Materials Science And Engineering An Introduction 10th Edition

A painter, artist, and an engineer single father named Mike living with his Mom Rose, He was been single father since Alice died in giving birth to Augustine, years later he worked as an engineer contracted three years of bridge project with his co-engineer Angel and they became close till years passed by where their project will end. Angel confesses in a letter to Mike that she likes him, and he was willing because he also likes Angel as their relationship went through, A test result came in that he has a liver cancer stage one only his Mother know this. He desired not to tell this to Angel instead he gave her a small box for the birthday with nine letters inside it but all is ten as he instructs every year on her birthday she will open one letter and if all nine will do, he will give the tenth letter which he designates the very important one. But eight years later Mike died in the eighth letter Angel had only one, The nine and it came to the point where she need to get the tenth letter but don't know. Instead she visits Mike grave as she there, un-expectedly a voice of a child calling her name as Angel turns around she saw a child amused walking to her holding the tenth letter she doesn't even know who's this child but the woman who followed back, is Mike's mother Rose as the child reach in front of her, He hand the tenth letter to her. Minutes of reading heavy tears appear and she knees down to the child and hugs him then Angel whispered "he's resting forever but no worries Augustine father is always okay promise I'm always here for you Son" And she heavily cried.

เมื่อหนุ่มวิศวะที่เป็นถึงประธานสภานักศึกษาผู้คนทั้งมหาวิทยาลัยต่างขนานนามว่า เจ้าชายเย็นชาต้องเจอกับรุ่นน้องหน้าใส ที่จะมาเขย่าหัวใจรุ่นพี่

" อย่ามายุ่งกับคนของกู " " เธอคิดว่าฉันยอมทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อเธอ ? " " นั้นซิ ฉันคงสำคัญตัวเองผิดไป "

เรื่องราวความรักชุลมุนของสาวน้อยหน้าใสที่จะมาพิชิตใจหนุ่มรุ่นพี่เธอจะได้หัวใจเขามาหรือไม่เตรียมลุ้นไปกับเธอได้เลยค่ะ...

Because her precious Jeremy needed a lab rat, Harper shipped me off to Bendora Mental Health Institute after my surgery. I got electroshocked until I was drooling and twitching, and she? She just slapped her hand over Jeremy's eyes like, "Ew, babe, don't look." Jeremy scored a Research Award nomination off that mess. Harper celebrated with fireworks so loud they could've woken the dead. Meanwhile, I was lying there in the dark, staring up at the sky while they took my leg. To keep it quiet, Jeremy slapped on a prosthetic and threatened me if I ever opened my mouth. He told Harper I just got "a little banged up" in the trial. Numb, I boxed up my leg in a freezer box. Seven days later, at Jeremy's big gala night, guess who would unwrap it like a party favor? Yeah. Harper.

Sa panahon kung saan ang mga kabataan ay hinahanapan na nang kaniya kaniyang kapareha. Sa pamamagitan ng Siyensya ay pinag-sasama ang mga dalaga at mga binata ayun sa kanilang taglay na “Gene’s” at ito ang tinatawag na Red String’s of Science. Ngunit mayroong binatilyo ang hindi masaya sa ganitong Sistema. Sapagkat nais niyang mag-mahal na naaayon sa kaniyang puso at hindi aasa sa siyensya. Subalit papaano kung ang kaniyang pagmamahal ay hindi bigyan ng pabor ng gobyerno.

“โอเคไหมพี่ อยากระบายไหม นิ่มฟังได้นะ คิดซะว่านิ่มเป็นตุ๊กตาล้มลุกก็ได้นะ นิ่มสัญญาว่าจะไม่บอกใคร จะเป็นความลับของเรา หรือจะกอด กอดกันไหม นิ่มกอดอุ่นนะ” เพราะอารมณ์มั้งถึงพูดออกไปแบบนั้น ก็ดูพี่เคลิ้มเขาอาการไม่โอเคเลย เหมือนเขาเศร้าเสียใจ พี่เคลิ้มหันมามองฉันหลังจากที่ฉันพูดออกไป ฉันก็เลยฉีกยิ้มให้พี่เขา “อะ ให้” พี่เคลิ้มโยนบางอย่างมาที่ตักของฉัน ฉันหยิบมันขึ้นมาดู มันคือสร้อยที่ห้อยด้วยเกียร์ของคณะวิศวะ ถ้าเปรียบก็เหมือนหัวใจของเด็กวิศวะ นี่คงโดนเรียกให้มาเอาสร้อยของตัวเองสินะ “ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด “หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่ ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ “ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน “มโนล้วน ๆ เลยนะมึง”

When I loved her, I didn't understand what true love was. When I lost her, I had time for her. I was emptied just when I was full of love. Speechless! Life took her to death while I explored the outside world within. Sad trauma of losing her. I am going to miss her in a perfectly impossible world for us. I also note my fight with death as a cause of extreme departure in life. Enjoy!

สวัสดีครับพี่สาวตัวน้อยของผม เราสองคนไม่ได้เจอกันมาก็นานแล้วนะ พี่คงไม่รู้ว่าปีนี้ผมก็สูงขึ้นอีกแล้ว แต่ผมรู้นะ ว่าพี่น่ะไม่สูงขึ้นเลยสักนิด พอถึงวันที่เราได้เจอกันอีกครั้ง พี่จะจำผมได้ไหมนะ **************** นี่คือเรื่องราวของรักข้ามรุ่นสุดยันเดเระ ระหว่าง วิศวะหนุ่มปีหนึ่ง(สุดคลั่งรัก) กับ สาวอักษรศาสตร์ปีสี่ รุ่นน้องหนุ่มที่แอบซ่อนความคลั่งรักเอาไว้ไม่ให้พี่สาวคนสวยรู้ จะสามารถเอาชนะใจรุ่นพี่สาวตัวจิ๋วได้หรือไม่ เขาจะมีกลยุทธสุดโรคจิต เอ๊ย พิสดารอะไรมามัดใจรุ่นพี่สาวให้อยู่หมัด เชิญติดตามได้ใน วิศวะ ซ่อน(คลั่ง)รัก

Our place was hit by an earthquake. I was crushed by a slab of stone, but my wife, leader of the rescue squad, abandoned me in favor of her true love. She said, "You're a soldier. You can live with a little injury. Felix can't. He's always been weak, and he needs me." I was saved, eventually, and I wanted to leave my wife. I agreed to the chip research that would station me in one of the National Science Foundation's bases deep in the mountains. My leader was elated about my agreeing to this research. He grasped my hand tightly. "Marvelous. With you in our team, Jonathan, this research won't fail! But… you'll be gone for six whole years. Are you sure your partner's fine with it?" I nodded. "She will be. I'm serving the nation here. She'll understand." The leader patted my shoulder. "Good to know. The clock is ticking, so you'll only have one month to say your goodbyes. That enough for you?" I smiled. "More than enough."