เพลงประกอบเดดพูล 3 มีศิลปินคนใดร่วมงาน

เราเป็นคนที่ติดตามซาวด์แทร็กภาพยนตร์มาเป็นสิบปีแล้ว และคิดว่าการมีศิลปินไทยร่วมใน 'เดดพูล ภาค 3' จะเป็นโมเมนต์ที่เจ๋งมาก ในมุมมองของแฟนเพลง ฉากเพลงประกอบที่เด่นมักมาจากสองทางเลือก: เพลงที่ใช้ประกอบซีนสำคัญหรือซิงเกิลโปรโมตที่ปล่อยมาก่อนหนังเข้าฉาย ทั้งสองแบบสามารถเปิดโอกาสให้ศิลปินท้องถิ่นโดดเด่นได้ แต่จนถึงจังหวะล่าสุดที่เป็นที่ทราบโดยทั่วไป ยังไม่มีการประกาศชื่อศิลปินไทยในเครดิตซาวด์แทร็กของ 'เดดพูล ภาค 3' อย่างเป็นทางการ คิดเล่นๆ ว่าถ้าทีมสร้างอยากได้ความสดใหม่ พวกเขาอาจเลือกศิลปินไทยที่มีสไตล์ตรงกับโทนหนัง—เช่นฮิปฮอปแนวตลกร้าย ป็อปที่มีคาแรกเตอร์เฉพาะ หรือวงดนตรีที่ทำเพลงมีพลังสำหรับซีนแอ็กชัน การร่วมงานแบบนี้ไม่ได้เป็นไปไม่ได้: เคยมีหนังที่ใช้เพลงของศิลปินไม่ใช่ชาวตะวันตกมาเป็นตัวดึงดูดผู้ฟังมาก่อน ทำให้แฟนๆ ท้องถิ่นรู้สึกภูมิใจและช่วยกระจายภาพยนตร์ได้กว้างขึ้น สุดท้ายแล้ว ถ้าศิลปินไทยได้โอกาสร่วมโปรเจกต์แบบนี้ มันจะเป็นทั้งเรื่องทางการตลาดและเชิงวัฒนธรรมไปพร้อมกัน ใครจะรู้ บางทีเพลงที่เราเปิดฟังในรถหลังดูหนังอาจเป็นผลงานของศิลปินจากบ้านเรา—นั่นแหละที่จะทำให้รู้สึกใกล้ชิดกับหนังมากขึ้น

เสียงดนตรีจาก 'Deadpool 3' ให้ความรู้สึกตลกแบบมีพลังและท่วงทำนองที่คมคาย ผมชอบที่คะแนนดนตรีหลักของหนังนี้ได้แรงบันดาลใจจากทั้งซาวด์สเคปอิเล็กทรอนิกส์และเครื่องดนตรีออร์เคสตราแบบดั้งเดิม ซึ่งทำให้ฉากแอ็กชันมีจังหวะและมุกตลกดูลงตัว ในเชิงชื่อผู้แต่ง ผลงานสกอร์หลักของ 'Deadpool 3' เขียนโดย Rob Simonsen ซึ่งเป็นคนที่ผมตามมาหลังจากฟังงานเขาใน 'The Adam Project' มาก่อน งานของเขามักเน้นเมโลดี้ที่จับใจและการเรียบเรียงที่ให้พื้นที่กับเสียงป๊อป-ร็อกในบางชิ้น ทำให้เพลงของหนังนี้มีทั้งความเป็นฮีโร่และความหยอกเย้าแบบวายร้ายที่คนดูคาดหวังได้ ถ้าต้องการฟังแบบถูกลิขสิทธิ์ ให้มองหาชื่ออัลบั้ม 'Deadpool 3 (Original Motion Picture Soundtrack)' ในสตรีมมิ่งหลัก ๆ อย่าง Spotify, Apple Music, YouTube Music และ Amazon Music ส่วนคนชอบคุณภาพสูงมักรอเวอร์ชันดิจิทัลความละเอียดสูงหรือแผ่นไวนิลที่มักวางขายทีหลัง — ผมเองรอเก็บแผ่นไวนิลไว้ฟังตอนขับรถ เพราะมันให้ความรู้สึกแตกต่างจากสตรีมมิ่งโดยสิ้นเชิง

คงไม่มีใครลืมความกระแทกของเพลงที่เปิดมากับภาพยนตร์ 'Deadpool' ได้ง่ายๆ — สำหรับฉันเพลงที่ติดหูที่สุดจากอัลบั้มคือ X Gon' Give It to Ya ของ DMX ถ้าจะเล่าแบบตรงไปตรงมา ดนตรีแบบฮาร์ดแร็ปล้อกับตัวละครซึ่งทั้งกวนและรุนแรงได้พอดี แต่ที่ทำให้เพลงนี้ฉันคลั่งคือจังหวะที่ทำให้หัวใจเต้นตาม ทุกครั้งที่ได้ยินเหมือนมีพลังงานบ้าพาให้ยิ้มออกมา ประกอบภาพการกระแทกของแอ็กชันและมุขตลก มันกลายเป็นเพลงที่ฉันหยิบไปเปิดตอนออกกำลังกายหรือขับรถตอนโกรธนิดๆ — ฟังแล้วรู้สึกว่าพร้อมลุยต่อ นอกจากนี้เพลงนี้ยังถูกใช้ในตัวอย่างและฉากไคลแมกซ์บ่อย พอได้ยินจึงยิ่งฝังในหัว กลายเป็นหนึ่งในเพลงที่คนจดจำภาพลักษณ์ของ 'Deadpool' ได้ทันทีเมื่อพูดถึงซาวด์แทร็กของหนังเรื่องนี้

เสียงร้องของ Celine Dion ใน 'Ashes' ทำให้ฉากที่ควรจะเป็นมุกตลกกลายเป็นโมเมนต์แปลกๆ ที่กินใจจนลืมไม่ลง ฉันชอบความขัดแย้งที่เพลงนี้สร้างขึ้นกับโทนหนังที่กวนและป่าเถื่อน — เสียงสูงชัดของเธอเต็มไปด้วยอารมณ์โศกแต่ถูกวางไว้บนภาพเคลื่อนไหวที่ตั้งใจทำให้คนดูหัวเราะ ช่วงที่เพลงพุ่งขึ้นมาพร้อมกับการเล่าเรื่องแบบล้อเลียน ทำให้ฉากหลายฉากมีสองชั้นคือขำและซึ้งไปพร้อมกัน สิ่งนี้บอกอะไรได้เยอะเกี่ยวกับวิธีการใช้เพลงประกอบของหนัง: ไม่ได้มุ่งจะย้ำอารมณ์อย่างเดียว แต่เลือกสร้างความตลกร้ายที่ฝังอยู่ใต้ความรู้สึกจริงจัง การที่ 'Ashes' ร้องโดย Celine Dion ยิ่งเพิ่มมิติให้ฉาก เพราะเสียงเธอมีน้ำหนักและความเป็นบัลลาด แค่การได้ยินชื่อเธอก็ทำให้คนคาดหวังความยิ่งใหญ่ แต่หนังกลับเล่นกับความคาดหวังนั้นอย่างสนุก ฉันรู้สึกเหมือนผู้กำกับกำลังยิ้มเจ้าเล่ห์ผ่านการเลือกเพลงนี้ — เป็นการจับคู่ที่แสบแต่ได้ผล และยังคงติดตามฉันมาเวลาที่ได้ยินเพลงบัลลาดชุดหินๆ เหมือนกันอีกด้วย

รายชื่อศิลปินที่มีแนวโน้มจะร่วมงานเพลงประกอบ 'ไททัน' ภาค 5 ทำให้ใจฉันเต้นแรงทุกครั้งที่นึกถึงการผสมผสานระหว่างแนวออเคสตราและร็อกหนักๆ เมื่อพูดถึงองค์ประกอบดนตรีแบบยิ่งใหญ่สำหรับซีรีส์ที่เต็มไปด้วยความตึงเครียดและฉากมหากาพย์ ผมมองว่าโอกาสสูงที่ทีมคอมโพสอร์หลักจะยังคงรักษาโทนดั้งเดิมไว้โดยดึงคนที่มีฝีมือด้านสกอร์ภาพยนตร์เข้าไปร่วมงาน ชื่อที่อยู่ในใจผมคือ 'Hiroyuki Sawano' กับผู้ร่วมงานประจำอย่าง 'Kohta Yamamoto' เพราะทั้งคู่เข้าใจภาษาอารมณ์ที่ซีรีส์ต้องการ — เสียงสายสตริงหนักๆ ปลดปล่อยด้วยซาวด์ไฟฟ้า และธีมเมโลดี้ที่ติดหู นอกจากสกอร์แล้ว ศิลปินวงร็อกหรือเมทัลที่มีพลังจะเป็นตัวเลือกยอดนิยมสำหรับเพลงเปิด ถ้ามีความต้องการความดุดันและพลังดิบ วงร็อกสไตล์เมทัลคอร์หรือวงที่ผสมเสียงบัลลาดหนัก/โหวกเหวกสามารถยกระดับซีนการต่อสู้ได้อย่างดี ฉันยังคิดว่าเพลงปิดที่เป็นบัลลาดแนวดราม่าก็จะช่วยบาลานซ์ให้ผู้ชมได้หายใจ หลังจบแต่ละตอน เสียงร้องที่มีเทกซ์เจอร์ซึ้งๆ จะทำให้ความรู้สึกค้างคาได้นานขึ้น — นั่นคือเหตุผลที่ศิลปินที่ถนัดเพลงอารมณ์เข้ม เช่นนักร้องแนวบัลลาดสมัยใหม่ จึงมีความเป็นไปได้สูง สรุปสั้นไม่ได้เป็นคำตอบ แต่ถ้าจะทายแบบแฟนๆ ผมคาดหวังให้การร่วมงานครั้งนี้เป็นการผสมผสานระหว่างคอมโพสอร์สกอร์ระดับภาพยนตร์กับวงร็อก/ศิลปินสไตล์เข้ม ที่ไม่กลัวจะทดลองเสียงใหม่ๆ — ถ้าทีมผู้ผลิตกล้าก็จะได้ซาวด์ที่ทั้งทรงพลังและตราตรึงใจ

เสียงกีตาร์โปร่งที่เปิดใน 'ภูเมฆ' ชวนให้ฉันจมอยู่กับท่วงทำนองแบบโคลงเรียบ ๆ ที่พาไปยังฉากกลางคืนของเรื่องราว ฉันรู้สึกว่าทีมเพลงของโปรเจกต์นี้เรียกแขกรับเชิญจากวงดนตรีหลากแนวมาร่วมสร้างบรรยากาศ โดยมีผลงานจาก 'Tilly Birds' ที่ให้ความเป็นอินดี้ป๊อปชวนติดหู ทำหน้าที่ในเพลงธีมหลัก ส่วน 'Phum Viphurit' เข้ามาช่วยแต่งเฉดเสียงอะคูสติกที่ทำให้ฉากหวาน ๆ อบอุ่นขึ้น และยังมี 'Palmy' ที่รับบทเป็นเสียงโซล/บัลลาดในซาวด์แทร็กบางตอน การจัดวางชิ้นดนตรีระหว่างเพลงของแต่ละศิลปินมีการสลับโทนสีเสียงแบบตั้งใจ ทำให้เพลงประกอบไม่รู้สึกซ้ำซาก มุมมองของฉันคือการผสมผสานระหว่างศิลปินกระแสหลักและอินดี้ทำให้ 'ภูเมฆ' มีเอกลักษณ์ ช่วงที่เพลงของ 'Palmy' โผล่มาในฉากสำคัญ ฉันรู้สึกว่ารายละเอียดเล็ก ๆ อย่างการเรียงคอร์ดกับการใช้เสียงประสานช่วยผลักอารมณ์ได้อย่างมีพลัง นี่แหละที่ทำให้ซาวด์แทร็กของเรื่องนี้น่าจดจำ

นี่คือรายชื่อหลัก ๆ ที่ผมคิดว่าเป็นหัวใจของ 'Deadpool 3' และบทของพวกเขาเอง: Ryan Reynolds กลับมาในบท Wade Wilson หรือ Deadpool อย่างชัดเจน — เสียงล้อเลียนกับความเจ็บปวดในตัวละครนี้ยังเป็นหัวใจของหนังเสมอ Hugh Jackman รับบทเป็น Logan หรือ Wolverine ซึ่งการปรากฏตัวของเขาทำให้ความสัมพันธ์แบบคู่ปรับ/พันธมิตรกับ Wade น่าสนใจขึ้นมาก การจับคู่นักแสดงสองคนนี้สร้างความตื่นเต้นเหมือนตอนที่ผมดู 'Logan' แล้วรู้สึกถึงน้ำหนักอารมณ์ที่ต่างออกไป นอกจากสองคนหลัก ยังมี Morena Baccarin ที่กลับมารับบท Vanessa Carlysle — คนรักของ Wade ที่ให้มิติเบื้องหลังทางอารมณ์แก่เรื่อง Karan Soni ก็ยังคงเป็น Dopinder คนขับแท็กซี่ที่เต็มไปด้วยมุกตลกประจำเรื่อง และ Brianna Hildebrand กลับมาเป็น Negasonic Teenage Warhead ซึ่งช่วยบาลานซ์ฉากแอ็กชันกับมุกเสียดสี ส่วน Stefan Kapicic ให้เสียงเป็น Colossus เหมือนเดิม และ Leslie Uggamsกลับมาในบท Blind Al ที่มุมมองตลกร้ายของเธอช่วยเติมเนื้อหาให้หนังไม่จมอยู่กับแค่ตัวเอก โดยส่วนตัว ผมชอบการที่หนังสามารถรวบรวมตัวละครจากจักรวาลเดิมและเชื่อมโลกของพวกเขากับจักรวาลที่กว้างขึ้นได้อย่างลงตัว เฉพาะรายชื่อนักแสดงชุดนี้ก็ทำให้ผมคาดหวังทั้งมุกฮาและซีนที่มีน้ำหนักแล้ว

รายชื่อศิลปินที่โดดเด่นในงานเพลงของ 'ซอร์ดอาร์ตออนไลน์' ภาคสามมีคนที่แฟน ๆ คุ้นเคยกันดีและเสียงของพวกเขาก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำจากซีรีส์ไปแล้ว ฉันชอบเริ่มพูดถึง 'ADAMAS' ที่ขับเคลื่อนอารมณ์ฉากเปิดของภาค 'Alicization' ซึ่งร้องโดย LiSA เสียงของเธอมีพลัง กระแทก และให้ความรู้สึกว่ากำลังก้าวเข้าสู่โลกที่ใหญ่และเข้มข้น เพลงนี้ช่วยตั้งโทนเรื่องได้อย่างชัดเจน ต่อมาจะมีเพลงเรียบลงอย่าง 'Iris' ของ Eir Aoi ที่ทำหน้าที่เป็นเพลงปิดในช่วงแรกของภาคเดียวกัน ความละเอียดอ่อนของเมโลดี้และน้ำเสียงของ Eir Aoi ให้ช่วงเวลาพักหายใจหลังความตึงเครียด และผมชอบการผสมระหว่างพลังเปิดกับความละมุนปิดที่ทำให้ทั้งคอร์สรู้สึกสมดุล การที่ได้ยินสองเสียงต่างขั้วนี้ในซีรีส์เดียวกันทำให้เข้าใจได้ว่าโปรดักชันตั้งใจสร้างอารมณ์ที่หลากหลาย ฉากที่ดราม่าหนัก ๆ จะได้แรงหนุนจากดนตรีเปิด ในขณะที่ฉากที่ต้องการความอ่อนโยนจะถูกพยุงด้วยเพลงปิด และนั่นทำให้การดูซีรีส์มีมิติขึ้นมากอย่างที่ยังคงติดอยู่ในหัวฉันจนถึงวันนี้

พูดแบบตรงๆ ผมมองว่าอเล็กซ์ เด มินออร์เป็นคนที่ร่วมงานกับผู้คนในแวดวงกีฬามากกว่าจะเป็นศิลปินแนวเพลงหรือศิลปะป๊อปชัดเจน ผมได้เห็นการร่วมงานของเขากับสปอนเซอร์ (ทีมเสื้อผ้าและอุปกรณ์กีฬา), ทีมงานถ่ายภาพเชิงสปอร์ต, และทีมครีเอทีฟของทัวร์นาเมนต์ต่าง ๆ เวลาโปรโมตรายการหรือทำแคมเปญโซเชียลมีเดีย ซึ่งโดยธรรมชาติแล้วโปรเจกต์เหล่านี้มักดึงเอาศิลปินกราฟิกหรือช่างภาพเชิงศิลป์มาช่วยออกแบบ แต่เขาไม่ใช่คนที่มักจะออกมาทำงานครอสโอเวอร์กับนักดนตรีดังๆ เป็นประจำ โดยรวมแล้วผมรู้สึกว่าเด มินออร์เป็นคนที่เน้นการร่วมงานที่เสริมภาพลักษณ์นักกีฬาและการโปรโมตกีฬาเองมากกว่า หากมีงานที่เขาทำร่วมกับศิลปินจริง ๆ ส่วนใหญ่จะเป็นงานโปรโมชันของสปอนเซอร์หรือกิจกรรมการกุศลมากกว่าโปรเจกต์ดนตรีเชิงพาณิชย์ ซึ่งนั่นก็สะท้อนให้เห็นว่าเส้นทางการร่วมงานของเขาไปทางกีฬา-แบรนด์มากกว่าฉากศิลปะป๊อป

ยุคหนังเงียบเต็มไปด้วยเสน่ห์ที่ต่างจากภาพยนตร์มีบทพูดอย่างสิ้นเชิง และนั่นทำให้คำตอบสำหรับคำถามว่า 'วาเลนติโน่ร่วมงานกับศิลปินเพลงประกอบภาพยนตร์คนใด' ซับซ้อนกว่าที่คนส่วนใหญ่อาจคิด เพราะชื่อที่คนส่วนใหญ่นึกถึงเมื่อพูดถึงวาเลนติโน่คือรูดอล์ฟ วาเลนติโน่ นักแสดงระดับไอคอนจากยุค 1920s ซึ่งการทำงานร่วมกับนักแต่งเพลงในแบบที่ทุกคนคุ้นเคยในยุคต่อมานั้นแทบจะไม่มีเหมือนกัน ผมเป็นคนคลั่งไคล้หนังเก่า เลยติดตามเรื่องราวการฉายและบันทึกเสียงของหนังเงียบมาพอสมควร ในยุคนั้นเพลงประกอบไม่ได้ถูกแต่งขึ้นโดยคอมโพสเซอร์เพียงคนเดียวเพื่อใช้เฉพาะในหนังเรื่องใดเรื่องหนึ่ง แต่โรงภาพยนตร์มักมีเปียโนหรือวงดนตรีประจำที่จะบรรเลงตามบันทึกมาตรฐานหรือเลือกเพลงจากคอลเล็กชันที่มีอยู่ ซึ่งแปลว่า รูดอล์ฟไม่ได้มีการ 'ร่วมงาน' กับศิลปินเพลงประกอบภาพยนตร์คนใดในความหมายสมัยใหม่ แต่ผลงานของเขาถูกเติมความรู้สึกด้วยฝีมือของนักดนตรีในโรงหนังทั่วโลก อีกมุมหนึ่งที่ผมนึกถึงคือการฟื้นฟูและฉบับบูรณะของหนังเงียบในศตวรรษที่ 20–21: โปรเจ็กต์รีสโตร์หลายชิ้นจ้างนักประพันธ์สมัยใหม่ให้แต่งสกอร์ใหม่สำหรับการฉายที่ทันสมัย ซึ่งทำให้ชื่อเพลงประกอบถูกผูกติดกับภาพของวาเลนติโน่อีกครั้ง แต่ความร่วมมือนั้นเกิดขึ้นหลังจากยุคของเขามากแล้ว ไม่ใช่การร่วมงานเชิงสร้างสรรค์ในชีวิตการแสดงของเขาเอง ดังนั้นถาตอบแบบตรงไปตรงมา ผมมองว่า รูดอล์ฟ วาเลนติโน่ไม่ได้ร่วมงานกับศิลปินเพลงประกอบภาพยนตร์คนใดแบบเฉพาะตัวสืบเนื่องตลอดอาชีพ แต่ผลงานของเขาได้รับการตีความเสียงซ้ำและเติมเต็มโดยนักแต่งเพลงรุ่นหลังซึ่งสร้างสีสันใหม่ให้หนังเงียบที่เขาเป็นส่วนหนึ่งไว้ ท้ายที่สุดความเร้าใจของหนังเงียบสำหรับผมก็มาจากความสามารถของดนตรีที่ทำให้ภาพนิ่งกลายเป็นเรื่องเล่าได้เสมอ