Sisa Monologue Script Novels & Stories

I didn't spend the last decade building an impregnable fortress just to watch some random punk flash a sweet smile at the only thing keeping me anchored to this miserable earth. "Umalis ka na rito bago ko tawagin ang mga tauhan ko para itapon ang mga paninda mo sa kalsada," I snap, my voice dropping into a dangerous, icy register that makes the young vendor swallow hard, drop his gaze, and step back in sheer, unadulterated terror before scrambling away down the dusty road.

ICE Tiningnan ko ang monitor kung saan makikita si Louisianna. Makikita sa monitor kung paano niya pahirapan ang sarili. Kagagaling ko lang sa Palazzo at narito ako para muling kausapin ito. “She won’t talk,” ani Exodus. “I told you, kahit anong maayos na pakikipag-usap mo sa kaniya ay hindi ‘yan magsasalita. She prefers to die than reveal all she knows.”

usisa n'ya rito. "Sinisisi n'ya ako sa nangyari sa kan'ya, malaki daw ang kasalanan ko kaya napahamak s'ya at ang sabi n'ya pa ay papatayin n'ya daw ako," naiiyak na sumbong ng kasintahan. Nanginginig ang mga labi nito habang nagsasalita at alam n'ya ang takot na nararamdaman nito sa natatanggap na tawag mula sa hindi kilalang babae.

biro pa ni Nazzer na tinawanan nang malakas ni Sisa. ​"Naku, Nazzer, wala ’yan kaibigan kundi ako lang. Pero hep, may asawa na ako. Magpa-party ka na lang at baka sakaling may pumuntang mga dalaga," tawang-tawa na sabi ni Sisa. ​"I’m open for single ladies, single moms, and well... may asawa?" He laughed. "Kidding aside. Alis na ako ah? Doon ko na lang hihintayin ang turon ko."

Nasa kanya ngayon ang buhay na minsang kanilang pinangarap. “Magiging tatay ka na…” iyon ang huling mensaheng binitawan ni Monica sa ospital, habang pilit na pinapangiti siya kahit halatang nanginginig sa takot. “Huwag kang matakot, Lance. Kakayanin mo 'to.”

Ngumisi ito. "Of course tita. I'm an actress remember." Nilingon ko ito. Pinaalis kuna ang kotse ko sa harapan ng isang SPA. 'Yon ay talagang SPA iyon. But, no it's not a SPA. Hide-out nila Isiah ang SPA na iyon. Isiah POV

My knees gave out. Napaluhod ako sa sahig habang nanginginig. “I don’t understand… bakit ganito? Bakit kahit totoo ako, kailangan ko pang magmakaawa sa mundo para maniwala?” Lumuhod siya sa harap ko. “Because evil is loud, Sierra. But I swear, I’ll make the truth louder.” (POV: Solana Montenegro – Exclusive Media Interview) Nakangiti ako habang nasa harap ng camera.

Ang buhay ng tao ay nakabase sa dignidad pero sa mga oras na to parang nawala lahat ng dignidad na pinakaingat-ingatan ko. "Tito Pogi, it's not the proper way to roar..." That is my Tressa Monica's voice. Kung pwede lang tumakbo ako pabalik sa silid ko ginawa ko na. Nasa gitna pa lang kami ng hagdanan dinig ko na ang pagbibida ni Monica sa harap ng mga kaibigan ni Angelo.

"SAAN MO ba talaga ako dadalhin, Zymon, huh?" usisa ni Monica habang lulan siya ng sasakyan ni Zymon. Wala na siyang nagawa nang buhatin siya nito mula sa event place hanggang sa sasakyan nito. Sinubukan niya itong takasan pero hindi siya nito hinayaan. Mukhang balak talaga siya nitong itakas. "Sa tingin mo ba sa ginagawa mo pipiliin kita? Kahit ipilit mo, ipilit natin ang ating mga sarili sa isa't isa, hindi nga tayo pwede. Kaya please, stop this, Zymon, iuwi mo na lang ako," patuloy niyang pakiusap pero tila wala namang naririnig ang binata, patuloy lang ito sa pagmamaneho.

Naiwan silang dalawa sa sala habang nakatitig sa isa't-isa. Pinapakiramdaman nila ang isa't-isa na halatang sabik sa bawat yakap at halik nila. "I'm scared," ani Janissa kay Theodore. "Bakit naman?" "Baka maulit ang..." "Trust me, I will not." "Baka hindi ko mapigilan ang sarili ko?" ani Janissa sa mababang boses. "Then don't hold yourself, I'm just here." Tugon nito na kinuha ang palad ng ginang at masuyong hinalikan iyon.