Chetan Bhagat In Hindi

Hindi natatalo si Joaquin Hernandez — hindi sa negosyo, at lalong hindi sa isang babaeng sumulpot sa boardroom na naka-heels at punung-puno ng attitude. Si Erena Maden, sa kabilang banda, ay hindi basta-basta babae. Siya ang tagapagmana ng Maden Industries, isang legacy empire na itinatag ng pamilya niya bago pa man matuto si Damian magbasa ng stock reports. Palaban, matalino, at may bibig na parang lason kung makipag-debate. Nagsimula ang lahat sa corporate war — may merger na nakataya, media scandals, at boardroom betrayal — mas lalo rin silang hinihila sa isa’t isa. Ang problema? Hindi nila alam kung alin ang una: ang halik o ang suntok. Sa larong ito ng pag-ibig at kapangyarihan, sino ang unang magpapatalo? Dahil minsan, ang pinaka-hostile na takeover… ay 'yung hindi mo kayang pigilan — lalo na kung puso mo ang pinapasok.

Pagkagising niya ay sumalubong agad sa kanya ang galit na galit na si Xavien. Pagkagulat, pagkalito at takot ang una niyang naramdaman. Para sa kanya ay hindi siya ang babaeng kinagagalitan nito. Hindi siya ang Andrina na tinatawag nito at lalong hindi siya ang asawa nito. Paano niya matatakasan ang galit at poot ni Xavien kung pati siya ay hindi maalala ang mga nangyari sa kanya? Sino ang tutulong sa kanya upang makaalis sa poder ng lalaking nagsasabi na siya ang asawa nito?

Hindi nag-uulit ng babae si Luigi Donovan. Kapag naikama na niya ang babae, hindi na niya ulit hinahawakan pa. Pero nang makilala niya si Lavender Salvacion sa isang nightclub at nagkaroon sila ng one-night stand, nasira ni Luigi ang sarili niyang panuntunan. Hindi niya mapigilang isipin kung paano siya nito ginawang maghangad pa ng higit. At sa gabing iyon din, nasa desperadong sitwasyon si Lavender kaya nauwi siya sa pagnanakaw ng pera kay Luigi. Si Luigi ang tipo ng taong hindi hinahayaan na makaligtas nang walang parusa ang mga gumawa sa kanya ng mali. Hiningi niya ang kapalit ng ninakaw sa paraang hindi kailanman inakala ni Lavender, ang magbuntis para sa tagapagmana ni Luigi.

Unang kita pa lang naming dalawa, para na kaming mga aso't pusa. Hindi kami nagkakasundo kahit maliit na bagay ay pinagtatalunan namin. KAHIT NAPAKALIIT LANG NA PROBLEMA, NAGAGAWA NAMING PALAKIHIN!To be honest, I don't like him. Napakayabang niya pero hindi dahilan 'yun para hindi siya magustuhan ng mga babae sa University. Paano ba naman kasi, sino naman ang hindi magkakagusto sa kanya? Gwapo siya at matangkad, swak sa panlasa ng madla! PERO DATI 'YUN!Dahil simula nang makilala ko ang totoong Siya, hindi ko namalayang nahulog na pala ako sa kanya. I can still remember what I've said."I will never fall in love with him. Ever!"But I was wrong because...I am now IN LOVE WITH THE CAMPUS HEARTTHROB.

Si Beverly ay isang babaeng miyembro na may sticky-tip shots na ugaling nababagay sa isang spoiled brat. Ayaw na ayaw niyang hindi nakukuha ang gusto niya. Kaya hindi niya pinalagpas ang lalaking naging sanhi kung bakit nabuhay ang damdamin sa kanyang puso na sinarili niya lang at itinago. Pero malupit talaga ang tadhana dahil hindi siya ang nagugustuhan nito. So she pushed herself to be fit for him kaya lang ay hindi siya naging sapat para mahalin at ibigin ng lalaking kailanman ay hindi tatapatan ang pagmamahal na inialay niya para dito. Suko na siya. Pero nang madiskubre ng binata ang sikretong pinakaingat-ingatan niya. Bumaliktad ang mundo at ito na ang laging sa kanya ay naghahabol.

Sa mismong araw sana ng kasal ni Amelia ay hindi sumipot ang lalaking mapapangasawa niya. Pero hindi inaasahan na isang estranghero ang lumapit sa kanya at basta na lang siyang inalok ng kasal. Ayaw sanang tanggapin ni Amelia ang alok na kasal pero kinakailangan niya iyon para sa pagpapagamot ng kanyang inang may sakit. Pagkatapos ng kasal, saka lang niya nalaman ang pangalan ng estranghero na hindi mawala sa kanyang isipan. His name is Cormac. Pero hindi niya inaasahan ang lalaking napangawa niya ay isa palang bilyonaryo.

Hindi maipaliwanag ni Jasmine Arriola ang kaba at tuwang naramdaman nang ianunsyo na pansamantala siyang magiging secretary ng Ninong slash Boss niya. Sa kabila ng pagiging fresh graduate, pakiramdam niya ay isang malaking oportunidad ito. Si Alejandro Pascaul II ay hindi lang CEO ng malaking kompanya sa bansa—kundi matalik na kaibigan rin ng kanyang mga magulang. Hindi maikakaila ang karisma nito. Matangkad, laging maayos manamit, at may presensiyang kay hirap balewalain. Kaya kahit hindi sadya, napapatanong si Jasmine kung bakit nananatiling binata ang tulad nitong lalaki. At ngayong magkakatrabaho na sila, hindi niya naiwasang samantalahin ang pagkakataong mapalapit dito. Pero habang lumilipas ang mga araw, unti-unting nahuhuli ng kanyang mata ang mga panakaw na tingin nito. May kung anong bigat at lalim sa bawat titig. Hindi niya alam kung ganoon lang ba talaga ito tumingin sa lahat, o sadyang may nais itong iparating—sa kanya lang.

Tahimik ang mansyon. Tahimik… maliban sa mahinang iyak ni Princess sa bisig ko—isang buwang gulang, walang alam, walang kasalanan. Pero siya ang unang nasaktan sa lahat ng ‘to. Siya ang naiipit sa pagitan ng dalawang taong hindi na alam kung paano magmahal nang sabay. Nakaluhod ako sa harap ni Elise. Mahigpit ang hawak ko sa laylayan ng bestida niya, parang batang takot na maiwan sa dilim. Nanginginig ang labi ko, pinipigilan ang mga luhang ayaw na sanang lumabas—pero hindi ko na kayang kontrolin. “Please, Elise…” garalgal kong pakiusap. “’Wag mo kaming iwan. Hindi ko alam kung paano palalakihin si Princess nang wala ka. Hindi ko alam kung paano mamuhay kung wala kayo…” Pero wala. Wala siyang emosyon. Wala siyang luha. Matigas ang titig niya, parang ako pa ang mali. Bitbit niya ang maleta niya—hindi lang punô ng damit, kundi punô ng lahat ng alaala namin. Lahat ng pangarap. Lahat ng ‘akala ko tayo.’ “Hindi ko ‘to pinlano, Levi,” mahina niyang sagot. “Pero kailangan kong piliin ang sarili ko. Pagod na akong umasa. Pagod na akong maging pangalawa sa trabaho mo, sa mundo mo. Hindi ko kayang maging ina habang ako mismo’y hindi buo.” Gumuho ako. Literal. Napayuko ako habang yakap ko si Princess, habang nararamdaman ko ang init ng iyak niya sa dibdib ko. Halik ako nang halik sa noo niya, para bang kaya kong takpan ng pagmamahal ang kawalan ng ina niya. “Anak mo ‘to, Elise. Anak natin…” pabulong kong daing. “Kung hindi mo na ako kayang mahalin… kahit siya na lang. Kahit siya. ‘Wag mong iwan ang anak mo…” Pero wala. Ni hindi siya lumapit. Ni hindi siya tumingin. Tumalikod siya, dala ang katahimikang mas malakas pa sa kahit anong sigaw ng pagtanggi. "Ayoko na" mahina niyang sabi at hinila ang maleta palabas ng mansion.

Hindi naging maganda ang karanasan ni Shaina sa mga naunang karelasyon. Ang huling lalaking pinagkatiwalaan at minahal ay nagpaakit sa kaniyang pinsan. Ang malala pa ay nabaliktad ang sitwasyon at siya ang lumalabas na manloloko. Naisumpa niya sa sarili na hindi na muling magmahal at pagbayarin ang dalawang nagwasak sa kaniyang puso. Ngunit nagbago ang kaniyang isip nang mabuo ang isang gabing pagkakamali. At hindi lang isa ang kaniyang iniluwal kundi dalawang cute na mga bata. Bigla siyang natakot sa isiping hindi lang guwapo ang hindi nakilalang ama ng kambal, kundi genius dahil tiyak dito nagmana ang mga anak. "Mommy, don't worry, we can help you to find our father." A five-year-old named, Adrian, said. Pakiramdam ni Shaina ay atakehin siya sa puso sa naging sagot ng bibong anak na lalaki. Sa halip na ma-disappoint dahil hindi niya kilala ang ama ng mga ito, mukhang lalong na-excite ang mga anak na hanapin ang lalaki. Sa kaniyang pagbabalik kasama ang mga anak ay maraming katanungang kailangang masagot. Pero saan siya magsisimula kung maging ang mukha ng nakabuntis sa kaniya ay hindi niya alam?

Hindi porke't nakatira sa mapala-palasyong bahay ay swerte na sa buhay. Para kay Genieva, isa itong impyerno, nakakapaso, punong-puno ng init at hindi makatarungang pamamalagi.