ใครแต่งเพลงประกอบ Ninja Turtle ให้กับภาพยนตร์ภาคหลัก?

เราอยากพูดตรง ๆ ว่าเครดิตของเพลงประกอบสำหรับ 'ลองของเต็มเรื่องภาค2' ไม่ได้เป็นข้อมูลที่หาง่ายในแหล่งสาธารณะทั่วไป จึงมีความเป็นไปได้สูงว่าหนังเรื่องนี้ใช้ทั้งเพลงสากลลิขสิทธิ์ เพลงประกอบจากสตูดิโอเพลงสต็อก หรือทีมงานแต่งเพลงภายในของค่ายผู้สร้างมากกว่าจะเป็นคอมโพสเซอร์คนเดียวที่โดดเด่นซึ่งถูกพูดถึงกันมาก ๆ ภาพรวมของงานเพลงในหนังที่ไม่ได้โปรโมตแยกเป็นอัลบั้มมักจะถูกระบุไว้ในเครดิตตอนท้ายของภาพยนตร์หรือในข้อมูลของแผ่นดีวีดี/บลูเรย์ ถ้าจำเป็นต้องรู้ชื่อคนแต่งจริง ๆ วิธีที่มักได้ผลคือดูเครดิตตอนจบของตัวหนังฉบับเต็ม หรือเช็กข้อมูลจากหน้ารายละเอียดของผู้จัดจำหน่ายหรือหน้าพ็อกเก็ตของสื่อที่ออกอย่างเป็นทางการ เพราะหลายครั้งชื่อคนที่ทำเพลงประกอบจะอยู่ตรงนั้นมากกว่าบทความประชาสัมพันธ์ทั่วไป ในแง่ส่วนตัว ผมคิดว่าเพลงประกอบของหนังแนวนี้มักออกแบบให้เสริมบรรยากาศมากกว่าเป็นผลงานที่คนจะไปฟังแยกตามลำพัง ดังนั้นการหาเครดิตจากแหล่งที่เป็นต้นฉบับของหนังจะให้คำตอบที่ชัดเจนที่สุด ถ้าได้ดูเครดิตตัวหนังแล้วก็จะบอกเลยว่าเป็นใครทำเพลง หรือถ้ามีการปล่อยซาวด์แทร็กอย่างเป็นทางการ ชื่อนักประพันธ์มักจะปรากฏที่นั่นด้วย ซึ่งเป็นวิธีที่ตรงที่สุดในการยืนยันคนแต่งเพลง

ครั้งแรกที่ได้ยินเพลงจากหนังเรื่อง '3' รู้สึกเหมือนได้เจอเสียงใหม่ที่สดและทะลุออกมาจากกรอบเดิม ๆ ของเพลงหนังภาษาทมิฬ เราอยากเริ่มจากตรงนี้ก่อน: เพลงประกอบเวอร์ชันภาพยนตร์ของ '3' ถูกแต่งโดย Anirudh Ravichander ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในเส้นทางดนตรีสมัยใหม่ของวงการเพลงอินเดียใต้สำหรับคนหนุ่มสาวยุคนั้น ในฐานะแฟนเพลงที่ชอบติดตามการเปลี่ยนผ่านของแนวดนตรี บอกได้เลยว่า Anirudh เอาองค์ประกอบป็อปอิเล็กทรอนิกส์มาผสมกับเมโลดี้ท้องถิ่นได้อย่างเรียบเก๋ ทำให้ซาวด์แทร็กทั้งอัลบั้มฟังแล้วไม่รู้สึกเชย อีกอย่างที่ทำให้ชอบคือวิธีที่เขาเล่นกับไดนามิกของเพลง บางเพลงเหมือนจะโฟกัสที่คอร์ดง่าย ๆ แต่ใส่จังหวะและซินธ์ที่จับใจ พอรวมกับเสียงร้องและลีริกที่ฉีกออกมา เพลงใน '3' ไม่ได้แค่เป็นแบ็กกราวนด์ให้ฉาก แต่กลายเป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่องไปเลย นี่คือสิ่งที่ทำให้ผมยังคงมีเพลงจากอัลบั้มนี้ในเพลย์ลิสต์ส่วนตัวมาจนถึงปัจจุบัน

เพลงประกอบสำหรับ 'นินจาเต่า' ภาคใหม่ควรทำให้โลกใต้ดินของนิวยอร์กมีลมหายใจเป็นของตัวเอง และนั่นแปลว่าเสียงต้องทั้งดิบทั้งมีรายละเอียดเชิงชั้น ฉันอยากได้สเปกตรัมที่เริ่มจากเบสหนักๆ และฮาร์โมนิกที่ค่อยๆ ขยายไปเป็นเสียงสตริงแบบออร์เคสตราในฉากอารมณ์ แล้วตัดกลับมาด้วยบีตฮิปฮอปหรือเบรกบีตที่เตะจังหวะให้การไล่ล่าในท่อระบายน้ำรู้สึกเร่งด่วนเหมือนชีวิตจริง ในมุมมองการเล่าเรื่อง ดนตรีควรใช้ธีมสั้นๆ เป็นตัวแทนตัวละครแต่ละตัว: ธีมพี่น้องที่เปลี่ยนโหมดตามสภาพจิตใจของพวกเขา และธีมของศัตรูที่ซับซ้อนกว่าแค่เสียงเครื่องโลหะก้อง ผสมเสียงเอฟเฟกต์จากของใช้ในเมือง—รถไฟใต้ดิน เสียงน้ำรั่ว—เข้าไปในแทร็กเพื่อให้ฉากต่อสู้มีพื้นผิวเสียงที่รู้สึกเป็นเมืองจริงๆ มากกว่าฉากแอ็กชันบนเวที เมื่อคิดถึงการอ้างอิง ฉันชอบแนวทางที่กระชับและคลีนแบบที่ 'John Wick' ทำ แต่ต้องผสมกับอารมณ์ครอบครัวแบบผิวเปลือกลึกของหนังซูเปอร์ฮีโร่ ฉะนั้นอยากให้คอมโพสเซอร์กล้าที่จะสลับโหมด ตั้งใจใช้เสียงออร์แกนหรือเครื่องเป่าต่ำๆ ในฉากที่ต้องการความเศร้า แล้วโผล่กีตาร์ไฟฟ้าดิสเทิร์บหรือซินธ์ในฉากคอนฟลิคท์ ผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นหนังที่ฟังแล้วรู้สึกทั้งกล้าและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน

เมโลดี้เปิดเรื่องของภาพยนตร์ 'แฮร์รี่พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์' นั้นฝังอยู่ในใจของผมเหมือนกลิ่นควันเทียนในห้องสมุดเก่า ๆ — เพลงประกอบชิ้นนั้นมาจากปลายปากกาของจอห์น วิลเลียมส์ (John Williams) และเป็นสิ่งที่ทำให้ฉากเปิดกับภาพของปราสาทฮอกวอตส์มีพลังมากกว่าภาพเพียงอย่างเดียว ผมมองว่าผลงานของเขาที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ใช่แค่ธีมเดียว แต่เป็นการวางโครงสร้างเพลงให้สอดประสานกับอารมณ์ของแต่ละฉาก ตั้งแต่ความมหัศจรรย์ของการมาถึงปราสาท ไปจนถึงช่วงเวลาที่อ่อนหวานและหวาดกลัว เสียงออร์เคสตราที่ยิ่งใหญ่ผสมกับบทเพลงชวนฝันทำให้ภาพยนตร์มีความอบอุ่นและลึกล้ำในเวลาเดียวกัน บางครั้งเมื่อผมนั่งฟังสกอร์เดี่ยว ๆ มันก็พาให้จินตนาการย้อนกลับไปยังฉากที่อยู่ในความทรงจำของตัวเอง เหมือนมีเพื่อนเก่าพาชมความมหัศจรรย์อีกครั้ง

เราโตมากับยุคที่เพลงป๊อปแทรกอยู่ในหนังบล็อกบัสเตอร์ เลยจดจำเพลงฮิตจากชุดเพลงประกอบของเต่านินจาได้ชัดเจนที่สุด เพลงที่คนมักจะนึกถึงเป็นอันดับแรกคือ 'Turtle Power' ของ Partners in Kryme ซึ่งเป็นซิงเกิลจากภาพยนตร์ 'Teenage Mutant Ninja Turtles' (1990) ที่ทะยานขึ้นชาร์ตและกลายเป็นเพลงประจำแฟรนไชส์ไปเลย อีกหนึ่งเพลงที่เด่นไม่แพ้กันคือ 'Ninja Rap' ของ Vanilla Ice ซึ่งผูกติดกับภาพยนตร์ภาคต่อ 'Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze' (1991) เพลงทั้งสองคือตัวอย่างของเพลงประกอบที่กลายเป็นฮิตนอกบริบทภาพยนตร์ มีทั้งเล่นในคลับ วิทยุ และรายการเพลงต่างประเทศ ทำให้คนรุ่นนั้นยังจำท่อนฮุกได้จนทุกวันนี้ แม้ภาพรวมของชุดซาวด์แทร็กจะมีทั้งเพลงป๊อป/ฮิพฮอพและสกอร์ประกอบ แต่วงการคนฟังมักจับตาที่ซิงเกิลเหล่านี้เป็นหลัก สําหรับคนที่อยากหาซื้อหรือฟัง วันนี้ช่องทางสมัยใหม่ทำให้ง่ายขึ้นมาก ถ้าต้องการฟังอย่างรวดเร็ว แพลตฟอร์มสตรีมมิงชื่อดังอย่าง Spotify, Apple Music หรือ YouTube Music มักมีทั้งซิงเกิลและอัลบั้มรวมให้ฟังครบ หากต้องการเก็บเป็นไฟล์หรือซิงเกิลอย่างเป็นเจ้าของ การซื้อผ่าน iTunes/Apple Store หรือ Amazon Music เป็นทางเลือกที่ดี ส่วนคนชอบของจริงแบบสะสม ต้องมองหาแผ่นซีดีหรือไวนิล: ร้านค้าออนไลน์อย่าง Amazon, eBay และเว็บไซต์เฉพาะทางอย่าง Discogs มักมีทั้งอัลบั้มต้นฉบับและรีมาสเตอร์ รวมถึงซิงเกิลวินเทจที่เป็นของหายาก ในไทยเองแพลตฟอร์มตลาดออนไลน์อย่าง Shopee หรือ Lazada รวมถึงร้านซีดีมือสองบางแห่งมักมีของเข้ามาเป็นครั้งคราว ถ้าชอบสกอร์ประกอบภาพยนตร์แบบฟังเนื้อเพลงน้อยแต่เน้นบรรยากาศ ให้มองหาชุดเพลงประกอบของแต่ละภาคที่แต่งโดยนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง: เวอร์ชันภาพยนตร์เคลื่อนไหวปี 2007 (ชื่อ 'TMNT' ในฉบับ CGI) มีสกอร์ที่แต่งโดย Klaus Badelt และเวอร์ชันรีบูตปี 2014 ก็มีผลงานดนตรีจาก Brian Tyler ซึ่งถ้าชอบแนวออร์เคสตรา/บรรยากาศบู๊ก็เป็นการลงทุนที่คุ้มค่าต่อการตามหา มุมมองของคนสะสมคือของบางชิ้นจะหายากและราคาขึ้นตามความนิยมของเพลงฮิตและสภาพแผ่น ถ้าต้องการซิงเกิลต้นฉบับของ 'Turtle Power' หรือ 'Ninja Rap' ให้ใจเย็นๆ และตั้งค่าแจ้งเตือนใน Discogs หรือ eBay เพราะของบางตัวมักกลับมาเป็นล็อตๆ เป็นของสะสม นอกจากนั้นเวอร์ชันรีมาสเตอร์หรือบ็อกซ์เซ็ตที่รวมเพลงประกอบหลายภาคมักออกเป็นครั้งคราวจากค่ายใหญ่ ซึ่งจะมีคุณภาพเสียงดีและมาพร้อมปก/บุคเลตที่น่าสะสม สรุปคือถ้าชอบเพลงฮิตของเต่านินจา เริ่มจากฟังบนสตรีมมิงเพื่อคัดเพลงที่ชอบ แล้วค่อยไล่ตามซื้อแผ่นที่ต้องการ ทั้งสองวิธีให้รสชาติแตกต่างกันและเติมเต็มความทรงจำของแฟนๆ ได้ดีจริงๆ

ชื่อภาษาไทยที่ให้มาทำให้ฉันต้องหยุดคิดนิดหน่อย เพราะบางครั้งชื่อที่แปลเป็นไทยจะไม่ได้ตรงกับชื่อญี่ปุ่นหรืออังกฤษแบบเป๊ะ ๆ เลยยากจะระบุคนแต่งเพลงประกอบได้ทันที จากมุมมองของคนดูที่ติดตามพากย์ไทยอยู่บ่อย ๆ ฉันมักเจอว่าดนตรีประกอบที่ใช้ในพากย์จะเป็นผลงานต้นฉบับของอนิเมะญี่ปุ่น ดังนั้นถ้าเราระบุชื่อต้นฉบับ (ญี่ปุ่น/อังกฤษ) ได้ชัดเจน ก็สามารถบอกได้เลยว่าใครเป็นคนแต่งเพลงหลักของซีซั่นนั้น ฉันแนะนำให้เช็กเครดิตตอนต้นหรือตอนท้าย หรือมองหา OST อย่างเป็นทางการ เพราะข้อมูลพวกนี้มักระบุชื่อคอมโพสเซอร์อย่างชัดเจน ยกตัวอย่างเชิงเปรียบเทียบตามประสบการณ์ส่วนตัว: ในงานอื่น ๆ อย่าง 'Cowboy Bebop' ดนตรีต้นฉบับของญี่ปุ่นยังคงถูกยกมาใช้ในพากย์ต่างประเทศแทบทุกเวอร์ชัน ซึ่งก็ทำให้การหาชื่อคอมโพสเซอร์ตรงไปตรงมามาก หากคุณสะดวกบอกชื่อต้นฉบับของ 'เซียนจอมเวทย์เต็มพิกัด' ที่คุณหมายถึง ฉันจะช่วยยืนยันให้ชัดเจนและเล่าเบื้องหลังของคนทำเพลงให้ฟังเป็นพิเศษ

เพลงที่แฟนรุ่นเก่าๆ มักจะยกให้เป็นไฮไลต์ของภาพยนตร์คือ 'Turtle Power!' โดยกลุ่ม Partners in Kryme ซึ่งติดหูจนแทบจะเป็นซาวด์แทร็กประจำภาพยนตร์เลย ผมชอบความตรงไปตรงมาและจังหวะแร็ปที่เข้าใจง่ายของเพลงนี้ เกล็ดเสียงกลองกับฮุกที่ร้องว่า "Turtle Power" ทำให้เพลงกลายเป็นเพลงสำหรับเด็กยุคนั้นและคนดูหนังที่อยากได้เพลงที่ยืนอยู่ข้างภาพยนตร์ได้ชัดเจน เพลงนี้ยังมีมิวสิกวิดีโอที่ฉายภาพและคัทจากหนังบ่อยๆ ทำให้ความเชื่อมโยงระหว่างตัวละครกับเพลงแน่นขึ้น การที่เพลงออกมาในสไตล์ฮิปฮอปแบบเข้าถึงง่ายในช่วงปลายยุค 80 ต้น 90 ก็ช่วยให้มันกลายเป็นเพลงที่แฟนๆ นึกถึงเสมอ เวลาฟังยังรู้สึกถึงความสนุกและพลังบู๊นิดๆ ของหนัง แม้ว่าตัวหนังจะมีองค์ประกอบหลายอย่าง ทั้งซาวด์แทร็กป็อปและดนตรีประกอบ แต่ถ้าถามถึงเพลงที่คนจำได้ทันที ก็คงต้องยกให้ 'Turtle Power!' มาก่อนเป็นอันดับหนึ่ง

เพลงที่ทำให้ฉันนึกถึง 'เทพแห่งความงาม' ชัดที่สุดคือชิ้นที่คนส่วนใหญ่ชอบยกขึ้นมาเมื่อพูดถึงเทพีแห่งความรักและความงามนั่นคือ 'Venus, the Bringer of Peace' จากชุด 'The Planets'. ฉันมักฟังท่อนเปิดของชิ้นนี้แล้วรู้สึกเหมือนมีแสงอ่อน ๆ สาดลงมา การเรียบเรียงของฮอร์นและสตริงทำให้ภาพของความสงบและความงามผุดขึ้นในหัวได้ง่ายมาก นั่นคือความตั้งใจของผู้ประพันธ์ที่อยากจับอารมณ์ของดาวศุกร์ในเชิงสัญลักษณ์ ซึ่งคนที่แต่งมันก็คือ Gustav Holst (กุสตาฟ โฮลส์ต์) นักประพันธ์ชาวอังกฤษผู้สร้างชุดดนตรีนี้ขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 มุมมองของฉันในฐานะแฟนเพลงคลาสสิกที่ฟังมานานคือ Holst ไม่ได้เขียนเพลงเกี่ยวกับความงามในความหมายผิวเผิน แต่ใช้โทนเสียง โทนสีเครื่องดนตรี และจังหวะเพื่อสื่อความสงบและมนต์เสน่ห์ของความงามอย่างลึกล้ำ การฟังชิ้นนี้ในคืนที่สงบทำให้ฉันนึกถึงภาพวาดโบราณของเทพีนั่งบนเปลวแสง—ไม่ใช่แค่รูปลักษณ์ แต่เป็นบรรยากาศโดยรวม ซึ่งนั่นแหละคือสิ่งที่ Holst ถ่ายทอดออกมาได้อย่างงดงาม

ตั้งแต่ครั้งแรกที่เสียงออร์แกนของฉากเปิดใน 'Interstellar' ก้องขึ้น ผมเลยเชื่อว่างานต่อไปน่าจะต้องมีคนที่เข้าใจภาษาดนตรีแบบกว้าง ๆ และกล้าทดลองด้วยความรู้สึกเหมือนกัน ในฐานะแฟนหนังแนวอวกาศและเพลงประกอบ ฉันอยากเห็นฮันส์ ซิมเมอร์กลับมาทำหน้าที่อีกครั้ง เพราะเคมีระหว่างผู้กำกับกับนักประพันธ์มีผลมาก—เสียงของซิมเมอร์ทำให้ภาพกว้าง ๆ ของอวกาศมีน้ำหนักทางอารมณ์ แต่ก็มีความเป็นไปได้สูงที่ผู้กำกับอาจเลือกเส้นทางใหม่ ถ้าต้องการโทนที่ร่วมสมัยหรือใส่อิเล็กทรอนิกส์มากขึ้น ผู้ร่วมงานรุ่นใหม่ที่ผสมเพลงออร์เคสตร้าและเสียงสังเคราะห์ได้ดีจะถูกพิจารณา ท้ายที่สุด ความสำคัญคือการเลือกคนที่เข้าใจแก่นเรื่อง ไม่ใช่แค่ชื่อดัง ถ้านักประพันธ์คนใหม่สามารถทำให้ธีมหลักของเรื่องเติบโตและเชื่อมโยงกับตัวละครได้ นั่นแหละจะทำให้ภาคต่อคุ้มค่าที่จะฟังซ้ำ ๆ

ฉันหลงใหลในวิธีที่ดนตรีช่วยเล่าเรื่องของ 'นารูโตะ' มาก จนอยากเล่าให้ฟังว่าผู้ที่รับผิดชอบเบื้องหลังซาวด์แทร็กหลักคือสองคนที่โดดเด่นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง: Toshio Masuda และ Yasuharu Takanashi Toshio Masuda คือคนที่แต่งเพลงประกอบให้กับ 'นารูโตะ' ในช่วงซีรีส์ต้นฉบับ เสียงของเขามีทั้งเมโลดี้ที่คมชัดและท่อนเปียโนเศร้าๆ อย่างเพลงที่แฟนๆ รู้จักกันดีซึ่งมักใช้ในฉากดราม่า เขาเก่งในการสร้างบรรยากาศให้ตัวละครและโมเมนต์สำคัญมีน้ำหนักมากขึ้น เพลงของ Masuda มักจะเรียบง่ายแต่จับใจ ทำให้ฉากบางฉากยังคงดังติดหูจนกลายเป็นมู้ดของซีรีส์ไปเลย ฝ่าย Yasuharu Takanashi เข้ามาช่วง 'Shippuden' และเปลี่ยนโทนไปอย่างชัดเจน เสียงของเขาเต็มไปด้วยพลัง ใช้คอรัส เครื่องสายหนักและธีมที่ขับเคลื่อนอารมณ์ให้รู้สึกยิ่งใหญ่ขึ้น เหมาะกับโทนเรื่องที่โตขึ้นและแอ็กชันที่เข้มข้นกว่าเดิม Takanashi มีความสามารถในการถักทอองค์ประกอบหลายชั้น ทำให้ OST ของ 'Shippuden' ฟังแล้วรู้สึกตื่นเต้นตลอดเวลา นอกจากสองคนนี้ ยังมีเพลงเปิด-ปิดที่ร้องโดยวงดนตรีต่างๆ เช่น 'Go!!!' ของ FLOW หรือเพลงเศร้าของ Akeboshi ที่ถูกใช้เป็นเพลงปิด ซึ่งต่างคนต่างช่วยเติมรสให้โลกของ 'นารูโตะ' สมบูรณ์ขึ้น แต่ถาจะตอบแบบตรงไปตรงมา: ดนตรีประกอบฉากหลักๆ มาจาก Toshio Masuda ในซีรีส์ภาคแรก และ Yasuharu Takanashi ในภาค 'Shippuden' — ทั้งสองคนเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ฉากดีๆ หลายฉากตราตรึงใจฉันจนยังคงนึกถึงได้อยู่