เมื่อฟังแล้วผมมักนึกถึงงานดนตรีที่ใส่อารมณ์แบบละมุนอย่างใน 'shigatsu wa kimi no Uso' ซึ่งใช้วิธีเล่าอารมณ์ผ่านเมโลดี้เพียงไม่กี่โน้ต แต่ก็ทำให้ฉากจำได้ชัดขึ้น การฟังแต่ละชิ้นซ้ำ ๆ จะเริ่มจับรายละเอียดเล็ก ๆ เช่นการเพิ่มเสียงพื้นหลังหรือการเปลี่ยนคอร์ดที่ทำให้เพลงดูโตขึ้นเรื่อย ๆ และนั่นทำให้การกลับมาฟังซาวด์แทร็กของเรื่องนี้ไม่เคยน่าเบื่อ