เนื้อเพลงหรือคำพูด 'ช้างกูอยู่ไหน' มีความหมายว่าอะไร?

หลังจากรับโทษในคุกหลวงนานถึงห้าปี ในที่สุดเฉิงสือยวนก็ถูกปล่อยตัวออกมา ยามประตูคุกเปิดออก คนแรกที่นางได้พบ ก็คือเซียวหลินยวน เขานั่งตระหง่านอยู่บนหลังม้าอาชาไนยสีดำสนิททั่วทั้งตัว สวมชุดคลุมลายมังกรของชินอ๋องสีดำ รูปร่างเหยียดตรงผ่าเผยดั่งต้นสน ทว่าในใจของเฉิงสือยวน กลับไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ อีกต่อไป นางเบือนสายตาหนี ทำราวกับเขาไม่มีตัวตน แล้วลากร่างอันบอบช้ำเต็มไปด้วยบาดแผล หมายจะเดินอ้อมม้าจากไป เพิ่งก้าวไปได้ไม่กี่ก้าว กองทหารองครักษ์ถือทวนยาวพลันพรั่งพรูออกมาจากทั้งสองข้าง กั้นขวางทางเดินของนางไว้ “นักโทษหญิงเฉิงสือยวน รับราชโองการ!” เฉิงสือยวนหยุดฝีเท้าลง แล้วค่อยๆ เงยหน้าขึ้น “นักโทษหญิงเฉิงสือยวน เมื่อครั้งนั้นปองร้ายองค์ชายหก หลักฐานความผิดแน่นหนา! เดิมทีควรต้องโทษประหารชีวิตทันที แต่เห็นแก่ความดีความชอบในการทำศึกของท่านแม่ทัพอาวุโสเฉิงผู้เป็นบิดาในอดีต ฝ่าบาทจึงทรงเมตตา เปลี่ยนโทษเป็นคุมขังในคุกหลวงเป็นเวลาห้าปี! บัดนี้ครบกำหนดโทษแล้ว ทว่าความเจ็บปวดจากการสูญเสียบุตรของพระนางเหลียงเฟย ยังไม่จางหายไปตลอดห้าปี! จึงมีพระบรมราชโองการพิเศษ ให้ปูถ่านแดงเป็นระยะทางสิบหลี่ ตั้งแต่คุกหลวงไปจนถึงประตูเมือง! นักโทษหญิงเฉิงสือยวนต้องย่ำเท้าเปล่าเดินให้ครบตลอดเส้นทาง เพื่อปลอบประโลมดวงวิญญาณขององค์ชายหกบนสวรรค์ ความผิดจึงจะถือว่าลบล้าง!” ถ่านแดงสิบหลี่? เดินเท้าเปล่า?

เขาเคยตายในเรือนเย็นพร้อมคำสาบานว่าจะไม่รักท่านอ๋องอีก เมื่อคนหนึ่งไม่รอ แต่อีกคนไม่ยอมเสียไป ศึกรักครั้งนี้ต้องตายกันไปข้างหนึ่ง "ข้าจะไม่ยอมเป็นหมากให้ผู้ใด ข้าจะไม่ยอมเป็นตัวตลกให้ผู้อื่นอีกต่อไป"

นางคือคู่หมายที่เขาปฏิเสธการมีตัวตนมาโดยตลอด แต่เมื่อได้สบกับดวงตาสีดำขลับนั่น ราวกลับมีผีเสื้อนับพันบินอยู่ในอก ตั้งแต่พริบตานั้นใจเขาก็เพ้อหาแต่เพียงนาง

แรกสยายปีกอย่างหงส์จิกตีรังแกน้อง หวังจะให้น้องทนไม่ไหวขอเลิกพันธะที่คุณย่าของเขาสร้างขึ้น ยัยเด็กเอ๋อหน้านิ่งอย่างชินานางน่ะเหรอ เขาไม่มีทางจะยอมแต่งงานด้วยหรอก แต่ทว่า... หงส์กำลังจะกลายเป็นแมว เหมี้ยววว

ชาติที่แล้ว นางเป็นกุนซือผู้ช่วยคนรักคว้าบัลลังก์ ก่อนถูกเขาทอดทิ้งให้ตายกลางลานประหาร เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง “เสิ่นชิงหลัว” จึงขอไม่ยุ่งกับอำนาจ ไม่รักผู้ใด และใช้ชีวิตอย่างสงบในฐานะคนเลี้ยงม้า แต่เพียงช่วยม้าศึกตัวหนึ่งจากการถูกวางยา นางกลับถูก “เซียวฉางเยี่ยน” แม่ทัพแดนเหนือผู้เย็นชา ดึงไปพัวพันกับคดีทรยศ และจับแต่งงานด้วยสัญญาหนึ่งปี นางอ่านกลศึกออกทุกกระบวน จับพิรุธคนร้ายได้จากรอยกีบม้า แต่กลับดูไม่ออกเลยว่าเหตุใดท่านแม่ทัพจึงหวงนางนัก “ท่านแต่งกับข้า เพราะต้องการคนดูแลม้ามิใช่หรือเจ้าคะ” “ม้าของข้ามีคนดูแลแล้ว” เขาก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากนาง “แต่คนเลี้ยงม้าของข้า...ต้องเป็นภรรยาข้าเพียงผู้เดียว”

มะยม มณเฑียร หนุ่มน้อยนักศึกษาสาขาคหกรรมศาสตร์ ขี้บ่นและกลัวงูจนเข้าเส้น แต่ทุกคืนเขากลับฝันถึงงูดำทมึนตัวหนึ่ง... เมื่อถูกแม่บังคับให้เดินทางกลับไปยังบ้านเกิดที่อุดรธานี เพื่อไปทำพิธีและกราบไหว้ "พ่อปู่นาคา" ที่เขาคิดว่าเป็นเรื่องงมงาย แต่มะยมกลับไม่รู้เลยว่า การเดินทางครั้งนี้คือการกลับไปหา "เวไนย" นาคาหนุ่มครึ่งงูครึ่งคน อายุ 200 ปี ผู้ที่รอคอยการกลับมาของเขา ในอดีตชาติ...มะยมคือคนที่เวไนยสาบานว่าจะตามหาเพื่อชดใช้ให้ในทุกภพ เพราะรักเก่าของเขาถูกทำลายจนดับสิ้น เมื่อคนหนึ่ง 'ไม่เหลือความทรงจำใดๆ ในอดีตแล้ว' และกำลำจะถูก "พ่อปู่นาคา" ตามเฝ้าทุกย่างก้าว ส่วนอีกคนก็ 'รอคอยมานานแสนนาน' ชะตากรรมที่ผูกมัดด้วยรักและแค้นจากชาติภพเก่าจะนำพาให้ 'เจ้าสาว' คนนี้กลับไปอยู่ในการคุ้มครองของนาคาผู้เยือกเย็นได้หรือไม่?