เฮ้นไตเริ่มจากหนังสือภาพและภาพเปลือยในญี่ปุ่น พวกมันค่อยๆ ย้ายไปสื่อใหม่ งานวิชาการหลายงานบอกว่าการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีและกฎสื่อทำให้เฮ้นไตเติบโต จุดเปลี่ยนสำคัญคือ OVA และการตลาดเฉพาะกลุ่ม OVA ให้เรื่องที่ไม่เข้าทีวีได้มีที่แสดง
การเซ็นเซอร์ก็สำคัญมาก เซ็นเซอร์แบบโมเสคและการตัดต่อภาพกลายเป็นภาษาของเฮ้นไต กฎหมายและสังคมบังคับให้ผู้ผลิตหาวิธีเล่าเรื่องที่น่าสนใจแต่ไม่ละเมิดกฎ ตัวอย่างเช่น La Blue Girl ในยุค 1990s ผสมแฟนตาซีกับเนื้อหาผู้ใหญ่โดยใช้ภาพและสคริปต์สร้างโลกของมันเอง
ดิฉันมองว่า 'สาย S' ไม่ได้มีแค่การทรมานร่างกายอย่างเดียว บางครั้ง 'สาย S' มีบทบาทซับซ้อนกว่า เพราะในนิยายก็มี 'สาย S' แบบอำนาจเชิงศีลธรรมด้วย
ตัวอย่างที่น่าสนใจคือ Light Yagami จาก Death Note — Light Yagami ไม่ใช่ S ที่ชอบทำร้ายร่างกาย แต่เป็น S ที่ชอบใช้พลังตัดสินชีวิตคนอื่น Light Yagami มีความสุขเมื่อเห็นผลการลงโทษที่เขาเรียกว่า 'ยุติธรรม' นี่คือ S แบบอุดมคติที่ใช้ความรู้และกฎเกณฑ์ควบคุมคนอื่น S แบบนี้ท้าทายด้านจริยธรรมและน่าติดตาม ต่างจาก S ที่เน้นความโหดโดยตรง
การดูตัวละครแบบนี้ เราชอบหรือไม่ชอบ ขึ้นกับว่าตัวเราให้ความสำคัญกับมุมมองศีลธรรมหรือความสมจริงของผลกระทบ แนวคิด 'สาย S' จึงมีมิติและน่าสนใจเสมอ