โจฮันนอร์ธ Nc มีแผนอะไรใน Monster

นึกถึง 'Monster' แล้วต้องพูดถึงโจฮันนอร์ธ NC เลย เพราะเขาคือหนึ่งในตัวละครที่ลึกลับที่สุดในเรื่อง แรกๆ ที่เจอเขาอาจดูเป็นเด็กชายธรรมดาที่บาดเจ็บ แต่พอเรื่องพัฒนาขึ้น เราเห็นแววของความโหดเหี้ยมและความปราศจากความรู้สึกแบบมนุษย์ในตัวเขา เขาเหมือนกระจกสะท้อนความมืดมนในจิตใจของตัวละครอื่นๆ โดยเฉพาะเท็นมะ ความน่าสนใจของโจฮันอยู่ที่เขาไม่ใช่แวมไพร์หรือปีศาจในนิยายทั่วไป แต่เขาเป็น 'ปีศาจ' ที่เกิดจากสังคมที่เลวร้าย ถูกทดลอง ถูกทอดทิ้ง และถูกสร้างให้เป็นเครื่องมือสังหาร หลายคนอาจมองว่าเขาเป็นตัวร้าย แต่ถ้าดูลึกลงไป เขาก็คือเหยื่อคนหนึ่งที่ถูกระบบทำลายจนไม่เหลือความเป็นมนุษย์เลย

จิบเบิร์ตที่รัก 'Monster' สร้างตัวร้ายที่สะเทือนขวัญได้อย่างเหลือเชื่อผ่าน 'โจฮัน ลีเบิร์ต' ความน่ากลัวของเขาไม่ได้อยู่ที่การฆ่าหรือความโหดเหี้ยม แต่คือความสามารถในการเข้าใจและบิดเบือนจิตใจคน เขาคือนักจิตวิทยาที่ชาญฉลาด ใช้คำพูดกระแทกถึงจุดอ่อนที่สุดของมนุษย์ อย่างฉากที่เขาชักจูงเด็กชายให้ฆ่าพ่อแม่โดยไม่ต้องลงมือเอง มันสะท้อนให้เห็นว่าเขาคือ 'ปีศาจ' ที่แท้จริง เพราะเขาทำให้คนธรรมดากลายเป็นมือสังหารโดยไม่รู้ตัว สิ่งที่ทำให้ขนลุกคือเขาไม่มีแรงจูงใจชัดเจน แค่ 'อยากทำ' เท่านั้น ความไร้เหตุผลนี้ทำให้เขาไม่สามารถคาดเดาได้ เราไม่รู้ว่าเขาจะลงมือเมื่อไหร่ หรือใครจะเป็นเหยื่อต่อไป ความไม่แน่นอนนี่แหละที่ก่อให้เกิดความหวาดกลัวมากที่สุด

ความลึกลับของโยฮัน ลีเบิร์ต เป็นหนึ่งในจุดดึงดูดใจหลักของ 'Monster' ที่สร้างความกระหายให้ผู้ติดตามอยากรู้ว่าเขาจะโผล่มาเมื่อไหร่ ตัวละครอันตรายผู้นี้ปรากฏตัวครั้งแรกอย่างเป็นทางการในตอนที่ 6 ที่ชื่อ 'The Girl Who Never Smiles' ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเกมไล่ล่าที่เต็มไปด้วยความตึงเครียดระหว่างเขากับ ดร.เท็นม่า สิ่งที่ทำให้การปรากฏตัวของโยฮันน่าสนใจคือวิธีการเล่าเรื่องที่ค่อยๆ เผยให้เห็นความโหดเหี้ยมของเขาแบบทีละน้อย ก่อนจะแสดงตัวเต็มตัวในฉากที่เขากำลังยืนอยู่ในห้องเรียนของโรงเรียนประถมโดยมองมายังเท็นม่าด้วยสายตาว่างเปล่า ฉากนี้ไม่เพียงแต่สร้างความสั่นสะเทือนแต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของจุดเปลี่ยนสำคัญในเรื่อง การปรากฏตัวครั้งแรกของโยฮันไม่ได้มาแบบฉากแอคชั่นตื่นเต้น แต่เลือกใช้วิธีการสร้างบรรยากาศลึกลับและน่าขนลุก ซึ่งสะท้อนถึงบุคลิกของตัวละครได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ความน่าสะพรึงกลัวของโจฮันใน 'Monster' ไม่ได้มาจากการฆ่าเพียงอย่างเดียว แต่มาจากปรัชญาที่เขายึดถือ เขาเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนล้วนมี 'ปีศาจ' ซ่อนอยู่ภายใน และการฆ่าเพื่อพิสูจน์ความเชื่อนี้เป็นเหมือนการทดลองทางจิตวิทยาโหดร้าย โจฮันเห็นว่าความตายคือเครื่องมือสำหรับเปิดเผยความจริงของมนุษย์ เพราะฉะนั้นเหยื่อของเขาจึงถูกเลือกอย่างพิถีพิถันไม่ใช่สุ่มสี่สุ่มห้า ในแง่หนึ่ง การกระทำของโจฮันสะท้อนถึงความพยายามที่จะทำลายมายาคติทางสังคมเกี่ยวกับความดีงาม เขาตั้งคำถามว่า 'มนุษย์ดีโดยธรรมชาติจริงหรือ?' ผ่านการก่ออาชญากรรมที่ดูไร้เหตุผล แต่จริงๆแล้วมีตรรกะของมันเอง ผมรู้สึกว่าตัวละครนี้ท้าทายให้เราตั้งคำถามกับแนวคิดเรื่องความชั่วร้ายแบบเดิมๆ เพราะบางครั้งความน่ากลัวที่สุดก็คือความสามารถในการใช้วาจาสวยหรูเพื่อให้เหตุผลกับการฆ่านั่นเอง

ความสัมพันธ์ระหว่างโจฮันกับเท็นม่าใน 'Monster' นั้นซับซ้อนกว่าความเป็นศัตรูทั่วไป มันเหมือนกับเกมหมากรุกที่ทั้งคู่ต่างเป็นนักเล่นชั้นเซียน โจฮันมองเท็นม่าในฐานะ 'ผู้ปิดบังความจริง' ที่พยายามรักษาชีวิตผู้คนโดยไม่เข้าใจความงามของความตาย ในขณะที่เท็นม่ามองโจฮันเป็นกระจกสะท้อนด้านมืดของตัวเองที่เขาต้องเผชิญ ตัวละครทั้งสองเหมือนสองด้านของเหรียญเดียวกัน เท็นม่าที่ยึดมั่นในจรรยาบรรณแพทย์พยายามแก้ไขความผิดพลาดในอดีต ส่วนโจฮันที่ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกกลับเห็นค่าของการทำลายล้าง ความขัดแย้งนี้ไม่ใช่แค่การไล่ล่าตามตัว แต่เป็นการปะทะกันของอุดมการณ์ที่ต่างคนต่างเชื่อมั่นอย่างสุดขั้ว ฉากที่โจฮันถามเท็นม่าว่า 'ทำไมถึงช่วยฉัน?' เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของความสัมพันธ์นี้ มันแสดงให้เห็นว่าโจฮันอาจมองเท็นม่าในฐานะผู้ท้าทายเพียงคนเดียวที่เข้าใจเขา ในขณะเดียวกันเท็นม่าก็รู้สึกผูกพันกับโจฮันในแบบที่แม้แต่ตัวเขาเองก็อธิบายไม่ได้

รายละเอียดเสริมในตอนพิเศษของ 'โจฮันนอร์ธ' ทำให้โลกของเรื่องดูเต็มขึ้นทั้งในมุมเล็กและมุมกว้าง ผมตื่นเต้นกับฉากที่ไม่ได้อยู่ในเนื้อเรื่องหลัก—มันเป็นเหมือนบันทึกเล็ก ๆ ของตัวละครรองที่เคยถูกละเลย การใส่ช็อตสั้น ๆ ที่แสดงให้เห็นวิธีคิดหรือความทรงจำบางอย่าง ช่วยเติมอารมณ์ให้กับฉากสำคัญในซีรีส์หลักมากขึ้น อีกส่วนที่ชอบคือการขยายเส้นเรื่องย่อย: มีฉากต่อเนื่องที่อธิบายแรงจูงใจของตัวร้ายแบบละเอียดขึ้นและฉากเอพิโสดีที่ให้ความเป็นมนุษย์กับตัวละคร ซึ่งทำให้บางฉากจากตอนหลักมีน้ำหนักขึ้นเมื่อย้อนกลับไปดู นอกจากนี้ยังมีภาพสเก็ตช์ต้นฉบับและโน้ตของทีมงานที่เปิดเผยว่าฉากบางฉากเคยมีเวอร์ชันอื่นมาก่อน ซึ่งผมคิดว่ามันเพิ่มมิติให้กับการชมมากกว่าดูเพียงผ่าน ๆ พอรวมกับของแถมเล็ก ๆ อย่างจีบีเอสซีนสั้น ๆ หรือโฆษณาภายในจักรวาล เรื่องนี้เลยกลายเป็นงานที่เหมาะจะดูวนเมื่ออยากรู้ความลับเล็ก ๆ น้อย ๆ ของโลก 'โจฮันนอร์ธ' มากกว่าแค่ตอนหลักหนึ่งตอนเท่านั้น

แอบเห็นในกลุ่มแฟนคลับ 'Johan' บางคนแชร์ลิงค์อ่านฟรีที่เว็บไซต์แปลไทยอย่าง MangaDex หรือ MangaPlus แต่ต้องยอมรับว่ามีปัญหาลิขสิทธิ์บ่อยครั้ง จริงๆ แล้วถ้าอยากสนับสนุนนักเขียนและอุตสาหกรรมมังงะโดยตรง ควรซื้อเล่มลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ที่วางขายตามร้านหนังสือทั่วไป แม้จะต้องจ่ายเงินแต่คุณภาพการแปลและความคมชัดของภาพคุ้มค่าแน่นอน

บอกตามตรงฉันคิดว่าจุดเริ่มต้นที่ดีที่สุดสำหรับข่าวของ 'โจฮันนอร์ธ' คือแหล่งที่มาที่เป็นทางการ เพราะข่าวที่มาจากผู้แต่งหรือสำนักพิมพ์มักจะแม่นและมีรายละเอียดครบถ้วน วิธีที่ฉันใช้เป็นประจำคือกดติดตามเว็บไซต์หลักของสำนักพิมพ์ที่ดูแล 'โจฮันนอร์ธ' แล้วสมัครจดหมายข่าว เพราะประกาศวันวางแผง งานแปล หรือกิจกรรมพิเศษมักมาลงที่นั่นก่อน นอกจากนั้นช่องทางของผู้แต่งบน X (Twitter) มักมีเบื้องหลังและบอกใบ้เนื้อหาใหม่ ส่วนเพจหรือบัญชีทางการบน Facebook/Instagram ก็เหมาะกับการอัปเดตภาพโปรโมตและสินค้าแถม เมื่ออยากเปรียบเทียบว่าประกาศสำคัญแค่ไหน ฉันมักเทียบกับการจัดประกาศของผลงานอื่น ๆ อย่าง 'Re:Zero' ที่สำนักพิมพ์มักเตรียมหน้าประกาศและลิงก์พรีออเดอร์ไว้อย่างชัดเจน ทำให้ฉันไม่พลาดการสั่งจองหรือการเข้าร่วมกิจกรรมพิเศษ สุดท้ายถ้าชอบสำรวจความเห็นของคนอ่าน จะตามกลุ่มแฟนคลับใน Discord หรือ Reddit ด้วย — แต่ย้ำว่าแหล่งหลักต้องมาก่อน เพราะตรงที่สุด และนั่นแหละคือวิธีที่ฉันไว้ใจเมื่อรอข่าวของ 'โจฮันนอร์ธ'

คนสะสมสายหนักอย่างฉันบอกเลยว่าเวอร์ชันตอนพิเศษของ 'โจฮันนอร์ธ' มักจะมาพร้อมกับแพ็กเกจจำกัดที่ทำให้ใจเต้นได้ทุกครั้ง แผ่นบลูเรย์/ดีวีดีแบบลิมิเต็ดจะมีปกสีพิเศษและกล่องแข็งที่ออกแบบเฉพาะ บางชุดใส่หนังสือภาพขนาดย่อม (mini artbook) ที่รวมภาพสเก็ตช์ฉากปะทะบนสะพานเหล็ก ซึ่งเป็นฉากที่แฟนๆ ชอบมาก นอกจากนี้ยังมีซาวด์แทร็กคัดเลือกเพลงประกอบฉากสำคัญ กับแผ่นเสียงหรือซีดีที่ใส่เพลงบรรเลงเวอร์ชันเต็ม ของแถมอื่นๆ ที่ผมเคยสะสมคือโปสการ์ดชุด ลิทโกฟ (lithograph) หมายเลขประจำชุด และบัตรรองรับการเข้าร่วมอีเวนต์ออนไลน์แบบพิเศษ สำหรับคนที่อยากได้ฟิลพิเศษก็มักมีสติกเกอร์ลายตัวละคร สแตนด์อะคริลิกขนาดตั้งโชว์ และเข็มกลัดเมทัลลิค การที่แพ็กเกจมีการพิมพ์หมายเลขจำกัดทำให้มันค่ามากสำหรับคนที่รักงานศิลป์ของเรื่องนี้

บทสัมภาษณ์ของผู้แต่งเปิดเผยว่าแรงบันดาลใจหลักมาจากเรื่องราวในวัยเด็กที่เกี่ยวพันกับทะเลและเรื่องเล่าจากคนในชุมชนชายฝั่ง ฉันจำบรรยากาศเมื่ออ่านคำพูดนั้นได้ชัด: ผู้แต่งเล่าว่าทะเลไม่ใช่แค่ฉากหลัง แต่เป็นตัวละครที่ขับเคลื่อนอารมณ์ของนิยาย 'โจฮันนอร์ธ' ทั้งหมด เขานำเอาตำนานท้องถิ่น ประสบการณ์การเติบโตท่ามกลางพายุ และข่าวคราวเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมาถักทอร่วมกัน เพื่อสร้างโลกที่ทั้งงดงามและโหดร้าย สิ่งที่ทำให้ฉันอินคือการที่ผู้แต่งบอกว่าเขาได้รับแรงบันดาลใจจากภาพวาดของนักเดินทางที่ยืนมองทะเล—ภาพนั้นกลายเป็นต้นแบบให้ฉากประจำเรื่องอย่างเทียนไฟบนหอคอยซึ่งส่องนำทางผู้คนที่หลงทางทั้งทางกายและทางใจ ในมุมมองของฉัน การเลือกหยิบเอาช่วงเวลาพลบค่ำและเสียงคลื่นมาเป็นแกนกลาง ทำให้นิยายมีสัมผัสทางประสาทสัมผัสที่ชวนให้คิดตาม และฉากหอคอยใน 'โจฮันนอร์ธ' ก็ยังคงทำให้ฉันกลอกตามองในจินตนาการเสมอ