โทนี่ จา ฝึกเพื่อองค์-บาก อย่างไรและนานเท่าไร

ต้องยอมรับว่าการเตรียมตัวของโทนี่ จา สำหรับหนัง 'องค์บาก' ไม่ใช่แค่การซ้อมท่าเตะกับท่าเตะทั่วไป แต่เป็นการหลอมรวมระหว่างมวยพื้นบ้าน ความยืดหยุ่นของยิมนาสติก และการฝึกสตันท์จนมีความเป็นนักแสดงนักสู้ครบเครื่อง เขาเริ่มจากพื้นฐานมวยไทยตั้งแต่วัยเด็กและทำงานเป็นสตันท์มาก่อน ทำให้พื้นฐานความแข็งแรง ความทนทาน และวินัยในการฝึกติดตัวมาตลอด แต่เมื่อมาทำงานกับทีมของผู้กำกับและครูท่า Panna Rittikrai การฝึกก็ยกระดับเป็นการฝึกเฉพาะทางเพื่อถ่ายทำฉากที่ต้องการความต่อเนื่องแบบจริงจังโดยไม่ใช้ลวดหรือเทคนิค CGI

ในแง่วิธีการฝึก จะเห็นได้ชัดว่าทีมเน้นการฝึกแบบใช้น้ำหนักตัวเป็นหลัก การกระโดด พลิกตัว การลงสู่พื้นแบบทนเจ็บ และการเคลื่อนไหวต่อเนื่องที่ต้องแม่นยำ เช่น การฝึกท่าเตะหมุน ท่าผาดโผน ท่าเข่า และการล็อกที่ยืมจากมวยโบราณ (Muay Boran) มาผสมกับการยืดกล้ามเนื้อแบบยิมนาสติกเพื่อให้ทำท่าได้สูงขึ้นและปลอดภัยขึ้น นอกจากนี้ยังมีการฝึกความคงทนของเท้าเพราะฉากส่วนใหญ่ถ่ายทำแบบเท้าเปล่า บนพื้นผิวแข็งจริง ๆ จึงต้องทำให้ผิวเท้าทนแรงกระแทกและเข่าแข็งแรง การฝึกยังรวมถึงการซ้อมคิวฉากต่อฉากซ้ำ ๆ จนสามารถถ่ายแบบช็อตยาวได้ ซึ่งฉากไคลแม็กซ์หลายฉากของ 'องค์บาก' ต้องซ้อมเป็นสัปดาห์หรือเป็นเดือนเพื่อให้การถ่ายทำวันจริงลงตัว

ในด้านระยะเวลา ถ้าดูแบบรวมแล้วเป็นการลงทุนระยะยาว: โทนี่มีพื้นฐานการฝึกมาตลอดชีวิต แต่เฉพาะช่วงเตรียมงาน 'องค์บาก' จะเข้มข้นขึ้นเป็นพิเศษจนกลายเป็นการทุ่มเทเต็มเวลา อย่างที่เล่ากันว่าเป็นการฝึกหนักหลายชั่วโมงต่อวัน สัปดาห์ละหกวัน เป็นเวลาหลายเดือนถึงปีขึ้นไป ก่อนการถ่ายจริงแผนการฝึกยิ่งเข้มข้นเพื่อรีดความสมบูรณ์ของฉากต่อสู้ สำหรับใครที่ดูฉากไล่ล่าและฉากสู้ภาคพื้นจะเห็นเลยว่าความแข็งและความแม่นยำของท่าไม่ได้มาในชั่วข้ามคืน แต่เกิดจากการฝึกซ้ำ ๆ จนร่างกายจำเป็นอัตโนมัติ จนแม้แต่ทีมถ่ายทำเองก็ต้องยกย่องว่าฉากหลายช็อตเกิดขึ้นเพราะความทนทานและความกล้าเสี่ยงของเขาและทีม

สรุปแบบที่รู้สึกได้คือการฝึกของโทนี่ไม่ได้มีแค่มิติทางกายภาพ แต่รวมถึงมุมมองด้านการแสดง การอ่านจังหวะ และการทำงานร่วมกับทีมสตันท์ ซึ่งทั้งหมดนี้ใช้เวลาและการเจ็บตัวไม่ใช่น้อย ผลลัพธ์ออกมาเป็นฉากที่ยังตราตรึงในความทรงจำของคนดู ความทุ่มเทแบบนั้นให้ความรู้สึกว่าเห็นแล้วต้องยอมรับจริง ๆ ว่ามีคนทุ่มเทเพื่อศิลปะการต่อสู้บนจอแบบไม่เกรงกลัวบาดเจ็บ