Aot X Male Reader

On the day my wife, Abigail Jefferson, and Dominic Gorman, the university student she has been sponsoring, post their pre-wedding photos on their social media feed, I don't lash out at them crazily as I usually do. Instead, I leave a like and a comment on their posts. "You two make a great couple. Everyone, let's give our blessings to the newlyweds." Everyone in elite society thinks of me as the most cowardly husband ever, who lets the side piece make a doormat out of him. One week later, Abigail comes home and explains, "This is just an act. Dominic's grandma is ill, and she wishes to see him get married before she passes away." I just nod calmly in return. "I didn't take it seriously. Of course, I believe you." In my previous life, I showed up at Abigail and Dominic's wedding to cause chaos for them. Naturally, their wedding couldn't go on because of me. Abigail began targeting my parents' company in order to punish me. My parents ended up going bankrupt and were forced to jump off a building. She had me admitted into a mental asylum, where I was tortured to insanity. Now that I'm given a second chance in life, I no longer yearn for Abigail's love. I just want her money this time. Every time she cheats on me, I'll transfer some of her assets to my name. Abigail now has three more chances before she ends up losing everything.

Five years ago, I lost my memory in a car accident. Eira Jones had claimed she was my beloved. She saved me, cared for me, and we naturally got married. For five years, I managed every aspect of our home for her. As I tended to her every need with unwavering devotion, I was convinced I was the happiest husband in the world. But as I was about to tidy up the study, I overheard Eira and her childhood sweetheart talking. “Eira, these past five years, Vedran Clarus has been utterly devoted to you. He just hasn’t chewed your food for you! I’m getting jealous.” Eira kissed his cheek affectionately. “Silly boy, those chores are his responsibility. I’d never let you do them.” Furious, I burst through the door and accused Reed Harris of being a shameless homewrecker. But to my shock, he showed his marriage certificate to Eira. He declared that I was the third wheel in their relationship. As we shoved each other about, my head slammed into the bookshelf, and my memories returned. Apparently, I was the sole heir to the city’s wealthiest, the Grant family. I watched as Eira ranted accusations at me, and the fair-faced, pretty boy in her arms feigned hurt. I turned and dialed my childhood sweetheart’s number. “Elena Gibson, your fiance is being bullied!”

The lab blew, and my girlfriend—Beatrice Whitmore—didn't even glance my way. She bolted straight for Joseph, wrapping herself around him. When the dust settled, she climbed into the ambulance with him. I was still on the ground, bleeding out, and she didn't spare me a look. Eighteen years raising him, and apparently, that was all the space her heart had left. My coworkers dragged me to the hospital. ICU, barely breathing. When I finally clawed my way out, throat raw, I called my advisor. "Prof. Beaumont, I'm in. I'll go. Even if it means disappearing for five years, I don't care." That was supposed to be my wedding month. Not anymore.

My wife Susan had the power to save lives, but when our son was rushed to the ICU and needed her help, she refused no matter how much I begged. While I was crying myself hoarse when I received news that our son was dead, I heard her purring over the phone, "Mark? Don't worry, your puppy's way more important. Of course I'll save it." There was a limit to her power that she could only use it once a month, but she nonchalantly used it for Mark's pet dog! Shaking with rage, I seized her by the collar and bellowed, "We're talking about a human life here, and your son at that! But an animal is worth more than that?!" Susan shook me off, smirking in disdain. "Mark has always been by himself—is there a problem that I took his side? And what could happen to our son when he has his daddy? Stop giving me that attitude!" Just two hours later, Mark posted on social media a photo of him with Susan kissing his pet dog together, with the smug caption: [Who had bet that a son matters more than a dog? Know when you're beaten. Now pay up!] So he had a bet with someone that Susan would choose his dog! Worst of all, Susan lovingly replied: [If Mark wants to win, I'll always be there for him.] Even as I felt heartrending pain, I was laughing coldly as I sent my own reply. [If you all love to bet so much, why not bet when you're gonna drop dead?]

เมื่อจับได้ว่าแฟนนอกกายนอกใจ อย่าคิดว่าจะได้เห็น “มายู” ลูกสาวของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในแถบภาคเหนือ นอนร้องไห้คร่ำครวญเพราะเสียดายผู้ชายเลว ๆ คนหนึ่งที่ตัดออกไปจากชีวิต เธอตอบรับคำชวนของเพื่อน พากันไปเที่ยวสถานบันเทิงแห่งหนึ่ง และได้พบกับ “โปรด” หนุ่มหล่อเจ้าของบาร์โฮสต์ ที่สวมรอยเป็นหนุ่มโฮสต์ตัวท็อปปรากฏตัวอยู่บนเวที ด้วยความอยากเอาชนะผู้หญิงที่เป็นมือที่สาม ซึ่งทำให้ความรักของเธอจบลง มายูจึงยกมือขึ้นประมูลดริงค์ และเป็นฝ่ายชนะไปในที่สุด เธอได้รับคำเชิญจากโปรดให้ขึ้นไปนั่งดื่มด้วยกันที่ห้องวีวีไอพี และเกิดความสัมพันธ์อันเร่าร้อนกันที่นั่น ทว่าพอตื่นขึ้นมาเขากลับพบเพียงห้องที่ว่างเปล่า ไร้คนนอนอยู่ข้างกาย ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของความสุขอันวาบหวาม และเงินหนึ่งพันบาทไว้ให้ดูต่างหน้า ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) น้องชายฝาแฝดของมายู 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู)

“จำเอาไว้ ฉันไม่เคยเอาใครซ้ำ และไม่คิดจะสานต่อกับใคร” เธอถูกวางยาและร้องขอให้เขาช่วย ส่วนเขาก็แค่อยากหาที่ระบาย แต่หลังจากได้ลิ้มลองก็ดันติดใจ จึงยื่นข้อเสนอให้เธอมาเป็นเด็กเลี้ยง “หนูต้องเป็นเด็กเลี้ยงของคุณนานเท่าไหร่ แล้วถ้าวันไหนคุณเบื่อ คุณก็จะเขี่ยหนูทิ้งใช่ไหมคะ” “ฉันยังไม่ได้คิดเรื่องนั้น แต่มีสิ่งเดียวที่เธอควรรู้เอาไว้ ว่ามาแต่ตัวได้ แต่อย่าเอาใจลงมาผูกติดกับความสัมพันธ์นี้” แต่ทว่าความใกล้ชิดกลับทำให้หัวใจสั่นไหว เธอโสด และคิดว่าเขาไม่มีคนรัก เลยลองเสี่ยงทั้งที่รู้ว่ามันไม่ควร สุดท้ายก็พบกับความผิดหวัง และเขาก็ไม่ยินยอมที่จะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) ลูกชาย 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู) ลูกสาว

เขาขีดเส้นกั้น ให้สถานะเธอเป็นแค่ ‘น้องสาว’ ทว่าเธอกลับคิดกับเขา มากกว่าคำว่า ‘พี่ชาย’ เมื่อลูกสาวเพื่อนสนิทของผู้เป็นแม่ใฝ่ฝันอยากเข้าเรียนมหาวิทยาลัยคณะเดียวกัน ทำให้ “พัตเตอร์” หนุ่มหล่อสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ปี 2 ต้องมารับบทพี่ชายจำเป็น แต่ทว่า “ไอติม” นักเรียนชั้นมัธยมปลาย สาวสวยใบหน้าจิ้มลิ้ม กลับหมายมั่นว่าจะจีบพี่ชายคนนี้เป็นแฟนให้ได้ คนที่ไม่เคยสนใจเรื่องความรัก แต่กลับมียัยเตี้ยมาคอยวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ จะยังคิดกับเธอแค่น้องสาวแน่หรือ ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู) พี่สาวฝาแฝดของพัตเตอร์

After our company loses the eight-million-dollar deal, my girlfriend, Lindsey Corwell, gets mad at me for the first time ever. She goes as far as to heavily insult me in front of everyone in the company. Once we get home at night, she retains her professionalism. "There's no such thing as a romantic relationship between us when it comes to work. The fact that you screwed up still stands. This is your fault." Meanwhile, Lindsey's junior, Gerald Whitaker, sends me an apologetic text. "This is all my fault, Julian. I'm the one who screwed up the deal. Lindsey bought me a cupcake to comfort me. It's pretty delicious. Let me buy you a cupcake as well." The next morning, Lindsey chucks the breakfast I've made for her into the trash can without hesitation. "I told you many times that I don't eat breakfast!" At work, my colleague, Joshua Miller, suddenly approaches me and begins sharing gossip with me. "The newbie really is fearless, eh? He actually had the guts to start a conversation with Ms. Corwell and even bought her breakfast! Guess what happened after that? Not only did she eat it, but she also claimed that it was tasty!" Oh, so that's how it goes, huh? Whatever. Anyway, the woman who keeps texting me is still trying to get me to switch lovers. "If worse comes to worst, I don't mind being a side chick! C'mon, give me a try!" I purse my lips in return. "It's fine. You shall be my official girlfriend now."

I've had a crush on my fiancée for years, and we're finally about to get married. Yet I'm willing to jump off a building just to avoid marrying her—all because I've been reborn. In my past life, she and I were married for over two decades. We were the perfect couple in everyone's eyes. However, the fairy tale came to an abrupt end on our 25th wedding anniversary. She took her own life, and she did it with her true love. As I kneeled before her grave, I asked, "Did you regret marrying me?" I knew I wouldn't hear her response, so I answered myself. "I regret marrying you." When I open my eyes again, I find myself back to before the wedding happens. I decide to run away. This time, I want us to become nothing but estranged acquaintances. To my surprise, she comes to me, looking like she's terminally ill. She says, "I've never regretted marrying you. Whether in this lifetime or the past, you're the only one I've ever wanted to marry."

My daughter suffered carbon monoxide poisoning and urgently needed to be taken to the hospital. However, the ambulance was blocked by my wife's car. She was carrying the man she had always loved, who only had a cold. She refused to move and even got into a fierce argument with the paramedics. She said, "Whether your patient lives or dies has nothing to do with me. I have a patient in my car as well. Why should I give way?" In the end, my daughter missed the critical window for treatment and passed away. From that moment on, my heart was completely dead. I took my wife to court.