แองเจลิน่าโจลี่ ล่าสุด ไปถ่ายทำหนังเรื่องอะไร

ชื่อของเธอยังคงดึงดูดความสนใจฉันเสมอ และเมื่อต้องตอบตรง ๆ ว่าแองเจลิน่า โจลี่มีผลงานใหม่ออกฉายในปีนี้หรือเปล่า ฉันมักจะบอกแบบตรงไปตรงมาว่าในปีนี้ยังไม่มีผลงานการแสดงใหญ่ที่ออกฉายตามโรงภาพยนตร์สากล แต่สิ่งที่น่าสนใจคือเส้นทางการกำกับที่เธอเคยทำไว้ก่อนหน้านี้ยังถูกพูดถึงบ่อย ๆ การกลับไปดูงานกำกับของเธออย่าง 'Unbroken' ทำให้ฉันเห็นมุมมองที่ต่างออกไปจากบทบาทนักแสดงปกติ เธอใส่ความละเอียดอ่อนในการเล่าเรื่องและสนใจธีมความเป็นมนุษย์มากกว่าแค่ฉากแอ็กชัน การที่ปีนี้ไม่มีผลงานแสดงใหม่ไม่ได้ทำให้เธอดูเงียบ—กลับกลายเป็นช่วงเวลาที่แฟน ๆ ได้คิดถึงทิศทางการทำงานของเธอว่าจะกลับมาทางการแสดงหรือเน้นงานเบื้องหลังแทน โดยรวมแล้ว ฉันว่านี่เป็นช่วงเวลาที่เหมาะจะเตรียมตาเตรียมใจรอว่าผลงานถัดไปของเธอจะเป็นบทบาทนักแสดงแบบเดิมหรือการกำกับที่ลึกซึ้งขึ้น แต่ถาใครตั้งตารอหนังใหม่แบบฉายโรง ก็ยังต้องรอดูประกาศอย่างเป็นทางการจากโปรดักชันก่อน

ช่วงนี้แองเจลิน่าโจลี่มีข่าวครึกโครมกับโปรเจกต์หนังใหญ่เรื่อง 'Those Who Wish Me Dead' ที่ปล่อยเมื่อปีที่แล้ว แต่ล่าสุดก็มีกระแสว่าเธอกำลังเตรียมงานกำกับหนังเรื่องใหม่ที่เล่าถึงชีวิตของนักข่าวสงครามชื่อดัง ดูเหมือนเธอจะหันมาสนใจงานเบื้องหลังมากขึ้นหลังจากการกำกับ 'First They Killed My Father' ที่ได้เสียงวิจารณ์ดีพอสมควร ระหว่างรอหนังใหม่ของเธอ แองเจลิน่าก็ยังคงทำงานด้านมนุษยธรรมอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะการช่วยเหลือผู้ลี้ภัยผ่าน UNHCR บางทีการที่เธอใช้เวลากับกิจกรรมเหล่านี้มาก อาจทำให้เห็นผลงานด้านการแสดงน้อยลงไปบ้าง แต่ก็เข้าใจได้ว่าตอนนี้เธอให้ความสำคัญกับเรื่องอื่นๆ ในชีวิตมากขึ้น

ข่าวล่าสุดที่แองเจลิน่าโจลี่ให้สัมภาษณ์น่าสนใจมาก เธอพูดถึงโครงการด้านมนุษยธรรมที่ทำร่วมกับ UNHCR โดยเฉพาะการช่วยเหลือผู้ลี้ภัยในแอฟริกาและตะวันออกกลาง เธอเล่าว่าประสบการณ์ตรงที่ได้ลงพื้นที่ทำให้เห็นปัญหาที่ซับซ้อนกว่าที่คิด ไม่ใช่แค่เรื่องอาหารหรือที่อยู่ แต่รวมถึงสิทธิขั้นพื้นฐานของผู้หญิงและเด็ก ที่ผ่านมาเธอใช้ทั้งชื่อเสียงและทรัพยากรส่วนตัวเพื่อขับเคลื่อนประเด็นนี้อย่างจริงจัง แองเจลิน่ายังเผยความรู้สึกว่าการเป็นแม่ของลูกบุญธรรมจากต่างวัฒนธรรมสอนให้เธอเข้าใจความแตกต่างมากขึ้น มันกลายเป็นแรงบันดาลใจให้ทำงานนี้ต่อแม้จะเหนื่อย

งานกำกับชิ้นแรกของเธอคือสิ่งที่ยังคงพูดถึงได้ไม่รู้จบ: 'In the Land of Blood and Honey' ถูกเปิดตัวในฐานะผลงานกำกับครั้งแรกของแองเจลิน่า โจลี และฉันรู้สึกว่ามันกล้าหาญมากที่เธอเลือกเรื่องราวของสงครามบอสเนียเป็นพื้นหลัง ภาพยนตร์เรื่องนี้มีโทนหนักแน่นและเงียบเกือบจะเป็นสารคดีในบางฉาก โดยเลือกใช้ภาษาพื้นเมืองและนักแสดงท้องถิ่นเพื่อให้ความสมจริง ฉากความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนท่ามกลางความรุนแรงของสงครามทำให้ฉันคิดถึงการตัดสินใจที่ไม่ง่ายของตัวละคร และการเล่าเรื่องด้วยมุมกล้องเงียบ ๆ ช่วยเพิ่มแรงกดดันทางอารมณ์ได้ดี เมื่อมองในแง่การกำกับ นี่ไม่ใช่หนังที่พยายามตบแต่งความโศกเศร้าด้วยดนตรีฉูดฉาด แต่เป็นการนำเสนอแผลเป็นของผู้คนอย่างตรงไปตรงมา ถึงแม้มันจะได้รับความคิดเห็นหลากหลายและมีข้อครหาบ้างฉันยกย่องความตั้งใจของผู้กำกับที่ไม่หลีกเลี่ยงความจริงเจ็บปวด และกลับรู้สึกว่ามันเป็นการเริ่มต้นที่หนักแน่นสำหรับคนที่อยากเล่าเรื่องสังคมและการเมืองผ่านภาพยนตร์

การตามติดชีวิตนักแสดงระดับโลกอย่างแองเจลิน่าโจลี่นี่สนุกเหมือนดูหนังเบื้องหลังเลยนะ ตอนนี้เธอเพิ่งออกงาน 'Eternals' premiere ในลอนดอนเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน สวมชุดดำหรูที่ทำให้ทุกคนต้องหันมามอง นอกจากนี้ยังเห็นเธอปรากฏตัวในงานการกุศลหลายงาน โดยเฉพาะงานเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนและผู้ลี้ภัยที่เธอสนับสนุนมานาน ความสวยที่มาพร้อมกับจิตใจอันงดงามนี่แหละที่ทำให้แฟนๆ รักเธอ

แองเจลิน่าโจลี่มักใช้อินสตาแกรมเพื่อแบ่งปันเรื่องราวด้านมนุษยธรรมล่าสุดที่เธอโพสต์คือภาพจากงานช่วยเหลือผู้ลี้ภัยที่ชายแดนซีเรียร่วมกับ UNHCR พร้อมแคปชั่นยาวเกี่ยวกับสถานการณ์ความขัดแย้งและความสำคัญของการให้ความช่วยเหลือ เธอโพสต์ภาพตัวเองยืนท่ามกลางเด็กๆ ในค่ายผู้ลี้ภัยที่ดูอิดโรยแต่ยังยิ้มได้ ควบคู่ไปกับข้อความเรียกร้องให้ชุมชนระหว่างประเทศไม่ละเลยวิกฤตนี้ ล่าสุดเธอยังแชร์คลิปสั้นๆ ขณะแจกของจำเป็น ซึ่งสะท้อนความมุ่งมั่นด้านสิทธิมนุษยชนที่เธอทำต่อเนื่องมากว่า 20 ปี

เมืองลิสบอนในโปรตุเกสดูเหมือนจะเป็นจุดหมายล่าสุดของแองเจลิน่าโจลี่ ภาพเธอกับลูกๆ เดินเล่นตามถนนสายแคบๆ สไตล์ย้อนยุคพร้อมบ้านสีพาสเทลกลายเป็นไวรัลในทวิตเตอร์ไม่นานก่อนหน้านี้ คนท้องถิ่นบอกว่าพวกเธอใช้เวลาส่วนใหญ่ที่ย่าน Alfama ซึ่งเป็นที่รู้จักจากสถาปัตยกรรมแบบมัวริชและบรรยากาศโรแมนติก เห็นแองเจลิน่าลองชิมเปสโต้ปลาเผาในร้านเล็กๆ แถวนั้นด้วย วิวแม่น้ำ Tejo จากปราสาท São Jorge คงทำให้การเดินทางครั้งนี้พิเศษสุดๆ

ภาพลักษณ์ของโจลี่ในหนังล่าสุดที่ผมพูดถึงนี่ชัดเจนมาก — เธอรับบทเป็น 'Hannah Faber' หญิงที่เคยเป็นผู้ควบคุมไฟป่า (smokejumper) ที่ต้องเผชิญกับบาดแผลในใจและพยายามปกป้องเด็กคนหนึ่งจากอันตรายสุดโหด บทนี้ให้เธอได้แสดงทั้งมุมเข้มแข็งและเปราะบาง พร้อมการเคลื่อนไหวทั้งในฉากแอ็กชันและการเผชิญหน้าเชิงอารมณ์ ผมชอบการใช้พื้นที่เงียบๆ ของตัวละครเพื่อสื่อความเหงา และเมื่อถึงจังหวะสำคัญเธอก็ระเบิดพลังออกมาอย่างเต็มที่ การแสดงของเธอในบทนี้ไม่ใช่แค่วีรสตรีคนหนึ่งที่ต่อสู้กับผู้ร้าย แต่ยังเป็นคนที่แบกรับความรู้สึกผิดและความสูญเสียไว้ด้วย นั่นทำให้ฉากที่เธอต้องตัดสินใจเร็วๆ มีความหนักหน่วง และฉากไฟที่เป็นองค์ประกอบสำคัญของเรื่องก็ได้เพิ่มมิติให้บุคลิกของ Hannah ผมชอบการเลือกภาพที่ทำให้รู้สึกว่าไฟไม่เพียงแต่เป็นภัยสาธารณะ แต่ยังสะท้อนภายในจิตใจของตัวละครด้วย โดยรวมแล้วบทของ 'Hannah Faber' คือบทที่ให้โจลี่ได้ใช้ทักษะการแสดงหลายด้าน ทั้งการบู๊และการแสดงเชิงอารมณ์ ผมรู้สึกว่านี่เป็นหนึ่งในบทที่ทำให้เห็นพัฒนาการของเธอในแนวทางที่จริงจังและหนักแน่น จบฉากด้วยความตรึงใจแบบที่ยังคงค้างอยู่หลังขึ้นเครดิต

มีหนังเรื่องหนึ่งที่เด่นชัดเมื่อนึกถึงการถ่ายทำในเอเชีย นั่นคือ 'A Mighty Heart' ซึ่งเล่าเรื่องจริงของมาริอาน เปียร์ลและการลักพาตัวสามีของเธอ ผมรู้สึกว่าการย้ายโลเคชันมาใช้พื้นที่ในอินเดียแทนปากีสถานให้ความสมจริงแบบที่ไม่ต้องพึ่งเอฟเฟกต์มากนัก การถ่ายทำในเมืองที่แออัดและตรอกซอกซอยของอินเดียทำให้ภาพยนตร์มีพื้นผิวของความวุ่นวาย ความกลมกลืนระหว่างฉากข่าวและการแสดงอารมณ์ส่วนตัวของตัวละครทำให้ผมเข้าถึงความสิ้นหวังและความอดทนของตัวเอกได้ง่ายขึ้น เทคนิคการใช้แสงธรรมชาติและเสียงรอบข้างทำให้อารมณ์ไม่ถูกละเลย ในมุมมองของคนดูที่ชอบหนังแนวสารคดีผสมละคร เรื่องนี้ทำให้เห็นว่าโลเคชันในเอเชียไม่ได้เป็นแค่ฉากหลังสวยงาม แต่มันกลายเป็นตัวละครอีกตัวหนึ่งที่ผลักดันเรื่องราวไปข้างหน้า ผลสุดท้ายผมคิดว่าการถ่ายทำในเอเชียช่วยยกระดับความน่าเชื่อถือของหนังได้อย่างชัดเจน

บอกตรงๆ ว่าตอนนี้ตามกระแสแล้วชวนตื่นเต้นอยู่ไม่น้อยเกี่ยวกับแอนเจลีนา โจลี เพราะเธอมักสลับบทบาทระหว่างการแสดงกับการกำกับ ทำให้ทุกครั้งที่เธอประกาศโครงการใหม่จึงรู้สึกเป็นเรื่องใหญ่ ในมุมมองแฟนคนหนึ่ง ผมเห็นว่าปีนี้ยังไม่มีโปรเจ็กต์ยักษ์ที่ได้รับการยืนยันวงกว้างว่าจะมีฉายสู่สาธารณะเลย แต่มีข่าวลือและการพัฒนางานในระดับโปรดักชันอิสระที่ชวนติดตาม เช่น แนวทางที่เธอมักเลือกคือผสมระหว่างบทบาทที่ต้องใช้มิติทางอารมณ์ลึก (คล้ายกับผลงานใน 'A Mighty Heart') กับงานกำกับที่ให้ความสำคัญกับเรื่องราวคนและภูมิศาสตร์ของตัวละคร (เตือนความทรงจำของ 'By the Sea') เห็นภาพว่าเธออาจเลือกทำงานที่ให้พื้นที่สร้างสรรค์มากกว่าการเข้าร่วมแฟรนไชส์ยักษ์ใหญ่ทุกครั้ง อีกอย่างที่ทำให้ปีนี้น่าสนใจคือทิศทางงานของเธอในช่วงหลังมักเชื่อมโยงกับประเด็นสังคมและมนุษยธรรม ดังนั้นถ้ามีโปรเจ็กต์ใหม่ที่ออกมา มันน่าจะไม่ใช่แค่หนังบ็อกซ์บัสเตอร์ธรรมดา แต่เป็นผลงานที่มีมุมมองเฉพาะตัว ซึ่งแฟนอย่างฉันรอที่จะได้เห็นว่าบทหรือการกำกับของเธอจะพาเราไปที่ไหน เป็นความตื่นเต้นแบบค่อยเป็นค่อยไป ไม่หวือหวาแต่น่าติดตามอยู่ดี