้ต้องการเงินจำนวนมาก
เมื่อประมาณ 2 เดือนก่อนคุณแม่ของเธอเกิดป่วยไม่ทราบสาเหตุทำให้ไม่สามารถทำงานได้ที่บ้านของเธอในต่างจังหวัดรับซักรีดมีคุณแม่ของเธอทำเพียงคนเดียว ส่วนคุณพ่อนั้นมีงานในอู่ซ่อมรถในตัวจังหวัดรายได้ก็พอใช้ในแต่ละเดือนและเธอยังมีน้องอีก 2 คนที่กำลังเรียนหนังสืออยู่ด้วย เมื่อขาดรายได้ไปทำให้ที่บ้านก็เริ่มจะลำบากเธอจึงจำเป็นต้องส่งเงินส่วนหนึ่งกลับไปให้ที่บ้าน
ตอนแรกก็ว่าใช้ได้กับเงินเพียงเท่านั้นเหมือนคราวเคราะห์หรืออย่างไรก็ไม่รู้เหมือนกัน พ่อของเธอก็มาเกิดอุบัติเหตุเข้าอีกทำให้ต้องเข้าโรงพยาบาลกันทั้งคู่ขึ้นมาทำให้เธอต้องวิ่งหาเงินจนหัวหมุนไปหมดในเวลานี้
ทางบริษัทยังจะพยายามหาคนให้ไปทำงานไกลอีก เธอเองคิดว่ามันไม่สะดวกเลยถ้าจะให้เธอไปที่นั่นในตอนนี้ เธอจึงพยายามทำงานอย่างดีที่สุดและทำพร้อมกันไปทั้งสองงานด้วยในแต่ละวันก็แทบจะไม่ได้พักผ่อนอยู่แล้ว
เมื่อเช้ามีการประขุมของผู้จัดการสาขาและหัวหน้าแผนกต่างๆ บ่ายวันนี้ทุกคนจึงลุ้นระทึกนั่งไม่ติดเก้าอี้เพราะจะเป็นการตัดสินใจครั้งสุดท้ายว่าจะให้ใครไปยังสาขาใหม่ที่ระยองบ้าง ทุกคนพูดคุยกันจ้อกแจ้กไปหมด ส่วนตัวของชมพูเองก็รู้สึกเครียดและลุ้นไม่ต่างจากเพื่อนๆ
เมื่อการประชุมนั้นจบลงและหัวหน้างานออกมาทุกคนต่างก็มีสีหน้าอยากรู้อยากเห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างในตอนนี้ ทุกสายตาจับจ้องไปที่เอกสารมากมายที่นำออกมาเพื่อเอามาแปะไว้ที่บอร์ดข่าวสารของบริษัท
พอทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ทุกก็พากันไปออกันหน้าบอร์ด ชมพูใจเต้นแรงเพราะปัจจัยหลาย ๆ อย่างแล้วเธอมีแนวโน้มจะโดนเลือกมากเหมือนกับอีกหลายคนที่มีสีหน้ากังวลเหมือนกัน พอรายชื่อต่าง ๆ ที่ปรากฏอยู่บนบอร์ดหลายคนทำสีหน้าไม่ค่อยดีนักเพราะบางคนที่คาดคะเนเอาไว้แล้วว่าต้องได้รับเลือกนั้นก็ถูกเลือกให้ไปจริง ๆ
ชมพูจึงตัดสินใจเดินเข้าไปดูบ้างพอดีกับเพื่อนรุ่นเดียวกันที่ชื่อริสาเดินออกมาพร้อมใบหน้าที่ไม่สู้ดีนักเหมือนกัน
“ริสามันจริงอย่างที่เราคาดการณ์เอาไว้ใช่ไหม”
“ไม่ผิดแม้แต่คนเดียวเลยแหละ” ริสามีสีหน้าหงอย ๆ อย่างเห็นได้ชัด
ริสาเดินจากไปเพื่อกลับไปที่โต๊ะของตัวเอง พร้อมทั้งพยายามปลอบใจตัวเองไปด้วย ทำใจที่จะต้องไปทำงานไกลบ้านไกลแฟนอย่างที่ไม่อยากจะให้เกิดขึ้น
ส่วนชมพูนั้นเตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้แล้วว่ายังไงคงไม่รอดเช่นกัน แต่เธอไม่อยากจะต้องไปไกลแบบนั้น เธอจึงเข้าดูให้ชัดว่ามีชื่อของตัวเองจริง ๆ หรือไม่ เมื่อเห็นชัดแล้วก็รู้สึกไม่ดีอย่างที่คิดไว้ และอยากลองจะคุยเรื่องความจำเป็นต่าง ๆ ของตัวเองบ้างเผื่อจะได้รับการพิจารณาใหม่อีกครั้ง
ประตูห้องของหัวหน้าเปิดออกด้วยมือของชมพู เธอกับหัวหน้างานนั้นไม่ได้สนิทสนมกันมากนักแต่ก็ยังพอจะพูดคุยกันได้
“พี่พรคะ หนูขอคุยด้วยได้ไหมคะ”
“อื้ม เข้ามาสิชมพู มีอะไรหรือเปล่าสีหน้าไม่ดีเลย”
“ก็เรื่องที่ประกาศบนบอร์ดนี่แหละค่ะ”
“อ่อ ทำไมเหรอมีเรื่องอะไรหรือเปล่า”
“คือแบบนี้ค่ะพี่”
ชมพูเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้พรที่เป็นหัวหน้างานของเธอฟัง และหัวหน้าก็รับฟังด้วยดีแต่ไม่สามารถรับรองอะไรให้เธอได้ว่าจะช่วยอะไรได้ไหม ชมพูเพียงฝากความหวังไว้ที่หัวหน้างานและออกมาทำงานของตัวเองจนเลิกงานและยังต้องรีบไปทำงานอีกที่ให้ทันเวลา
เรื่องราวผ่านไปอีกไม่กี่วัน สิ่งต่าง ๆ ที่ได้ประกาศออกไปไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้แล้วเพราะทางผู้บริหารได้คัดเลือกคนที่คิดว่าเหมาะสมแล้วและคิดว่าไม่สามารถรับเหตุผลอะไรที่ไม่อยากไปของแต่ละคนได้เพราะถ้าเกิดกรณีอนุมัติให้บางคนแล้วคนอื่นก็จะมาขอเหมือน ๆ กัน สาขาใหม่ต้องการคนอีกมากทำให้จำเป็นต้องเอาพนักงานไปที่นั่นให้ครบตามจำนวนที่ขอมา
ตอนนี้ชมพูเริ่มเครียดขึ้นมาจริง ๆ แล้วเพราะเธอไม่อยากไปด้วยเหตุผลส่วนตัวจริง ๆ ไม่เกี่ยวกับอะไรเลย อีกอย่างงานพาร์ทไทม์ที่ทำก็ดีอย่างไม่น่าเชื่อด้วยถึงแม้มันจะดูดพลังของเธอไปมากก็ตาม แต่เพราะความเร่งด่วนของการใช้เงินในครั้งนี้นี่เองทำให้เธอจำเป็นต้องทำงานทั้งสองที่ไปด้วย
หัวหน้าเรียกเธอเข้าพบเพื่อบอกสาเหตุอย่างที่ทุกคนก็รู้กันอยู่แล้วว่าไม่สามารถขอได้อย่างที่เธอต้องการ และยังกล่าวอีกว่าถ้าไม่สะดวกใจจะไปจริง ๆ วิธีที่ดีที่สุดคงต้องลาออกโดยที่ไม่ต้องคิดในเวลาแบบนี้
เธอเข้าใจบริษัทที่ต้องการให้คนไปทำงานในสาขาใหม่แห่งนั้น แต่ตัวเธอเองก็มีความจำเป้นหลายอย่างที่ต้องทำงานพร้อมกันไปทั้งสองที่เพราะฉะนั้นการตัดสินใจในครั้งนี้จึงต้องเลือกทางที่คิดว่าดีที่สุดทั้งสองฝ่ายคือเธอลาออกจากงานแห่งนั้นไป และคิดว่าทำงานพาร์ทไทม์ไปก่อนแล้วหางานใหม่อีกครั้ง
ชมพูต้องเดินออกจากบริษัทที่เธอเองก็ไม่ได้รู้สึกแย่กับที่นี่ แต่ในเมื่อความจำเป็นของเธอมันไปด้วยกันไม่ได้กับบริษัทการแยกกันเดินคงจะเป็นทางเลือกที่ดีแล้ว
หลังจากออกมาเธอจึงทำงานที่ร้านอาหารแห่งนั้นมาได้อีกประมาณ 2 เดือน ทางร้านแจ้งว่ามีความจำเป็นต้องปิดสาขานี้ลงเพราะผลประกอบการไม่ได้ดีอย่างที่คิดทำให้เจ้าของบริษัทต้องยุบสาขาแล้วนำพนักงานประจำไปรวมกับสาขาอื่นส่วนพนักงานใหม่และพาร์ทไทม์จำเป็นต้องให้ออกจากงานกันทั้งหมด และนี่ยิ่งทำให้ชมพูรู้สึกว่าโชคชะตาเล่นตลกกับเธออย่างหนักหน่วงจนแทบจะยืนไม่ไหวแล้ว
Dernier chapitre
ชมพูลุ้นรัก ตอนที่ 19
งานของเควินกำลังจะจบลงและเขาต้องไปส่งชมพูกลับกรุงเทพฯ ซึ่งเขาค่อนข้างเสียดายไม่อยากให้ชมพูต้องกลับไปแต่เพราะเขาเองยังมีงานต่อที่ต่างประเทศอีกจึงจำเป็นต้องส่งเธอกลับในที่สุดเมื่อชมพูได้กลับมาทำงานเพื่อนร่วมงานต่างสงสัยมากว่าเธอหายไปไหนนานขนาดนี้ ชมพูเล่าให้ฟังแค่ว่าเธอไปช่วยเควินทำงานเพราะทิวสั่งให้เธออยู่ต่อ ทุกคนจึงไม่ได้คาดคั้นอะไรอีก พอกลับมางานต่าง ๆ ที่ชมพูเคยรับผิดชอบถูกโอนไปให้คนอื่นทำ ส่วนเธอได้เปลี่ยนตำแหน่งงานที่ทำร่วมกับทิวและฝ่ายบริหารมากขึ้นชมพูยังคงเป็นคนที่ตั้งใจและเรียนรู้การทำงานใหม่ ๆ เหมือนเดิมจนกระทั่งเวลาผ่านมาสักพักหนึ่ง บางคนคิดว่าชมพูนั้นต้องมีเส้นสายที่ไม่ธรรมดาแน่ ๆ ตำแหน่งจึงขึ้นเป็นหัวหน้าแผนกได้ในเวลาเพียงปีกว่า ๆ เท่านั้น แต่สำหรับชมพูแล้วมันเป็นช่วงเวลาที่เธอแสนเหนื่อยแทบขาดใจก็ว่าได้อีกไม่นานต่อมา เควินก็มีข่าวออกมาอีกครั้งว่าเลิกรากับแฟนสาวดาราคนนั้นแล้ว และดาราคนนั้นก็แต่งงานกับผู้ชายอีกคนอย่างรวดเร็ว ทำให้ชมพูที่ปกติก็พูดคุยกับเขาในเวลาที่ว่าง ๆ จากงานได้รับรู้เรื่องราวจากปากของเขามาก่อนแล้ว แต่ตอนนี้ชมพูมีความรับผิดชอบมากขึ้นในงานการตลาด จึงทำให้
ชมพูลุ้นรัก ตอนที่ 18
เมื่อเควินยอมบอกเรื่องราวของตัวเองให้ฟัง เขาเองก็อยากฟังเรื่องของชมพูบ้างเพราะเขาคิดเองว่าชมพูคงอยากเล่าระบายความไม่สบายใจพวกนั้นให้ใครฟังบ้าง เขาได้รับรู้เรื่องราวของหญิงสาวได้ตลอดเพราะคอนเนคชั่นของตัวเองเขาเป็นผู้ชายที่ไม่ได้อยากจะช่วยแล้วจะช่วยอย่างไม่ลืมหูลืมตา เขาพยายามช่วยในรูปแบบของเขา การใช้งานเธอเขาให้ค่าตอบแทนตามเนื้องานจริงที่เธอเข้ามาช่วย แต่ถ้าหลังจากนี้เธอจะไม่ได้เป็นคนที่เขาจ้างทำงานแต่เลื่อนสถานะขึ้นมาเป็นมากกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้เธอจะได้รับความช่วยเหลือจากเขามากกว่านี้อย่างแน่นอน“คุณจะอยากรู้ไปทำไมล่ะคะ มันไม่มีอะไรน่าสนใจหรอก”“เราอยู่ด้วยกันขนาดนี้แล้วคุณยังไม่ไว้ใจให้ผมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตคุณอีกเหรอ”“คือฉันว่ามันคงเป็นไปได้ยากค่ะเพราะเราไม่มีอะไรที่เหมาะสมกันเลย”“เอาอะไรมาวัดถึงความเหมาะสมเหรอ ดูอย่างพ่อแม่ผมสิก็ไม่เหมาะสมกันนะแต่ท่านก็ยังอยู่กันได้”“นั่นก็เพราะท่านรักกันไงคะ”“แล้วเราไม่ได้รักกันเหรอ” เขาถามออกไปแบบนั้นยิ่งทำให้ชมพูตาโตที่เขาพูดเรื่องความรักกับเธอขึ้นมา“คุณหมายความว่าอะไรคะ เราสองคนมันมีความรักด้วยเหรอคะมันเป็นเพียงซื้อขายแลกเปลี่ยนกันเ
ชมพูลุ้นรัก ตอนที่ 17
เสียงกระทบเนื้อดังขึ้นเรื่อย ๆ ร่างหญิงสาวยิ่งอ่อนระทวยและร้องครางดังลั่นเพราะแรงที่โถมเข้าใส่ดั่งพายุชมพูเกาะเขาไว้แน่นเพราะแรงที่จะยืนไม่มีแล้ว แรงเพียงขาข้างเดียวไม่พอจะทำให้ตัวเองมั่นคงกว่านี้ เขาเห็นว่าชมพูจะหมดแรงเขาจึงรวบขาทั้งสองข้างของชมพูไว้แล้วยกขึ้นมาเกาะเกี่ยวที่เอวของเขาและใส่แรงลงไปกระแทกจุดซ่อนเร้นของกายสาวให้ยิ่งสร้างน้ำใสหล่อลื่นออกมาทำให้เขายิ่งเข้าออกได้ง่ายมากขึ้น“อึ้ก..อ๊า...มันเสียว...มากกว่าเดิมอีก”ชายหนุ่มยิ้มมุมปากและยังคงทำหน้าที่ต่อไปโดยมีหญิงสาวที่ตอนนี้คงไม่มีอะไรมากั้นความสุขสมที่ปลดปล่อยออกมาของเธอได้ ร่างบางกายโยกไหวบนร่างเขาก้อนกลมกลึงขยับขึ้นลงล่อตาล่อใจชายหนุ่มจนต้องใช้ปากครอบครองทั้งสองภูเขาแฝดนั้นไว้ ร่างบางแทบจะครางเสียงหลงเพราะถูกกระตุ้นจนร่างกายแทบจะหลอมละลาย“เควิน...อ๊า...อ๊า...”เสียงกระทบเนื้อดังขึ้น ๆ เพื่อจะพาให้ชายหนุ่มและหญิงสาวเดินทางไปสู่ฝั่งฝันด้วยกันทั้งคู่ทั้งสองกอดรัดกันจนเหมือนจะกลายเป็นเนื้อเดียวกันไปแล้ว และเมื่อท่านี้จะสร้างความเมื่อยให้ทั้งคู่มากไปพวกเขาจึงพากันเดินไปยังเตียงนุ่มกลางห้องเมื่อหลังหญิงสาวแตะที่นอน ชายหนุ่มจึง
ชมพูลุ้นรัก ตอนที่ 16
การทำงานเริ่มขึ้นนายแบบ นางแบบในชุดบีกินีบนเรือต่างเริ่มเข้ามาถ่ายรูป และในนั้นมีต้าที่เจอกับชมพูมาแล้วเมื่อวาน เขายิ้มมาให้ชมพูอย่างออกนอกหน้าพอส่วนของเขาถ่ายเสร็จแล้วจึงรีบเข้ามาทักทาย“โลกกลมจังนะครับคิดว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้วนะ”“ค่ะ”“นี่มาทำงานเหมือนกันใช่ไหม ผมก็คิดอยู่แล้วว่าสวย ๆ แบบคุณเนี่ยน่าจะได้มางานเดียวกัน”“คือว่าฉันมาทำงานให้....บอสน่ะค่ะ”“บอสเหรอ ใครกันครับผมจะได้ไปทักทาย”เมื่อเห็นว่าชมพูมีคนเข้ามาคุยด้วยตามสัญชาตญาณของเควินเขารู้ว่าเลขาคนสวยของเขากำลังมีคนเข้ามาจีบอย่างแน่นอนจึงเดินเข้ามาพร้อมทำหน้านิ่ง ๆ มองไปยังนายแบบหนุ่มที่ทำท่าทางเป็นมิตรเสียเต็มที่กับเขาและกับชมพู“ชมพูผมอยากดื่มกาแฟอีกสักแก้วคุณไปหามาให้ผมหน่อย” เดินเข้ามาสั่งงานเล็กน้อยเพื่อบอกนายคนนั้นว่าเขาเป็นอะไรกับชมพู“ได้ค่ะ” เธอเดินหายไปยังที่ที่เตรียมอาหารไว้บนเรือแห่งนี้“คุณเองเหรอครับที่เป็นบอสของคุณชมพู ผมต้านะครับยินดีที่ได้รู้จัก”“ผมไม่ได้อยากรู้จักคุณ”เควินเดินหนีออกไปทำให้นายแบบหนุ่มถึงกับหุบยิ้มทันที ดูก็รู้ว่าชายคนนี้ไม่ชอบตัวเองเขาจึงไม่สนใจเพราะเขาพอใจในเลขาของเขาไม่ได้ชอบเขาสักหน่อ
ชมพูลุ้นรัก ตอนที่ 15
บรรยากาศที่กำลังอบอวลไปด้วยความรักของชมพูและเควินยังกอดกันอยู่ในห้องพักที่แสนอบอุ่น ทั้งสองคนเริ่มขยับตัวเพราะแสงจากภายนอกส่องเข้ามาในห้องยามเช้า ทั้งสองมองหน้ากันเมื่อยามตื่นแล้วไม่พูดอะไร ชมพูยังรู้สึกขัดเขินเหมือนเคยกับสายตาและการกระทำของเควิน เขาดูจะใส่ใจดูแลเธอดีจนมันเกิดความรู้สึกว่าภายในใจมันเกิดอาการวิบวับเหมือนแสงสีชมพูเรืองรองเขาเข้ามาใกล้เธอและจุมพิตเบา ๆ แล้วลุกออกจากเตียงไป เขาไปสั่งอาหารเช้าขึ้นมาและเขาไปอาบน้ำเพื่อจะต้องออกไปทำงานของตัวเองในเช้านี้ เมื่อทานอาหารเช้าด้วยกันแล้วเขาออกไปทำงาน ส่วนชมพูยังคงอยู่ในโรงแรมคนเดียว ด้วยความเหงาเธอจึงอยากออกไปเดินเล่นบ้าง จึงลงไปข้างล่างโรงแรมแห่งนี้ติดทะเล ชายหาดข้างหน้านั้นมีผู้คนไม่มากนักเพราะคนที่สามารถเข้ามาในส่วนนี้ได้ต้องเป็นแขกที่พักในโรงแรมเท่านั้นโทรศัพท์ 1 เครื่องของชมพูตามถ่ายรูปไปรอบ ๆ บริเวณแถวนั้นถ่ายทุกอย่างแม้แต่สุนัขและแมว พอเดินไปได้สักพักเหมือนมีใครคนหนึ่งเดินตามเธอมา เธอจึงรีบหันไปมองปรากฏว่าเป็นชายหนุ่มอายุไม่น่าเกิน 30 ปี เขาเดินตามชมพูมาสักพักแล้ว เธอจึงลองถามเขาว่า“คุณเดินตามฉันมาทำไมคะ”“ผมมาเดินคนเดี
ชมพูลุ้นรัก ตอนที่ 14
วันต่อมา ชายหาดที่จัดว่าสวยและนักท่องเที่ยวเยอะที่สุดในจังหวัดภูเก็ตรายล้อมไปด้วยร้านอาหารมากมาย รวมทั้งร้านอุปกรณ์ดำน้ำต่าง ๆ ด้วยกิจกรรมที่เควินสนใจอย่างมากก็คือดำน้ำ เขาแอบซื้อแพคเกจดำน้ำเอาไว้และแน่นอนว่าชมพูต้องลงไปดำน้ำกับเขาด้วย ชมพูไม่เคยดำน้ำมาก่อนนั่นจึงทำให้ทั้งสองต้องอยู่ใกล้กันตลอดเวลาเพราะเควินต้องคอยสอนให้เธอดำน้ำตามเขาลงไปในทะเลให้ได้สอนกันไปมาอยู่พักใหญ่กว่าชมพูจะพอดำน้ำได้และใช้อุปกรณ์ได้อย่างมั่นใจว่าจะปลอดภัย พวกเขาดำดิ่งลงไปดูฝูงปลาแหวกว่ายใต้ทะเล และเหล่าปะการังที่มีอยู่ตามธรรมชาติมันงดงามของมันอยู่แล้ว โดยที่ไม่จำเป็นต้องนำมันขึ้นมาจากใต้น้ำ พอชมพูเริ่มดำน้ำได้แล้วเธอรู้สึกว่ามันสนุกมาก การว่ายน้ำมันทำให้ตอนนี้สมองของเธอที่ใช้งานหนักเพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้นได้เบาลงเพราะเลิกคิดวนเวียนอยู่เรื่องเดิม ๆ ซ้ำ ๆ นั้นได้หยุดลงชั่วคราวเมื่อหมดเวลาการดำน้ำแล้วกลับเข้าฝั่งก็เป็นเวลาเย็นมากแล้ว ร้านค้าแถวนั้นเปิดให้บริการมีอาหารหน้าตาน่าทานมากมาย ยิ่งซีฟู๊ดที่ชมพูค่อนข้างชอบมากอยู่แล้วเรียงรายให้เลือกหลายร้านเธอจึงชวนเขาไปหาร้านที่ดูแล้วน่าทานที่สุดนั่งรออาหารที่สั่ง
ชมพูลุ้นรัก ตอนที่ 13
เมื่อชมพูเริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาจากนิทราที่เหมือนจะยาวนานเพราะกิจกรรมที่เควินกระทำต่อเธอนั้นทำให้ร่างกายเมื่อยขบไปหมด แขนยาวของเขาพาดผ่านลำตัวของหล่อนจนทำให้ขยับลำบาก เขายังคงหลับตาสนิทอยู่ตรงหน้าชมพูอยากตบเขาแรง ๆ สักครั้งเพราะความทรมานที่เกิดขึ้นตอนนี้ขยับทีหน้าตาก็บูบี้ไปด้วยความเจ็บ มันไม่ได้
ชมพูลุ้นรัก ตอนที่ 12
ปากเล็กบวมเจ่อ หอบอากาศเข้าปอดอย่างหนัก อยู่ ๆ จากที่อารมณ์ดี ๆ ของเขาก็เริ่มไม่ดีอย่างรวดเร็วชมพูมึนงงกับเรื่องราวที่รวดเร็วเมื่อครู่นี้จนกระทั่งเขาดึงเธอให้ยืนให้มั่นคงอีกครั้ง และพาเธอลงไปและเดินออกจากงานโดยไม่สนใจใครเลยเหล่าชายหนุ่มที่หวังว่าจะได้เคลมแม่สาวเลขาหน้าใหม่ของทิวจึงกินแห้วกันไปตามร
ชมพูลุ้นรัก ตอนที่ 11
หลังจากนั้นชมพูเร่งทำผลงานให้เป็นที่รู้จัก หลังจากที่เธอเริ่มทำใจให้เข้าใจอะไร ๆ ให้มากขึ้นคนอย่างเควินมีทางให้เลือกมากมายจะมาติดใจอะไรกับคนธรรมดา ๆ อย่างเธอเขาเงียบหายไปจากชีวิตเกือบสามเดือนเธอเองก็ได้งานสำคัญ ๆ มาทำเพราะวินัยอยากให้เธอได้ก้าวขึ้นมาเป็นระดับหัวหน้าแผนกเหมือนกัน เพราะวินัยก็ชื่นชอบ
ชมพูลุ้นรัก ตอนที่ 10
ม่านในโรงแรมเปิดออกรับแสงยามเช้า เควินที่นอนหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ลืมตาขึ้นและมองเห็นว่าชมพูกำลังเปิดม่านรับแสง และมันส่องมาที่ตาเขา ตั้งใจจะแกล้งดุให้ปิดม่านแต่เพราะอะไรไม่รู้ทำให้เขารู้สึกว่าหญิงสาวตรงหน้าสวยมากจนลืมไปเลยว่าจะดุเรื่องอะไร“คุณตื่นเถอะค่ะ เช้าแล้วฉันจะต้องไปทำงานถ้าไปตอนนี้น
Vous vous intéresseriez aussi à
พันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ59.2K VuesSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้203.3K Vuesเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์82.6K Vuesบอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี59.4K Vuesภารกิจรักเฉพาะกิจ (Secret Love Mission)
LUNA PINK16 Vuesชี (She) ไม่นกนะจ๊ะ
นิชา อลีนา102 Vuesจันทร์หอม 4P
โบตั๋นสีกลีบบัว96 VuesOne Night Stand คืนแลกรัก
นิราอร17 Vues
