เจ้าชายอีริค มีความสัมพันธ์กับเจ้าหญิงแอเรียลอย่างไร?

มุมมองอีกแบบหนึ่งที่ชอบสะท้อนคือเวอร์ชันต้นฉบับจาก 'Den lille havfrue' ที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างนางเงือกกับเจ้าชายดูเศร้ากว่าและซับซ้อนกว่าในแบบการ์ตูนมาก ในเนื้อเรื่องฉบับคลาสสิก เจ้าชายไม่รู้ตัวเลยว่าสิ่งที่นางเงือกเสียสละครั้งให้นั้นมีค่าเพียงใด เขามีความรักต่อผู้หญิงที่ช่วยชีวิตและสุดท้ายก็จะแต่งงานกับคนอื่น ความรักของนางเงือกจึงเป็นรักที่ไม่สมหวังและเป็นการพลีอย่างบริสุทธิ์ซึ่งสะท้อนถึงธีมของการสูญเสียอัตลักษณ์และการยอมสละเพื่อความปรารถนา

ผมมองว่าความสัมพันธ์ในเวอร์ชันนี้ไม่ได้ถูกออกแบบมาเป็นคู่รักที่เติมเต็มกัน หากแต่เป็นบททดสอบความหมายของความรัก—คำถามว่าเราจะยอมทิ้งอะไรบ้างเพื่อคนที่เรารัก และเมื่อการสื่อสารไม่เกิดขึ้น ความเข้าใจระหว่างกันก็มักสลาย การอ่านแบบนี้ทำให้ผมเห็นความงดงามในความโศกและข้อเตือนใจว่าความรักที่ดีควรมีการรับรู้และเคารพตัวตนของกันและกันอย่างแท้จริง.

โตมากับเวอร์ชันการ์ตูนของ 'The Little Mermaid' ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าชายอีริคกับเจ้าหญิงแอเรียลสำหรับผมมีทั้งความโรแมนติกและความไม่ลงตัวผสมกันในแบบที่ชวนคิดไม่หยุด

ในแง่หนึ่ง ความสัมพันธ์ของพวกเขาถูกเล่าให้เห็นเป็นนิยายรักสุดคลาสสิก: เจ้าชายอีริคเป็นบุคคลที่แอเรียลหลงใหลตั้งแต่การช่วยชีวิตตอนเรืออับปาง ฉากที่เขาเรียกเธอว่า 'คนที่ช่วยเขาไว้' และฉากเรือกับเพลง 'Kiss the Girl' เป็นตัวอย่างของเคมีเชิงภาพและอารมณ์ที่ทำให้คนดูเชื่อได้ว่าพวกเขาเหมาะสมกันในระดับนิทาน แต่ถ้าลงลึก ผมมองว่าไดนามิกระหว่างทั้งสองก็มีปมที่สำคัญ: แอเรียลลงมือเปลี่ยนชีวิตตัวเองถึงขั้นแลกเสียงเพื่อได้อาศัยบนบก ขณะที่อีริคเองก็ไม่ได้รู้จักเธอในฐานะตัวตนเต็มรูปแบบ เขาหลงรักกับผู้หญิงที่ช่วยเขาและกับความลึกลับในเสียงนั้นมากกว่าเข้าใจประสบการณ์และการเสียสละของเธอจริง ๆ

อีกมุมหนึ่งที่ผมสนใจคือเรื่องอำนาจและการแสดงความตั้งใจ แอเรียลทำการเลือกที่กล้าหาญและเสี่ยงเพื่อความรัก แต่การแลกเปลี่ยนนั้นก็เป็นไปในเงื่อนไขที่ถูกจัดวางจากภายนอก เช่น ข้อตกลงกับอูร์ซูล่า และการที่เธอแทบไม่มีเสียงในการอธิบายความตั้งใจของตัวเองทำให้ภาพความรักหวานกลายเป็นภาพที่มีช่องโหว่ โอริกมีความเป็นอัศวินในนิทาน เขาช่วยคนและถูกดึงดูดด้วยความงามและความร็อนไม่ชัดเจน แต่บทหนังดั้งเดิมไม่ค่อยให้เขามีเวลาสำรวจหรือสื่อสารเชิงลึกกับแอเรียล จึงเหลือให้คนดูเติมส่วนที่ขาดเองมากมาย

ท้ายที่สุด ความสัมพันธ์ของอีริคกับแอเรียลจึงเป็นทั้งนิทานความฝันแบบผู้ใหญ่และบทเรียนเรื่องการเป็นตัวของตัวเอง ผมยังชอบที่เรื่องเล่านี้สามารถถูกอ่านได้หลายชั้น—จะมองเป็นเทพนิยายคลาสสิกที่หวานละมุน หรือจะวิพากษ์ถึงการแลกเปลี่ยนอำนาจและการสื่อสารที่ขาดหายก็ได้ ทั้งสองมุมทำให้มันไม่เคยเก่าและยังคงกระตุกความคิดเวลานึกถึงอยู่เสมอ