Magic Tree House Graphic

สาวงามในบทขับลำนำมีหลายประเภท ที่ได้ยินบ่อยๆ ก็มี สาวงามสร้างชาติ สาวงามล่มอาณาจักร สาวงามอาภัพรัก สาวงามร้อยเล่ห์ อ้อ...ที่ขาดไม่ได้เลย คงจะเป็น สาวงามสู้ชีวิต ถ้าให้ลองจัดประเภท อัยน์นา คงเป็นหญิงงามชื่อแปลกที่ครอบครองตำแหน่งทั้งหมดที่พูดมาแบบเกือบจะเหมาเรียบ ไม่ใช่เพราะเธอสวย ไม่ใช่เพราะเธอดวงดีหรือดวงซวย คุณหนูอัยน์นาคนนี้ได้ทุกตำแหน่งมาครองเพราะเธอ 'เป็นเหยื่อ' ต่างหาก แต่เป็นเหยื่อประเภทที่สามารถเปลี่ยนให้คนที่มั่นใจว่าเธอเป็นเหยื่อ กลายเป็นเหยื่อที่น่าสงสารยิ่งกว่าได้ในชั่วพริบตา นี่คือเรื่องราวของผู้หญิงที่ดูคล้ายซินเดอเรลล่า แต่ดันเป็นซินเดอเรลล่าเจ้าเล่ห์ที่พร้อมจะผลักแม่เลี้ยงกับพี่สาวทั้งสองลงเหวทุกเมื่อ กับ คนที่เป็นเหมือนเจ้าชายอสูร แต่ดันเป็นเจ้าชายอสูรที่หล่อที่สุด สุภาพที่สุด สุขุมที่สุด ดูนิ่งที่สุด แต่ก็เจ้าเล่ห์ที่สุดเท่าที่เคยมีมา เมื่อเจ้าชายอสูรกับซินเดอเรลล่าร้อยเล่ห์มาพบกัน การฟาดฟันระหว่าง "นางเอก" กับ "เจ้าชายอสูร" จึงเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้...แต่ต่อให้เลี่ยงได้ก็คงไม่มีใครยอมเลี่ยงหรอกมั้ง ก็ทั้งคู่ดูจะสนุกกับการฟาดการฟันครั้งนี้มากนี่นา

“He rejected me in front of the entire pack… because she stole my scent.” Nobody wants a rejected Omega. Ayla Riverwinddoesn’t care anymore. She's done waiting for fate. As Northmoon Pack’s healer, she’s content in the shadows—until the day her world burns. Her best friend, ‘Cassia’, uses forbidden scentbinding magic to steal Ayla’s identity and claim her mate—high-ranking Alpha ‘Darius’—as her own. Publicly rejected, shackled in silver, and tortured with wolfsbane, Ayla is cast into a dungeon and marked feral. The rejection was meant to break her. Instead, it awakens something ancient inside her. When she escapes into the Outlands, Ayla meets ‘Rylan Stormblade’—a rogue healer with secrets carved into his skin and knowledge of a lost ritual that may restore her scent... or kill her. But Ayla’s scent is no longer just hers. It burns through the bond realm, ripping through the senses of one wolf in particular—’Kael Valerius’, the Alpha King. His wolf goes feral when her scent touches the wind, but he already has a Luna. Now hunted by Alphas who want her dead, claimed by a King she doesn’t trust, and stalked by a prophecy that says “the next Luna will break the throne or bless it”, Ayla must rise—not as someone’s mate…but as the Luna they tried to erase.

After I landed in the hospital—again—from working myself into the ground, Jacob swore he was done playing house stockbroker. "Starting tomorrow, I'll do anything. Haul bricks, deliver pizza, whatever. I'm not letting you carry this alone." His eyes were glassy as he stormed out of the exam room like he was about to save the day or something. Then the doctor walked in and handed me a report. I was pregnant. Again. Heart racing, I chased after Jacob... and froze. He was standing outside some super VIP room. The same guys who used to bang on our door for money were suddenly all respectful. "Mr. Klein, should we block her door again tomorrow?" Jacob twirled our engagement ring around his finger. "No need. She already lost one baby paying off those debts. The test's over. Time she knew who I really am." Then my best friend—Lillian Morvain—strolled out and wrapped her arms around his waist like she belonged there. "Jacob, don't go soft. Your tests usually last at least five years. What if she's just another gold digger? Plus... I'd miss you." He hesitated. Smirked. "Fine. We'll do it your way. She's not going anywhere anyway." I stood there, clutching my stomach, sliding down the wall like the air had been punched out of me. Later, I pushed open the office door. "Dr. Spencer, I need a termination. Three days from now."

จากองค์หญิงศักดิ์สิทธิ์ผู้สูงส่ง ตกเป็นนางบำเรอของแม่ทัพที่โหดเหี้ยมต่ำช้า หนิงซิน องค์หญิงองค์รองของแคว้นป๋าย ต้องทุกข์ระทม หลั่งน้ำตาดุจธาราในหน้าฝน ในแต่ละวันถูกกระทำย่ำยีเยี่ยงสัตว์เดรัจฉาน แม้สิ้นสติไปแล้ว บุรุษต่ำช้าที่ใต้หล้าครั่นคร้าม ก็ยังไม่ยอมรามือ ข่มเหงรังแกนางอย่างไม่ปรานีปราศรัย ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของความสงสารเห็นใจสักนิด จากสูงส่งเสียดฟ้า กลายเป็นดอกหญ้าให้คนย่ำเล่น หนิงซินที่ตกเป็น 'เชลย' ในมือศัตรูที่ร้ายกาจที่สุด จะเอาตัวรอดอย่างไรไหว...

I had been married to Lucius Martin for three years, and in all that time, there was never a shortage of women around him. Each time he brought another woman home, he would give me a necklace worth a fortune. In just three short years, I had accumulated ninety-nine necklaces. When Lucius fastened the hundredth necklace around my neck, I no longer cried or made a scene. Because this time, the woman he cheated with was my own older sister, the one who had beaten and scolded me since we were children. The man I loved most joined hands with the person I hated most to torment me together. At that moment, my heart finally died. This time, I took the initiative and walked up to Lucius, placing a house purchase contract into his hands. "As long as you sign this," I said, "you can do whatever you want with her." A flicker of surprise crossed his eyes, but in the end, he signed without hesitation. For the first time ever, he even leaned down and gently kissed my cheek. "Good girl," he murmured. "You've finally learned to behave." I personally opened the car door for him and watched as he hurried off toward my sister. When the car disappeared completely from sight, I let out a long breath. Then I reached beneath the documents and pulled out the paper hidden there—a divorce agreement.

ใครสักคนเคยว่าไว้...บางครั้ง ‘โชคชะตาก็น่าตลก’ อาจูเชื่อมาตลอด ว่า ‘จริง’ แต่ไม่เคยนึกมาก่อนว่าโชคชะตาของตัวเองจะไม่ใช่แค่ตลก แต่เป็นตลกมาก! และจุดเริ่มต้นของเรื่องราวตลกร้ายที่ว่า ก็คือแพคเกจทัวร์ 'ตามรอยมังกรหยก' สุดเก๋ ที่ทำให้ได้พบกระบี่เขรอะสนิมเล่มหนึ่ง ก็แค่ความหวังดี...เล็กน้อยจริงๆ ที่ทำให้อาจูเอื้อมมือไปแหวกเถาวัลย์ปัดฝุ่น ตรวจดูว่าของนั้นใช่อย่างที่คิดหรือไม่ใช่ ใครจะคิดว่าอยู่ดีๆ จะมีงูตัวเป็นๆ พุ่งมาฉกกัด แล้วพอรู้สึกตัวขึ้นมาอีกที ก็พบว่าวิญญาณทะลุมิติข้ามเวลามาอยู่ในร่างเด็กสาวสารร่างบอบบางผมยาวเฟื้อยร่างนี้แล้ว แค่ความแค้นที่สุมแน่นในทรวงสาวน้อยนางนี้ ก็คับแน่นอกคัพDของร่างใหม่ร่างนี้จะแย่แล้ว นี่เธอยังต้องคุกเข่าคำนับจ้าวหุบเขาโฉดโหดเถื่อนที่มีดีแค่รูปร่างหน้าตาเป็นอาจารย์ แถมยังต้องทำงานรับใช้เขาทุกวันอีก! ทีในนิยายกับละครพวกนั้น พวกนางเอกทะลุมิติข้ามเวลาแล้วได้เป็นฮองเฮา ชายาอ๋อง แต่พอเป็นเธอ กลับต้องทะลุมิติมาเป็นขี้ข้า! หึ! ศิษย์อาจารย์บ้าบออันใดกัน ถ้ายอมให้โขกสับกันง่ายๆ ก็โง่น่ะสิ!

เพียงเพราะหนี้สินห้าอีแปะที่ไม่ตั้งใจก่อในวัยเยาว์ ชีวิตเฉินเซียงหรงวุ่นวาย ถูกจวิ้นหวังจ๋างจื่อจอมเจ้าเล่ห์ตามติด! จวิ้นหวังจ๋างจื่อ 'หลี่ตือหลิน' ผู้นี้ ออกรบติดพันอยู่ที่ชายแดนตั้งแต่ยังอายุได้ไม่เท่าไหร่ ผ่านมาหลายปีเพิ่งจะได้กลับตำหนัก กลับไม่กตัญญูดูแลปรนนิบัติมารดา ไม่ท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจ ไม่จัดงานเลี้ยงหรือเข้าร่วมงานรื่นเริง ไม่หาความสงบ ไม่หาความสำราญ แต่ละวันกลับเอาแต่สรรหาวิธีการมากวนใจลูกหนี้อย่างนางไม่หยุดหย่อน ครั้นจะคืนห้าอีแปะนั่นให้ดีๆ ก็ไม่ยอม กลับอ้างว่า “ต่อให้เจ้ามอบให้ข้าสักห้าพันตำลึง ก็ยังไม่ใช่ห้าอีแปะนั้นที่ข้าจ่ายออกไปอยู่ดี” ทั้งยังดันทุรังจะแต่งงานกับนางให้ได้ด้วย เรื่องบ้าอะไรกัน? แบบนี้ก็ได้หรือ?!

Evelina Russel adalah putri kerajaan Romagna yang menikah dengan Grand Duke utara. di pernikahan yang di dasari oleh perjodohan itu, Evelina kira ia akan hidup bahagia. sayang nya ia hanya mendapatkan pengkhianatan dari suaminya sang Grand Duke

I make my way to the orphanage after receiving my cancer diagnosis, hoping to bid farewell to the orphan, Lillian Lowe, whom I was sponsoring financially. I unexpectedly find my husband, Henry Graham, who is meant to be on a business trip, and my sister, Felicity Sullivan, who is meant to be on a vacation. Their fingers are intertwined, while they use their free hands to playfully pinch Lillian's cheeks. Lillian rushes into their embrace, weeping pitifully. "Can you get rid of that mean lady at home? I just want to go home with Mommy and Daddy." I finally understand, at that moment, that Henry, whom I thought had loved me the most, is having an affair with Felicity. They even have a child together. Mom and Dad urge me to divorce Henry and make way for his new family. Lillian, the girl I once held dearly in my heart, curses me to an early death. Henry, the one who betrayed me, insists on keeping our marriage. It's too late, though. I'm already dying, just as they wished. Lillian, who once cried so much at the orphanage, now lives in a mansion with a father, a mother, and a pair of doting grandparents. Their perfect little life seems like a never-ending fairy tale. It is only when my lifeless body is before them that everyone suddenly loses their minds.

I died on my birthday, but neither my parents nor my husband noticed. They were too busy pouring all their attention into planning my twin sister, Esme Shaw's, birthday party. While she was surrounded by people helping her pick out a gown, I was tied up and thrown into the basement. With what little strength I had left, I forced my broken fingers to press in the code—9395. It was a signal my husband, Edwin Grant, and I had once agreed on. It was a straightforward way to call for help in the event of danger. I never thought I would actually need it one day. But when I sent it, he didn't believe me. His reply was cold, "Claudia, just because I didn't take you shopping for a new dress, you've decided to put on a show? "You can still wear last year's gown. Stop making trouble. I'll see you at the party later." What he didn't know was that Esme had already shredded that gown into pieces. And what he couldn't imagine was that the moment after he hung up, I was already gone. So, when the celebration began, I never appeared. But when everyone saw the birthday gift I had prepared for Esme ahead of time, the entire room lost its mind.