Kusang Loob Mga Nobela at Kwento

Saan? Inilibot ko ang paningin ko ngunit napahinto ako ng may marinig sa sa isang sulok. “Love matatapos din ito. Darating ang araw na maipagmamalaki kita sa mga kauri natin pangako ko yan” Si Kit yun! Alam ko kung saan nanggagaling ang boses ngunit bakit ganon hindi ko maihakbang ang mga paa ko papunta sa kinaroroonan nila?

Krystal POV Tumakbo ako. Hindi ko alam saan. Basta tumakbo. Basa ang damit. Basa ang buhok ko. Basa lahat ng suot ko. Pero mas basa yung loob ko.Pagkasara ng gate, doon lang ako gumuho. Pakiramdam ko binagsakan ako ng mabigat na bagay ..akala ko ang tapang ko ..akala ko ang lakas ko na harapin ang lalaking iyon .Bakit parang nanghihina ako .

Kamoteng sabog? "Bakit ako? Eh ikaw nga ang type non e! Ang lakas ng loob na manghingi ng number mo, pangit naman!" Medyo napataas na ang boses ko sa sobrang inis. Kung hindi lang ako gutom kanina pa ako umalis do'n. "What?" Yung kilay niya ay hindi na salubong, maging ang tono ng boses nito ay hindi na galit. "Bingi ka ba? Sabi ko type ka ng pangit na yun!"

Bakit parang nasa gitna na kami ng gubat? "We're here." kosuri said and she stop the car malapit sa puno ng mahogane. Lumabas na kami ng kotse at parang nasa Japan kami. Ang mga puno sa paligid ng bahay ay kulay orange na red. Parang autumn tapos kapag naghahangin, lumalaglag ang mga dahoon. Wow. Ganito 'yung mga napapanood ko sa Japan movie. Ang ganda at manghang-mangha ako.

Magkaroon lang ng linaw ang lahat sisiguraduhin niyang mabubulok sa kulungan ang may kagagawan ng lahat. - #NightOfLust ©2020DeeGarcia

Para sayo ang mga ito, kaya maaari mong gawin ang anumang gusto mo sa kanila. Nagsimula pa siyang mag-post sa social media araw-araw, ibinahagi ang kanyang mga saloobin tungkol sa pagpili ng mga bulaklak, kasama ang ilang mga caption na corny. [Ang mga bulaklak ay namumulaklak taun-taon, at umaasa akong muling mamulaklak ang ating pagmamahalan.] [Ano ang ibig sabihin ng anim na taong kasal? Natutuwa ako sa pakiramdam na hinahabol muli ang aking asawa.]

SA LOOB NG SASAKYAN Sa harapan si Jason, minamaneho ang SUV.Sa tabi niya si Lorie, nakapikit at kinakapa ang seatbelt, nakaasa sa boses niya para gumabay. At sa likod si Necy. Tahimik. Pero ang presensya niya ay parang usok na sumisingaw sa buong loob ng kotse. “Love, kumusta ang fitting mo?” masayang tanong ni Lorie, nakatingin sa kawalan ngunit nakangiti.

tumalon si Craig sa kahoy na bakod at tumakbo palapit sa dalawa saka ito sumakay sa itim nitong kabayo. Nagpakitang gilas si Craig. Pinatalon niya ang sinasakyan nitong kabayo sa mga obstacle na nandoon. Nakakahanga dahil hindi pa rin ito kinakalawang. Pero sa huling obstacle na tatalunan nito ay biglang nagloko ang kabayo nito dahil biglang may dumaan na malaking daga sa harapan nito. Tumayo ang kabayo at tumataas-baba ang puwetan ng kabayo. Nanlaki ang mga mata niya nang ihinulog ng kabayo si Craig.

Tumango-tango naman siya. Pagkarating namin sa mall ay dumiretso kami sa sinehan. Tumingin kami ng magandang panoorin. "Katty!" Nilapitan ko siya dahil may tinuturo siya. "Train to Busan 2: Peninsula," basa ko sa tinuturo niya. "Iyan na lang panoorin natin!" suhestiyon niya. "Sige! Sige! Anong oras iyan?"

Tila tinitimbang kung dapat ba talaga kaming maging masaya. "Cheers." Tipid na ngiti ang iginawad ko sa kanya kasabay ng pagdikit ng aming baso. Nakapamulsa siya habang magkatabi kaming nakatayo at nakatingin sa maaliwalas na kalangitan na tinatanglawan ng nagkikislapang mga bituin.