ร่ำรวยอย่างไม่คาดคิด の小説・ストーリー

แต่ละคนอ้าปากกว้าง คางแทบจะตบไปถึงพื้นแล้ว พวกเขาไม่อิจฉาที่หลินเสวี่ยฮุ่ยหน้าตาสวย ไม่อิจฉาที่หลินเสวี่ยฮุ่ยเรียนดี แต่พวกเขาอิจฉาริษยาความร่ำรวยฉับพลันของหลินเสวี่ยฮุ่ย พวกเขาต่างเป็นนักเรียนยากจน หลินเสวี่ยฮุ่ยจู่ ๆ ทำไมถึงได้กลายเป็นเศรษฐีร้อยล้านไปได้นะ?

ไฮด์ โซรอส จ้องมองด้วยความตกใจขณะที่เขามองดูผู้หญิงที่อยู่ในโคลนปีนขึ้นไปที่เท้าของเธออย่างเงอะงะ เขาจ้องมองไปที่ด้านหลังของเธอขณะที่เธอเดินกะเผลกไกลออกไปท่ามกลางม่านฝน คำพูดของเธอยังก้องอยู่ในหูของเขาว่า "คุณรวยไหม? ถ้าคุณรวย คุณก็คือนายท่าน เงินเป็นสิ่งเดียวที่ ฉันรู้จัก นำเงินไปที่อีสต์ เอ็มเพอเรอร์ ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง”

แต่ครั้งนี้เงินที่ฉันได้รับกลับมานั้นนับว่ามหาศาล ฉันไม่เคยคาดคิดเลยว่าการลงทุนที่ดูเหมือนไม่มีอะไรโดดเด่นจะสามารถสร้างผลกำไรได้มากขนาดนี้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ตระกูลใหญ่ ๆ เหล่านี้สามารถพลิกสถานการณ์ได้ภายในเวลาไม่นาน เพียงแค่มีสายตาที่เฉียบแหลมและนำเงินไปลงทุน ก็สามารถสร้างผลก ำไรมหาศาลได้ในระยะเวลาอันสั้น

เพื่อสนองความฟุ้งเฟ้อของตัวเอง? แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เธอไม่คาดคิดก็คือว่าเจอรัลด์จะกลายมาเป็นคนรวยขึ้นมาฉับพลันทันทีที่พวกเขาเลิกรากันไป แล้วก็ไม่ใช่แค่ร่ำรวย เขาร่ำรวยโครต ๆ

"ไม่เอาหรอกค่ะ ถึงแม้ว่าพี่จะมีเงินมากมายแต่ถ้าไม่รู้จักใช้เงินวันหนึ่งมันก็ต้องหมดไปนะคะ" "มันไม่หมดหรอกเพราะว่าเงินมันงอกเงยขึ้นเรื่อย ๆ พี่ไม่ได้มีเงินเก็บเฉย ๆ นะ พี่ทำธุรกิจเงินออกก็เข้ามาเรื่อย ๆ อย่าคิดมากเลยนะ แล้วก็ไม่ต้องมาทำตัวเป็นคนประหยัด พี่มีมากกว่าที่หนูรู ้อีกเยอะ เพราะฉะนั้นจะเหมาหมดก็เอาเลย" "อวดรวย ! ชิ"

เพชรกันยากล่าว ถ้าคิดอะไรธรรมดาๆ หล่อนก็คงไม่ ร่ำรวยเป็นเศรษฐีพันล้านอย่างทุกวันนี้ “ว้าว… ความคิดเจิดมากค่ะนาย” ละเมียดรีบเสริม “งั้นจัดการเลยจ้ะละเมียด… เธอคิดได้งัย ‘มาลัยเสี่ยงรัก’ อิอิ ฟังดูแล้วเข้าท่า”

ถึงจะเป็นไปได้ยากก็เถอะ ถ้าไม่รีบมันจะช้าเกินไปสำหรับปลายฟ้า “หนูเป็นคนอื่นนะคะ คงไม่มีใครมาให้ยืมเงินโดยไม่มีหลักประกันอะไรหรอก” “หึ พี่บอกแล้วไงว่ามันรวย” รู้ว่ารวย ตอกย้ำกันทำไมก่อน “รวยแล้วก็ใช้เงินแบบแปลกๆ ด้วยค่ะ” “หือ?”

แท้เว๊ยยย รวยแล้ว ๆ ไม่ต้องอดตายเเล้วเว๊ย นี่มันผ้าขี้ริ้วห่อทองชัด ๆ ใครจะคิดว่าคนเสียสติแบบเขาจะร่ำรวยอู้ฟู่ได้ขนาดนี้ นี่หลอกกันนี่หว่า หลอกให้คิดว่าจะต้องอด ๆ อยาก ๆ มาตั้งหลายวันแน่ะ “ของแท้เว๊ย! รวยแล้ว ๆ ขอบคุณนะ~”

ฮุ่ยเหมยเอยขึ้นบอกกับคุณชายท่านหนึ่งดูท่าทางมีเงินใส่ผ้าไหมชั้นดีแม้ว่าจะมีหน้าตาที่เข้มขรึมอยู่บ้าง ด้วยความอยากได้เงินก็ใจกล้าทำได้ “นายท่านเชิญชิมดูเจ้าค่ะ ข้าไม่คิดเงินจริง ๆ” “เอ่อ แม่หนูนายท่านของข้ากินยากยิ่งของกินแปลก ๆ อย่างนี้ยิ่งกินไม่ลง”

อนรรฆวีถือโอกาสบรรยายสรรพคุณความร่ำรวยของตัวเอง และดูเหมือนจะได้ผล เพราะคนฟังตาเบิกโพลงยิ่งกว่าไข่ห่าน แค่เห็นการแต่งกายและเครื่องประดับบนตัว หล่อนก็รู้แล้วว่าเขารวย นี่ถึงขั้นมีธุรกิจที่โน่น แล้วแบบนี้จะรวยขนาดไหนกัน ‘กรี๊ด โชคดีอะไรอย่างนี้หนูนิ’ หล่อนกรีด ร้องอยู่ในใจ