ใครเป็นผู้สร้างวูล์ฟเวอรีนและที่มาของตัวละครคืออะไร?

ในขณะที่ตั้งท้องได้เก้าเดือน ฉันอยู่ในช่วงโค้งสุดท้ายของการอุ้มท้อง ร่างกายหนักอึ้งด้วยชีวิตน้อยๆ ที่พร้อมจะลืมตาดูโลกได้ทุกเมื่อ แต่สามีของฉัน วีโต้ ฟัลโคน รองหัวหน้าตระกูล กลับขังฉันไว้ เขาขังฉันในห้องพยาบาลใต้ดินที่เย็นชาและปลอดเชื้อ ก่อนจะฉีดยายับยั้งการคลอดเข้าสู่ร่างกายฉัน ในขณะที่ฉันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เขากลับบอกให้ฉันทนมันอย่างเย็นชา เพราะแม่ม่ายของน้องชายเขา สการ์เล็ตต์ กำลังจะคลอดในเวลาเดียวกันพอดี คำสาบานด้วยเลือดที่เขาเคยให้ไว้กับน้องชายผู้ล่วงลับ ระบุว่าบุตรชายคนแรกจะได้สืบทอดอาณาเขตฝั่งตะวันตกอันมหาศาลของตระกูล “มรดกนั้นต้องเป็นของลูกสการ์เล็ตต์” เขาพูด “เมื่อเดมอนจากไป เธอก็เหลือเพียงตัวคนเดียวและไร้ที่พึ่ง แต่เธอยังมีความรักของฉัน อเลสเซีย ทั้งหมดนั้นเป็นของเธอ ฉันแค่ต้องให้เธอคลอดอย่างปลอดภัยก่อน แล้วค่อยถึงตาเธอ” ฤทธิ์ยานั้นทรมานฉันไม่หยุด ฉันอ้อนวอนให้เขาพาฉันไปโรงพยาบาล เขากระชากคอฉัน บังคับให้ฉันสบกับสายตาที่ด้านชาของเขา “เลิกแสดงได้แล้ว! ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นอะไร เธอแค่พยายามมาแย่งมรดกเท่านั้น” “เพื่อเอาชนะสการ์เล็ตต์ เธอพร้อมจะทำทุกอย่าง” ใบหน้าฉันซีดขาว ร่างกายสั่นเกร็ง ขณะที่ฉันฝืนพูดกระซิบอย่างสิ้นหวัง “ลูกกำลังจะคลอดแล้ว ฉันไม่สนมรดกอะไรทั้งนั้น ฉันแค่รักคุณ และอยากให้ลูกของเราเกิดมาอย่างปลอดภัย!” เขาหัวเราะออกมา “ถ้าเธอบริสุทธิ์ใจจริง และถ้ามีความรักให้ฉันแม้เพียงนิด เธอก็คงไม่บังคับให้สการ์เล็ตต์เซ็นสัญญาก่อนแต่งงาน เพื่อสละสิทธิ์มรดกของลูกเธอหรอก” “ไม่ต้องห่วง ฉันจะกลับมาหาเธอหลังเธอคลอด เธอก็อุ้มท้องลูกของฉันอยู่เหมือนกัน” เขาเฝ้าอยู่หน้าห้องคลอดของสการ์เล็ตต์ตลอดทั้งคืน จนกระทั่งได้เห็นเด็กแรกเกิดในอ้อมแขนของเธอ เขาถึงนึกถึงฉัน ในที่สุดเขาก็ส่งมือขวาของเขา มาร์โก มาปล่อยฉัน แต่เมื่อมาร์โกโทรมา เสียงของเขากลับสั่นเครือ “บอส... คุณผู้หญิงกับเด็ก... หายไปแล้วครับ” ในวินาทีนั้นเอง วีโต้ ฟัลโคน ก็แตกสลายลงอย่างสิ้นเชิง

เขาเป็นถึงจอมขมังเวทย์ฝีมือฉกาจในนิยายแต่โดนเขียนให้ตายแบบไม่เป็นธรรม แถมตื่นขึ้นมาในร่างของประธานบริษัทสุดเนี้ยบ ส่งไปยุคไหนไม่ส่ง ดันส่งมายุคปัจจุบันที่เขาใช้อาคมไม่ได้เลยเนี่ยนะ! ไอ้ยมบาล!

ฉันชื่ออลิส อดีตเป็นเพียงครูอนุบาลธรรมดา ที่ชอบอ่านนิยายแฟนตาซีเป็นชีวิตจิตใจ วันหนึ่ง ฉันช่วยเด็กชายวัยห้าขวบจากอุบัติเหตุรถชน และลืมตาตื่นขึ้นมาในโลกที่ไม่รู้จัก ที่นี่คือจักรวรรดิสัตว์อสูร โลกที่บุรุษสามารถวิวัฒนาการเป็นสิ่งมีชีวิตทรงพลัง ส่วนสตรีมีหน้าที่ปลอบประโลมแก่นวิญญาณของพวกเขา และที่เลวร้ายที่สุดก็คือ ฉันดันมาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่ทั้งหมู่บ้านรังเกียจ ไม่เพียงเป็นสตรีที่พลังระดับต่ำสุด ยังมีลูกสัตว์อสูรห้าตัวที่หวาดกลัวฉันยิ่งกว่าสัตว์ร้าย อัสลาน สิงโตเพลิงผู้ปกป้องน้อง ๆ เรนาร์ จิ้งจอกเก้าหางแดงผู้ไม่เชื่อใจใคร ไทรัน เสือขาวผู้เก็บทุกอย่างไว้ในใจ เอลเดน กวางน้อยผู้มองไม่เห็นคุณค่าของตนเอง และไครอส มังกรดำผู้หวาดกลัวการถูกทอดทิ้งมากที่สุด แน่นอนว่าสิ่งที่ฉันต้องทำก็คือพยายามหาทางกลับโลกเดิม ทว่าระบบลึกลับกลับปรากฏขึ้นพร้อมภารกิจ [เปลี่ยนชะตากรรมวายร้ายทั้งห้า] แก้ไขอนาคตไม่ให้เด็กทั้งห้าคนนี้กลายเป็นผู้ทำลายโลก

เรือคือบ้าน มหาสมุทรคือมารดร หากแต่ชายฝั่งคือขุมทรัพย์ กองโจรสลัดประจำเรือแบล็กคาเคนจึงมุ่งหมายที่จะปล้นสะดมคฤหาสน์เก่าของตระกูลลอร์ดแห่งหนึ่งประเทศอังกฤษ แต่ผู้ใดจะรู้เล่า ว่าหีบสมบัติที่พวกเขาปล้นขึ้นเรือมาจะเป็น...โลงศพของแวมไพร์? แค่ถูกทางกองทหารหมายหัวลงบัญชีดำก็ว่าหนักหนาแล้ว เมื่อต้องมาเจอกับ ลอร์ดเกรแฮม แวมไพร์ที่มีอายุมากกว่าห้าร้อยปี เห็นทีว่าชีวิตของลูกเรือคงจะหาไม่กันในวันนี้ เดือดร้อนถึง กัปตันออเดรย์ แบรล์ ที่ต้องเสียสละตัวเอง เพื่อรักษาชีวิตลูกน้องจากการถูกลงมติเสียงข้างมากให้พลีกายแทนทุกชีวิต มันใช่เรื่องที่เขาจะต้องมาเสียสละเหรอ!? โชคดีที่ลอร์ดเกรแฮมไม่ได้กระหายเลือดถึงขนาดกล้ากัดกัปตันโจรสลัดรูปงามแต่โสโครกซกมกตรงหน้าได้ ทว่า...ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ กิน ต่อให้ไม่ได้กระหายเลือดแต่ก็กระหายรัก ความปรารถนาที่เก็บกลั้นมากกว่าหลายร้อยปีถูกปลดปล่อยในครานี้ โดยมีกัปตันจอมกะล่อนเป็นที่รองรับอารมณ์ คอยดูเถอะ ถึงฝั่งเมื่อไร ข้าจะเอาลิ่มไม้ตอกเจ้าให้จมดิน! ออเดรย์สาบานไว้กับตัวเองว่าจะต้องเอาคืนแวมไพร์มากราคะนี้อย่างสาสมแน่นอน!

ทะลุมิติมาเป็นลูกสาวที่ไม่มีใครต้องการ? ขอโทษที…ฉันมาพร้อมสูตรยาลับ เงิน ความแสบ และเสน่ห์ที่มัดใจผู้ชายในยุค 80 ใครกล้าท้าทาย ได้ตาย! สมใจอยาก เพราะเธอคือถงถงที่ไม่มีวันตาย ถงถง…เภสัชสาวตัวแสบจากโลกอนาคต ทะลุมิติมายุค 80 พร้อมสูตรยาลับที่พลิกชะตาได้ ในโลกใหม่ที่เต็มไปด้วยเล่ห์กลและคนจ้องเหยียบย่ำ เธอถูกมองเป็นเพียง ‘ลูกสาวไม่เป็นที่ต้องการ’ แต่ใครจะรู้ว่า…แววตาดื้อรั้นคู่นั้น กำลังซ่อนบางอย่างที่ใครก็ประมาทไม่ได้ เขา…คุณชายใหญ่ผู้เย็นชา ผู้มีโรคร้ายซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้มที่ไม่เคยมีให้ใคร ใจเขาหยุดเต้นกับโลกใบนี้ไปนานแล้ว—จนกระทั่งเธอบุกเข้ามา พร้อมสูตรยาลับ และคำพูดแทงใจที่ร้ายยิ่งกว่ายาเถื่อน “กินเข้าไปเลย กินเยอะ ๆ อีกไม่นานหรอกค่ะ” เขาขมวดคิ้วพลางถาม “มันช่วยให้หายเร็ว?” “ตาย!” เธอคือยาของเขา—ในขณะที่เขา อาจเป็น ‘อำนาจ’ เดียวที่ค้ำจุนชีวิตเธอ ระหว่าง โลกที่กัดกินศรัทธาแห่งความดี กับหัวใจที่รอเยียวยา ใครจะรอด และใครจะล้ม…

ฉู่หลิงแวมไพร์สาวแห่งโลกอนาคตถูกจับกุมตัวได้โดยกลุ่มผู้พิทักษ์มนุษย์ในโลกยุคใหม่ พวกเขาส่งเธอเข้าไปในนอนในโลงศพ และเป็นต้นเหตุให้เธอถูกส่งตัวกลับมายังยุคโบราณ กลายเป็นแวมไพร์หนึ่งเดียวบนแผ่นดินต้าหยวน! จากแวมไพร์ยุคอนาคตที่ขาดอาหารเพราะการโต้กลับของมนุษย์ นางก้าวออกจากโลงศพอีกครั้งในยุคโบราณก็ได้มาพบกับเด็กมนุษย์ฝูงใหญ่! ก้อนเลือดสีแดงสดหลายก้อน วิ่งผ่านหน้าแวมไพร์สาวทุกวัน แต่ฉู่หลิงไม่อาจแตะต้อง! นั่นเป็นเพราะยาที่ถูกฉีดเข้าไปในร่างกายได้ยับยั้งความกระหายเลือดและพลังทั้งหมดของนาง แวมไพร์สาวต้องอดทนรอเป็นเวลา 3 ปี ให้พลังและเขี้ยวของตนงอกกลับคืนมา ขณะเดียวกันก็เริ่มวางแผนการครอบครองโลกโบราณโดยจะใช้เด็กๆ ที่นางพบเจอมาเป็นลูกสมุนอันดับต้นๆ ไม่ต้องห่วงเด็กๆ ของเราเลยจ้าาา เป็นห่วงแวมไพร์สาวผู้ไร้พลังของเรากันก่อนเถอะ!! การเป็นมนุษย์ธรรมดาไม่ใช่เรื่องง่ายๆ และนางยังต้องเลี้ยงดูเด็กๆ ให้เติบโตจนกว่าพลังจะกลับคืนมา การดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดก็ยังมีอุปสรรคเข้ามาขัดขวางไม่หยุดหย่อน ให้ตายเถอะแวมไพร์อย่างฉู่หลิงต้องมาขายซาลาเปา! เมื่อเด็กในหอหงไถที่นางเลี้ยงดูอยู่ถูกคุกคาม และนางจำเป็นต้องปกป้องพวกเขา รอการฟื้นฟูร่างกายเมื่อครบกำหนด 3 ปี เหตุการณ์ไม่คาดฝันจึงเริ่มต้นขึ้น