Hades And Persephone Story นิยาย & เรื่องราว

Ang huling natandaan ko na lamang bago ako nawalan ng malay ay ang pagkuyom ng kamao ni Hades at ang mabilis nitong paglisan. ________________________ Samantala... "You know it's forbidden Hades!" Dumagundong ang matinis at nakakakilabot na sigaw ni Persephone sa buong realm kung nasaan ako. Ang paligid nang lugar na iyon ay nababalutan nang kadiliman at tanging apoy lamang na nanggagaling sa pugon ang nagsisilbing liwanag sa paligid kung saan lalo nitong pinatitingkad ang kulay gintong sahig na may nakaukit na iba't-ibang simbolo. Simbolong sumisimbolo sa akin at sa kadiliman na s'ya ring nagbibigay ng kakaibang liwanag sa paligid. Ang simbolo ng mga namatay at isinumo ang kaluluwa na patul

Bahagya pa nitong pinanggigilan ang ibabang labi niya. "Hades." She didn't utter his name to stop him. It's been so many years since the last time they did it. But Rachel remembered her first time— masakit, pero pinawi 'yon ng mga maliliit at matatamis na halik ni Hades. Hades sucked on her neck as his hand reached for the hem of her dress. He found her wet slit and Hades groaned. He slipped a finger inside her panties and traced it. Marami pa silang dapat pag-usapan pero ito pa talaga ang inuna ng ama ng kaniyang anak. Isang ungol ang pinakawalan niya, at hindi alam ni Rachel kung maiinis o matutuwa na itinigil ni Hades ang ginagawa.

At kahit hindi detalyadong nakita — malinaw na nang matapos ang unang wave ng intimacy, halos himatayin na si Persephone, tulala, at hinayaan na lang si Hades na alagaan siya. Hindi iyon pwedeng tawaging pambubully. Well… Pareho naman nilang naisip iyon. Hinagod at minahal siya ng sobra — hanggang nakalimutan na ni Persephone ang bilin ni Hanson. Pagkatapos ng dalawang round, at nang nanumbalik ang kaunting katinuan ni Persephone, pinigilan niya si Hades. “Don’t come back again… for now. Mahaba pa ang future natin.”

Nina finds herself forever trapped in a nightmarish reality. Helpless and disoriented, she struggles to comprehend what Hades truly wants from her. Is it her innocence? Her body? Her mind? He has already taken all of those, leaving her feeling exposed and vulnerable. Yet, her heart and soul remain untouched, and she clings to the hope that these vital parts of her being are beyond his reach, despite the overwhelming presence of such a monster. Hades embodies the epitome of evil, his very essence suffocating her spirit. Each day feels like an eternity, and she has never experienced such profound exhaustion in her life.

[ Eavesdrop ] Hades: " Umalis kana rito, inaaksaya mo ang iyong oras. Aphrodite. " Aphrodite: " Hades, hindi ba't kilala mo si Orpheus. Naging kaibigan mo rin siya. " Hades: " Wala akong pakelam sa kaniyang hinihinging pabor. Ang sinumang narito sa impyerno ay walang bawian ng buhay! " Aphrodite: " Nagmamaka-awa ako, Hades. Kaibigan ko si Orpheus at ayaw ko siyang nalulungkot. Umiibig siya at ang babaeng ito ang mayroon siya. "