Novel & Cerita Babaeng Heneral Ng Himagsikan

Baka nasa kabilang kanto… may kasama yung babae nung isang araw eh. Wife: May gana pa talaga siyang mambabae? Sige, hahanapin ko muna! (Wife exits furiously. Fernando enters carrying kakanins in a basket.) Fernando : Mga kapitbahay, bili na kayo ng kakanin! (Some residents look at him judgingly and snickering.) Resident 1: Ang aga-aga, ang ingay mong bakla ka. [SIRENA by Gloc 9]

Caution: Pahibalo: Babala: Ang chapter na ito ay hindi angkop sa mga bata at makitid ang utak, kaya kung narrow minded ka, alis na po. Hindi naman tayo "st*pid" diba? vv kumbaga, para hindi maintindihan na spg story ito. 18+ lang pwedi magbasa. Gigil niyo ako e. Sarap niyo tirahin ng missionary with hard fucking thrust. Hahaha

I hate it. I hate them so much i look like a slave... d5 if i know that the karma is real gosh.. Im here nag aayos ng design.. ang daming nag suggest about gamitin ang power because it usefull but d5 the villian sa lahat ng may party kami lang ang nag kamay they made the rule! At walang instructions ang nag sabi na sila ang boss i hate it so much...

Ano nga ba ang ginagawa ko upang magkaroon ng lakas ng loob? Heh. Okay, last na talaga to then I will remember my manners hehe. Pampa-wala lang ng kaba at pampalakas loob. Basta! Tiwala lang. Pikit ang mga mata at hinga ng malalim. Okay, this is it. Le'z go!

Holy motherf*cking angels! "I'm not praising you. Don't be misled, braggart." He clicked his tongue and shook his head. "B-braggart?" She incredulously reiterated. She even had to fight the urge not to roll her eyes. The nerve! She was sure the mofo was teasing her, deliberately hitting a nerve. Ira even waved his hand upright as if his words won't cut through her. "It's not that I'm insulting you or what. I'm trying to entertain you, Chloe."

This time ay nakipagtagisan ng matalim na titig ang babae sa kanya. "Hindi ko magagawa iyan. Kilala ko si Do–, si Chairman at kilala niya ako. Hindi ko hahayaang masira ang pagkakaibigan namin ng dahil lang sa maling hinala na gawa ng maputik mong isip!"

Baba began in a low, commanding voice, “make sure to behave kindly with everyone—especially the queen mother and her son. Do nothing to raise their suspicions. Be helpful, respectful, and attentive.” I nodded silently, my hands trembling slightly as I held the container. “Volunteer to serve the prince his meal,” he continued. “I know it will be difficult, but you must do it. No matter how hard it gets, make sure this powder ends up in his food. Do you understand?” “Yes, Baba,” I whispered, my voice barely audible over the pounding of my heart. “Good,” he said, his eyes piercing mine. “Remember, your success depends on how well you follow these instructions.”

Bahagya itong yumuko upang bumati at napilitan siyang ngumiti na nauwi sa pag-ngiwe. "I miss you baby... na-miss mo ba ko?" Kinulong nito ang mga pisngi niya sa sariling palad upang maangkin ang atensyon niya na parang batang naglalambing at ikiniskis pa ang ilong sa pisngi niya.

Sasabog ka na lang sa iritasyon at baka nga ikatutuwa pa niyang makita iyon! Alam ko naman pala! Pero hindi ko lang kasi napipigilan na huwag magpakita ng iritasyon sa kaniya dati! Tuwang-tuwa naman siya! Ngayon may rason na ako para pigilan ang sarili. Maganda rin naman ang dulot ng mga babaeng iyon.

Dinagdagan ko na lang para makuha niya. "Sana maintindihan mong mga babae kami, at hindi kumportable sa pakiramdam ang nababastos ng mga lalaki. Marami pa namang ibang magaganda diyan na pwedeng makipaglaro sa inyo, huwag na lang si Barbie." "Iiwasan mo ba ako dahil diyan?" "Ang point ko rito ay ayokong masama ang intensyon niyo sa pinsan ko-" "So... iiwasan mo na ngang talaga ako?"