Phoenix Vs Dragon

When I was seven years old, my father began subjecting me to extremely strict parenting. Not only did he withhold any support for my food, clothing, housing, or daily necessities, but he even charged me for drinking water in our own home. As a child, I endured relentless suffering and bullying. When I was critically injured by a vehicle that broke the law, I was severely injured, and my father refused to save me. Only after my death did I learn the truth that he already had a son somewhere out there. Everything he did to me was meant to drive me to my death. After rebirth, I no longer adhered to rules nor endured silently. Exploiting the fact that I was still a minor, I stabbed his secretary, bullied my classmates at school, and even set a fire on campus to force my father to give up on his brutal methods. When I grew up, I took everything he owned and sent him to prison. Only then was my revenge completed.

Elianna was never meant to survive Qombinia. She was not a choice. Not a guest. She was a bargain. A body sent in silence to buy peace for a kingdom on its knees. At just eighteen, Elianna is exiled cast across the cursed border into a land ruled by monsters and legends. Qombinia, cold and forbidden, hasn’t seen a human woman in decades. And its king? King Drakonios the Dragon King of the North Flame. Ancient. Merciless. Cursed by betrayal. He loathes humans. Their scent. Their voices. Their blood. He asked for nothing. And still, she came. She arrived veiled. Silent. Unyielding. A ghost wrapped in silk. And that made him look. She was meant to remain faceless, nameless, untouched. But he saw her. He should have cast her away. Instead, he married her. She was supposed to stay hidden until he lost interest. But he didn’t. What happens when the king who swore never to touch a human… begins to crave the one sent to be forgotten? And what happens when the girl sent to save her people… starts to burn for the one who could destroy her? She came as a sacrifice. She might leave as a queen. Or not at all.

[เลขา VS ท่านประธาน คู่รักคู่แค้น สนามไล่ล่าคุณภรรยาสุดดุเดือด]ตอนที่โหลวฉางเยว่รักเหวินเหยียนโจวจนเกือบทิ้งชีวิตของตัวเอง ในสายตาของเหวินเหยียนโจว เธอกลับเป็นเพียงของตายที่ไม่มีวันจากเขาไปเท่านั้นเพราะงั้น เธอจึงไม่รักเขาแล้วเหวินเหยียนโจวไม่ชอบที่โหลวฉางเยว่เป็นคนไม่ค่อยพูดและมีเหตุผลมากเกินไป ไม่รู้จักพึ่งพาคนอื่น ต่อมาความปรารถนาของเขาถูกเติมเต็ม เขาได้เห็นความอ่อนโยนและ “ดวงตาที่เต็มเปี่ยมดวงดารา” ในตัวเธอแต่ไม่ใช่กับเขาวันที่เธอแต่งงาน โหลวฉางเยว่นั่งอยู่บนเตียง ขณะที่กำลังมองเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าบ่าวมองหารองเท้าแต่งงานที่ซ่อนอยู่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ในสถานการณ์อันครึกครื้น เหวินเหยียนโจวปรากฎตัวออกมาจากไหนไม่รู้เขาคุกเข่าลงข้างเท้าของเธอ ก่อนจะจับข้อเท้าของเธอเพื่อสวมรองเท้าด้วยท่าทางต่ำต้อยราวกับสุนัข “ทิ้งเขาได้หรือเปล่า คุณไปกับผมเถอะนะ คุณคบกับผมก่อนเขาแท้ ๆ …”*“ข้าอยากดูดวงจันทร์ แต่กลับมองเห็นเป็นเจ้าได้ —— เฮอรอโดทัส”　[ตัวละครพระเอกและนางเอกไม่ใช่ตัวละครที่เพอร์เฟค ไม่ใช่บทนิยายเอาใจที่นางเอกเป็นใหญ่ ตอนแรกเจ้าเหวินหัวสุนัขนิสัยทรามจนอยากฝังเขาลงดิน ต่อท้ายต่ำต้อยจนจมดิน เป็นสนามไล่ล่าคุณภรรยาสุดดุเดือดแบบใส่ไข่ ไม่ใช่นิยายที่เพียงอ่านไม่กี่ตอนก็จะคืนดีกัน แต่เราเน้นสั่งสอนผู้ชายนิสัยเสีย]

ร.ต.อ.จอมทัพ นายตำรวจหนุ่มอนาคตไกล อายุ26ปี มีนิสัย ห่าม ใจร้อน วู่วามแต่รักความยุติธรรมที่สุด แพทย์หญิง ปิ่นปัก อายุ 26 ปี เรียนจบแพทย์มาได้สองปีและเป็นแพทย์ประจำอยู่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง นายตำรวจหนุ่ม vs คุณหมอสาว เป็นเพื่อนเล่นกันตั้งแต่วัยเยาว์ “เอากันไปตั้งหลายทีละ..ถามจริง!...แกอยากเป็นแค่เพื่อนกับฉัน แค่นั้นจริงเหรอวะ!?” “!!!???” สปอย เวลานอ.เม.ามาก มักชอบอ่อยพอ.ที่เป็นเพื่อนรัก แต่พอ.ก็พยายามอดทนอย่างหนัก แต่ท้ายที่สุดก็ทนไม่ไหว แล้วนอ.เป็นคนที่ไม่ค่อยยอมรับความจริง.ซึ่งข้อนี้พอ.ก็รู้นิสัยของเธอดี พอ.ที่เป็นตำรวจอยู่แล้ว เมื่อจะทำอะไรก็ตาม เขาจะต้องมีหลักฐานเสมอ พอ.ก็เลยบันทึกเสียงของนอ.. ตอนที่บอกว่ายินยอมพร้อมใจให้พอ.จ้ำจี้ได้ ทีแรกพอ.คิดว่าจะอัดเสียงไว้แค่ตรงนั้น. แต่ดันลืมกดหยุดบันทึก นอ.เลยได้ยินเสียงของตัวเอง ว่าร้องเสียงดังยังไงตั้งแต่ต้น. จนกระทั่งทั้งสองคนได้จบ กิจกรรมร้อนๆ บนที่นอนด้วยกัน

เรื่องราวระหว่างคุณหนูคนงามจอมยั่ว VS เพื่อนพี่ชายที่มีสถานะเป็นผู้จัดการไร่ คนหนึ่งวิ่งไล่ คนหนึ่งวิ่งหนี แต่ยิ่งหนีเท่าไหร่ก็เหมือนจะยิ่งใกล้กว่าเดิม...

ผู้ชายปากแซ่บ vs ผู้หญิงปากร้าย พวกเขาคือ "พี่น้องไม่จริง" เธอรักเขา แต่เขากลับเอาความรักของเธอมาย่ำยีเพราะความแค้น เธอเลยต้องลุกขึ้นสู้เพื่อให้เขาคุกเข่ามาอ้อนวอนขอ "ความรัก" จากเธอ!!

My husband and his twin brother get into an accident during a test drive. To protect his older brother, my husband is thrown from the car and dies on the spot. Hearing the news of his death, I, four months pregnant, collapse in tears outside the hospital morgue. When I come to, I overhear my sister-in-law, Gloria Quinn’s voice outside the door. "Mason, are you sure Celine won't find out about this?" Mason? Isn't that my husband, who died in the crash? A familiar male voice replies, "Gloria, you're the one I truly love. If I hadn't mistaken Celine for you that drunken night, I'd never have let you end up with Jason. Celine loves me so much and is carrying my child. "If I take on Jason's identity and look after her, I swear she'll never leave me. Then, all her family's money will be ours." I smirk coldly as I listen to their conversation. He cheats on me, yet expects me to keep his child? Since he's already "dead", he's lost everything.

นับดาวที่โดนปู่ของตัวเองจับหมั้นหมายกับคนที่เธอไม่รู้จัก เธอเกลียดที่สุดที่ปู่จับแต่งงานกับใครไม่รู้ มีวิธีเดียวคือเธอต้องหนีออกห่างและไม่ไปพบหน้าว่าที่สามีในอนาคต แค่เหตุไฉนยิ่งเธอหนีเหมือนเธอตกอยู่ในกับดักที่เขาได้สร้างขึ้นไว้

Rangga Wiratama, Kepala Desa Sukamukti, mendapati sesuatu yang tak masuk akal terjadi di rumahnya. Sebuah hajatan besar diselenggarakan atas namanya—tanpa seizin, tanpa perintah, dan tanpa penjelasan. Undangan tersebar ke seluruh warga desa dengan satu perintah mutlak: semua wajib hadir dan dilarang pulang sebelum diizinkan. Sejak hari pertama hajatan berlangsung, kejanggalan demi kejanggalan muncul. Musik gamelan yang seharusnya rusak kembali berbunyi. Dapur rumah terkunci dari dalam, menguar bau anyir yang tak wajar. Tamu-tamu berdatangan dengan wajah kosong, patuh tanpa bertanya. Beberapa orang yang hadir… tidak pernah terlihat lagi. Rangga berusaha mencari jawaban, namun setiap pintu informasi tertutup rapat. Para sesepuh desa justru menatapnya seolah ia bagian dari kesepakatan lama yang telah dilupakan. Perlahan, ia menyadari bahwa jabatannya sebagai kepala desa bukan sekadar posisi pemerintahan, melainkan peran penting dalam ritual turun-temurun yang mengikat seluruh desa. Hajatan itu ternyata adalah bagian dari janji leluhur—sebuah perjanjian kelam untuk menjaga keselamatan desa dengan harga nyawa manusia. Dan rumah kepala desa selalu menjadi pusatnya. Selalu. Di tengah teror yang semakin nyata, Rangga dihadapkan pada pilihan paling kejam: memutus ritual dan menghancurkan desanya, atau meneruskan hajatan dengan mengorbankan orang-orang yang ia lindungi. Namun semakin ia berusaha melawan, semakin jelas bahwa hajatan ini tidak pernah benar-benar berakhir. Ia hanya menunggu untuk diulang, dengan kepala desa yang baru… atau korban yang berbeda. Sebab di Sukamukti, tradisi lebih berkuasa daripada kebenaran, dan undangan hajatan selalu menemukan jalannya sendiri.

With every end, there is a new beginning. These are the unaltered cycles that have raged on for century after century. Each century had its collection of civilizations. Each one more advanced than the last, and yet none have survived the test of the Earth. This might as be well the last cycle that Mankind will ever see!