Paranoid Supermale Novels & Stories

Talagang nakakainis kapag nakikita mo ang kontrabidang sakim sa gitna ng istorya — pero yan din ang pinakamagandang klase ng karakter para matuto. Sa personal, lagi akong naaaliw sa mga eksenang nagpapakita kung paano nauuwi sa pagkabulok ang lahat kapag ang pagnanais ng isang tao ay walang hanggan. Nakakita ako nito sa iba't ibang anyo, mula sa kompromisong moral ng isang lider hanggang sa simpleng materyalismong nagiging sanhi ng trahedya, tulad ng sa 'Death Note' kung saan ang kapangyarihan at sakim ay nagsasanhi ng pagkabulag ng konsensya.

Madalas ang aral na lumalabas ay hindi lang tungkol sa moralidad—ito rin ay tungkol sa relasyon at kaginhawaan ng loob. Kapag inuuna mo ang sarili at mga pagnanais mo nang hindi iniisip ang epekto sa ibang tao, nawawala ang tiwala at respeto na mahirap nang maibalik. Nakakakita ako ng maliit na detalye na paulit-ulit: ang sakim ay nagdudulot ng paranoia at kalungkutan, at kahit nanalo sa materyal, kadalasan ay talo sa pag-ibig at katahimikan.

Sa huli, natutunan kong mas mahalaga ang balanseng pagnanais at ang kakayahang magparaya. Ang pagkagusto sa tagumpay o kayamanan ay hindi masama, pero kapag sinakripisyo mo ang ibang tao at sarili mo para lang makamtan ito, talagang mawawala ang tunay na halaga ng buhay. Mas gusto kong maniguro na ang mga karakter na ito ay nagsisilbing babala kaysa simpleng dahilan ng saya — at yun ang nagbibigay ng lalim sa mga kuwento na paborito ko.