مشاركة

ชมพูลุ้นรัก
ชมพูลุ้นรัก
مؤلف: Poinsettia

ตอนที่ 1

مؤلف: Poinsettia
last update تاريخ النشر: 2025-04-26 14:36:43

บริษัทแห่งหนึ่งที่ตอนนี้พนักงานหลายคนกำลังทำงานอย่างขมักเขม่น ชมพู หรือรมิดาที่เข้ามาทำงานที่ได้เกือบ 3 ปีแล้วเธอนั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่เป็นเวลานานจนสายตาล้าไปหมด ช่วงนี้ทางบริษัทจะจัดให้คนบางกลุ่มไปทำงานในเครือบริษัทเปิดใหม่ที่จังหวัดระยองที่นั่นต้องทำในส่วนของโรงงาน จึงต้องมีกะในเวลาทำงานด้วย ทำให้ชมพูที่ตอนนี้ต้องรับจ๊อบสองที่ไม่สะดวกจึงทำให้เธอต้องขยันทำงานให้หัวหน้าเห็นว่าเธอยังมีความสามารถทำงานที่นี่ได้ดีอยู่

งานพาร์ทไทม์ที่เธอไปสมัครไว้เป็นร้านอาหารย่านมหาวิทยาลัยดังแห่งหนึ่ง เป็นงานเสิร์ฟอาหารทำหลังเลิกงานไปจนถึงเที่ยงคืน ที่พักของเธอไม่ได้ไกลมากนักจึงสามารถทำได้ เหตุผลที่เธอต้องทำงานมากขนาดนั้นเพราะที่บ้านตอนนี้ต้องการเงินจำนวนมาก

เมื่อประมาณ 2 เดือนก่อนคุณแม่ของเธอเกิดป่วยไม่ทราบสาเหตุทำให้ไม่สามารถทำงานได้ที่บ้านของเธอในต่างจังหวัดรับซักรีดมีคุณแม่ของเธอทำเพียงคนเดียว ส่วนคุณพ่อนั้นมีงานในอู่ซ่อมรถในตัวจังหวัดรายได้ก็พอใช้ในแต่ละเดือนและเธอยังมีน้องอีก 2 คนที่กำลังเรียนหนังสืออยู่ด้วย เมื่อขาดรายได้ไปทำให้ที่บ้านก็เริ่มจะลำบากเธอจึงจำเป็นต้องส่งเงินส่วนหนึ่งกลับไปให้ที่บ้าน

ตอนแรกก็ว่าใช้ได้กับเงินเพียงเท่านั้นเหมือนคราวเคราะห์หรืออย่างไรก็ไม่รู้เหมือนกัน พ่อของเธอก็มาเกิดอุบัติเหตุเข้าอีกทำให้ต้องเข้าโรงพยาบาลกันทั้งคู่ขึ้นมาทำให้เธอต้องวิ่งหาเงินจนหัวหมุนไปหมดในเวลานี้

ทางบริษัทยังจะพยายามหาคนให้ไปทำงานไกลอีก เธอเองคิดว่ามันไม่สะดวกเลยถ้าจะให้เธอไปที่นั่นในตอนนี้ เธอจึงพยายามทำงานอย่างดีที่สุดและทำพร้อมกันไปทั้งสองงานด้วยในแต่ละวันก็แทบจะไม่ได้พักผ่อนอยู่แล้ว

เมื่อเช้ามีการประขุมของผู้จัดการสาขาและหัวหน้าแผนกต่างๆ บ่ายวันนี้ทุกคนจึงลุ้นระทึกนั่งไม่ติดเก้าอี้เพราะจะเป็นการตัดสินใจครั้งสุดท้ายว่าจะให้ใครไปยังสาขาใหม่ที่ระยองบ้าง ทุกคนพูดคุยกันจ้อกแจ้กไปหมด ส่วนตัวของชมพูเองก็รู้สึกเครียดและลุ้นไม่ต่างจากเพื่อนๆ

เมื่อการประชุมนั้นจบลงและหัวหน้างานออกมาทุกคนต่างก็มีสีหน้าอยากรู้อยากเห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างในตอนนี้ ทุกสายตาจับจ้องไปที่เอกสารมากมายที่นำออกมาเพื่อเอามาแปะไว้ที่บอร์ดข่าวสารของบริษัท

พอทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ทุกก็พากันไปออกันหน้าบอร์ด ชมพูใจเต้นแรงเพราะปัจจัยหลาย ๆ อย่างแล้วเธอมีแนวโน้มจะโดนเลือกมากเหมือนกับอีกหลายคนที่มีสีหน้ากังวลเหมือนกัน พอรายชื่อต่าง ๆ ที่ปรากฏอยู่บนบอร์ดหลายคนทำสีหน้าไม่ค่อยดีนักเพราะบางคนที่คาดคะเนเอาไว้แล้วว่าต้องได้รับเลือกนั้นก็ถูกเลือกให้ไปจริง ๆ

ชมพูจึงตัดสินใจเดินเข้าไปดูบ้างพอดีกับเพื่อนรุ่นเดียวกันที่ชื่อริสาเดินออกมาพร้อมใบหน้าที่ไม่สู้ดีนักเหมือนกัน

“ริสามันจริงอย่างที่เราคาดการณ์เอาไว้ใช่ไหม”

“ไม่ผิดแม้แต่คนเดียวเลยแหละ” ริสามีสีหน้าหงอย ๆ อย่างเห็นได้ชัด

ริสาเดินจากไปเพื่อกลับไปที่โต๊ะของตัวเอง พร้อมทั้งพยายามปลอบใจตัวเองไปด้วย ทำใจที่จะต้องไปทำงานไกลบ้านไกลแฟนอย่างที่ไม่อยากจะให้เกิดขึ้น

ส่วนชมพูนั้นเตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้แล้วว่ายังไงคงไม่รอดเช่นกัน แต่เธอไม่อยากจะต้องไปไกลแบบนั้น เธอจึงเข้าดูให้ชัดว่ามีชื่อของตัวเองจริง ๆ หรือไม่ เมื่อเห็นชัดแล้วก็รู้สึกไม่ดีอย่างที่คิดไว้ และอยากลองจะคุยเรื่องความจำเป็นต่าง ๆ ของตัวเองบ้างเผื่อจะได้รับการพิจารณาใหม่อีกครั้ง

ประตูห้องของหัวหน้าเปิดออกด้วยมือของชมพู เธอกับหัวหน้างานนั้นไม่ได้สนิทสนมกันมากนักแต่ก็ยังพอจะพูดคุยกันได้

“พี่พรคะ หนูขอคุยด้วยได้ไหมคะ”

“อื้ม เข้ามาสิชมพู มีอะไรหรือเปล่าสีหน้าไม่ดีเลย”

“ก็เรื่องที่ประกาศบนบอร์ดนี่แหละค่ะ”

“อ่อ ทำไมเหรอมีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

“คือแบบนี้ค่ะพี่”

ชมพูเล่าเรื่องต่าง ๆ ให้พรที่เป็นหัวหน้างานของเธอฟัง และหัวหน้าก็รับฟังด้วยดีแต่ไม่สามารถรับรองอะไรให้เธอได้ว่าจะช่วยอะไรได้ไหม ชมพูเพียงฝากความหวังไว้ที่หัวหน้างานและออกมาทำงานของตัวเองจนเลิกงานและยังต้องรีบไปทำงานอีกที่ให้ทันเวลา

เรื่องราวผ่านไปอีกไม่กี่วัน สิ่งต่าง ๆ ที่ได้ประกาศออกไปไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้แล้วเพราะทางผู้บริหารได้คัดเลือกคนที่คิดว่าเหมาะสมแล้วและคิดว่าไม่สามารถรับเหตุผลอะไรที่ไม่อยากไปของแต่ละคนได้เพราะถ้าเกิดกรณีอนุมัติให้บางคนแล้วคนอื่นก็จะมาขอเหมือน ๆ กัน สาขาใหม่ต้องการคนอีกมากทำให้จำเป็นต้องเอาพนักงานไปที่นั่นให้ครบตามจำนวนที่ขอมา

ตอนนี้ชมพูเริ่มเครียดขึ้นมาจริง ๆ แล้วเพราะเธอไม่อยากไปด้วยเหตุผลส่วนตัวจริง ๆ ไม่เกี่ยวกับอะไรเลย อีกอย่างงานพาร์ทไทม์ที่ทำก็ดีอย่างไม่น่าเชื่อด้วยถึงแม้มันจะดูดพลังของเธอไปมากก็ตาม แต่เพราะความเร่งด่วนของการใช้เงินในครั้งนี้นี่เองทำให้เธอจำเป็นต้องทำงานทั้งสองที่ไปด้วย

หัวหน้าเรียกเธอเข้าพบเพื่อบอกสาเหตุอย่างที่ทุกคนก็รู้กันอยู่แล้วว่าไม่สามารถขอได้อย่างที่เธอต้องการ และยังกล่าวอีกว่าถ้าไม่สะดวกใจจะไปจริง ๆ วิธีที่ดีที่สุดคงต้องลาออกโดยที่ไม่ต้องคิดในเวลาแบบนี้

เธอเข้าใจบริษัทที่ต้องการให้คนไปทำงานในสาขาใหม่แห่งนั้น แต่ตัวเธอเองก็มีความจำเป้นหลายอย่างที่ต้องทำงานพร้อมกันไปทั้งสองที่เพราะฉะนั้นการตัดสินใจในครั้งนี้จึงต้องเลือกทางที่คิดว่าดีที่สุดทั้งสองฝ่ายคือเธอลาออกจากงานแห่งนั้นไป และคิดว่าทำงานพาร์ทไทม์ไปก่อนแล้วหางานใหม่อีกครั้ง

ชมพูต้องเดินออกจากบริษัทที่เธอเองก็ไม่ได้รู้สึกแย่กับที่นี่ แต่ในเมื่อความจำเป็นของเธอมันไปด้วยกันไม่ได้กับบริษัทการแยกกันเดินคงจะเป็นทางเลือกที่ดีแล้ว

หลังจากออกมาเธอจึงทำงานที่ร้านอาหารแห่งนั้นมาได้อีกประมาณ 2 เดือน ทางร้านแจ้งว่ามีความจำเป็นต้องปิดสาขานี้ลงเพราะผลประกอบการไม่ได้ดีอย่างที่คิดทำให้เจ้าของบริษัทต้องยุบสาขาแล้วนำพนักงานประจำไปรวมกับสาขาอื่นส่วนพนักงานใหม่และพาร์ทไทม์จำเป็นต้องให้ออกจากงานกันทั้งหมด และนี่ยิ่งทำให้ชมพูรู้สึกว่าโชคชะตาเล่นตลกกับเธออย่างหนักหน่วงจนแทบจะยืนไม่ไหวแล้ว

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ชมพูลุ้นรัก   ตอนที่ 19

    งานของเควินกำลังจะจบลงและเขาต้องไปส่งชมพูกลับกรุงเทพฯ ซึ่งเขาค่อนข้างเสียดายไม่อยากให้ชมพูต้องกลับไปแต่เพราะเขาเองยังมีงานต่อที่ต่างประเทศอีกจึงจำเป็นต้องส่งเธอกลับในที่สุดเมื่อชมพูได้กลับมาทำงานเพื่อนร่วมงานต่างสงสัยมากว่าเธอหายไปไหนนานขนาดนี้ ชมพูเล่าให้ฟังแค่ว่าเธอไปช่วยเควินทำงานเพราะทิวสั่งให้เธออยู่ต่อ ทุกคนจึงไม่ได้คาดคั้นอะไรอีก พอกลับมางานต่าง ๆ ที่ชมพูเคยรับผิดชอบถูกโอนไปให้คนอื่นทำ ส่วนเธอได้เปลี่ยนตำแหน่งงานที่ทำร่วมกับทิวและฝ่ายบริหารมากขึ้นชมพูยังคงเป็นคนที่ตั้งใจและเรียนรู้การทำงานใหม่ ๆ เหมือนเดิมจนกระทั่งเวลาผ่านมาสักพักหนึ่ง บางคนคิดว่าชมพูนั้นต้องมีเส้นสายที่ไม่ธรรมดาแน่ ๆ ตำแหน่งจึงขึ้นเป็นหัวหน้าแผนกได้ในเวลาเพียงปีกว่า ๆ เท่านั้น แต่สำหรับชมพูแล้วมันเป็นช่วงเวลาที่เธอแสนเหนื่อยแทบขาดใจก็ว่าได้อีกไม่นานต่อมา เควินก็มีข่าวออกมาอีกครั้งว่าเลิกรากับแฟนสาวดาราคนนั้นแล้ว และดาราคนนั้นก็แต่งงานกับผู้ชายอีกคนอย่างรวดเร็ว ทำให้ชมพูที่ปกติก็พูดคุยกับเขาในเวลาที่ว่าง ๆ จากงานได้รับรู้เรื่องราวจากปากของเขามาก่อนแล้ว แต่ตอนนี้ชมพูมีความรับผิดชอบมากขึ้นในงานการตลาด จึงทำให้

  • ชมพูลุ้นรัก   ตอนที่ 18

    เมื่อเควินยอมบอกเรื่องราวของตัวเองให้ฟัง เขาเองก็อยากฟังเรื่องของชมพูบ้างเพราะเขาคิดเองว่าชมพูคงอยากเล่าระบายความไม่สบายใจพวกนั้นให้ใครฟังบ้าง เขาได้รับรู้เรื่องราวของหญิงสาวได้ตลอดเพราะคอนเนคชั่นของตัวเองเขาเป็นผู้ชายที่ไม่ได้อยากจะช่วยแล้วจะช่วยอย่างไม่ลืมหูลืมตา เขาพยายามช่วยในรูปแบบของเขา การใช้งานเธอเขาให้ค่าตอบแทนตามเนื้องานจริงที่เธอเข้ามาช่วย แต่ถ้าหลังจากนี้เธอจะไม่ได้เป็นคนที่เขาจ้างทำงานแต่เลื่อนสถานะขึ้นมาเป็นมากกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้เธอจะได้รับความช่วยเหลือจากเขามากกว่านี้อย่างแน่นอน“คุณจะอยากรู้ไปทำไมล่ะคะ มันไม่มีอะไรน่าสนใจหรอก”“เราอยู่ด้วยกันขนาดนี้แล้วคุณยังไม่ไว้ใจให้ผมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตคุณอีกเหรอ”“คือฉันว่ามันคงเป็นไปได้ยากค่ะเพราะเราไม่มีอะไรที่เหมาะสมกันเลย”“เอาอะไรมาวัดถึงความเหมาะสมเหรอ ดูอย่างพ่อแม่ผมสิก็ไม่เหมาะสมกันนะแต่ท่านก็ยังอยู่กันได้”“นั่นก็เพราะท่านรักกันไงคะ”“แล้วเราไม่ได้รักกันเหรอ” เขาถามออกไปแบบนั้นยิ่งทำให้ชมพูตาโตที่เขาพูดเรื่องความรักกับเธอขึ้นมา“คุณหมายความว่าอะไรคะ เราสองคนมันมีความรักด้วยเหรอคะมันเป็นเพียงซื้อขายแลกเปลี่ยนกันเ

  • ชมพูลุ้นรัก   ตอนที่ 17

    เสียงกระทบเนื้อดังขึ้นเรื่อย ๆ ร่างหญิงสาวยิ่งอ่อนระทวยและร้องครางดังลั่นเพราะแรงที่โถมเข้าใส่ดั่งพายุชมพูเกาะเขาไว้แน่นเพราะแรงที่จะยืนไม่มีแล้ว แรงเพียงขาข้างเดียวไม่พอจะทำให้ตัวเองมั่นคงกว่านี้ เขาเห็นว่าชมพูจะหมดแรงเขาจึงรวบขาทั้งสองข้างของชมพูไว้แล้วยกขึ้นมาเกาะเกี่ยวที่เอวของเขาและใส่แรงลงไปกระแทกจุดซ่อนเร้นของกายสาวให้ยิ่งสร้างน้ำใสหล่อลื่นออกมาทำให้เขายิ่งเข้าออกได้ง่ายมากขึ้น“อึ้ก..อ๊า...มันเสียว...มากกว่าเดิมอีก”ชายหนุ่มยิ้มมุมปากและยังคงทำหน้าที่ต่อไปโดยมีหญิงสาวที่ตอนนี้คงไม่มีอะไรมากั้นความสุขสมที่ปลดปล่อยออกมาของเธอได้ ร่างบางกายโยกไหวบนร่างเขาก้อนกลมกลึงขยับขึ้นลงล่อตาล่อใจชายหนุ่มจนต้องใช้ปากครอบครองทั้งสองภูเขาแฝดนั้นไว้ ร่างบางแทบจะครางเสียงหลงเพราะถูกกระตุ้นจนร่างกายแทบจะหลอมละลาย“เควิน...อ๊า...อ๊า...”เสียงกระทบเนื้อดังขึ้น ๆ เพื่อจะพาให้ชายหนุ่มและหญิงสาวเดินทางไปสู่ฝั่งฝันด้วยกันทั้งคู่ทั้งสองกอดรัดกันจนเหมือนจะกลายเป็นเนื้อเดียวกันไปแล้ว และเมื่อท่านี้จะสร้างความเมื่อยให้ทั้งคู่มากไปพวกเขาจึงพากันเดินไปยังเตียงนุ่มกลางห้องเมื่อหลังหญิงสาวแตะที่นอน ชายหนุ่มจึง

  • ชมพูลุ้นรัก   ตอนที่ 16

    การทำงานเริ่มขึ้นนายแบบ นางแบบในชุดบีกินีบนเรือต่างเริ่มเข้ามาถ่ายรูป และในนั้นมีต้าที่เจอกับชมพูมาแล้วเมื่อวาน เขายิ้มมาให้ชมพูอย่างออกนอกหน้าพอส่วนของเขาถ่ายเสร็จแล้วจึงรีบเข้ามาทักทาย“โลกกลมจังนะครับคิดว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้วนะ”“ค่ะ”“นี่มาทำงานเหมือนกันใช่ไหม ผมก็คิดอยู่แล้วว่าสวย ๆ แบบคุณเนี่ยน่าจะได้มางานเดียวกัน”“คือว่าฉันมาทำงานให้....บอสน่ะค่ะ”“บอสเหรอ ใครกันครับผมจะได้ไปทักทาย”เมื่อเห็นว่าชมพูมีคนเข้ามาคุยด้วยตามสัญชาตญาณของเควินเขารู้ว่าเลขาคนสวยของเขากำลังมีคนเข้ามาจีบอย่างแน่นอนจึงเดินเข้ามาพร้อมทำหน้านิ่ง ๆ มองไปยังนายแบบหนุ่มที่ทำท่าทางเป็นมิตรเสียเต็มที่กับเขาและกับชมพู“ชมพูผมอยากดื่มกาแฟอีกสักแก้วคุณไปหามาให้ผมหน่อย” เดินเข้ามาสั่งงานเล็กน้อยเพื่อบอกนายคนนั้นว่าเขาเป็นอะไรกับชมพู“ได้ค่ะ” เธอเดินหายไปยังที่ที่เตรียมอาหารไว้บนเรือแห่งนี้“คุณเองเหรอครับที่เป็นบอสของคุณชมพู ผมต้านะครับยินดีที่ได้รู้จัก”“ผมไม่ได้อยากรู้จักคุณ”เควินเดินหนีออกไปทำให้นายแบบหนุ่มถึงกับหุบยิ้มทันที ดูก็รู้ว่าชายคนนี้ไม่ชอบตัวเองเขาจึงไม่สนใจเพราะเขาพอใจในเลขาของเขาไม่ได้ชอบเขาสักหน่อ

  • ชมพูลุ้นรัก   ตอนที่ 15

    บรรยากาศที่กำลังอบอวลไปด้วยความรักของชมพูและเควินยังกอดกันอยู่ในห้องพักที่แสนอบอุ่น ทั้งสองคนเริ่มขยับตัวเพราะแสงจากภายนอกส่องเข้ามาในห้องยามเช้า ทั้งสองมองหน้ากันเมื่อยามตื่นแล้วไม่พูดอะไร ชมพูยังรู้สึกขัดเขินเหมือนเคยกับสายตาและการกระทำของเควิน เขาดูจะใส่ใจดูแลเธอดีจนมันเกิดความรู้สึกว่าภายในใจมันเกิดอาการวิบวับเหมือนแสงสีชมพูเรืองรองเขาเข้ามาใกล้เธอและจุมพิตเบา ๆ แล้วลุกออกจากเตียงไป เขาไปสั่งอาหารเช้าขึ้นมาและเขาไปอาบน้ำเพื่อจะต้องออกไปทำงานของตัวเองในเช้านี้ เมื่อทานอาหารเช้าด้วยกันแล้วเขาออกไปทำงาน ส่วนชมพูยังคงอยู่ในโรงแรมคนเดียว ด้วยความเหงาเธอจึงอยากออกไปเดินเล่นบ้าง จึงลงไปข้างล่างโรงแรมแห่งนี้ติดทะเล ชายหาดข้างหน้านั้นมีผู้คนไม่มากนักเพราะคนที่สามารถเข้ามาในส่วนนี้ได้ต้องเป็นแขกที่พักในโรงแรมเท่านั้นโทรศัพท์ 1 เครื่องของชมพูตามถ่ายรูปไปรอบ ๆ บริเวณแถวนั้นถ่ายทุกอย่างแม้แต่สุนัขและแมว พอเดินไปได้สักพักเหมือนมีใครคนหนึ่งเดินตามเธอมา เธอจึงรีบหันไปมองปรากฏว่าเป็นชายหนุ่มอายุไม่น่าเกิน 30 ปี เขาเดินตามชมพูมาสักพักแล้ว เธอจึงลองถามเขาว่า“คุณเดินตามฉันมาทำไมคะ”“ผมมาเดินคนเดี

  • ชมพูลุ้นรัก   ตอนที่ 14

    วันต่อมา ชายหาดที่จัดว่าสวยและนักท่องเที่ยวเยอะที่สุดในจังหวัดภูเก็ตรายล้อมไปด้วยร้านอาหารมากมาย รวมทั้งร้านอุปกรณ์ดำน้ำต่าง ๆ ด้วยกิจกรรมที่เควินสนใจอย่างมากก็คือดำน้ำ เขาแอบซื้อแพคเกจดำน้ำเอาไว้และแน่นอนว่าชมพูต้องลงไปดำน้ำกับเขาด้วย ชมพูไม่เคยดำน้ำมาก่อนนั่นจึงทำให้ทั้งสองต้องอยู่ใกล้กันตลอดเวลาเพราะเควินต้องคอยสอนให้เธอดำน้ำตามเขาลงไปในทะเลให้ได้สอนกันไปมาอยู่พักใหญ่กว่าชมพูจะพอดำน้ำได้และใช้อุปกรณ์ได้อย่างมั่นใจว่าจะปลอดภัย พวกเขาดำดิ่งลงไปดูฝูงปลาแหวกว่ายใต้ทะเล และเหล่าปะการังที่มีอยู่ตามธรรมชาติมันงดงามของมันอยู่แล้ว โดยที่ไม่จำเป็นต้องนำมันขึ้นมาจากใต้น้ำ พอชมพูเริ่มดำน้ำได้แล้วเธอรู้สึกว่ามันสนุกมาก การว่ายน้ำมันทำให้ตอนนี้สมองของเธอที่ใช้งานหนักเพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้นได้เบาลงเพราะเลิกคิดวนเวียนอยู่เรื่องเดิม ๆ ซ้ำ ๆ นั้นได้หยุดลงชั่วคราวเมื่อหมดเวลาการดำน้ำแล้วกลับเข้าฝั่งก็เป็นเวลาเย็นมากแล้ว ร้านค้าแถวนั้นเปิดให้บริการมีอาหารหน้าตาน่าทานมากมาย ยิ่งซีฟู๊ดที่ชมพูค่อนข้างชอบมากอยู่แล้วเรียงรายให้เลือกหลายร้านเธอจึงชวนเขาไปหาร้านที่ดูแล้วน่าทานที่สุดนั่งรออาหารที่สั่ง

  • ชมพูลุ้นรัก   ตอนที่ 7

    เหมือนเขาจะเข้าใจว่าชมพูรู้สึกไม่สบายที่ตรงไหน เขาเตรียมยาไว้ให้เธอแล้วรอเพียงแค่มีคนเอามาส่งเท่านั้น วันนี้ถึงอย่างไรชมพูจะอยู่กับเขาอีกทั้งวัน ตอนแรกเขาคิดว่าจะออกไปพบเพื่อน พอเจออะไรที่ถูกใจแล้วจึงพักผ่อนดีกว่า ซึ่งความจริงก็อยากพักนั่นแหละเพราะใช้พลังงานไปเยอะพอสมควรนั่นเองเมื่อยามาส่ง เขาให้เ

  • ชมพูลุ้นรัก   ตอนที่ 6

    ร่างกายสองคนเริ่มสอดประสานกันจนเป็นหนึ่งเดียวได้ กายหนาและกายบางบดเบียดเสียดสี เสียงส่วนเชื่อมต่อที่เริ่มเข้ากันได้ในที่สุดขยับเข้าออกได้ดีมากขึ้นแล้ว ทำให้ตอนนี้ทั่วทั้งห้องพักแห่งนี้มีเสียงคนของคนที่สอดประสานกันไป ร่างหนาที่ตอนแรกยังกังวลว่าคนตัวเล็กกว่าจะเจ็บปวดกับการร่วมรักครั้งนี้จนเกินไป แต่เ

  • ชมพูลุ้นรัก   ตอนที่ 5

    ร่างนุ่มนิ่มของชมพูที่อยู่อ้อมกอดของเขานั้น เริ่มมีอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นเพราะความตื่นเต้น กลิ่นกายจากการอาบน้ำและผสมกับกลิ่นจำเพาะตัวของแต่ละบุคคลหรืออาจะเรียกได้ว่ามันคือฟีโรโมนที่ออกมาเพื่อเรียกหาคู่ที่จะชื่นชอบกับกลิ่นของคู่ตนเองเขาที่เริ่มดมอย่างละเมียดละมัยก่อนจะรุกเร้าอย่างรุนแรงเพราะกลัวว่าห

  • ชมพูลุ้นรัก   ตอนที่ 4

    เขาที่เฝ้ามองพฤติกรรมของเธออยู่อย่างมีความสุข เขารู้สึกแปลก ๆ ตั้งแต่ที่เธอเรียกเรทราคาที่สูงมากนั่นแล้ว เขารู้ว่านี่อาจจะเป็นครั้งแรกหรือไม่ก็ไม่น่าจะเกินสามครั้งของเธอหรอก ใครใช้ให้เขารู้สึกถูกใจหล่อนล่ะ ถ้าไม่เพราะพอใจเป็นการส่วนตัวเขาคงไม่ยอมจ่ายและไม่พามาที่นี่หรอกเขาอาจจะเป็นพวกชอบคนสวยนั่นแ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status