Kusang Loob Mga Nobela at Kwento

Ahhh, minahal kita agad Ahhh,, minahal kita agad Ipagpatawad mo, ohh Woh woh woh (Ooh) Woh woh woh oh Minahal kita(ahh) Kay tagal-tagal (ahh) (Ooh) woh woh woh Sana'y nama'y ipagpatawad mo Ang malabis na kabilisan ko Ngunit ang lahat ng ito'y totoo (Ipagpatawad mo)hah, minahal kita agad

Kabanata V LAKAS ng loob ni Celes sabihin sa sariling hindi niya type si Joseph. Pero kung maglaway siya ngayon habang pinapanood itong maglakad patungo sa direksyon niya. Parang sa isang iglap ay kinain niya rin ang lahat ng sinabi noong nagdaang gabi. Hindi lang pala gwapo ang binata, total package din ito. Tall, charismatic and yummy. Parang gusto na rin niya tuloy na makisigaw ng ‘oppa, saranghae’ na kanina pa bukambibig ng kaibigang Sabel noong lumabas ng sasakyan ang bisita nila.

"Kuya. Tara na po." Walang imik na naunang lumabas ang Chinese. ___________________________________________________________________________ Pulang underwear ang nakasabit sa sanga ng puno. Wala ng pan+y ang haliparot. Nakabukaka pa rin siya sa damuhan. Ramdam niyang nalalamigan na ang kaniyang pagkababae. "Oh Cainnnn." Ngumiti siya sa mga bitwin. "Ang galing mo talaga. Sana maulit pa."

Hindi niya kayang isipin na nasa loob ng kulungan ang ina lalo pa't sa kalagayan nito ngayon. " Crying won't help you at all. Besides, sa klase ng trabaho mo, dapat hindi na bago sa iyo ang pagbibigay ng katawan mo. By the way, to be safe also, magpapa-check up ka to make sure that you're clean. I hope hindi mo ikasama ng loob iyon," parang hindi rin naman ito sincere sa huling sinabi nito.

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"

lakas-loob kong katwiran. Hindi makapaniwala ako nitong tiningnan habang nakatagis ang bagang, "Hindi kailangan? Tss. Really? Sa tingin mo ba ay dadalhin kita ro'n kung hindi ka kailangan? What is really wrong with you?!" sigaw nito. Gusto kong mapapikit sa lakas ng boses nito. D*mn. Mabuti na lang at walang ibang tao sa palapag kung nasaan kami, kung hindi ay nakakahiya!

[Low EQ] @ [Waiting for Love]: Kakagising mo lang ba? Alam ko kung sino ang hula mo. Yung hula mo ay napatunayang totoo kaninang hapon lang, hindi mo ba nabasa lahat ng trending na article at headline?"]

“WALA KANG UTANG NA LOOB!” Tumawa ako.. Masakit ang sampal nila pero mas masakit marinig mula sa kanila ang lahat ng sinasbai nila sa akin. “Utang na loob po ba? Anong utang pa po ba ang hindi ko nabayaran? Wala naman po kayong ginawa sa akin kun’di pahirapan ako.”

Wala akong undies sa loob. Isang kadyot, isang mahabang ungol ang napakawalan. Salitan sa pag-ulos. Dahan-dahan hanggang naging marahas. Hindi lang isang beses narating ang rurok ng kaligayahan, maraming beses. Nakatulog ng Hindi inalis sa loob ang kah*baan nito.

WELCOMING PARTY warning: matured content | 18+ Nasa gitna na nga kami ng byahe papunta sa forbes park kung saan naka tira si kai. Dala ko nga rin ang regalo na nabili namin sa mall kahapon. Afterwad, naka rating na kami sa forbes park mula sa kalayuan kitang kita mo ang iba't ibang kulay ng mga ilaw at for sure doon naka tira si kai.