The Twilight Zone Sub Indo

การแอบรักใครสักคนมันเจ็บดีนะ... แต่มันเจ็บยิ่งกว่าเมื่อเราไม่สามารถบอกได้ว่า...เราแอบรักเขาอยู่💔 นิยามของคำว่าเพื่อนสนิท ความใกล้ชิดที่ทำให้รู้สึกผูกพัน ถ้ามีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งแอบคิดเกินเลยถ้าเป็นคุณจะเลือกอะไร ระหว่าง 1.แอบรัก แต่กล้าเเสดงออกบอกออกไปตรงๆถึงแม้ผลลัพธ์จะไม่เป็นดังหวังจนถึงขั้นอีกคนขอเลิกเป็นเพื่อน กับ 2.แอบรัก อยากบอกแต่กลัวถูกปฏิเสธกลัวว่าจะไม่ได้อยู่ข้างๆเขา กลัวจะถูกอีกคนผลักไส จนถึงขั้นมองหน้ากันไม่ติด ถ้าเป็นแบบนั้นเธอขอเลือกข้อ2 เลือกที่จะเก็บความรู้สึกนี้ใว้ลึกๆ แอบมองเขาอยู่ใกล้ๆ เป็นความรักลับๆ นิยามของคำว่า รักในความลับ

....รักเพื่อน เพื่อนรัก "แพม บอกแล้วไงว่าห้ามไปไหนกับไอ้นี่สองต่อสองอ่ะ มึงแม่งไม่เคยเชื่อกู " "เขาก็ดีอ่ะ แถมยังเลี้ยงกูทุกอย่าง " "เห็นแก่กิน ระวังเอาไว้เถอะ มันจะพามึงเข้าไปกินม่านรูด "

"พี่ไคท์ต้องการหาเพื่อนนอนเหรอคะ" "เราคิดว่าไง" "พี่ไคท์หาคนอื่นไม่ดีกว่าเหรอคะ ขิมไม่มีประสบการณ์ คงทำให้พี่ไคท์พอใจไม่ได้" "พี่ไม่ติด พี่สอนเราได้" "..." "ถึงเราไม่คิดจะเปิดใจให้ใคร แต่การมีคนคอยรับฟังปัญหา มีคนกินข้าว ดูหนัง หรือทำอะไรในสิ่งที่เราชอบด้วยกันก็ดีไม่ใช่?" "ค่ะ" เหมือนกับความรู้สึกแรกเริ่มตอนที่นทีเข้ามาทำความรู้จักกับเธอเลย ตอนนั้นเธอแค่ต้องการคนแก้เหงา ด้วยความที่เขาเป็นผู้ใหญ่กว่าจึงมีคุณสมบัตินั้น "แล้วพี่ไคท์จะได้อะไรจากการทำแบบนี้" "ได้เรา" "อ้อ" "หมายถึงได้อยู่กับเรา" "สองประโยคนั้นความหมายมันต่างกันมากนะ" เพลงขิมหัวเราะเมื่อเขาแก้ไขประโยค "ไม่ต้องแก้ตัวก็ได้ค่ะ"

ความรู้สึกเกิน 'เพื่อน' ที่ต้องเก็บเอาไว้ไม่ให้อีกฝ่ายรับรู้ การแอบชอบเพื่อน อาจจะเหมือนได้เข้า 'ใกล้' แต่ความจริงมันโคตร 'ไกล' 'เป็นเพื่อน อย่าแอบชอบเพื่อน เพราะวันหนึ่งที่เก็บความรู้สึกไว้ไม่อยู่ เราจะเสียเพื่อน' ความสัมพันธ์ต้องห้ามระหว่างเพื่อน แล้วถ้าวันหนึ่ง ทั้งสองสลับความรู้สึกกัน ฝ่ายหนึ่งทำลายความรู้สึก เพื่อรักษา 'เพื่อน' ฝ่ายหนึ่งทำลายคำว่าเพื่อน เพื่อขึ้นมาเป็นมากกว่า 'เพื่อน' เรื่องราวระหว่าง ฟ่า (ลูกชายของแม่คิมกับการ์เนท จากเรื่อง Evilladyกับดักรักนางมารร้าย) และเจ้าหญิงไอริส (ลูกสาวแม่เคทกับพ่อฮาเซล จากเรื่องพันธะร้ายดีไซน์รัก)

"ถ้าพี่ต้องการแค่เพื่อนเที่ยวคงไม่นอนกับธาม ไม่พาไปเจอครอบครัว ไม่ต้องสนใจว่าพ่อแม่พี่จะคิดกับธามยังไง ไม่พามาที่ฮ่องกงด้วยกัน ไม่จำเป็นต้องให้ใครรู้ว่าธามมีตัวตนอยู่ในชีวิตพี่" ธามไทไม่จำเป็นต้องมีตัวตนเลยก็ได้ เพราะสถานะของเขามันก็แค่เด็กในปกครองของเธอ แต่เฮสเทียก็ให้สิทธิ์เขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเธอ รู้จักกับคนสำคัญในชีวิตซึ่งไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นเลยก็ตาม "ธามอาจจะคิดว่าพี่เห็นแก่ตัว แล้วใครบ้างที่มันไม่เห็นแก่ตัว ใครจะอยากเจ็บ ใครมันจะอยากทำร้ายหัวใจตัวเอง ถึงคนอื่นให้คำนิยามว่าพี่เป็นเจ้าแม่ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าพี่จะควบคุมทุกอย่างได้นะ" เฮสเทียเปิดเผยความรู้สึกทั้งหมดให้เขารับรู้ เพราะเธอไม่อยากให้เขาเข้าใจอะไรผิด ๆ ว่าสิ่งที่เธอทำมันเป็นการให้ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ แก่เขา "ธามคิดว่าธามพยายามอยู่ฝ่ายเดียวเหรอ พี่เองก็กำลังพยายามอยู่เหมือนกันนะ"

Setelah kehilangan kedua orang tuanya secara tragis, Joylin dan Jayden tumbuh dalam bayang-bayang misteri dan luka. Perlahan, potongan demi potongan kebenaran mulai terungkap, membuat keduanya sadar—kematian itu bukan kecelakaan. Dalam perjalanan penuh bahaya, keduanya menemukan seseorang yang berhasil menggetarkan hati mereka ... Tapi apakah cinta bisa bertahan di tengah dendam dan darah? Akankah mereka berhasil membalas kematian kedua orang tuanya? Atau justru kehilangan segalanya untuk kedua kalinya?

Unnatural murders have accumulated in the suburban area of Leonska State. The bizarre details of each murders confined the state police inside a hopeless predicament and as they widen their investigation it, the possibility of catching the perpretrator slowly died down. The police force knew that it would not take long before the case goes cold and unsolved. Paige Morsen, the sagacious, resilient, and the only female detective under the Homicide Unit received the approval of taking the case under her control. Despite the chauvinism she receives and invalidation from the police men in their force, she continued following the sketchy tracks of the killer, hoping she would mark the case as closed before the frantic race of the time would end. As she dives in towards the deep and twisted mind of the killer, she finds herself trapped inside a horrific cat-and-mouse chase with no other possible way out other than executing the killer himself. Would she be able to serve the justice? Or would it take another victim to again disappear before she could call it a case-closed?

When I returned to the corporate research and development press conference, I knew Tyler Zach would step forward to accuse our team of plagiarism, yet I chose to turn a blind eye. In my previous life, Tyler’s accusation had caused Nelson Corporation to instantly lose ten percent of its core interests. Back then, I stepped up and single-handedly saved the day. Not only did I ensure the press conference ended smoothly, but I also used the opportunity to elevate the company’s reputation to new heights. However, I was eventually betrayed. My first love, Rosie Nelson, fabricated evidence against me and sent me to prison. Even the results of my project were falsely credited to Tyler. I refused to believe it. I bombarded her with questions and demanded answers. Rosie’s eyes were filled with guilt, but she only replied, “Evan, Tyler came from humble beginnings. He can’t afford to lose this once-in-a-lifetime chance to make a name for himself! “Don’t worry. We’ll get married once you’re out.” I fought desperately to appeal, but I was beaten to death in prison. I wondered if Rosie could handle the company’s losses without me fighting tooth and nail to turn things around this time. I did not expect Rosie to turn to me at the most critical moment of the conference with panicked eyes and urge me desperately, “Evan! Why aren’t you on stage explaining everything yet?!”

The intern, Clarissa Johnson slept with the president, Damien Lawrence during a company team-building event.She knew that Damien had a childhood sweetheart and that what happened was nothing more than an alcohol-induced frenzy.As such, Clarissa ran away in secret and acted as if nothing had happened. She never would have expected Damien to summon her for marriage just two weeks later. That was how Clarissa married into a wealthy family where she received the Lawrence family’s adoration. However, Damien was never friendly to her, not even for a day…

“ถ้าไม่อยากสัก...เธอจะกลืนฉันแทนก็ได้” เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างใบหู ขณะที่ปลายนิ้วของเขาไล้วนตรงกลางเรียวขาเธอ พร้อมเสียงเครื่องสักที่ยังสั่นครืดอยู่ข้างลำตัว เขาไม่ได้มาขอรอยสักธรรมดา เขาต้องการ "รอยที่ไม่มีวันลบออก" และร่างกายของเธอ...ก็คือผืนผ้าที่เขาเลือกจะจารึกมันไว้ คืนเดียว กลายเป็นพันธะตลอดชีวิต และเมื่อเธอยอมให้เขา ‘สักตรงด้านในต้นขา’ เธอก็ไม่มีทางหนีจากเขาได้อีกเลย “อ๊ะ...เดี๋ยว...ฉันจะเสร็จ” “ก็เสร็จไปสิ...แตกใส่นิ้วฉัน ตอนที่เข็มมันกดชื่อฉันลงในตัวเธอ” “จำไว้ เด็กดี เครื่องนี้ไม่ใช่ของเธอ ร่างเธอก็เหมือนกัน”