บทบาทที่ทำให้ผมหันมาสนใจจริงจังคือผลงานใน 'Son of a Gun' ซึ่งเป็นหนังอาชญากรรมจากออสเตรเลียที่นำพาเขาออกจากกรอบนักแสดงหน้าใหม่ ให้กลายเป็นคนที่รับบทหนักและซับซ้อนได้ นิสัยการแสดงของเขาในเรื่องนี้มีความดิบและมีพลัง ช่วยให้เห็นว่าการเล่นบทแบบที่ต้องปรับอารมณ์และท่าทีให้เข้ากับพื้นที่กดดันนั้นเป็นเรื่องที่เขาพอต่อสู้ได้
อีกความน่าสนใจคือการรับบทนำในดัดแปลงวรรณกรรมอย่าง 'The Giver' ซึ่งต่างจากภาพยนตร์อิสระหรือหนังแอ็กชันเชิงพาณิชย์ เพราะตรงนี้เขาต้องแบกรับน้ำหนักของโลกที่มีระบบเฉพาะตัวและความหมายเชิงปรัชญา บท Jonas ในเรื่องทำให้ฉันเห็นมุมที่อ่อนโยนและตั้งคำถามในน้ำเสียงการแสดงของเขา ไม่ใช่แค่หนุ่มหล่อบนหน้าจอเท่านั้น
ต่อมาเมื่อได้เห็นเขาในบทนำของหนังฉากใหญ่สเกลฮอลลีวูด เช่นการรับบทเป็น Bek ใน 'Gods of Egypt' และการปรากฏตัวในภาคที่ห้าแฟรนไชส์ดังอย่าง 'Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales' ก็ยิ่งชัดว่าความสามารถของเขาครอบคลุมทั้งบทที่ต้องใช้ร่างกายมากและบทที่ต้องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์ ในมุมมองส่วนตัวผมมองว่าเส้นทางของเขาคือการพิสูจน์ตัวเองอย่างต่อเนื่อง — จากหนังออสซี่สู่โปรเจ็กต์ระดับโลก เขาอาจยังไม่ใช่นักแสดงที่ได้รางวัลเป็นพวง แต่ความหลากหลายของบทและความกล้าที่จะรับโจทย์ยาก ๆ ทำให้ติดตามผลงานต่อไปได้ไม่เบื่อ