How Dare You In Tagalog の小説・ストーリー

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

damn "ohhhh shoot" taranta siyang tumalikod sa amin ng aking anak at mabilis binaliktad ang pancake sa pan,.napakamot siya sa kanyang batok at napapakagat sa labi nang makitang sunog na iyon at maitim narin..,damn she's so cute..

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Pero nanatili pa rin ang mata ko sa kanilang dalawa at puno ng tanong ang aking isipan. Bakit? Bakit hindi nalang ako? Am I not enough? "What were you thinking?" ramdam ang inis sa boses na tanong nito sa akin and in just a snap I lost it.

Kabanata 9 Nagising ako sa hindi pamilyar na silid, mabilis naman akong bumangon mula sa pagkakahiga't napahawak sa ulo kong sobrang sakit. The room wasn't really familiar with me. Napasapo ako sa bibig nang maalala ang ginawa ko kagabi, this means I'm in Lash' place. "Damn it, Celestine. Bakit mo ba ginawa iyon?"

"Kilala mo din ba ang dinuduro mo?" "How dare you! Bakit sino ka ba? Kabit ni Nalie? Gumaganti ka ba sa amin kaya pina-ban mo kami dito? Such a pathetic move idiot," pakikisali ng babae. Ang akala siguro nito ay hindi n'ya ito papatulan dahil babae ito ngunit nagkakamali ito dahil wala s'yang respeto sa mga babae na hindi ka respe-respeto.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Makasigaw wagas! Eh di lingon ako sa pogi. Oh no!My earth is slowly revolving! SUPER DUPER SLOW MOTION! Habang si pogi lingon-lingon naghahanap ng chair. "My Adonis,"sigaw ko sabay tayo at tumakbo in slow motion para salubungin siya. Malapit na ako sa kanya at payakap na nang bigla siyang lumihis. Pakipot si koya eh...

I'm trying to calm myself. "What? Really?" hindi makapaniwalang wika niya. "How dare you para paiyakin siya?! How dare you–" "How dare you too para sabihan ako mg ganiyan!" hindi ko napigilan ang sarili ko at aksidente kong napagtaasan siya ng boses.