Ali Hazelwood Books の小説・ストーリー

Si Hazel ay nakatayo sa tabi ni Jennica, hawak ang mga dokumentong kailangan ni Jennica, kaya alam niya kung aling proyekto ang mas mahalaga sa kumpanyang Hult at kay Jennica. Gayunpaman, nag-alinlangan si Hazel. Kapag kumilos siya, magkakaroon ng malaking problema. Pagkatapos, hindi na siya magkakaroon ng pangalawang pagkakataon para bumalik. "Mayroon ka bang gagawin ngayong gabi?" Hindi nagtaas ng ulo si Jennica. Mahinang tanong niya kay Hazel. Ngayong gabi, gusto niyang isama si Hazel sa business party.

“Para sayo, sa tingin ko hindi ko kailangan na magpatuloy na magtrabaho sa Kaizen Group. Hihikayatin ko ang ama ko na bigyan ka ng ilang libong dolyar para makauwi ka at gumawa ng maliit na bungalow.” Malinaw, si Hazel ay medyo mayaman na ngayon. Higit pa dito, ang nangyari ngayon ay ipinaintindi sa kanya… Hindi niya mahahayaan si Harvey, ang clingy na lalaking ito, na manatili pa sa Mordu. Ang pinaka magandang paraan ay paalisin siya gamit ang pera at wala ng mamamagitan sa kanila. Tapos, si Hazel ay magkakaroon na ng kapayapaan sa isip niya.

Mabuti na lamang ay kahit wala man siyang trabaho ay nabibigyan pa rin siya ng magandang buhay ng kanyang asawa at matino rin naman ito. Nakaupo lamang si Hazel sa isang bench habang nagbabasa ng libro. Pinapalipas ang oras habang inaantay ang pag-uwi ni Cael. Napatingin naman siya sa kalangitan at maiging tinignan ang mga ulap. Iniisip niya na lamang na binabantayan siya ng kanyang anak sa langit. Nakakalungkot lang din dahil hindi man lang naranasan ng kanilang ang pagmamahal na nais ibigay ni Hazel sa kanya.

Hazel na isang puting sobre, yung pangalawa naman ay inabutan niya ng isang itim na back pack, minarkahan pa yun sa litrato ng kulay pula at nilagyan ng salitang. " here?... tsk! pinapahirapan din ba nila ako " Inis akong bumuntong hininga saka tinignan ang pangatlong litrato, kausap niya ulit yung babae sa isang kainan na sa pagkaka tanda ko ay nadaanan ko na kanina. " So nandito nga sa lugar na 'to mismo si Ms. Hazel. Kung gano'n... bakit hindi pa nila hinuli at iniharap kay sir Dylan "

Bumigat ang tensyon sa loob at tila ba hawak ng mga ito ang kanilang paghinga. Nawala lang ‘yon nang biglang bumukas ang pinto ng walang katok-katok at pumasok si Hazel na naghihingalo at maputla ang mukha. “D-Don… si Mrs. Romanov!”

Lumalabas ang kakulitan ni Hazel kapag kausap si Yael o ang ate Sharrie nito. Walang nakakaalam na buhay si Hazel sa loob ng limang taon, maliban sa kanila. Noong una ay hindi sang ayon si lolo Henry na ipaalam sa dalawang kapatid ng dalaga ang totoo. Ngunit nakiusap ito, bukod kay Aling Nita na isinama sa ibang bansa, gusto ni Hazel na malaman nina Yael at Sharrie na buhay ito. Sa katunayan, pagkaraan lamang ng anim na buwan ay pinasundo ni Hazel ang Ate Sharrie nito sa Pilipinas upang itakas ito sa malupit na asawa. Ngayon nga ay diborsyado na ang ate nito sa may edad na asawa at kasalukuyan ng may negosyo sa ibang bansa katulong ang kapatid na si Yael. Bumalik lamang si Sharrie sa bansa k

Maya-maya'y biglang bumukas ang pinto at pumasok muli si Hazel, sakto lang, nakapag-ayos na silang dalawa. Pero napatingin ito sa sahig. "Ay, bakit ang kalat ng mga papeles na dala ko, Mayor?" Namula silang bigla ni Clark. Sa sobrang intense ng kanilang damdamin kanina ay hindi nila napansin na naiwaksi niya ang mga papel sa lamesa.

aniya. --- Tahimik si Hazel habang nakaupo sa kanyang swivel chair. Katatapos lang niyang mag-encode ng document at hinihintay niya si Ms. Viola na lumabas mula sa opisina ni Caleb. Hindi pa rin mawala ang kaba sa kanyang dibdib. Maisip pa lang niya na mananatili siya roon at makikita si Caleb araw-araw, mahirap na. Paano pa kaya bukas o makalawa kapag totoong empleyado na siya nito?