Scars To Your Beautiful Novels & Stories

Ngunit ang tunay na nagbigay buhay sa araw na iyon ay si Sugar. Abala ang mga makeup artist at hairdresser, bawat isa ay nakatuon sa paghubog sa perpektong anyo ni Sugar. Ang pulang two-piece bikini na suot niya ay parang nilikha para sa kanya, yakap ang bawat kurba ng kanyang katawan. Ang kanyang balat ay kumikislap sa ilalim ng liwanag ng araw, na para bang siya mismo ang sinisilayan nito. Habang kinukulot ng hairdresser ang kanyang buhok, unti-unti niyang nakikita sa salamin ang repleksiyon ng isang diyosa ng tag-init—isang tanawin na tiyak na makakabighani sa kahit sino.

“Masyadong mababa ang tingin mo sa sarili mo. How can other people see the beauty in you if you yourself couldn’t see that. Listen, Naila. I am trying my very best to be the right man for you. Wala akong pakialam kung anong magiging consequences niyon. And if it’s worse than I thought, I don’t care. Dahil mahal kita.” She heard how deep his sigh is as if he was trying to hold those tears back. Umiwas siya ng tingin dito. Hindi niya kayang nakikitang nasasaktan ito dahil lalong lumalalim ang sugat sa kanyang puso. His words were like a knife cutting hers in a deeper wound.

She excitedly said and Chloe waited for her news eagerly. "We are going to remove your bandages at last. You can now see yourself in the mirror afterward, exciting, right? she said enthusiastically. Chloe's smile faded abruptly. She's not even sure if she wants to look at herself in the mirror. She immediately shook her head and reminded herself that she needed to shift her mindset, it would be better to face reality as early as now so she could start working on what she could do next. Her scars are her affirmation that she survived death; she should be wearing it proudly, no matter how hideous it may look.

Marahan itong umiling sa akin. "N-Nahihiya ako. I have a lot of scars." Pilit ko pa ring ikubli sa kanya ang pilat ko sa dibdib at tiyan. He winks. "Those are beautiful. Those scars made me feel proud. Kasi tatak 'yan na nabubuhay ka ngayon dahil sa akin. You survive because you want to be with me again. I love you, Klara. Show it all to me now. Hindi 'yan kabawasan ng pagmamahal ko sa'yo, dahil sa tuwing makikita ko ang mga ito. Mas lalo kitang minamahal ng sobra," he says while caressing my scars on my stomach.

sabi ni Reigh kay Azro at tumango naman ang binata sa kaniya. Nasasabik na naglakad si Azro papasok ng gubat, at sa kaniyang paghakbang ng hindi kalayuan mula sa kalsada ay sinalubong na siya ng kamangha-manghang ganda ng Aerabella. Sari-saring hindi kilalang mga bulaklak ang makikita sa dinaraanan, matatayo ang mga puno, napakasarap pakinggan ng mga umaawit na ibon. Tumigil siya sandali’t inilapag ang kahon ng tungko at inihanda ang kamera. Sinimulan niya ang pagkuha ng litrato sa bawat nakakamanghang bagay na kaniyang nakikita.

“Halika dito. Hayaan mo akong alalayan ka. Hayaan mong ipadama ko kung gaano ka kahalaga sa akin.” Hindi ko na napigilan ang luha. Hindi na ako nagkunwaring matatag. Inalalayan niya ako sa yakap niya, mahigpit, mainit, at buo—parang gusto niyang ipasa sa akin ang lahat ng lakas at tapang na hindi ko na kayang hanapin sa sarili ko. Hinagod niya ang buhok ko, hinalikan ang tuktok ng ulo ko. “I’m here, Scar. Hindi kita iiwan. Kahit anong gulo, kahit anong sakit. Mahal na mahal kita.”

Kinuha niya ang kamay kong nakatakip sa hinaharap ko at hinalikan ang palad hanggang sa balikat ko at tinignan ako sa mga mata. “Don’t cover it, love,” puno ng lambing niyang saad kaya mas lalo akong namula sa sinabi niya. “It’s beautiful,” aniya puno ng pagkamangha. Napairap ako. How can my body look so beautiful when it’s full of scars? He traced his fingers on the left side of my stomach. Kung saan may huling tahi roon na nakuha ko mula sa laban noong nasa France kami—and he was there too.

Huminga ito ng malalim. And ate Thea smiles gently at her. "Naya there's nothing wrong with your scars., It's a part of the past but it never lessen your value, you're still Inaya who already fought enough and strives through hard the scars means you are tough to get it through so please.. you're beautiful ok? '' She sighed ngunit nahihiya parin siya. Sinamahan siya nito sa loob at inayos ang damit niya it's all button in the back.

Seidon, "Sa lahat ng nasaktan ko, ikaw ang pinaka hindi ko malilimutan. Hindi mo ako pinatay kahit kaya mo. Hindi mo ako kinamuhian kahit sinaktan kita. Binuksan mo ang mga mata ko, at dahil doon, natuto akong harapin ang sarili kong multo. Salamat sa pagkakataon. Hindi ko ito sasayangin. – Scarlet"

Inabot naman ito ni Nay Maria. Isinuot ni Scarlet ang damit sa loob ng banyo. Basa pa rin ang kaniyang mahabang buhok, kapansin-pansin din ang mapupula nitong mga labi at mapuputing ngipin. Napaka-cute tignan ng dalaga ngayon. Tiningnan siya ni Nay Maria at labis na nagustuhan ang kaniyang hitsura. "Miss Scarlet, napakaganda at napaka-cute ninyong bata."