Quotes About Chess Novels & Stories

"Master, sobra mo akong pinupuri para dito, sinong nagsabing dapat may guro ka para matuto ng isang maliit na bagay tulad ng chess?" Bahagyang nagulat si Shane sa kanyang pahayag at sumagot, "Kung ang paglalaro ng chess ay isang bagay lang na hindi mahalaga, ano ang itinuturing mong mahalaga?" "Personal development, family-oriented, good leadership sa pamamahala ng isang bansa at gawing mapayapang lugar ang mundo..." Simpleng sinabi ni Harvey, "Pero syempre, ang isang ordinaryong tao na tulad ko ay hindi pa nakakamit ang criteria ng personal development, kahit sa iba pang mga aspeto."

When the game begin he is the one who move the first Because sa kaniya kası ang white pawns. While ang black naman ay sa kanyang Kalaban. The qualifications for the game in order to achieve the ultimate goal is kailangan meron kang enormous passion for the game like. Ambition, hard work, particularly patience, strong character, fighting spirit, personality, and confidence. He inhaled a deep breathe at chill lang dahil Sanay naman siya sa larangan ng chess game. He used bird's opening, and move his pawn in front of the queen and two squares forward. While when his Enemy turn to move he just watch his confidence move na tila ba walang kahirap hirap. When his turn again he move his pawn diagona

"Ilang beses mo na akong nakitang maglaro ng chess ngayon ka pa ba mawawalan ng tiwala sa akin, Red?" Napahalukipkip na lang ako atsaka ko mas lalo siyang sinamaan ng tingin. "Bahala ka!" singhal ko sa kaniya, "Basta kapag natalo ka at nawala ang pera natin. Papatayin talaga kita." nanggigigil na pagbabanta ko sa kaniya.

“Gano’n ba ang tingin niyo sa akin? Isang piyesa sa chessboard na puwedeng ilipat kung kailan ninyo gusto?” “Mas mabuti nang ikaw, kaysa mawalan tayo ng negosyong pinaghirapan ng tatlong henerasyon.” “Negosyo?” Bahagyang lumakas ang boses niya. “Hindi negosyo ang buhay ng tao.”

Isa iyon sa dahilan kung bakit napagdesisyunan niyang sumali sa kompetisyon. Para iyong piyesa sa chess board na kahit kakaumpisa palang ng laro ay pwersado na kaagad siyang itira dahil alam niya na agad ang susunod na ititira ng kanyang kalaban. Naputol ang kanilang pag-uusap nang kumatok at pumasok ang katulong na inutusan ni Javier na kumuha ng maiinom. Wala itong anumang dala pabalik sa halip ay may pag-aalala sa ekspresyon ang mukha nito nang pumasok ito.

“Kaya ko nang talunin ka.” “Tsk.” “Yung hamon mo sa akin.” “Tungkol saan?” Hindi parin iminumulat ni Gabriel ang kanyang mga mata. “Tungkol sa larong chess? Alam kong matatalo na kita.” Napa-ismid si Gabriel. Saka iminulat ang kanyang mga mata. Nakatitig sa kisame… “At alam mo ang ibig sabihin kapag natalo kita.”

Ibinulong niya lang ang huling linya niya. Ang ibig niyang sabihin sa paglalaro ng chess ay ginagawa niya sa totoong buhay, kaya niyang gawin sa totoong buhay at umaktong siya ang lahat ng nasa chess, the king, the knight, the bishop, the rook and the pawn.

Nakaupo si Luther sa harap ng chessboard habang nakapangalumbaba, nababagot na nakatitig sa pinaghalong itim at puting mga piyesa. Pinupuno ang seldang iyon ng amoy ng pawis ng mga bilanggong nagtitipon-tipon sa paligid nila at tahimik na nanonood sa kanila.

Gayunpaman, ang Othello chess sa harap niya ay nilalaro nang medyo iba. Nang tumingin siya sa malapit, nadala ang kanyang isip sa larong chess. Sa kanyang mga mata, ang larong chess ay hindi na isang larong chess, kundi isang mabituing kalangitan. Biglang isang malaking puwersa ang sumipsip sa banal na kamalayan ni Alex. Nagulat siya bigla. Gusto niyang tumakas kaagad, ngunit huli na ang lahat.

"Sa tingin ko, hindi panahon ang may problema," panunukso ni Prof. Halili habang nakatitig sa kalaro. "Sadyang may dumating lang na mas nakakaakit sa atensyon mo kaya hindi ka na makatira sa chess!"