Growing Older Novels & Stories

Limang taong gulang na ngayon ang mga anak ko. Sa paglipas ng mga taon, nakakahanap ako ng lakas sa aking bagong pagkatao at sa pagmamahal na ibinabahagi ko sa aking mga anak. Patuloy akong lumalaki bilang isang tao, nakakahanap ng kagalakan sa aking trabaho at sa kagandahan ng buhay. Ang sakit ng nakaraan ay hindi kailanman ganap na naglalaho, ngunit ito ay nagiging bahagi ng aking kwento, na humuhubog sa akin sa kung ano ako ngayon.

Natampal pa nito ang noo at si Don Vicente napaiwas ng mukha ngunit ang panga panay ang igting. I understand that a person who is getting old is starting to behave inappropriately to the people that they don't like... It's one of the a sign of aging, and the feeling of unacceptable age, hindi matanggap na sila'y matanda na at mahina na... kaya nahihirapan magpaalaga. Base rin sa nakikita at nararamdaman ko, mukang nagtitigas-tigasan na lang ito at ayaw aminin sa sariling uugod-ugod na.

Pinag krus ang mga kamay sa kanyang maliit na dibdib ng nakatayo sa harapan ko. Natawa lang ako. "I don't want to get old fast, Mommy.." Nagtama ang mga kilay ko na napaisip naman sa narinig. "And what do you mean by that?" Curious na tanong ko. "Man is being an adult, Mommy. When you become an adult there's a bunch of responsibility tag along.. The world would be so complicated.. Everything will just be messy.. And- and it would turn and look you old.. Mommy."

Sa edad ng agwela ay hindi niya maisip na magtuturo pa din ito ng zumba sa mga gustong matuto ng ganitong sayaw. Wala naman siyang naging pagtutol dahil sa mga edad nito ay isang bagay na makakabuti rito ang mga ganoong bagay. Ang panatilihing malus0g at malakas ang pangangatawan sa kabila ng edad nito ay isang maituturing na healthy lifestyle at higit pa roon ay makakatulong ng husto upang labanan ang mga sakit na kakambal ng pagtanda.

Isang buwan na ang nakararaan buhat nang dumating si Annie dito sa bansa, at ako ay isang buwan na ring nagtitiis sa maliit kong apartment. Hindi naman masama ang lugar na iyon ang kaso lang siguro ay hindi lang ako sanay. Kung kailan kasi ako tumanda ay saka pa ako nakararanas nang ganitong pagbabago. Naalala kong malapit na nga pala ang kaarawan ko at madadagdagan na naman ang edad ko. Malapit na akong mag thirty-eigth at dalawang taon mula ngayon ay forty year old na ako.

Habang naglalakad sila sa loob ng grocery, may mga ordinaryong tunog sa paligid—mga announcements, tunog ng carts, usapan ng ibang tao. At sa gitna ng lahat ng iyon, may kakaibang comfort. Dati, hindi niya maiimagine na magiging masaya siya sa ganitong klase ng gabi. Ngayon, ayaw niya itong palitan. — May mga pangarap kasi na habang tumatanda ka, nag-iiba ng hugis. Hindi sila nawawala. Nagiging mas tahimik lang. Mas totoo.