The Assassin's Karma Mga Nobela at Kwento

I just want to be loved back. “Basta Yssa, hinay-hinay lang ha? Matakot ka sa karma!” May pagbabanta na sabi niya sa akin. Alam ko naman na nag-aalala lang siya sa akin and I thank her for that but this is my battle. I believe that I will win this for sure. “Karma?” Tumawa ko ng mahina. “Best, kahit karma hindi rin ako mapipigilan?” “I’m just saying...”

Sabagay, he seemed had a lot of women before, perhaps their feminine smell was normal for him. "Am I your first, Carmina?" His tone is shaking like a thunder trapped in a constricted container. "Y-yes," tango niyang humigpit ang hawak sa mga braso nito. "Then I will kill and die just to become your last, watch it..." his erotic assault was violent that the searing pain made her screeched.

Only, she was not sure if those who were chasing Alex's car earlier were in the same group as these assassins. Kasing putla na ng papel ang mukha ni Jenica at nandidilim na rin ang paningin niya. Dinukot niya sa loob ng damit ang isang medical pill at sinubo iyon. It's to make her mind clear and won't make her lose consciousness. A liitle more. Her bloodshot eyes looked at the bright light at the end of the never ending darkness. "Pre, nasa teritoryo na tayo ng Guam! Sh*t!" sigaw ng assassin.

Muli ay sigaw ni Ramon, hinahamong ang taong nagsasalita sa micropono. "Hahaha, it's funny you can still shout but I can hear a fear in your voice." Said a sarcastic voice of someone. Nag-ngitngit si Ramon habang hinahanap kung saan nanggagaling ang tinig. "Vasquez, I want you to hurt him so bad, na pagsisisihan niyang tinangka pa niyang lumapit sa'kin." Iyon ang huling narinig ni Ramon bago magdilom ang buong paligid. Being an assassin ay required si Ramon na magkaroon ng malakas na pakiramdam kaya naman nung oras na namatay ang ikaw ay alam nitong delikado na ang buhay niya. Using his talent binilang niya ang mga tao sa paligid niya. '1, 2,3,4,5...15!? What the fuck!? Fuck!' magkakasunod s

Nang makita niya ang reaksyon ko ay ngumisi ito. “We were born as an assassin. Kalakip na natin ang kasamaan simula pa lang nang maisilang. You can’t always stay hidden from shadows. Accept your fate because this is our world... our merciless world,” saad niya na nagpa-estatwa sa akin. She’s right. This is our fate. We were born to assassinate and will always assassinate. I hate to accept it but this is our reality. We can’t escape from this reality. Yumuko ako dahil sa isiping ‘yon. Guess I should start accepting our world.

SHIN'S POV "Ano nakuha mo ba?" tanong ko kay Ram. Si Ram ang isa sa pinagkakatiwalaan kong assassin. Walang nakakaalam na nagtatrabaho sya para sa akin maliban sa aming dalawa. "Yeah. Napaka- easy naman ng pinapagawa mo. Wala na bang mas hihirap dyan" pagyayabang nya sa akin habang nilalaro nya pa ang kanyang bangs na kulay reddish brown.

Alam niyang kapag buhay pa si Jasmine, siguradong siya ang unang malalagay sa peligro! Kaya, galit na galit siya sa mga taong nasa harap niya. Hindi niya mapigilang magwala habang nanenermon, “Mga g*go! Wala kayong kuwenta! Bakit ko pa kayo binayaran?! Hindi niyo man lang magawa ang simpleng bagay nang maayos!” Nagpalitan ng tingin ang mga assassins na nasa harap ni Hashimoto. Wala silang masabi.

"Yes, it's me. At narito ako para maningil ng utang ninyo sa akin. Malas n'yo lang dahil nakaligtas ako at hindi kayo nagtagumpay na patayin ako. Kung nagtagumpay sana kayo ay magiging hero pa kayo. Akalain niyo, ang assassin na hindi mahuli-huli ng mga pulis ay kayo ang nakahuli at nakapatay. May pabuya sana kayong natanggap. Kaso malas kayo dahil hindi ninyo ako napatay at sa halip ay ako ang papatay sa inyo." "I-Ikaw si S-Silent A-Assassin?" halos lumuwa ang mga mata ni Roberto sa natuklasan. Lumarawan ang matinding takot sa mukha nito. Tila kilala nito si Silent Assassin at kung paano ito pumatay ng tao. "Mismo!" agad kong sagot sa kanya. Ipinitik ko pa sa ere ang aking dalawang daliri.

Alam ko namang maayos ang lagay niya at hindi siya pababayaan ng mga Royalties, lagot lang sila sa akin kapag pinabayaan nila kapatid ko. “Good Afternoon, King!” “King Arthur” “King!” Iba’t-ibang bati ng mga armadong nakakalat sa Bloody South. Kasama ko ang butler kong Assassin na si Riyu Kim, isang half Korean at mas kilalang KNIFE dahil na rin sa bawat sulok ng damit niya, asahan mong may nakatagong kutsilyo. Siya ang assassin na pinaka kinatatakutan sa buong mafia at wala sino man ang nakakakilala sa mukha nito bukod sa akin dahil lagi itong nakamaskara at ang tanging makikita lang sa kanya ay ang mata lang. Wala rin ang may alam na ang butler ko, ay isang assassin na pinag-aagawan ng lah