Quotes About Chess Novels & Stories

Walang pakialam na naglakad si Catherine papunta sa lalaki. Tila pamilyar ang babae sa chess. Gayunpaman, si Titus ay tila duating sa isang patay na posisyon sa laro. “Nakikipaglaro ako ng chess sa isang tao ngayon lang. Pakiusap na umisip ka ng paraan na makalabas para sa akin. Matatalo ako.” Ang azure na mga mata ni Titus ay naglabas ng diwa ng kawalan ng pag-asa. “Hindi ako magaling sa ganitong tipo ng chess.”

Ni hindi ko man lang talaga siya masabayan, at ‘yon ang kinaiinsan ko. Kung kanina ay sinubukan naming maglaro ng online games, pero kahit yata ilang beses ko siyang ayain, never talaga akong nananalo. Kaya naman inaya ko na lang siyang maglaro naman chess, pero ang ending ay talo na naman ako. Alam ko naman na ginagawang libangan lang ang chess, eh. Pero bakit naman ang galing ni Killian sa ganitong bagay?

Mga buntong-hininga mula sa kabilang dulo ng tawag. Napagtanto ni Bradford na may mali. Napaka-scheming ng kanyang ama. Siya ay napaka-tumpak sa bawat hakbang na kanyang ginawa, at wala siyang napalampas na anuman sa loob ng ilang dosenang taon. Gayunpaman, bakit tila isang bihasang manlalaro ng chess ang kanyang ama na natalo sa isang laro ng chess?

“Ngunit ang mga salita ay minsang bunga ng galit, hindi ng katotohanan.” Hindi sumagot si Naomi. Ramdam niya ang kurot sa dibdib, ngunit mas naging kalmado ang paghinga niya. “Marunong ka bang mag-chess?” tanong ni Havoc. Umiling si Naomi. “Turuan kita,” sabi niya nang may banayad na ngiti.

Tinitigan ni Zhu ang chessboard sa kaniyang harapan bago ito mapakamot sa kaniyang ulo habang sinasabi na, “Ikaw na talaga, Kuya Darryl. Mas humusay ka pa sa paglalaro ng chess nitong nakalipas na ilang taon…” Habang nagsasalita, nagmamatigas na sumimangot si Zhu habang malakas nitong sinasabi na. “Isa pa! Ako ang pinakamagaling na tao sa chess kaya walang kahit na sino ang makakapantay sa akin.” “Uhh… Sige!”

Umupo ako sa tapat niya pagkatapos ay sumara na ang pintuan. Ngayon ay kaming dalawa na lamang. "Ang lakas talaga ng loob mo, Black Butterfly." Tinignan ko lang siya at hindi umimik. Ayaw ko kasing magsayang pa ng laway sa babaeng ito. "Alam mo ba na ang larong chess ay isa sa mga paborito ng queens," sabi niya. "Ako na ang nagsasabi na huwag kana magsayang pa ng energy mo para talunin ako."

“Sorry, sorry! Hahaha! Hindi ko lang talaga kasi maiwasang matawa, e! Talagang mapanukso siya, ano? Bakit hindi niya nalang pinili ang lips mo o kaya iyong—” “Sab!” “Joke lang! Pero paano nga kung piliin niya na lang bigla ang mga iyon sa susunod?” “Kaya nga kailangan ko nang pag-aralan kung paano mag-chess. Kailangan ko ng taong magaling sa chess para magturo sa akin.” Tumangu-tango siya. “Naiintindihan ko. Pero wala talaga kasi akong kakilala na magaling maglaro ng chess. Teka, may kilala pala ako!”

Kumbaga… sa larong chess kami ang mga pawn niya at siya ang player na nagdidikta kung ano ang kakalagyan ng bawat isa. Pero, iisa lang ang tumatak sa isip ko na sinabi ni Boss Arthur. ‘ Don’t trust too much because every ‘too much’ will hurt you so bad’ Noong una, hindi ko siya maintindihan pero kalaunan na napag-isip isip ko, naiintindihan ko na siya. Maaring ibigay mo ang tiwala mo sa lahat pero ‘wag mo ibigay ang LAHAT ng tiwala mo sa kanila dahil masasaktan ka ng sobra.

Mukhang sabik na sabik siyang protektahan ang asawa. Lumapit si Eleazer gamit ang mahahabang binti at tumayo sa likod ni Aimee at seryosong sinabi, "Play three of a kind." "..." Tumingala si Aimee sa kanya at malungkot na sinabi, "Nanunuod ka nalang chess nang tahimik." Kinagat ni Eleazer ang kanyang labi at makahulugang sinabi, "Im not a gentleman."

Hindi makapaniiwang tanong ni Luis. "Hindi mo naman kasi nauunawaan ang larong chess. Tignan natin na ganito. Si Hector at ako ay mga chess addicts, pareho kaming gustong mag ensayo. O 'di ba, tayo. Naaalala mo pa kung paano tayong nagkakilala?" "Oo naman, alam na alam ko." Kinakamot ang batok na sagot ni Luis, nahihiya pa siya.