ใครเป็นผู้แต่งถ้วยอัคนี?

รสกลมกล่อม สดชื่นมาก น้ำหวานถูกดื่มจนหมดก่อนจะเติมใส่อีกครั้ง และแล้วมื้อนั้นก็จบลงพร้อมกับความตึงเครียดเข้ามาปกคลุม "เจ้าไปเรียนรู้วิชาทำอาหารพวกนี้มาจากไหน" "เอ่อ ช่วงนี้ข้าชอบอ่านหนังสือ เลยได้เรียนรู้วิธีการทำอาหารจากในนั้น" เธอก้มหน้าซ่อนไว้ ไป๋หู่เองก็ไม่ได้คาดคั่นเอาความต่อ มือหนายื่นไปจับแก้วน้ำผลไม้ ถึงจะไม่มีกลิ่นหอมเท่าชาที่กินประจำ แต่มีเอกลักษณ์ทั้งของคาวและของหวาน เห็นทีต้องเก็บนางไว้ใกล้ตัว "เจ้ามีฝีมือดีเช่นนี้ก็ทำอาหารให้ข้ากินซะ" "ห๋า แล้วท่านกวงจิ้งล่ะคะ" "เหวินเซียวแจ้งให้กวงจิ้งหยุดทำอาหารให้ข้าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปแต่ยังทำให้เซียนคนอื่นตามปกติ และเลื่อนขั้นให้นางเป็นแม่ครัวของที่นี่แทน" อีกฝ่ายเรียกคนสนิทและสั่งการไป "ขอรับ" ทั้งสามมองตาโตไม่นึกว่านอกจากไป๋หู่แล้วจะมีคนอื่นอยู่อีก "เจ้าจะใช้ครัวที่นี่ก็ได้ข้าไม่ว่าอะไร" ชายหนุ่มลุกขึ้นเต็มความสูง "ค่ะ" "จริงสิ เจ้าชื่ออะไร" "เฟ่ยเฟ่ยค่ะ" หญิงสาวช้อนสายตาตอบนัยน์ตาเป็นประกาย ไม่ว่ายังไงเทพไป๋หู่ก็ยังเป็นคนที่เธอชื่นชอบ

“มันเป็นใคร!!” “ใครไหน!!” อุณากรรณยังเถียง มองซ้ายขวาหาทางหนี คนร่างโตเดินเข้ามาใกล้เตียงค่อยปลดเนคไทออกจากคอแล้วพันเข้ากับฝ่ามือตัวเองทั้งสองข้าง ดึงกระชากจนเนคไทตึง “พี่เพลิงอย่านะ! อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ” “ทำอะไร เลน่าคิดว่าพี่จะทำอะไร” เขาสะบัดเนคไทในมือฟาดลงขอบเตียง เนคไทน้ำหนักไม่มากพอจึงไม่เกิดเสียงแต่กายสาวสะท้านเฮือกเมื่อมองมันพริ้วสะบัด “ถอดชุดออกเดี๋ยวนี้” “ไม่ ๆ ๆ พี่เพลิงอย่านะ ว้าย!” โรแมนซ์ร้อนแรงแบบพายุ เมื่อสาวฝาแฝดสลับตัวไปทำงานแทนพี่สาว แล้วเผลอทำให้บอสเจ้าชู้ระดับประเทศตกหลุมรัก “ผิดคน” จนถอนตัวไม่ขึ้น ความลับที่ซ่อนอยู่จะพาพวกเขาไปสู่ความหึงหวง การเปิดโปง และความรักที่เร่าร้อนจนเผาใจ พี่สาวฝาแฝด กำลังถูกจับคลุมถุงชนแต่งงานกับนายอัคคี เจ้าพ่อน้ำเมาเมืองไทย ไฮโซเพลย์บอยตัวพ่อ มีสาวควงเปลี่ยนหน้าเป็นว่าเล่น ทำให้อุณากรรณหวั่นใจแทนพี่สาวว่าจะเอาตาคนนี้อยู่หมัดหรือไม่ ถ้าให้ดีไม่ต้องแต่งงานเลยจะดีกว่า เธอบินด่วนกลับเมืองไทยสลับตัวทำทุกวิถีทางให้เขายกเลิกงานแต่ง แต่แผนไม่ได้ง่ายขนาดนั้น !

(แม่ทัพหนุ่มยุคโบราณ x เศรษฐีนีคนงาม โบราณเชื่อมโยงกับปัจจุบัน + กักตุนเสบียง + โครงสร้างพื้นฐาน + ยุคข้าวยากหมากแพง) เย่มู่มู่พบว่าแจกันที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษมีอิทธิฤทธิ์สามารถพาทะลุไปยุคโบราณเมื่อสองพันปีก่อนได้อย่างน่าอัศจรรย์ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงได้รู้จักกับแม่ทัพหนุ่มยุคโบราณคนหนึ่ง แม่ทัพเฝ้าพิทักษ์เมืองสำคัญบริเวณชายแดน ตกอยู่ในวงล้อมของทัพใหญ่สามแสนนายของเผ่าหมาน เกิดภัยแล้งรุนแรง แม่น้ำแห้งเหือด ราษฎรสองแสนหิวตายเหลือเพียงแปดหมื่นคน ด้วยความอับจนปัญญา แม่ทัพอธิษฐานขอน้ำและอาหารจากเทพยดา หวังให้ราษฎรมีชีวิตรอดต่อไป เย่มู่มู่โบกมือ ได้เลย! เธอกักตุนเสบียงปริมาณมหาศาล นำมาช่วยเหลือทหารกับราษฎรทั้งหลาย ซาลาเปา หมั่นโถวนึ่ง หมั่วโถวเกลียว ขนมปังไส้เนื้อ...ทุกวันไม่ซ้ำกัน ทำให้คนโบราณทึ่งในอาหารเลิศรสจากยุคปัจจุบันเล็กน้อย ส่งตำราพิชัยสงคราม กักตุนเสบียง เกณฑ์ทหาร สร้างโรงงานคลังสรรพาวุธ...ทำให้คนโบราณต้องตะลึงในการทหารยุคใหม่ เมื่อเธอถูกคนหลอกลวง กิจการครอบครัวที่ได้รับสืบทอดมาถึงคราวล้มละลาย แม่ทัพก็ส่งเงินทอง ตำรา ภาพวาด พู่กัน โบราณวัตถุและเครื่องเคลือบมาให้เป็นการตอบแทนบุญคุณ... เธออาศัยวัตถุโบราณเหล่านี้ฟื้นฟูกิจการครอบครัวจนกลายเป็นเศรษฐีนี ก้าวสู่จุดสูงสุดในชีวิต! ขณะที่แม่ทัพอาศัยอาวุธยุทโธปกรณ์สมัยใหม่ที่เย่มู่มู่นำมาสนับสนุน กำราบหมานอี๋ ฟื้นฟูแผ่นดิน คืนความสงบให้หกแคว้น รวมใต้หล้าเป็นหนึ่งเดียว! ตกลงกันไว้ว่าจะสร้างวัดให้เธอแล้วให้ลูกหลานกราบไหว้บูชาสืบไป แม่ทัพหนุ่มกลับส่งหนังสือสมรสมาให้ ภูผามหานทีเป็นพยาน ถึงวันใต้หล้าสงบสุข เฝ้ารอการพบกันกับท่านอีกครา หนังสือสมรสทับอยู่บนชุดเจ้าสาว หน็อยแน่ นายแม่ทัพตัวดี เจตนาที่แท้จริงของนายคือแบบนี้เองสินะ!

จ้าวชิงเฟิงคือองค์ชายปลายแถวของแคว้นเป่ย ที่ถูกส่งมาเป็นเครื่องบรรณาการชิ้นหนึ่งแก่แคว้นหนาน ถูกเหยียดหยามให้เป็นแค่อนุชายาของชินอ๋องผู้ทรงอำนาจ แม้จะเป็นชายก็ยังไม่วายถูกริษยา กลั้นแกล้งต่างๆนานา เคราะห์ซ้ำกรรมซัดยังถูกใส่ร้ายว่าคบชู้ ต้องโทษโบยยี่สิบไม้ และไม้ที่ยี่สิบนั้นผู้โบยจงใจฟาดใส่ศีรษะของเขา กะให้ถึง ต า ย!

ราชครูพยากรณ์ว่าจวนอัครเสนาบดีจะต้องมีบุตรสาวคนหนึ่งถือกำเนิดออกมา สามารถล่วงรู้อนาคตได้ ข้าปกปิดดอกบัวกลีบซ้อนที่ติดตัวมาแต่กำเนิดตรงกลางหน้าผาก แต่น้องสาวกลับวาดขนนกหงส์แดงเพลิงกลางหน้าผากทุกวัน พระราชโองการฉบับหนึ่งแต่งตั้งนางเป็นชายาองค์รัชทายาท ข้าสมดั่งปรารถนาได้อภิเษกกับอ๋องรุ่ย ห้าปีหลังจากนั้น ข้าใช้ความสามารถในการล่วงรู้อนาคตของตนเองช่วยเหลือเจียงจิ่งเหิงก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ ในคืนนั้นที่เขาขึ้นครองบัลลังก์ ข้าเช็ดแป้งผัดหน้าอันหนาเตอะออก บอกความลับกับเจียงจิ่งเหิง แต่เขากลับโกรธเกรี้ยวสุดขีด ควักเลือดเนื้อตรงกลางหน้าผากข้า ลงโทษด้วยการใช้ม้าฉีกร่างข้า "เซี่ยฉางหนิง นี่เจ้ากล้าเลียนแบบฮวาเตี้ยนตรงกลางหน้าผากเหมือนจื่ออวิ๋นหรือ?" "หากมิใช่เพราะเจ้าเลือกข้าก่อน นางจะถูกพระราชทานให้อภิเษกกับเจียงหลินยวนได้อย่างไร! นางต่างหากควรเป็นฮองเฮาที่แท้จริงของข้า!" "ตลอดห้าปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ต้องใกล้ชิดเจ้า ข้ารู้สึกขยะแขยงเจ้ายิ่งนัก เจ้าไปชดใช้ชีวิตให้นางซะ!" เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เจียงจิ่งเหิงก็บุกเข้ามาขัดคำพูดของราชครู "ฮวาเตี้ยนเพียงอันเดียว จะบอกได้อย่างไรว่าจื่ออวิ๋นคือสตรีที่สวรรค์ลิขิต?" ''ลูกยอมใช้พระราชโองการเปล่าที่เสด็จพ่อทรงประทานให้ในปีนั้น ขออภิเษกกับบุตรสาวอนุของอัครเสนาบดี เซี่ยจื่ออวิ๋นพ่ะย่ะค่ะ!"

เกริ่น อนุขี้เมาแห่งจวนแม่ทัพหลี่ ในเมื่อท่านแม่ทัพไม่ต้องการอนุเช่นข้า ได้โปรดอย่าเข้ามายุ่งกับข้าด้วยเถอะเจ้าค่ะ อดีตสายลับยุคสองพันเช่นนางอยากมีชีวิตอย่างคนธรรมดา... ข้าขอแค่นี้ได้ไหมมมมม ...... เกริ่น เรื่องสายลับเกิดใหม่กลายเป็นสตรีหย่าสามีไปเสียแล้ว "บุรุษสวะเช่นนี้นางไม่สน! สตรีเช่นนางหาเงินใช้เองได้อยู่แล้ว" ....... ฝากแนวสายลับที่อยากมีชีวิตใหม่ ทั้ง 2 คนด้วยค่า เเนวเรื่องแบบสุขนิยม นางเอกเก่ง ทั้งเรื่อง อนุขี้เมาแห่งจวนแม่ทัพหลี่ และ สายลับเกิดใหม่กลายเป็นสตรีหย่าสามีไปเสียแล้ว