روايات وقصص ضمن Douma Eats Shinobu

Subalit, hindi nila inaakalang dadalhin ni Charlie ang kalasag nila mula sa Japan papunta sa harap nila ngayon! Sa pagkakataong ito, hindi nagsalita si Tyler at Reuben. Samantala, nakilala naman agad ng ibang directors si Kazumi. Hindi mapigilang magtanong ng isa, “Hindi ba si Mr. Hashimoto ito, ang vice-chairman ng Nippon Steel? Jasmine, bakit niyo siya dinala sa Aurous Hill?” Tumayo si Charlie at malakas siyang nagsalita, “Ako ang humuli sa kanya para dalhin siya rito. May problema ba kayo sa akin?”

Kinaumagahan ay maagang bumaba ang mga empleyado sa dining area ng resort para mag-breakfast. Habang naghihintay sa buffet ay maririnig ang bulungan sa pagitan ng mga ito. “Grabe, totoo ba ‘yun? Magkasama raw sa iisang kama si Sir Damon at si Ma’am Aestra kagabi.” “Hindi lang basta magkasama, girl—parang… alam mo na.”

Umupo naman doon si Damon at hinarap ang pagkain. Iniabot ni Sebastian ang kubyertos kay Damon at saka hinayaan nang kumain si Damon. Kinakabahan ako habang pinapanood siyang sumubo ng pagkaing inihain ko. "Ikaw ba ang nagluto ng mga ito?" tanong niya matapos isubo ang ikatlong kutsara niya. Agad akong napatango sa tanong niya. "Not bad," saad niya at saka iginiya niya ang upuan sa tabi niya. "Maupo ka na at saluhan mo akong kumain kung ganon. Tandaan mo Rann, asawa kita rito at hindi utusan. Sabay tayong kakain kung iyan ang nais mo, sabihin mo lang," saad niya at saka sinenyas kay Sebastian na bigyan ako ng plato at kubyertos.

Iyong simpleng pagtingin niya sa akin paminsan-minsan para tignan kung okay lang ba ako. Parang ang dali niyang mahalin naman kung titignan. Kumuha ako ng japanese siomai gamit ang tinidor ko at iniabot iyon sa kaniya. “O, tikman mo.” Natigilan siya. “Ano?” “Subo mo.” Nagulat siya sa inaasta ko. “Dasha.” “Ano ba.” Natatawa akong lumapit nang bahagya. “Tikman mo nga.”

pinal na sagot ni Peterson. Ang mag-ama lang ang nag-uusap kaya napapabilis ang pagkain nila, lalo na si Eclaire. Nasa dessert na kaagad siya samantalang hindi pa ubos ang steak ng mga kasama niya. Muli siyang sumubo ng pudding at tila may sariling mundo. Para namang kumakain ng bubog si Seojun dahil hirap na hirap itong ngumuya at lumunok. Paminsan-minsan, tinatapunan sila ng tingin ni Romeo pero umaakto rin itong walang pakialam sa usapan.

Malapit na sila sa baba at nakita n'ya ang mga Yakuza na nagsilabasan sa malaking solar. Parang mga langgam ang mga ito sa sobrang dami ngunit hindi s'ya takot sa mga ito "Boss ang dami nila!" si Douglas na nakatingin sa screen ng laptop at nakikita nito ang sobrang dami ng mga Hapon sa baba. "I know Douglas! Men.., ayokong may mamamatay sa inyo maliwanag?" habilin n'ya sa mga taohan.

sambit ni Susan habang kumakain kami ng dinner. Maya laughed. "Nako, miss na niya ang future jowa niya!" aniya at pinisil ang pisngi ni Dion na abala sa kinakaing saging. Sinipa ko naman ang paa niya sa ilalim ng mesa. Sumenyas ako sa kanya. "Tumigil ka nga. Magdadalawang taon pa lang si Dion!"