โทมัส เชลบี้ คือใครในเรื่อง Peaky Blinders

เพิ่งสังเกตว่าช่วงหลังชื่อของเขามักโผล่ในโปรเจ็กต์ทีวีและงานพากย์มากกว่าหนังโรงใหญ่ ๆ เดิมทีจำได้ว่าสมัยเด็กเขาเป็นหน้าตาเด่นใน 'Love Actually' แต่ถ้าถามถึงผลงานภาพยนตร์ล่าสุดในเชิงเครดิต ฟิล์มแอนิเมชันเรื่อง 'Spies in Disguise' (2019) มักถูกยกเป็นงานที่ค่อนข้างใหม่ที่สุดที่มีชื่อของเขาอยู่ในรายชื่อคาแรกเตอร์หลัก เราอยากชี้ว่าใน 'Spies in Disguise' เขารับหน้าที่พากย์เสียงคาแรกเตอร์ที่มีความเป็นเด็กอัจฉริยะและฉลาดเล่นมุก ซึ่งเป็นโอกาสให้เห็นอีกมุมหนึ่งของการแสดงที่ไม่ใช่แค่การยืนในฉาก แต่เป็นการสื่ออารมณ์ผ่านน้ำเสียงอย่างเดียว ผลงานแบบนี้มักทำให้คนจดจำได้ว่าเขาขยายขอบเขตจากบทเด็กในหนังครอบครัวไปสู่การทดลองทางการแสดงในงานแอนิเมชัน ความชอบส่วนตัวคือชอบเวลาที่นักแสดงรุ่นเด็กเติบโตแล้วเลือกทางที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นหนังแผ่นหรือซีรีส์แบบมินิซีรีส์ก็ตาม การได้เห็นเขาเลือกพากย์เสียงในโปรเจ็กต์ที่เข้าถึงผู้ชมทุกวัยแบบนี้ก็รู้สึกว่าเป็นการเติบโตที่น่าสนใจและเปิดโอกาสให้แฟนเก่าๆ ได้เห็นมุมใหม่ของนักแสดงคนนึง

แปลกดีที่เสียงนิ่งๆ ของตัวละครคนหนึ่งจะติดตาได้ขนาดนี้ ฉันยังชอบเล่าว่าเสียงของโทมัส โบรดี แซงสเตอร์คือตัวละครที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าคำพูดน้อยก็ทรงพลัง—เขาพากย์เสียงเป็น 'Ferb Fletcher' ในซีรีส์แอนิเมชันชื่อดัง 'Phineas and Ferb' ซึ่งตัวละครนี้ดังจากการเป็นคนที่คิดประดิษฐ์แต่พูดน้อยมาก จากมุมมองของคนที่โตมากับการ์ตูน ผมชอบความตัดกันระหว่างความเงียบของ Ferb กับความบ้าพลังของ Phineas มันทำให้มุกตลกได้ผล อยากชวนให้ลองสังเกตการแสดงอารมณ์ด้วยน้ำเสียงเล็กๆ ในฉากที่ Ferb ออกแบบเครื่องจักรแปลกๆ—นั่นแหละมักจะเป็นช่วงที่โทมัสชัดเจนที่สุดในงานพากย์ของเขา

ฉากที่โธมัสเป็นเด็กน้อยใน 'Love Actually' ทำให้ผมเริ่มมองหาโปสเตอร์และไอเท็มวินเทจเกี่ยวกับหนังเรื่องนั้นทันที การ์ดภาพโปรโมตแผ่นพับและโปสเตอร์โรงหนังของ 'Love Actually' มักเป็นจุดเริ่มต้นที่แฟนใหม่เลือกสะสม ผมมีโปสเตอร์ขนาดเล็กและแผ่นภาพนิ่งที่เป็นภาพของ Sam กำลังกีตาร์ ซึ่งชิ้นแบบนี้ให้ความรู้สึกอบอุ่นและพาไปยังซีนที่เราชอบ จับต้องได้และแขวนโชว์ง่าย เป็นของสะสมที่เข้ากับคอลเล็กชันหนังคริสต์มาสของผม นอกจากนั้นยังมีบลูเรย์รุ่นพิเศษและแผ่นเสียงซาวด์แทร็กในบางตลาด ที่มาพร้อมปกพิเศษหรือโฟโต้บุ๊ก ผมเก็บโปสการ์ดแจกลายเซ็นเวอร์ชันจำกัดแล้วรู้สึกว่าแต่ละชิ้นเหมือนสะสมความทรงจำของหนังไว้ แล้วก็มีบัตรอัตโนมัติและโปสการ์ดที่นักแสดงเซ็นไว้บ้างเป็นของหายากที่ผมตั้งใจตามหา ซึ่งมันทำให้ชั้นวางของบ้านมีเรื่องเล่าเวลาเพื่อนมาเห็น

ซีนที่โทมัสวิ่งออกจากวงกตทำให้รู้เลยว่าใครอยู่เบื้องหลังบทนี้ — นักแสดงคนนั้นคือตัวจริงของโทมัสในหนังชื่อดังเรื่องนี้ ฉันต้องยอมรับว่าการแสดงของคนที่รับบทโทมัสใน 'เมซ รันเนอร์ สมรภูมิมอดไหม้' มีพลังแบบจับต้องได้ ชื่อของเขาคือ Dylan O'Brien (ไดแลน โอไบรอัน) ซึ่งไม่เพียงแค่รับบทโทมัสในภาคนี้เท่านั้น แต่ยังเป็นหน้าเป็นตาให้กับซีรีส์ภาพยนตร์ชุด 'The Maze Runner' ทั้งชุด การรับบทของเขาทำให้ตัวละครโทมัสมีทั้งความดื้อ ความกล้าบ้าบิ่น และความเปราะบางที่คนดูเข้าถึงได้ มุมมองของผมที่เป็นแฟนภาพยนตร์สมัยใหม่คือ Dylan นำความเป็นวัยรุ่นมาผสมกับความเข้มข้นของฉากแอ็กชันได้ลงตัว ฉากวิ่งหนี ไล่ล่า แล้วก็ฉากเผชิญหน้าทางอารมณ์กับเพื่อน ๆ อย่างนิวท์หรือเทเรซา ทำให้บทโทมัสมีมิติ ไม่ใช่ตัวละครที่วิ่งอย่างเดียว ความสัมพันธ์กับนักแสดงร่วม เช่น เคมีระหว่างเขากับผู้ที่รับบทเทเรซา ช่วยยกระดับฉากดราม่าได้มากกว่าที่คิด สรุปสั้น ๆ ว่าใครอยากรู้ว่าใครเป็นโทมัสใน 'เมซ รันเนอร์ สมรภูมิมอดไหม้' ก็จำชื่อ Dylan O'Brien ไว้ได้เลย — เขาเป็นหัวใจของเรื่องในหลาย ๆ ช่วง และยังเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้แฟนหนังยังพูดถึงหนังชุดนี้จนถึงวันนี้

บ่อยครั้งที่ฉันเห็นคนถามว่าอยากได้ของสะสมจาก 'โทมัส ไจแอนท์' ควรเริ่มที่ไหนก่อน — คำตอบแบบตรงไปตรงมาคือเริ่มจากแหล่งที่เป็นทางการและร้านค้าชั้นนำออนไลน์แล้วค่อยขยับไปหาตลาดมือสอง แหล่งแรกที่มักมีของใหม่หรือรีสต็อกคือร้านค้าออนไลน์ขนาดใหญ่และแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซ เช่น Shopee, Lazada และร้านตัวแทนจำหน่ายที่มีมุมของเล่นหรือสินค้าไลเซนส์ นอกจากนี้แบรนด์ผู้ถือสิทธิ์อย่าง Mattel หรือผู้ผลิตที่ทำไลน์ 'Thomas & Friends' มักเปิดพรีออเดอร์หรือวางขายผ่านเว็บของตนเอง ซึ่งเหมาะสำหรับคนอยากได้ของแท้พร้อมการรับประกัน เมื่อมองหาชิ้นพิเศษแบบไซส์ยักษ์หรือรุ่นลิมิเต็ด การไปดูที่ร้านของเล่นใหญ่ในห้างสรรพสินค้าหรือโซนคาแรกเตอร์ของห้างก็ได้โอกาสพบของที่ไม่ได้ลงหลายแพลตฟอร์ม และอย่าลืมตรวจสอบรายละเอียดสินค้าให้ชัดเจน เช่น ขนาด เนื้อผ้า การรับประกัน เพราะชิ้นใหญ่มีเงื่อนไขการขนส่งแตกต่างกัน สรุปคือผสมผสานระหว่างร้านทางการ ร้านค้าออนไลน์ใหญ่ และร้านในห้าง จะช่วยให้เจอ 'โทมัส ไจแอนท์' ที่ตรงใจได้มากขึ้น

ยอมรับเลยว่าฉันคลั่งไคล้การเดาอนาคตของตัวละครแบบนี้ — กับทฤษฎีที่ว่าโทมัส ไจแอนท์จะค่อยๆ เปลี่ยนฝั่งจากฮีโร่เป็นคนที่โลกต้องเกลียด เป็นมุมมองที่มีเสน่ห์เพราะมันเล่นกับความขัดแย้งภายในตัวละครและผลของอำนาจที่มากเกินไป ฉากต่อฉากที่แฟนๆ ชอบหยิบมาวิเคราะห์คือช่วงที่โทมัสเริ่มแสดงความลังเลหลังต้องตัดสินใจครั้งใหญ่ ส่วนหนึ่งมองว่าแผลในใจจะกลายเป็นเชื้อไฟทำให้เขารับทางลัดที่ทำลายจริยธรรม ซึ่งสะท้อนกับเรื่องราวใน 'Fullmetal Alchemist' ที่ตัวละครบางคนยอมแลกทุกอย่างเพื่อผลลัพธ์ที่ดูดีแต่ถูกต้องไหมไม่แน่ใจ การพลิกขั้วแบบนี้ให้พื้นที่แก่โศกนาฏกรรมและการสำรวจความผิดพลาดของมนุษย์มากขึ้น ด้วยมุมมองแบบนี้ฉันมักคิดว่าเส้นทางของโทมัสจะไม่ใช่การเปลี่ยนคนแบบทันที แต่มันคือกระบวนการช้าๆ ที่ทำให้แฟนๆ ตั้งคำถามกับคำว่า 'วีรบุรุษ' และถึงแม้จะทำให้บางคนไม่ชอบ แต่ก็เป็นการเปิดโอกาสให้บทละครซับซ้อนขึ้นและน่าจับตามองยิ่งกว่าเดิม

ฉากเปิดการแข่งขันหมากรุกที่เขาโผล่มาใน 'The Queen's Gambit' ทำให้ฉันสนใจทันที—เขาคือบุคคลที่มีเสน่ห์แบบตรงไปตรงมาและเต็มไปด้วยความมั่นใจ การที่โทมัส แซงสเตอร์รับบทเป็น Benny Watts ใน 'The Queen's Gambit' ทำให้ฉันมองเห็นตัวละครที่เป็นทั้งคู่แข่งและเพื่อนร่วมทางของนางเอก เขาเข้ามาในเรื่องพร้อมกับทักษะเชิงกลยุทธ์และอารมณ์ขันที่แฝงไว้ใต้ผืนหน้ากากแบบนักกีฬามืออาชีพ บทบาทนี้ไม่ได้เน้นดราม่าครอบครัวอย่างทาง 'Love Actually' ที่ฉันเคยเห็นเขาเล่น แต่กลับเป็นการจับคู่ทางปัญญาและการชิงไหวชิงพริบ ซึ่งทำให้ความสัมพันธ์ระหว่าง Benny กับ Beth มีมิติและความเคมีที่น่าจดจำ มุมมองของฉันเมื่อดูฉากซ้อมและแมตช์ระหว่างพวกเขาคือการได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของ Benny จากคนที่ดูเย่อหยิ่งกลายเป็นคนที่ให้เกียรติความสามารถของคู่แข่ง ในฐานะแฟนซีรีส์ที่ชอบเห็นการเติบโตของตัวละคร การแสดงของโทมัสในบทนี้จึงเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันชอบฉากการแข่งขันมากขึ้น เขาไม่ได้มาแค่เพื่อเป็นอุปสรรค แต่ยังช่วยฉายแสงให้ตัวเอกและเนื้อเรื่อง ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ฉากการแข่งขันในซีรีส์นี้ตราตรึงใจฉันไปอีกนาน

บอกตามตรงว่าฉันเป็นคนที่คลั่งไคล้ความทรงจำจากหนังสมัยเด็ก ๆ และของที่ระลึกเล็กๆ น้อยๆ ทำให้พอรู้อยู่บ้างว่าแฟนเมดเกี่ยวกับโทมัส แซงสเตอร์มักโฟกัสไปที่บทเก่า ๆ ของเขา เช่นบทเด็กใน 'Love Actually' หรือภาพลักษณ์คิวท์ๆ จาก 'Nanny McPhee' แฟน ๆ นิยมทำโปสเตอร์อาร์ตพิมพ์แอนดริว/หนุ่มน้อยสไตล์วินเทจ ขนาด A4–A3 ลายเส้นอินดี้, โปสการ์ดชุดชุดละหลายลาย, และสติ๊กเกอร์ลายใบหน้าแบบมินิมอลที่ติดโน้ตบุ๊กหรือขวดน้ำได้ง่าย ชิ้นที่ฉันสะสมเองมักเป็นพวกพินโลหะขนาดเล็กกับบัทตันปั๊มลาย ซึ่งทำเป็นล็อตเล็ก ๆ โดยคนทำมือ งานพวกนี้มักมีการลงสีมือ มีเวอร์ชันจีบผมแบบยุค 2000 หรือภาพใหม่ ๆ ที่รีคอนเซปต์เขาเป็นสไตล์การ์ตูน นอกจากนั้นยังมีแฟนเมดคอมิกซ์หรือซีนรีคอนที่พิมพ์เป็นซีนเล่มเล็ก ๆ (zine) ซึ่งมักเล่าโมเมนต์จากฉากคลาสสิก ยิ่งถ้าใครชอบงานคราฟต์ จะเจอทั้งจี้ไม้แกะสลักเล็ก ๆ หรือแผ่นกระดาษพิมพ์ลายที่เอามาทำกรอบแขวนผนัง สิ่งที่ชอบที่สุดคือความหลากหลายของงาน เหมือนแต่ละชิ้นเป็นมุมมองของแฟนคนนั้น ๆ ทำให้ของสะสมไม่ใช่แค่รูปคนดัง แต่เป็นการตีความและความทรงจำร่วมกัน เวลามองผ่านชิ้นเล็ก ๆ พวกนี้แล้ว มันให้ความรู้สึกใกล้ชิดแบบอบอุ่นดี