Ok Lang Naman In English นิยาย & เรื่องราว

pero ng makitang itinuro ko Yung lalaking nakakunot noo ay. "Hindi po!" Umiling iling pa Yung bata.. "What the fvck did you just answer little man!" Siniko ko Yung lalaki... "Hindi naman talaga kayo gwapo...mas gwapo pa ako SAYO ehh.." Matapang na sagot ng bata.. "What!?" "Wag ka ngang mag english dyan-....nasa pilipinas ka kuya wala ka sa ibang bansa kaya dapat hindi ka nag sasalita ng ibang lengguwahe"

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

medyo mataas ang boses na sabi ng lalaki. "Oh? I'm sorry, sumasakit kasi ulo ko sa kakaintindi ng sinabi mo kaya pwede ba use tagalog instead english, nakakabobo eh!" reklamo niya. Bumuntonghininga ang lalaki. "As, i–sabi ko ano gusto mo kainin?" nakangiwing tanong nito. Ngumiti siya. "Alam mo naman pala eh ba't english ka ng english riyan nasa Philippines na tayo, oy!" nakangising aniya.

biglang wika Naman ni Chino at tumayo. “Psh, Dito na lamang kayo ako na Ang bahala. tatawagan ko kayo pag Nakita ko na siya” wika ko Naman sakanilang dalawa, Hindi Naman siya kumbinsido ngunit Wala na Silang nagawa.

Baka mahimatay pa siya kaka english 'di naman siya maalam sa ganong lengwahe pa. Hinawakan nito ang kamay niya at dinala siya sa elevator pumasok sila sa loob at kakasara pa lang ng elevator pinapapak na agad ng lalaki ang leeg niya. "Uhmmm! You too hot. Wait a minute kapepeng mainit." biro ni Ibyang at hindi siya talaga maalam sa english hindi nga niya alam kong tama pa ba ang mga pinagsasabi niya.

Hindi narin iba sa akin si yaya. "Ang babaet naman ng mga apo ko, H'wag ninyo akong eni English ha kase ang Lola ninyo ay hindi marunong ng salitang Ingles. "Naku ya, hindi po dudugo ang ilong mo sa kanila dahil tinuruan ko sila ng salita natin kahit nasa ibang bansa kami dahil pareho po tayong hindi marunong mag Ingles." Natatawa kung wika.

"Dolyar? ibig mong sabihin imported? (imported ang tawag nila sa mga foreigners.)" "Oo, kaya dalian mo na bago ka pa maunahan ng ibang pokp*k dito!" Pagkarinig niya sa tinugon nito ay minadali naman niya ang kaniyang paglalakad at apurahang pumara ng taxi.

Mas malaki naman ang kay Andrius. To be honest, hindi ko alam kung saan kami sasakay papuntang Lotte World kaya naman naghanap ako ng korean na nakakaintindi ng english. Mabuti na lang ay hindi ako nahirapan at friendly naman ang napagtanungan ko.

Actually until now 'di ko parin alam kung bakit nga ba kami nagaway. "How many times do I need to tell you that I'm not mad at you?" Straight english n'yang saad kaya muntik nanamang dumugo yung ilong ko.Akalain mo yun ang galing magenglish nung nakikitira lang sa bahay ko.

*Chuckles* At bigla na naman nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. "Ano?! Ako? mag-eenglish!? Hoy! Kahit kailan ay hindi ko 'yon magagawa dahil sakit lang sa ulo ang language na 'yan! At saka isinumpa ko sa balat ng lupa ang subject na 'yan! In short, hate na hate ko ang language na English! at 'wag mo nga akong pinagloloko!" nakataas kilay at cross-arms kong sagot. "Pffffft! HAHAHA, are you sure?" tanong niya at nagtaka ako nang may kinalikot siya sa cellphone niya.