เพลงอาเซียนประเทศไหนมีเพลงฮิตสากลมากที่สุด?

ลองมองจากมุมคนฟังเพลงสตรีมมิ่งยุคใหม่ บอกได้เลยว่าอินโดนีเซียกำลังมาแรงและมีความเป็นสากลในเชิงกระแสออนไลน์ค่อนข้างชัดเจน พอเราเปิดเพลย์ลิสต์โลกหรือเพลย์ลิสต์แนวอินดี้-ฮิปฮอปแล้วมักเจอศิลปินอินโดหลายคนที่ถูกใส่เข้าไปด้วย

ตัวอย่างที่ผมมักยกคือศิลปินอย่าง Anggun กับเพลง 'Snow on the Sahara' ซึ่งเคยไปทำตลาดในยุโรปและทำให้ชื่ออินโดนีเซียเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ นอกจากนี้กลุ่มศิลปินรุ่นใหม่อย่าง Rich Brian และ NIKI ที่ร่วมกับค่ายที่เน้นเชื่อมตลาดเอเชียกับตะวันตก ได้สร้างกระแสบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งและโซเชียลมีเดียอย่างแข็งแรง คนรุ่นผมที่ติดตามแนวเพลงฮิปฮอปและ R&B มักจะเห็นโปรไฟล์ของศิลปินอินโดถูกแชร์ต่อในชุมชนออนไลน์ต่างประเทศ

อีกจุดที่ผมชอบคือความหลากหลายทางภาษาและแนวดนตรีของอินโดนีเซีย ทำให้ศิลปินจากที่นี่สามารถเล่นกับตลาดนานาชาติได้ทั้งในแบบร้องภาษาอังกฤษและผสมภาษาท้องถิ่น ผลคือในยุคที่การสตรีมกับไวรัลคือกุญแจ อินโดสามารถผลิตเพลงที่กลายเป็นฮิตข้ามพรมแดนได้บ่อยครั้งกว่าที่คิด

พูดถึงกรณีของไทย ผมมองว่าไทยมีแนวทางที่ต่างออกไป: ไม่ได้ครองชาร์ตสากลแบบยาว ๆ แต่มีจุดแข็งเรื่องการสร้างซิงเกิลหรือศิลปินที่กลายเป็นไวรัลระดับนานาชาติได้บ่อย ๆ ในช่วงหลัง

ยกตัวอย่างศิลปินไทยที่ไปไกลในเวทีโลกแล้วผมชอบติดตามคือลิซ่าแห่งวง Blackpink กับซิงเกิล 'Lalisa' ซึ่งถึงแม้จะออกในกรอบ K-pop แต่การที่ศิลปินสัญชาติไทยได้เป็นศูนย์กลางของความนิยมระดับโลกก็สะท้อนถึงพลังของคนไทยในวงการเพลงสากล อีกมุมหนึ่งคือศิลปินอินดี้อย่าง Phum Viphurit กับเพลง 'Lover Boy' ที่ถูกใส่ในเพลย์ลิสต์นานาชาติและกลายเป็นเพลงประจำยุคอินดี้-โซลแบบข้ามชาติ

สรุปสั้น ๆ คือผมรู้สึกว่าไทยมีความสามารถสร้างโมเมนต์ฮิตระดับโลกได้ โดยเฉพาะผ่านช่องทางวิดีโอและโซเชียล แต่ถามว่ามีเพลงฮิตสากลมากที่สุดไหม คำตอบขึ้นกับว่าจะวัดจากชาร์ต วิทยุ ภาษา หรือการมีโมเมนต์ไวรัล—ไทยโดดเด่นในบางแง่มุมแต่ไม่ได้หมายความว่าจะนำโด่งเหนือเพื่อนบ้านทุกด้าน

พูดตรงๆเลย การตอบว่าสำหรับเพลงอาเซียนประเทศไหนมีเพลงฮิตสากลมากที่สุด มักจะจบด้วยคำว่า 'ขึ้นกับนิยาม' ซึ่งผมเห็นด้วยแต่จะยืนฝั่งหนึ่งไว้ชัด ๆ ว่าประเทศฟิลิปปินส์มีความพิเศษเชิงประวัติศาสตร์และการเผยแพร่ออกสู่ต่างประเทศที่เด่นมาก

ความจริงที่ผมชอบหยิบมาเล่าเป็นประจำคือเพลง 'Anak' ของ Freddie Aguilar ที่ถูกแปลและคัฟเวอร์ไปหลายภาษาทั่วโลก เรื่องแบบนี้สะท้อนพลังของเนื้อหาและเมโลดี้ที่ข้ามพรมแดนได้ นอกจากนั้นศิลปินชาวฟิลิปปินส์ยังมีความเชื่อมโยงกับวงการเพลงตะวันตกอย่างเห็นได้ชัด เช่นนักร้องที่เติบโตในต่างประเทศหรือมีเชื้อสายฟิลิปปินส์อย่าง Bruno Mars แม้เขาจะเป็นศิลปินอเมริกัน แต่การที่คนเชื้อสายฟิลิปปินส์ไปปรากฏตัวในเวทีโลกช่วยเปิดช่องให้คนสนใจดนตรีจากประเทศนั้นมากขึ้น

ผมยังคิดว่าปัจจัยเรื่องภาษาและการอพยพของแรงงานก็มีบทบาท คนฟิลิปิโนในต่างประเทศมาก ทำให้เพลงและวัฒนธรรมถูกกระจายออกไปโดยธรรมชาติ สรุปคือถาวรหลายด้านและมีมิติทั้งด้านประวัติศาสตร์ การเชื่อมโยงกับเวทีสากล และการมีคนในต่างแดนคอยโปรโมทดนตรีของบ้านเกิด ซึ่งทำให้ผมมักเทใจให้ฟิลิปปินส์เมื่อต้องเลือกประเทศที่มีเพลงฮิตสากลมากที่สุดในภูมิภาค