แฟนอาร์ตหรือสินค้าอู๋ซิน ที่คอลเลคเตอร์หายากมีอะไรบ้าง?

นี่คือของสะสมที่ผมคิดว่าน่าเก็บไว้ที่สุด: หนังสือรูปหรือ 'photobook' ฉบับออฟฟิเชียลที่มักปล่อยเป็น limited edition ผมเป็นแฟนรุ่นที่ชอบเปิดดูรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ในภาพมากกว่าฟังเพลงอย่างเดียว หนังสือรูปแบบลิมิเต็ดมักมาพร้อมกับฟีเจอร์พิเศษ เช่น ฟิล์มใส แผ่นโปสเตอร์ หรือแม้แต่การเซ็นที่มีโอกาสพบเจอได้ในบางชุด สิ่งเหล่านี้ให้ความรู้สึกพิเศษกว่าแค่ของใช้ทั่วไป — มันเหมือนการเก็บช่วงเวลาของอู ฮ ยอน ไว้ในรูปแบบที่สวยงามและจับต้องได้ เมื่อหยิบออกมาดูอีกครั้ง ผมจะจดจำการออกแบบภาพ การจัดแสง และคอนเซ็ปต์ของช่วงเวลานั้น ๆ ได้ทันที เหมาะสำหรับคนที่ชอบจัดมุมโชว์หรือถ่ายรูปลงโซเชียลเล็ก ๆ น้อย ๆ ด้วยความอบอุ่นแบบส่วนตัวแบบนี้ พกไว้บนชั้นหนังสือแล้วความทรงจำมันจะเรียงตัวเป็นเรื่องราวของศิลปินคนหนึ่งได้อย่างดี

เราแนะนำให้เริ่มจากสิ่งที่เด่นที่สุด คือเก็บปกและแถบโฆษณา (obi) ของ 'วันพีซ' เล่ม 1 ไว้ให้มิดชิด เพราะแถบกระดาษและปกหุ้มมักเป็นของที่หายากเมื่อเวลาผ่านไปและมีผลต่อมูลค่าของเล่มอย่างมาก ใช้ซองพลาสติกใส pH-neutral ปกติแล้วปกหน้าปกหลังพร้อมแถบโฆษณาถือเป็นส่วนหนึ่งของงานศิลป์ต้นฉบับ การรักษาให้ไม่มีรอยยับ รอยฉีก หรือรอยสติกเกอร์ จะช่วยให้เล่มดูเหมือนพึ่งออกจากร้าน และถ้าเป็นพิมพ์ครั้งแรก (first print) มันมักจะมีรายละเอียดเล็ก ๆ เช่นโค้ดพิมพ์หรือสัญลักษณ์ที่สะท้อนความเป็นรุ่นแรก ซึ่งนักสะสมให้ความสำคัญมาก เราเองก็ให้ความสำคัญกับหน้าสีและโปสเตอร์แถมที่มากับเล่ม ถ้าเล่มนั้นมาพร้อมหน้าสีต้นฉบับหรือโปสเตอร์ พวกนี้มักจะถูกถอดหรือพับเก็บไม่ดีจนเกิดรอยพับ การเก็บแยกในซองใสแบน ๆ จะช่วยรักษาลายเส้นและสีสดของงานศิลป์ไว้ได้ และถ้าพบการ์ดหรือโปสการ์ดพร็อมโคชันที่แนบมา อย่าลืมเก็บไว้พร้อมกันเพราะคอมโบของของแถมกับตัวเล่มยิ่งเพิ่มมูลค่า ตัวอย่างที่เห็นบ่อยคือปกพาสเทลหรือภาพปกฉบับแรกที่แตกต่างจากการพิมพ์ซ้ำ ซึ่งแฟน ๆ จะชื่นชอบ เราให้ความสำคัญกับต้นฉบับและสิ่งพิมพ์ต้นทางด้วย เช่นนิตยสารที่ตีพิมพ์ตอนแรกของ 'วันพีซ' หรือผลงานต้นฉบับถ้ามี คนสะสมบางคนยอมจ่ายมากเพื่อได้ฉบับนิตยสารที่มีการลงตอนเดบิวต์ เพราะมันเป็นหลักฐานประวัติศาสตร์ของซีรีส์ แม้จะยากแต่ถ้ามีโอกาสก็ควรเก็บรักษาไว้อย่างระมัดระวัง แนะนำให้เก็บแยกจากเล่มอื่น ๆ และหลีกเลี่ยงการจัดวางไว้กลางแดดหรือที่มีความชื้นสูง เพราะกระดาษเก่าจะเหลืองและกรอบได้ง่าย นอกจากนี้ ให้เก็บสันหนังสือและมุมปกให้สภาพสมบูรณ์ที่สุด เพราะต่อให้หน้ากระดาษยังดี แต่รอยพับที่สันก็ทำให้มูลค่าลดลงทันที เราแอบมองว่ารายละเอียดเล็ก ๆ เช่นโค้ด ISBN, เลขพิมพ์, หมายเหตุผู้แต่ง และคอลัมน์ท้ายเล่มก็ควรสังเกตและรักษาไว้ด้วย เหล่านี้อาจดูธรรมดาแต่เป็นสิ่งที่บ่งบอกรุ่นพิมพ์จริง ๆ และคนซื้อจะตรวจเช็คก่อนประเมินราคา เวลาเก็บรักษาให้หลีกเลี่ยงการติดสติกเกอร์หรือเขียนชื่อบนปก และถ้ามีริบบิ้นหรือแผ่นพับโปรโมทจากร้านตอนวางขาย ก็เก็บรวมไว้กับเล่มด้วย การบันทึกที่มาของเล่ม (เช่นซื้อที่ไหน ปีไหน) ในสมุดบันทึกสะสมส่วนตัวก็เป็นอีกวิธีที่ทำให้คอลเลคชันมีเรื่องเล่า เราเชื่อว่าการเก็บ 'วันพีซ' เล่ม 1 ไม่ได้มีสูตรตายตัว แต่ถ้ารักษาปก แถมหน้าสี ของแถม และสภาพสันหนังสือให้ดี จะช่วยให้เล่มนั้นกลายเป็นชิ้นสำคัญในคอลเลคชันได้อย่างแน่นอน รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่เปิดเจอเล่มสภาพดีแบบนั้น — มันเหมือนเจอสมบัติชิ้นหนึ่งที่บอกเรื่องราวของการเริ่มต้นการผจญภัย

ตลาดของสะสมรอบๆ 'อัลฟ่า น็อต' คึกคักกว่าที่คิดไว้มาก — ทั้งของทางการและของแฟนเมดมีให้เลือกหลากหลายจนตาลาย เป็นคนที่สะสมฟิกเกอร์มาก่อน ดังนั้นของที่เด่นสุดสำหรับฉันคือฟิกเกอร์สเกลและฟิกเกอร์ชิบิแบบตั้งโชว์: มีทั้งรุ่นยืนท่าประจำตัว ผลิตจำนวนจำกัดที่มากับฐานฉากพลาสติกพิมพ์ลายฉากต่อสู้จากตอนสำคัญ และแบบชุดพิเศษที่เปลี่ยนชุดได้ นอกจากนั้นยังมีอะคริลิกสแตนด์ไซส์ตั้งโต๊ะ พวงกุญแจเรซิ่น กาชาปองลายตัวละครขนาดย่อม เสื้อยืดพิมพ์ลาย กรอบป้ายผ้าใบพิมพ์ลายอาร์ตเวิร์ก การ์ดอาร์ตสะสม และผลงานพิเศษอย่างอาร์ตบุ๊กที่รวมภาพวาดคอนเซ็ปต์และสเก็ตช์ สิ่งที่ผมชอบเป็นพิเศษคือของที่มีการเซ็นหรือพิมพ์หมายเลขซีเรียล เช่น พิมพ์ลายจำนวนจำกัด 500 ชิ้น หรือโปสเตอร์ลายสกรีนที่ศิลปินลงลายเซ็นด้วยปากกาทอง — มันให้ความรู้สึกใกล้ชิดกับผลงานต้นแบบมากขึ้น ของใช้ประจำวันก็มีให้เลือก เช่น แก้วน้ำ กระเป๋าผ้า เคสโทรศัพท์ และสติกเกอร์ลายน่ารัก ซึ่งเหมาะสำหรับคนที่อยากเริ่มสะสมโดยไม่ต้องลงทุนเยอะ ถ้าอยากได้ของแบบแฟนอาร์ต ก็มีทั้งสติ๊กเกอร์พิมพ์คุณภาพสูง พิมพ์ภาพพอร์ทเทรตบนผ้าไหมขนาดเล็ก เช่นสกรีนงานแฟนอาร์ตจากซีนโรแมนติก และซีนแผนที่โลกในฉบับแฟนเมด อีกไอเท็มที่มักถูกมองข้ามคือซาวด์แทร็กหรือคัฟเวอร์เพลงที่แฟนคลับทำขึ้นเอง ซึ่งมักมีบรรจุในแผ่นซีดีเล็กหรือไฟล์ดิจิทัลที่รวมธีมเพลงเฉพาะตัวไว้ด้วย ของสะสมเหล่านี้หลากหลายจนไม่ว่าใครจะเป็นสายโชว์หรือสายใช้จริง ก็มีทางเลือกตรงใจเสมอ

ลองนึกภาพว่าตู้สินค้าที่งานอีเวนต์เต็มไปด้วยของที่มีชื่อ 'อู จุน' ปรากฏอยู่บนป้าย—นั่นคือภาพรวมของสิ่งที่มักจะเจอเมื่อศิลปินหรือคาแรคเตอร์ได้รับการผลิตสินค้าอย่างเป็นทางการ ฉันมักจะพบว่าของสะสมที่มีตราชื่อของคนดังหรือซีรีส์ออกมาในหลายรูปแบบ ตั้งแต่ของเบสิกอย่างโปสเตอร์และโปสการ์ด ไปจนถึงของพิเศษอย่าง photobook, แฟนไลท์ หรือบ็อกซ์เซ็ตแบบลิมิเต็ด ที่มักจะวางจำหน่ายควบคู่กับการออกอากาศซีรีส์ งานแฟนมีต หรือแคมเปญพิเศษของช่อง/สตูดิโอ ในกรณีของ 'อู จุน' ถ้ามองจากมุมทั่วไปของอุตสาหกรรม บ่อยครั้งสินค้าที่เกี่ยวข้องจะมาจากโปรเจกต์ที่เขาแสดงหรือโปรโมตด้วย เช่น ดีวีดี/บลูเรย์ของซีรีส์ที่มีแผ่นพิเศษพร้อมเบื้องหลังและฟีเจอร์คัท, อัลบัมเพลงประกอบ (OST) ที่มีปกเซ็นหรือหน้าปกพิเศษ, photobook ระหว่างกองถ่ายที่จัดทำแบบลิมิเต็ด, และสินค้าไลฟ์สไตล์ร่วมมือกับแบรนด์เสื้อผ้าหรือเครื่องประดับ นอกจากนี้ยังมีของสะสมขนาดเล็กที่แฟนๆ ชอบสะสม เช่น อะคริลิคสแตนด์, แท่งไฟแฟนไลท์, พินติดเสื้อ, และการ์ดเทรดดิ้งซีรีส์ ซึ่งไลน์สินค้านี้มักสะท้อนคาแรกเตอร์หรือธีมของซีรีส์โดยตรง การเปิดตัวสินค้าของนักแสดงหรือคาแรคเตอร์มักจะแบ่งเป็นสองทางหลัก: สินค้าอย่างเป็นทางการที่ออกโดยต้นสังกัดหรือสตูดิโอ และสินค้าแฟนอาร์ต/หัตถกรรมที่ทำโดยกลุ่มแฟนคลับหรือร้านค้าแยกต่างหาก สำหรับการสะสมของจริงจัง ฉันเน้นดูที่โลโก้ของต้นสังกัดหรือสตูดิโอ, เลขที่ซีเรียลหรือสติ๊กเกอร์รับรองความเป็นของแท้, และแพ็กเกจที่มีรายละเอียดพิเศษ เช่น โปสการ์ดพร้อมเซ็นสำเนาพิมพ์หรือการ์ดหมายเลขจำกัด ตัวอย่างที่เคยเห็นบ่อยจากซีรีส์ฮิตก็คือการทำบ็อกซ์เซ็ตแบบมีหนังสือภาพและโปสเตอร์ลายพิเศษที่มักจะขายร่วมกับแผ่น Blu-ray ในขณะที่งานแฟนมีตจะมีสินค้าลิมิเต็ดที่หาไม่ได้จากร้านค้าปกติ ส่วนตัวแล้วฉันชอบตามล่าหาของที่จับต้องได้ที่เล่าเรื่องเกี่ยวกับการทำงานของศิลปิน—photobook ที่ถ่ายเฉพาะกองถ่ายกับลำดับภาพที่ไม่ได้เผยในทีวี, แผ่นรวมเบื้องหลังที่มีบทสัมภาษณ์ลึกซึ้ง หรือบ็อกซ์เซ็ตที่ออกแบบมาอย่างประณีตให้รู้สึกว่าเป็นงานสะสมจริงๆ ถ้าเป็นไปได้ ฉันมักจะเก็บสิ่งที่มีตัวเลขจำกัดหรือมีการเซ็นเพื่อเพิ่มคุณค่าทางความทรงจำ การสะสมแบบนี้ให้ความสุขแบบที่กดรีเพลย์เรื่องราวโปรดได้ด้วยมือเราเอง—เป็นความสุขเล็กๆ ที่ทำให้การดูซีรีส์รู้สึกใกล้ชิดขึ้นและมีความหมายมากขึ้นในฐานะแฟน

คอลเลกชันแรกที่ทำให้หัวใจเต้นรัวคือโปสเตอร์ขนาดใหญ่ของ 'ซ่งอวี่ฉี' ที่ฉันเคยได้มาในงานแฟนมีตเล็กๆ ชอบอ่านแฟนฟิคแนวแยกโลก (AU) กับแนวแก้ปมในเรื่องดั้งเดิม—พวกเรื่องที่เอา 'ซ่งอวี่ฉี' ไปไว้ในโรงเรียนดนตรีหรือเป็นเชฟ ทำให้เห็นมุมมองใหม่ของตัวละครได้สนุกมาก ฉันมักจะตามอ่านฟิคที่เน้นความละเอียดของฉากและบทสนทนา จะให้ความสำคัญกับคนเขียนที่ใส่ความรู้สึกเล็ก ๆ น้อย ๆ ลงไป เช่น กริยามือ หรือการเลือกเพลงตอนบรรยาย ของสะสมที่ได้มาติดบ้านและขาดไม่ได้คือโปสเตอร์ลิมิเต็ด เห็นสกรีนลายพิเศษแล้วรู้สึกคุ้มค่าทั้งในเชิงความงามและความทรงจำ สำหรับคนที่ชอบจับต้องจริงๆ ให้มองหาฉบับเซ็นหรือไดคัทพิเศษ เพราะมันบอกเล่าช่วงเวลาที่แฟนคลับรวมตัวกันได้ดีและเก็บไว้เป็นความทรงจำได้ยาวๆ

สะสมงานของอิโก อูไวส์มันสนุกตรงที่มีทั้งชิ้นที่เหมาะจะโชว์และชิ้นที่เก็บเป็นมูลค่าระยะยาว ฉันชอบเริ่มจากพรินต์ลิมิเต็ดหรือ 'giclée print' ขนาดใหญ่เพราะสีและรายละเอียดมักจะกลายเป็นตัวบ่งชี้คุณภาพของศิลปิน บางครั้งอาร์ตบุ๊กที่จัดพิมพ์อย่างดีพร้อมคอมเมนต์และสเก็ตช์เบื้องหลังก็จะกลายเป็นของหายากเมื่อศิลปินไม่พิมพ์ซ้ำ อีกประเภทที่ควรจับตาคือ 'signed print' หรือผลงานลงลายเซ็นต์จากงานอีเวนต์ อย่างกรณีเดียวกับงานจากซีรีส์อย่าง 'Demon Slayer' ที่ฉันเห็นว่าพรินต์แบบเซ็นชื่อมีราคาพุ่งถ้าหายาก สำหรับการเก็บรักษา ผมมักเคลือบกรอบด้วยกระจกกรอง UV และเก็บเอกสารต้นฉบับในซองกันความชื้น การเก็บฟอร์มใด ๆ ให้ติดต่อกับชุมชนแฟนคลับเพื่อยืนยันความน่าเชื่อถือก่อนซื้อ เพราะตลาดแฟนอาร์ตมักมีทั้งงานพิมพ์คุณภาพสูงและงานสกรีนคุณภาพต่ำ สุดท้ายแล้วการเลือกชิ้นที่สะท้อนรสนิยมส่วนตัวและมีเรื่องเล่าที่เราปรารถนาเก็บไว้ มักทำให้ของชิ้นนั้นคุ้มค่าในระยะยาว

ตั้งแต่ได้เห็นชิ้นงานพิมพ์เลขจำนวนจำกัดของ 'หลินอวิ๋น' ครั้งแรก ความตื่นเต้นมันกระแทกใจเหมือนได้พบสมบัติที่ซ่อนอยู่ในซอกผนังเลย ฉันมักจะนึกถึงฟิกเกอร์สเกลที่ผลิตจำนวนจำกัดซึ่งมาพร้อมฐานดีไซน์พิเศษ และ 'สมุดภาพหลินอวิ๋น' ฉบับเซ็นที่มีงานสกรีนสีทองบนปก—สองไอเท็มนี้เป็นของที่แฟนคลับตามหากันมากที่สุด นอกจากนี้ยังมีลิโธกราฟพิมพ์ลายศิลปินรุ่นพิเศษที่มีหมายเลขกำกับ ซึ่งบางชิ้นจะขายเฉพาะในงานแสดงหรือผ่านการจับรางวัลเท่านั้น การตามล่าของสะสมแบบนี้ทำให้ฉันได้เข้าไปอยู่ในวงการแลกเปลี่ยนกับคนที่หลากหลาย: บางคนเก็บเวอร์ชันทดลอง (prototype) ของฟิกเกอร์ บางคนล่าทุกชิ้นงานพิมพ์เซ็น และบางคนยอมลงทุนซื้อชุดกล่องสะสมที่ประกอบด้วยโปสการ์ดพิมพ์ลาย สติ๊กเกอร์ และแผ่นภาพเล็ก ๆ ที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ การตามหาไม่ใช่แค่การซื้อเท่านั้น แต่เป็นการพูดคุย แลกเปลี่ยนความทรงจำ และบางทีก็ได้แลกของหายากเพื่อเติมคอลเลกชันให้ครบด้วย เมื่อมองย้อนกลับ สิ่งที่ทำให้ของสะสมมีค่ามากกว่าราคา คือเรื่องราวเบื้องหลังการได้มาและความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นจากการแลกเปลี่ยน ถ้ากำลังตามหาไอเท็มของ 'หลินอวิ๋น' อยู่ แนะนำให้เริ่มจากการเช็กประกาศงานพิเศษ ซื้อพรีออเดอร์จากร้านที่น่าเชื่อถือ และค่อยๆ สร้างเครือข่ายคนรู้ใจไว้ การได้ของที่อยากได้สักชิ้น มันเติมเต็มมากกว่าที่คิดจริง ๆ

เราเริ่มเก็บฮิสทอเรียเพราะชอบงานสเกลที่มีรายละเอียดละเอียดอ่อน และบอกเลยว่าฟิกเกอร์สเกลเป็นของที่คอลเลกเตอร์มักตามหาเยอะที่สุด ชิ้นที่คนชอบกันมักเป็นสเกลขนาด 1/7–1/8 ที่ปั้นหน้าตาและผ้าพันคอหรือชุดได้ประณีต เห็นมุมหน้าตา จุดแสงเงา และงานสีบนผิวหนังชัดเจน สำหรับฮิสทอเรียเวอร์ชันชุดราชวงศ์หรือชุดที่มีลูกเล่นเครื่องแต่งกาย เช่น ผ้าคลุมหรือองค์ประกอบโลหะเล็กๆ จะยิ่งเป็นที่นิยมเพราะแสดงคาแร็กเตอร์ได้ชัด ผู้ผลิตชั้นนำมักออกเวอร์ชันพิเศษแบบ Limited, event-only หรือมีฐานฉากพิเศษซึ่งเพิ่มมูลค่าให้กับคอลเลคชัน สิ่งที่เราแนะนำถ้าจะซื้อคือเช็คซีรีส์ที่มาพร้อมกล่องบูสเตอร์หรือใบรับประกัน เลือกชิ้นที่พ่นสีดีและไม่มีรอยติ เตรียมพื้นที่วางและกรองแสงเพื่อป้องกันการซีดของสี เพราะของพวกนี้เก็บดีๆ จะยิ่งมีคุณค่าทางใจและมูลค่าในระยะยาว (โดยเฉพาะถ้าเป็นชิ้นที่ยึดความเป็นเอกลักษณ์จาก 'Attack on Titan')

วินาทีนั้นที่เห็นคอลเล็กชันแรกของเชฟอิ๊กวางขาย ฉันรู้เลยว่ามันไม่ใช่แค่ของที่ระลึกธรรมดา ๆ แต่เป็นการขยายโลกของคนทำอาหารให้กลายเป็นไลฟ์สไตล์ ผมเริ่มจากของชิ้นที่ชัดเจนที่สุดคือผ้ากันเปื้อนลายพิเศษและเสื้อยืดคอลเล็กชันแรกที่มีโลโก้และกราฟิกสไตล์กราฟิตี้ครัวเล็ก ๆ ของเชฟ ออกแบบมาให้ใส่ใช้งานได้จริง ไม่ใช่แค่โชว์ นอกจากนี้ยังมีหมวดเครื่องเขียนที่ผมชอบเป็นพิเศษ เช่นการ์ดสูตรทำมือและสติ๊กเกอร์ศิลปะจากศิลปินอิสระที่เชฟคัดสรรมา ทำให้รู้สึกว่าแต่ละชิ้นมีเรื่องเล่าไม่ซ้ำกัน ส่วนคอลแลบเชิงพาณิชย์จะเป็นโปรเจกต์ระยะสั้นที่มักขายแบบลิมิเต็ด เอดิชั่น เช่นการร่วมมือกับแบรนด์เครื่องครัวอิสระทำมีดเชฟรุ่นพิเศษ และคอลแลบกับคาเฟ่ท้องถิ่นที่เปิดเมนูพิเศษในช่วงเวลาจำกัด แถมยังมีชุดเครื่องเทศสูตรเซ็นชื่อจากเชฟที่ลงชื่อกำกับปลายขวดด้วย ซึ่งผมถือว่าเป็นไอเท็มที่สะท้อนตัวตนเชฟได้ดีเพราะมันเกี่ยวข้องโดยตรงกับการทำอาหารจริง ๆ บางคนอาจมองว่าของพวกนี้เป็นของฟุ่มเฟือย แต่สำหรับผมแล้วการได้จับปากกาซื้อเล่มพิมพ์ลิมิเต็ดหรือพรมเช็ดมือที่ฝีมือทอมาอย่างดี มันคือการเก็บความทรงจำเกี่ยวกับช่วงเวลาที่ได้ดูคลิปสอนทำอาหารหรือกินเมนูที่เขาแนะนำ ของแต่ละชิ้นจึงกลายเป็นตัวแทนความทรงจำและแรงบันดาลใจในการทำอาหารของผมเอง

เคยขุดกล่องเก่าๆ ในห้องใต้บันไดแล้วพบสิ่งที่ทำให้ตาค้าง—นั่นแหละคือจุดเริ่มต้นของการตามหาไอเท็มหายากของ 'Golden Boy' ที่ผมสะสมไว้ สิ่งที่หายากระดับตำนานในมุมผู้ที่เริ่มสะสมตั้งแต่ยุค 90 คือแผ่น LaserDisc หรือแผ่น VHS ต้นฉบับของ OVA 'Golden Boy' แบบญี่ปุ่น ซึ่งมักมีสติ๊กเกอร์ร้านหรือป้ายราคายุคเก่าติดมาด้วย ผมเคยเห็นกล่องแบบจำกัดตีพิมพ์พร้อมใบปลิวโปรโมทงานอีเวนต์ที่แจกตอนออกแผ่น เทียบกับดีวีดีรีเรคที่มีออกใหม่แล้ว ความต่างตรงความครบเครื่องของแพ็กเกจและความเก่าแก่เป็นเสน่ห์หลัก อีกอย่างที่มักถูกมองข้ามแต่หาได้ยากคือสแกนส์หรือแผงตัวอย่างจากนิตยสารยุคแรก—ตัวอย่างหน้าเปิดตอนแรกในนิตยสารที่ตีพิมพ์เป็นครั้งแรก มักมีราคาแพงเพราะหายากและเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของการเริ่มต้น บวกกับแผ่นพับโปรโมชั่นและโปสเตอร์แจกฟรีตามร้านอนิเมะในช่วงปล่อย OVA เหล่านี้มักถูกโยนทิ้งหรือถูกทำลายทำให้ของหลงเหลืออยู่ไม่มากนัก ผมมักเฝ้าดูตลาดมือสองญี่ปุ่นและบูธงานสะสมต่างๆ เพื่อจับจังหวะเท่านั้น