Tumingin Sa Aking Mata Novels & Stories

"Renren." Nanatili ang mga mata ko sa kanya kahit nasa iba na ang tingin niya. Dati sa akin lang ang mga tingin at ngiti niya, ngayon nasa iba na ang atensyon niya. I bit my tongue. I can feel my eyes waters. I need to go out of here. It's suffocating me.

Sa ilang beses na pagsara ng aking mga talukap, hindi ko mabilang kung ilang beses ngunit hindi pa rin natatanggal ang kulay ng buwan sa mga pinto ng aking kaluluwa. Nagpatuloy ang matinding pagkabog ng aking puso, napuno ito ng magkahalong takot, kaba at curiosity. Puno ng tanong ang aking utak. Sa huling pagkakataon, kumurap ako at marahang kinusot ang aking mga mata, hoping that I just saw those eyes kasi bagong gising pa lang ako. Sa muling pagtatama ng mata ko sa salamin, tila hangin sa bilis na muli kong namasdan ang aking mga normal na mata. Nakahinga ako ng maayos.

Para bang tumatagos ang tingin niya at nakikita ang namamaga kong mata. I smiled awkward and stood up properly "H-hi, R-rain..." kinakabahan kong sabi. I'm nervous because he's here. I can hurt him too... right now and that's made me nervous because I'm scared of hurting other people. Kung mayroon na masasaktan sa aming dalawa ay dapat ako na lang. "Why are you here? Bakit ka nakatayo lang d'yan? Come here... kasama ko daddy mo," nanlaki ang mata ko ng may ituro siyang pwesto.

Subalit parang hinihila pa rin ang mga mata ko na tingnan ulit ang gawi nito. Kung kanina sa mukha lang nakafocus ang paningin ko. Ngayon nasa nagtataas babang adams apple na nito. Nanunuyo ang lalamunan ko habang pinagmamasdan ito. Kung ipagpatuloy ko pang ituon sa kanya ang paningin ko. Palagay ko lalagnatin na ako sa init ng nararamdam ko.

Aniya at may tumulong luha galing sa mata niya at pagkatapos nagsunod-sunod na iyon. Napatakip ako sa bibig ko at iniwas ko ang paningin ko sa kanya. Nanlalabo ang paningin ko dahil sa mga luhang nagbabadyang tumulo. Pinikit ko ang aking mga mata at hinayaan ang sarili kong lunurin sa mga luhang parang isang buhos ng ilog sa sobrang dami.

Tumango ako, kahit alam kong hindi siya tumitingin. "Gagawin ko," pangako ko sa kanya, itinaas ang kamay para alisin ang kaunting buhok sa kanyang mukha, na nagbigay sa kanya ng pagod na ngiti at masayang munting tunog. Binuksan niya ang kanyang mga mata upang muling tumingin sa akin, ang kanyang matalim na asul na mga mata ay kumikislap habang siya ay ngumiti. Lagi siyang maganda, pero ang kombinasyon ng malambot na ilaw sa aming kwarto at ang kanyang pagod na kasiyahan ay tila nagpapaganda pa sa kanya. Parang tumitigil ang tibok ng puso ko kapag tinitingnan ko ang kanyang mga mata, at ramdam ko na papalapit na ako sa bingit.

"Damn, I am being softy." Seryoso ko itong tinitigan sa mata, tumitig din ito bago bumaba ang tingin sa labi ko bago muling ibalik sa mata ko, umalon din ang adams apple nito, maya maya ay iniwas din nito ang tingin sa mata ko.

War Hinang hina ang mga mata ko habang sinusubukan kong imulat ang mga ito. May kakaibang sakit din akong nararamdaman sa aking ulo. Puting kisame ang bumungad sa akin nang magtagumpay ako sa pagdilat. Where am I?

Damn it! Matagal bago ako nag-angat nang tingin. Nag-tama ang aming mga mata. Muli, I can see the familiar loneliness inside of it. Ang lungkot sa mga mata nito'y katulad din iyon ng kalungkutang nakikita ko sa huling gabing may nangyari sa amin. Damn it!

Bulong niyang muli sa akin. Dahan dahan siyang bumitaw saka hinawakan ako sa baba para i-angat ang tingin ko sa kaniya. Tinignan ko ang napaka ganda niyang mga mata gamit ang luhaan kong mga mata. I really hate that pair of eyes. A glimpse of it makes me forget all the bad things that had happened and is currently happening.