Partager

บัวซ้อนมอดเถ้า มิถึงวสันต์
บัวซ้อนมอดเถ้า มิถึงวสันต์
Auteur: ชีสหนึ่งคำ

ตอนที่ 1

Auteur: ชีสหนึ่งคำ
ราชครูพยากรณ์ว่าจวนอัครเสนาบดีจะต้องมีบุตรสาวคนหนึ่งถือกำเนิดออกมา สามารถล่วงรู้อนาคตได้

ข้าปกปิดดอกบัวกลีบซ้อนที่ติดตัวมาแต่กำเนิดตรงกลางหน้าผาก แต่น้องสาวกลับวาดขนนกหงส์แดงเพลิงกลางหน้าผากทุกวัน

พระราชโองการฉบับหนึ่งแต่งตั้งนางเป็นชายาองค์รัชทายาท ข้าสมดั่งปรารถนาได้อภิเษกกับอ๋องรุ่ย

ห้าปีหลังจากนั้น ข้าใช้ความสามารถในการล่วงรู้อนาคตของตนเองช่วยเหลือเจียงจิ่งเหิงก้าวขึ้นสู่บัลลังก์

ในคืนนั้นที่เขาขึ้นครองบัลลังก์ ข้าเช็ดแป้งผัดหน้าอันหนาเตอะออก บอกความลับกับเจียงจิ่งเหิง

แต่เขากลับโกรธเกรี้ยวสุดขีด ควักเลือดเนื้อตรงกลางหน้าผากข้า ลงโทษด้วยการใช้ม้าฉีกร่างข้า

"เซี่ยฉางหนิง นี่เจ้ากล้าเลียนแบบฮวาเตี้ยนตรงกลางหน้าผากเหมือนจื่ออวิ๋นหรือ?"

"หากมิใช่เพราะเจ้าเลือกข้าก่อน นางจะถูกพระราชทานให้อภิเษกกับเจียงหลินยวนได้อย่างไร! นางต่างหากควรเป็นฮองเฮาที่แท้จริงของข้า!"

"ตลอดห้าปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ต้องใกล้ชิดเจ้า ข้ารู้สึกขยะแขยงเจ้ายิ่งนัก เจ้าไปชดใช้ชีวิตให้นางซะ!"

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เจียงจิ่งเหิงก็บุกเข้ามาขัดคำพูดของราชครู

"ฮวาเตี้ยนเพียงอันเดียวจะบอกได้อย่างไรว่าจื่ออวิ๋นคือสตรีที่สวรรค์ลิขิต?"

''ลูกยอมใช้พระราชโองการเปล่าที่เสด็จพ่อทรงประทานให้ในปีนั้น ขออภิเษกกับบุตรสาวอนุของอัครเสนาบดี เซี่ยจื่ออวิ๋นพ่ะย่ะค่ะ!"

......

ทุกคนในท้องตำหนักมองหน้ากันไปมา ราชครูยังอยากจะพูดต่อ แต่ถูกสายตาข้าหยุดไว้

ราชโองการฉบับนั้นพระราชทานเมื่อหลายปีก่อน หลังจากมารดาของเจียงจิ่งเหิงสละชีพช่วยฮ่องเต้ไว้

คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะนำมาใช้เพื่อเรื่องนี้

ชาติก่อน ต่อให้ข้าช่วยเขา ก็ต้องมีพระราชโองการนี้ถึงจะสามารถขึ้นครองบัลลังก์อย่างชอบธรรมได้

คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะทำเพื่อจื่ออวิ๋นได้ถึงขั้นนี้

ฮองเฮาเองก็อยากให้เขารีบใช้ราชโองการนั้นเสียตั้งแต่เนิ่น ๆ จะได้ไม่ต้องมีปัญหาในภายหลัง

"เซี่ยฉางหนิง เจ้าคิดเห็นอย่างไร?"

"ท่านอ๋องทรงโปรดน้องสาวของหม่อมฉัน นับเป็นเกียรติของตระกูลเซี่ยเพคะ"

ข้าก้มคำนับอย่างนอบน้อม

เจียงจิ่งเหิงมองมาที่ข้า แววตาซับซ้อน แต่ก็แน่วแน่ยิ่งนัก

“ลูกขออภิเษกกับเซี่ยจื่ออวิ๋น มิได้หมายปองตำแหน่งองค์รัชทายาทของเสด็จพี่ เพียงแต่ลูกกับจื่ออวิ๋นรักกัน นางเป็นเพียงบุตรสาวของอนุ ไม่อาจรับชะตาอันสูงศักดิ์เช่นนั้นได้ ขอเสด็จแม่ทรงอนุญาตด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

ฮองเฮาครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนตรัสอย่างช้า ๆ ว่า

"แต่ทั้งเมืองหลวงต่างรู้กันทั่วว่าคนที่เติบโตมาด้วยกันกับเจ้าคือเซี่ยฉางหนิง แล้วตอนนี้เจ้า......"

เจียงจิ่งเหิงรีบตัดบท

"แต่ก่อนลูกเห็นนางเป็นน้องสาว ไม่คิดว่าจะทำให้ทุกคนเข้าใจผิดพ่ะย่ะค่ะ"

ข้าแอบหัวเราะเยาะอยู่ในใจ น้องสาวหรือ ช่างดีจริง ๆ

องค์รัชทายาทมีพลังมังกรห้อมล้อมอยู่รอบกาย หากไร้ซึ่งวาสนาข้าคอยหนุนให้ เขาจะเอาสิ่งใดไปช่วงชิง

ในเมื่อเขายอมเดิมพันทุกอย่างเพื่อเลือกน้องสาวต่างมารดา เช่นนั้นข้าจะทำให้พวกเขาได้สมปรารถนา

ทว่ากำลังจะออกจากตำหนักก็ถูกบ่าวรับใช้ของเจียงจิ่งเหิงขวางไว้

"คุณหนูเซี่ยหยุดก่อนขอรับ ท่านอ๋องเชิญพบขอรับ"

ข้าถูกนำตัวไปในมุมหอคอย ชาถ้วยแล้วถ้วยเล่าถูกยกมา จนข้าไม่อาจปฏิเสธที่จะดื่มได้ แต่กลับยังไม่เห็นเงาเขาเสียที ในขณะที่ท้องของข้าแทบจะกลั้นไม่ไหวอยู่แล้ว ในที่สุดเจียงจิ่งเหิงก็ปรากฏตัวขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชา

"ในตอนนั้นที่อวิ๋นเอ๋อร์ขอร้องให้เจ้าช่วย เจ้าก็ปฏิบัติกับนางเช่นนี้ รู้สึกดีหรือไม่?"

ชาติก่อนเรื่องการทหารไม่อาจล่าช้าได้ ดังนั้นข้าจึงต้องขวางนางไว้ เขาได้รับชัยชนะยิ่งใหญ่แต่กลับผูกใจแค้นข้า

"ข้ารู้ว่าเจ้าก็กลับชาติมาเกิดใหม่แล้ว เซี่ยฉางหนิง"

"แม้เจ้าจะโหดร้ายขี้อิจฉาริษยา แต่ถึงอย่างไรก็เคยเป็นสามีภรรยากัน ข้าไม่กำจัดจนเจ้าไม่เหลือทางรอดหรอก หากเจ้าตัดใจจากข้าไม่ได้ หลังข้าอภิเษกกับอวิ๋นเอ๋อร์แล้วอาจจะรับเจ้าเป็นอนุก็ได้"

ข้าวางถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างแรง

"ข้าและท่านได้เกิดใหม่อีกครั้ง จุดจบที่ดีที่สุดคือท่านเดินในเส้นทางของท่าน ส่วนข้าก็เดินในเส้นทางของข้า"

"พูดถึงการล้างแค้นก็ควรเป็นข้าที่ล้างแค้นท่าน ไม่ใช่ท่านมาล้างแค้นข้า! ในเมื่อพวกท่านหมั้นหมายกันแล้ว เราก็ยิ่งควรรักษาระยะห่างกันให้มากจะดีกว่า"

"ข้าจะขออาสาไปอารามฉือเอินสวดขอพรหนึ่งปีเพื่อหลีกเลี่ยงข้อครหากับท่าน"

แต่เจียงจิ่งเหิงไม่ได้ดีใจที่ข้ารู้จักวางตัว สีหน้ากลับยิ่งดำคล้ำขึ้นเรื่อย ๆ

ข้าเดินผ่านเขาเพื่อจะจากไป แต่โดนเขาจับรั้งไว้

"การตายของเจ้าเป็นเพราะข้าทำรุนแรงไปแล้ว แต่หากเจ้าไม่เลียนแบบอวิ๋นเอ๋อร์วาดฮวาเตี้ยนไว้กลางหน้าผาก ข้าจะโกรธเกรี้ยวได้อย่างไร"

"ขอเพียงครั้งนี้เจ้าทำตัวสงบเสงี่ยม จวนอ๋องก็ยังมีที่ของเจ้า พวกเราก็เคยมีช่วงเวลาหวานชื่นกันมาก่อน ขอเพียงเจ้าไม่คิดช่วงชิงตำแหน่งฮองเฮา เป็นสนมที่โปรดปรานก็ยัง......"

ข้าสูดลมหายใจลึกเข้าปอด ขัดคำพูดเขา

"ระหว่างข้ากับท่านต่างคนต่างอยู่เถอะ ข้าไม่มีทางเป็นสนมเด็ดขาด!"

พอกลับมาถึงจวน พระราชโองการก็มาถึงทันที

สีหน้าบิดาปลาบปลื้มใจ ผลักข้าออกไปข้างหน้า

"ยังไม่รีบรับราชโองการอีกหรือ?"

ข้ายังไม่ทันได้อธิบายก็ได้ยินขันทีผู้อ่านราชโองการกล่าวว่า

"ท่านเสนาบดีเข้าใจผิดแล้ว ราชโองการฉบับนี้ประทานให้คุณหนูรองของพวกท่านต่างหากเล่า"

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • บัวซ้อนมอดเถ้า มิถึงวสันต์   ตอนที่ 9

    หลังจากคืนนั้น ข้าก็รู้แล้วว่าสิ่งที่เขาพูดไม่ใช่เรื่องโกหก เซี่ยจื่ออวิ๋นสมควรตายจริง ๆพูดถึงเซี่ยจื่ออวิ๋น ข้าก็ได้เห็นการเคลื่อนไหวใหม่ของนางอีกครั้งหลังจากหัวหน้าเผ่าคนเก่าตาย นางก็ไปอยู่กับหัวหน้าเผ่าคนใหม่เพราะรอเจียงจิ่งเหิงไม่ไหว และกลับได้ข่าวว่าเขาถูกคุมขังแล้วดังนั้นนางจึงบอกหัวหน้าเผ่าคนใหม่ตรง ๆ ว่า แท้จริงแล้วข้าต่างหากคือสตรีผู้มีปานและเป็นผู้ที่สวรรค์ลิขิตผู้นั้นและเพราะข่าวนี้ นางจึงได้รับความสนใจ กลายเป็นสนมคนโปรดนางยุยงให้ชนเผ่าป่าออกทัพรุกรานชายแดน และยังพยายามจะบุกเข้ามายังเมืองหลวงก่อนที่เจียงหลินยวนจะออกศึก ข้าได้ทำนายดวงให้เขาผลออกมาเป็นฤกษ์มหามงคล "องค์รัชทายาทนำตัวเซี่ยจื่ออวิ๋นกลับมาให้ข้าเป็นของขวัญได้หรือไม่?"เจียงหลินยวนเงยหน้าขึ้นจากตำรา"อยากได้แบบเป็นหรือตายล่ะ?"ข้าคิดอยู่ครู่หนึ่ง"เอาตัวเป็น ๆ ก็แล้วกันเจ้าค่ะ"ครึ่งปีต่อมา ข้าไปยืนรอที่ประตูเมือง เห็นกองทัพที่กลับมาเจียงหลินยวนคล้ำลง ผอมลง แต่กลับหล่อเหลาขึ้นกว่าเดิมด้านหลังม้าของรองแม่ทัพ ลากตัวเซี่ยจื่ออวิ๋นมาสภาพนางไม่เหมือนคนปกติแล้ว"อย่ามอง เดี๋ยวจะสกปรกตาเปล่า ๆ

  • บัวซ้อนมอดเถ้า มิถึงวสันต์   ตอนที่ 8

    จู่ ๆ ภาพมากมายก็ผุดขึ้นมาในหัวของข้า ข้าจึงคว้าตัวเจียงหลินยวนที่กำลังจะจากไปไว้"มีคนติดตามเจียงจิ่งเหิงหรือไม่ เขาจะก่อกบฏแล้ว!"เจียงหลินยวนชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะเรียกผู้ใต้บังคับบัญชามาจัดการวางแผนทันทียังพูดไม่ทันจบ ก็มีองครักษ์ลับเข้ามารายงานอย่างเร่งด่วน"องค์รัชทายาท อ๋องรุ่ยออกจากเมืองหลวงกลางดึก ไปหากองกำลังเก่าของตระกูลเฉินแล้วพ่ะย่ะค่ะ"กองทัพตระกูลเฉินเป็นกองทัพของพระสนมซูครอบครัวมารดาเขา แต่ปัจจุบันกำลังคนก็ร่อยหรอไปมากแล้วแต่แม่ทัพของกองทัพตระกูลเฉินในตอนนี้ ชาติก่อนเคยเป็นคนของเจียงหลินยวน"ข้าจะให้คนไว้คุ้มกันจวนเสนาบดี เจ้าดูแลตัวเองดี ๆ อย่าออกไปข้างนอกมั่วซั่ว"ข้าพยักหน้าตอบรับ"องค์รัชทายาท ครั้งนี้จับเขาให้ได้ในคราวเดียวนะเจ้าคะ หากเป็นไปได้ต้องกำจัดเขาให้สิ้นซาก"เจียงหลินยวนสายตาซับซ้อน ก่อนจะรีบจากไปอย่างรวดเร็วคืนวันที่สาม เจียงจิ่งเหิงนำทหารบุกเข้าไปในวังหลวง และยังส่งคนส่วนหนึ่งไปล้อมจวนเสนาบดีไว้ด้วยไม่รู้ว่าเขารู้สึกแปลกใจหรือไม่ ว่าเหตุใดตลอดเส้นทางถึงไร้อุปสรรคเช่นนี้ขณะที่เขาชูดาบข่มขู่ฝ่าบาท เจียงหลินยวนก็ปรากฏตัวด้านหลัง และเอาดาบจ

  • บัวซ้อนมอดเถ้า มิถึงวสันต์   ตอนที่ 7

    เพื่อนำความชอบกลับเมืองหลวง เจียงจิ่งเหิงจึงออกทัพบุกโจมตีเผ่าป่า หัวหน้าชนเผ่าป่าได้ทำสัญญาตกลงหยุดทำศึกกับฝ่าบาทไว้เมื่อสิบปีก่อน การกระทำเช่นนี้จึงเหมือนเป็นการตบหน้าฝ่าบาทอย่างแรงเมื่อส่งรายงานผลสงครามกลับมา ฝ่าบาททรงรับสั่งให้ส่งจดหมายไปสั่งหยุดกองทัพทันทีเพราะคนในกองทัพไม่สามัคคีกัน การรบครั้งนี้ของเจียงจิ่งเหิงจึงพ่ายแพ้ย่อยยับองค์รัชทายาทไปเจรจาขอโทษ จึงทำให้ชนเผ่าป่าหายโกรธลงได้เพียงแต่ชนเผ่าป่ามีเงื่อนไขหนึ่ง คือการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์และพวกเขาได้ยินมาว่าจวนเสนาบดีมีสตรีนางหนึ่งที่สามารถล่วงรู้อนาคตได้ดังนั้นเซี่ยจื่ออวิ๋นจึงกลายเป็นเจ้าสาวที่อีกฝ่ายกำหนดให้แต่งเชื่อมสัมพันธ์เมื่อข่าวถูกส่งกลับมารายงาน ฝ่าบาทยังลังเลอยู่ครู่ใหญ่ ถึงอย่างไรนี่ก็คือสะใภ้ของพระองค์เองทว่า เจียงจิ่งเหิงกลับไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยไม่สนใจเสียงร้องไห้คร่ำครวญของเซี่ยจื่ออวิ๋น นำตัวนางขึ้นรถม้าทันทีเพื่อแสดงความขอโทษ ฝ่าบาทจึงประทานรางวัลให้ท่านพ่อมากมาย ท่านพ่อไม่กล้ารับ จนในที่สุดได้เปิดเผยชาติกำเนิดของนางทั้งหมดฝ่าบาททรงคิดว่าท่านพ่อเสียใจจนเลอะเลือนไปชั่วขณะ จึงเรียกราชครูม

  • บัวซ้อนมอดเถ้า มิถึงวสันต์   ตอนที่ 6

    เซี่ยจื่ออวิ๋นร้องไห้สะอึกสะอื้นกอดขาเจียงจิ่งเหิงแน่น แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะใส่ร้ายนาง"เป็นพี่หญิง เป็นพี่หญิง นางจงใจยัดคนผู้นี้ใส่หีบข้าเพื่อใส่ร้ายป้ายสีข้า ข้ารักท่านเพียงนี้ จะแอบมีชายอื่นได้อย่างไร"ชายผู้นั้นรับสัญญาณสายตาจากนาง กำลังจะกล่าวปรักปรำข้าข้าชิงกล่าวก่อนว่า“ในเมื่อเป็นฝีมือของข้า เช่นนั้นข้ายอมรับผิด ข้าใส่ร้ายป้ายสีชายาอ๋องโทษสมควรเข้าคุก ส่วนคนที่ทำให้ชายาอ๋องต้องแปดเปื้อน ลากออกไปประหารเสียเถิด”คนผู้นั้นเห็นข้าไม่ปล่อยแม้แต่ตนเอง ชั่วครู่หนึ่งก็ตื่นตระหนกขึ้นแล้ว รีบเข้าไปกอดขาเซี่ยจื่ออวิ๋น“ช่วยข้าด้วยเถิดพระชายา ฮือ ๆ ๆ ข้าปรนนิบัติท่านจนท่านสุขใจ ท่านเองก็ชอบ ต้องช่วยปกป้องข้านะขอรับ”เจียงจิ่งเหิงหน้าดำคล้ำสั่งลงโทษอย่างเคร่งขรึม แต่จู่ ๆ ข้าก็นึกถึงชาติก่อนขึ้นมาหลังเซี่ยจื่ออวิ๋นตาย มีข่าวลือมากมายว่านางแอบคบชู้เพียงแต่เจียงจิ่งเหิงไม่เชื่อ ทั้งยังสั่งให้คนไปจัดการกับผู้ที่ปล่อยข่าวลือนั้นอีกด้วยข้ามองสตรีที่อยู่บนพื้น"ข้าถามด้วยความสงสัยจริง ๆ นะ ชาติก่อนเจ้าก็ตายเพราะเรื่องเช่นนี้หรือ?"เซี่ยจื่ออวิ๋นเห็นว่าแก้ตัวต่อไปไม่ได้แล้ว จึงยอมรั

  • บัวซ้อนมอดเถ้า มิถึงวสันต์   ตอนที่ 5

    เป็นจริงดังคาด ในคืนนั้นเจียงจิ่งเหิงได้ลอบมาเยือนจวนเสนาบดียามรัตติกาลแต่สภาพเขาสะบักสะบอมมาก"เจ้า......องครักษ์พวกนั้นเจ้าเป็นคนเตรียมการไว้หรือ?""ใช่ เตรียมไว้เพื่อท่านโดยเฉพาะเลยล่ะ"เจียงจิ่งเหิงถอนหายใจ ก่อนจะเดินเข้าห้องของข้าจัดระเบียบอาภรณ์ของตัวเอง"ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธข้า แต่ข้าก็ไม่ได้ไร้เยื่อใยต่อเจ้า ข้าแต่งงานกับจื่ออวิ๋นเดิมทีเสด็จพ่อกับเสด็จแม่ก็ไม่พอใจอยู่แล้ว ยากจะกล่าวขอรับเจ้าเข้าจวนอีกคน เจ้าคิดหาวิธีเอาเองเถอะ แค่คำมั่นของข้าจะไม่เปลี่ยน"ข้าหัวเราะเยาะ"ท่านคิดจะให้ข้าขัดราชโองการเพื่อท่าน เดิมพันทั้งตระกูลเซี่ยหรือ?""คิดจะเอาชีวิตข้าหรือไงเจียงจิ่งเหิง"เขาส่งเสียงกระแอมเล็กน้อย"เจ้ามีวิธีปกป้องทุกคนให้ปลอดภัย ข้ารู้ถึงคำขอของเจ้าที่ขอเสด็จพี่ ข้าก็สามารถทำได้เช่นกัน"ถ้อยคำของเขาในยามนี้ข้าไม่เชื่อแม้เพียงครึ่งคำตอนนั้นเพียงเพราะจดหมายฉบับเดียวของเซี่ยจื่ออวิ๋นเขาก็ตัดสินโทษตายให้ข้าเห็นข้าไม่ยอมอ่อนข้อ เขาก็แอบหงุดหงิดเล็กน้อยทันใดนั้นองครักษ์ของเขามารายงานพอดี"พระชายาไม่ค่อยสบาย นอนไม่หลับขอรับ"ก่อนจากไปเขายังไม่ลืมที่จะข่มขู่ข้า"เจี

  • บัวซ้อนมอดเถ้า มิถึงวสันต์   ตอนที่ 4

    ไม่นานนักก็มีข่าวแพร่สะพัดออกมาจริง ๆชายาอ๋องรุ่ยทำนายว่าหลังจากนี้ไม่นานจะเกิดโรคระบาดขึ้นทันทีที่คำทำนายนี้ถูกเผยแพร่ออกไปก็ทำให้ชาวบ้านแตกตื่นหวาดกลัว ราคาธัญพืชและสมุนไพรพุ่งสูงลิ่วฝ่าบาทมีพระประสงค์จะกดข่าวลือลง ทว่าได้ผลเพียงเล็กน้อยภายในท้องพระโรงมีเพียงองค์รัชทายาทเท่านั้นที่คัดค้านการที่อ๋องรุ่ยระดมกำลังเตรียมการล่วงหน้าอย่างเอิกเกริกเช่นนี้"บัดนี้ราษฎรจำนวนมากนำทรัพย์สินทั้งหมดไปซื้อยาและเสบียงอาหาร แต่ในช่วงนี้ฝนตกต่อเนื่อง พวกเขาไม่มีวิธีการเก็บรักษาที่ดี ของเหล่านั้นเกรงว่าจะขึ้นราในไม่ช้าแล้ว"ข้าถอนหายใจเบา ๆ"เจ้าไปรายงานองค์รัชทายาทก่อน ให้เขาส่งกำลังคนไปเฝ้ายุ้งฉาง"ทว่า สิบวันผ่านไป หนึ่งเดือนผ่านไป วันเวลาที่ชายาอ๋องรุ่ยทำนายก็ได้ผ่านพ้นไปนานแล้วโรคระบาดกลับไม่เกิดขึ้น ราษฎรจึงตระหนักได้ว่าโดนหลอกเสียงด่าทอดังระงมวุ่นวายกันไปถึงจวนอ๋องรุ่ย สายลับที่ส่งออกไปกลับมารายงานว่า เสบียงอาหารที่ชาวบ้านกักตุนไว้ล้วนขึ้นราเสียหายเพราะฤดูฝนแล้วข้าแต่งตัวเรียบร้อย ก่อนจะค่อย ๆ เดินไปอย่างช้า ๆ"พวกเราล้วนเชื่อเจ้าถึงได้เสียหายหนักถึงเพียงนี้ เจ้าจะนิ่งเฉยไม

  • บัวซ้อนมอดเถ้า มิถึงวสันต์   ตอนที่ 3

    ข้ามองเขาที่กำลังปลอบเซี่ยจื่ออวิ๋นอย่างอ่อนโยน แต่พอหันมาที่ข้ากลับกล่าววาจาหยาบคาย"เซี่ยฉางหนิง ทั้งกายและใจเจ้ามีส่วนใดเล่าที่งามสง่าอย่างสตรีสูงศักดิ์แห่งเมืองหลวง เป็นสตรีในเรือนลับที่ถูกความอิจฉาริษยาครอบงำสมองชัด ๆ!"แต่เมื่อเดือนก่อนตอนล่องทะเลสาบ เขายังเอ่ยวาจาอย่างอ่อนโยนข้างกายข้าอยู่เ

  • บัวซ้อนมอดเถ้า มิถึงวสันต์   ตอนที่ 2

    ราชโองการที่อัญเชิญออกมาจากประตูวังเดิมทีก็เป็นที่ดึงดูดสายตาผู้คนอยู่แล้ว ยังมีเจียงจิ่งเหิงคอยปั่นอีกจวนเสนาบดีกลายเป็นประเด็นร้อนที่ผู้คนพูดถึงในชั่วข้ามคืนเห็น ๆ กันอยู่ว่าคนที่เคียงคู่กับอ๋องรุ่ยมานานหลายปีเป็นคุณหนูใหญ่เซี่ยฉางหนิง แต่คนที่ได้รับราชโองการประทานอภิเษกกลับเป็นเซี่ยจื่ออวิ๋นบ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status