Kusang Loob の小説・ストーリー

Kabanata 10 I will wait Napabuga ako sa hangin. Pumasok ako sa loob ng shower. Hinubad ko isa isa ang aking basang uniporme at iniwan ang bra at panty kong itim. Isinampay ko iyon sa sampayan.Agad binalot ang aking katawan ng tubig galing sa shower. Suminghot ako dahil sa nagbabadya na namang luha. Nakatayo lang ako doon at niyakap ang sarili.Kinakabahan ako sobra.Kinakabahan ako sa sariling nararamdaman. Bakit ganito ang mga reaksyon ko?

"At uminom ka muna nitong malamig na buko juice para mapreskuhan ka." Wala akong nagawa kundi ang kumain. Literal na halos masuka na ako sa kabusugan. Bawat subo ko ng suman, sinusundan ng sabaw ng tinola, tapos may mangga pa. Gusto ko nang umiyak habang hinahawakan ang tiyan kong parang lobong puputok na anumang oras. Kung makikita lang ako ni Tobias ngayon, baka isipin niyang tinotorture ako ng mga matatanda, pero ang totoo, grabe lang talaga silang mag-asikaso. Sa probinsya yata, ang translation ng "I love you" ay "Kumain ka pa, huwag kang titigil hangga't hindi ka nahihirapang huminga."

Kusang bumagsak ang isang butil kong luha! May bago naba? Nagbago naba? Hindi naba ako?

Palagay ko’y matagal ng magkasama ang dalawang kabayong ito. Malayo-layo na ang aming nalakbay puro puno at matataas na damo lang ang aking natatanaw. Hanggang sa nakita ko ang pulang bakuran napakalawak ng sakop nito. “Naririto na tayo, iwan mo na ang kabayo sila na ang bahala d’yan.” imik ni Pablo. Tumuloy na siya sumunod na lamang ako. Namamangha ako sa aking nakikita ang kuwadra ang malawak na lupaing tabas ang damo. Hindi ko mapigilang ngumiti ng matagpuan ng aking mga mata ang taniman ng mga bulaklak.

Taga luto, taga laba, taga linis, meaning K.A.T.U.L.O.N.G. Hahaha Meaning ulit, walang kapag asa asa ang loves story namin dalawa... Teka nagkaroon ba kahit minsan? Haha assumera lang pala.. Ng biglang bumukas ang pinto,, Tyak si chad na yon, kaya naman nagmamadali akong lumapit sa pinto. pero nagkamali ako, dahil ang nag bukas ng pinto ay walang iba kundi si calline,

Kabanata 32 Kabanata 32: Blood by Blood "Munting Terese, kamusta kana?" isang boses ang gumising sa natutulog kong diwa. Ano nanamang ginagawa ng boses na ito sa panaginip ko. Punong-puno nanaman ng kadiliman, hindi ko nanaman maintindihan kong anong klaseng lugar nanaman ang napuntahan ko. Palagi na lang walang paliwanag.

Trust gets you killed Love gets you hurt And being real gets you hated. -Peakpx “WELCOME BACK! ija!” tinig na nagmula sa entrada ng malaking bahay. Dali-daling naglakad palapit ang pinakamatandang kawani sa Mansyon. “Yaya Toyang! Kumusta po? Na-miss ko kayo,” wika ni Kaytie. Mahigpit niyang sinalubong ang mainit na yakap nito.

G*g* ka talaga bro, umayos ka baka hindi kana makauwi ng maynila. “Wohhhhh Lolo, Lola, Nay ohhh nagbabanta ang kaibigan ko. Nakakatakot pala ma inlove, pero torpe naman. Sumagap pa ng hangin sa Zambales para maalis ang bad vibes sa sarili. Ang tanong may babalikan ka pa ba?”

Feeling ko kasi hindi, feeling ko lang naman. Huminga muna ako ng malalim para kumuha ng lakas ng loob saka tuluyang bumangon. Halos hilahin ko yung mga paa ko para lamang makarating ako sa pintuan ng kwarto pero at least kinaya ko. Next stop? CR. Kailangan na natin maligo.

All I can feel is shiver and goosebumps by Mourge sudden outburst. Literally mic drop... Teka nga, sino ba ang kaaway nito? OCEAN_TEN