Zoey 101 Lola Martinez

Parenthood is hard. It's even harder when you're a single mother with a smart eight year old in your hand. Zoey Martinez has been doing well providing for both herself and her child. Things changed one day when she got a complaint from one of her son's teachers about him being disruptive. It has been eight years since that dreadful night. Almost a decade since they last saw each other. Eight years since Xavier Danvers rejected his own flesh and blood. What will happen when the universe brings them back together? Has their love survived after all these years?

'Let go of me Asher.' I yelled at him trying to escape from his steel like grip. 'No Myla, I'll never let go of you, not now, not ever. I love you Myla, can't you see that?' I stared at him shocked at his confession. I dreaded this moment all my life yet it was happening and I'm not sure how I would be able to escape this time. I clenched my fist. I have to do this, I have to let him go. 'I'm not your mate Asher. You have a mate out there waiting for you to find her.' He swallowed hard and for a moment I thought that he was going to say something but then changes his mind, instead, he pulls me by the hand and leads me away from the crowd to his room. Myla craved nothing but revenge to an extent where she was willing to die as long as she achieve it, well not until she met the her beloved, Asher. though she can only love him in secret as she knows that her life was a curse to her and the and the people around and she'd die anyways. But what happens when he stares at her with affection, adoration and...love? And then he says, 'I love you Myla, and I want nothing else in this world other than to have you, your heart, body and soul.' She whimpered biting her lips...

A month before I was set to present my life’s work—the Moonlight Therapy—Marcus, my Alpha and fiancé of five years, asked me to give the entire research project to his old flame, Isabella. I refused. He spent the entire month trying to convince me, insisting he was only fulfilling her dying wish. Then, two weeks before the presentation, a link from a friend arrived. That’s when I discovered Isabella was already promoting my research online as her own. He had never intended to ask for my permission at all. In that instant, I chose to sever our five-year bond. What Marcus didn’t know was that the core research he’d stolen was critically flawed. On the very day Isabella presented that faulty data to the world, I walked through the doors of the Boston Werewolf Medical Institute instead. I never looked back.

My mate, Alpha Logan, was at the Sanctuary preparing to mark me when he was called away. “The mating doesn’t have to be on a full moon,” he said. “Something urgent has come up.” He left me alone in the sacred Sanctuary on the night of the full moon, all because his human friend, Lila, had been injured by a rogue wolf while hiking. A moment later, his text came through: [Lila needs a special serum. I have to get her to Canada within 48 hours. Let's reschedule the mating ceremony.] I’d lost count of how many times Logan had chosen Lila over me. But this time, I wasn’t going to get jealous, throw a fit, and ultimately cave like I always did. Because Logan has no idea that if we don't complete our mating bond by tomorrow, I'm going to die.

I died on the day I was supposed to receive the Pack’s Distinguished Service Award. Three hours after I died, my parents, my brother, and my mate were just wrapping up the graduation party they’d thrown for my sister. While my sister, Ella, was posting a cozy family photo on Instagram, I was locked in our basement, using my tongue to swipe on my phone and call for help. The only person who answered was my mate, Ryan. All he said was, "Sophie, cut the drama. Ella's graduation party is important. Enough with the tantrums!" This was the ninety-ninth time they had let me down. And the last. I lay in a pool of my own blood, my lungs still. They thought I was just throwing a fit, hiding somewhere. That if they taught me a lesson, I’d come crawling back. But they didn't know. I was home the whole time. I was already dead.

Je suis morte le jour où je devais recevoir la médaille du service distingué de la meute. Trois heures après ma mort, mes parents, mon frère et mon compagnon venaient de terminer la fête de remise du diplôme qu'ils avaient organisée pour ma sœur. Pendant que ma sœur Élise publiait une photo de famille chaleureuse sur Instagram, j'étais enfermée dans notre sous-sol, appuyant sur mon téléphone avec ma langue pour appeler à l'aide. La seule personne qui a répondu était mon compagnon, Richard. Tout ce qu'il a dit, c'était : « Sophie, arrête de faire des histoires. La fête de remise du diplôme d'Élise est importante. Assez de crises de colère ! » C'était la quatre-vingt-dix-neuvième fois qu'ils faisaient cela. Je gisais dans une mare de mon propre sang, les poumons immobiles. Ils pensaient que je faisais juste une scène, que je me cachais quelque part, que s'ils me donnaient une leçon, je reviendrais en rampant. Mais ils ne savaient pas, j'étais à la maison tout ce temps. J'étais déjà morte.

As Cain Knight's mate, I watched him lead Elias Sinclair, his childhood sweetheart, onto the stage at the Black Moon Pack's annual charity gala. "In recognition of Miss Sinclair's outstanding contributions to our community," Cain announced, his voice a glacial shard as his eyes found me, "I have decided to grant her the title of this year's 'Charity Ambassador.'" An honor that had, for years, been bestowed upon the Luna by her Alpha. He shattered tradition just to humiliate me. Under the pitying gazes of the entire pack, I did not cry. I did not question him. I simply straightened my spine, set down my champagne flute, and silently turned to leave. "Let her go," I heard Cain sneer behind me. "She won't last half the night. She'll come crawling back like a beaten dog, begging for my forgiveness." A wave of derisive laughter erupted behind me. "After all these years, Lupita still uses the same tired tricks to get Alpha Cain's attention!" "I bet she'll be on her knees, pleading for Alpha Cain's forgiveness before sunrise!" But they didn't know. The person waiting to spirit me away was already at the door. This time, I would vanish from this gilded cage forever.

Xhymich Fernandez, 23 year old, maganda, sexy at masayahing babae. Sa kanyang edad na 23, ay inaakala ng marami na isa siyang kabit ng isang mayaman at kilalang tao na si Marcus Breslow, half-American at half-Pilipino businessman. Sixty na ang edad ng lalaki pero hindi halata dahil sa gwapo at kisig ng pangangatawan nito. Austin Breslow, 28 years old, handsome, and a famous businessman, a CEO, in their company. Mataas ang respito at pag hanga niya sa kanyang ama. Pero nag bago ang lahat ng matuklasan niyang nagtaksil ito sa kanyang ina. He will do everything, para makaganti sa babaeng gustong sumira sa kanilang pamilya.

หลังจากสารภาพรักกับเพื่อนสมัยเด็กไป 101 ครั้ง เขากลับแต่งงานกับผู้หญิงที่เป็นรักแรกของเขา ในตอนที่หัวใจแตกสลายจนเย็นชา ฉันจึงตัดสินใจแต่งงานกับน้องชายของเขาที่ตามจีบฉันมาตลอด หลังแต่งงาน น้องชายของเขาตามใจฉันจนถึงที่สุด แสดงออกความรักอย่างเปิดเผยและเร่าร้อน จนใครต่อใครต่างคิดว่าฉันโชคดีเหลือเกินที่ได้แต่งงานกับผู้ชายแสนดีที่รักฉันขนาดนี้ แต่เมื่อฉันและรักแรกของเขาตกลงไปในน้ำพร้อมกัน ฉันเห็นกับตาว่าทั้งที่เขาว่ายน้ำไม่เป็นและกระโดดลงไปอย่างไม่ลังเล พยายามว่ายเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น แล้วพร้อมผายปอดเธอใต้น้ำ ฉันดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง อ้อนวอนขอให้เขาหันมามองฉันสักนิด แต่เขากลับมุ่งแต่จะพาผู้หญิงคนนั้นขึ้นฝั่ง ปล่อยให้ฉันถูกน้ำทะเลกลืนกิน ตอนฉันหมดสติอยู่ในห้องผู้ป่วย ฉันได้ยินว่าเขากับพี่ชายทะเลาะและลงไม้ลงมือกัน เพื่อแย่งกันไปดูแลรักแรก เขาตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวด “ที่ฉันยอมเสียสละตัวเองแต่งงานกับเจียงเหยียน ก็เพื่อไม่ให้เธอไปขัดขวางความสุขของแกกับฉินว่านไม่ใช่เหรอ แกแค่ปล่อยให้ฉันไปหาฉินว่านสักครั้งได้ไหม!” ที่แท้ ก็ไม่เคยมีใครรักฉันเลย ฉันจึงตัดสินใจจองบริการแกล้งตายเตรียมตัวที่จะหลีกหนีไปจากชีวิตนี้เสียที แต่เมื่อได้รับรู้ข่าวการตายของฉัน คนที่เคยสุขุมมาตลอดกลับผลักรักแรกที่ปลอบเขาออก แล้วโน้มตัวลงกระอักเลือดออกมา ก่อนที่ผมจะกลายเป็นสีขาวโพลนในชั่วข้ามคืน

นักเขียน y นามปากกาเมฆาพยัคฆ์ เขาเขียนนิยายวายแต่ดันเกลียดตัวละครที่เขาเขียนออกมาเอง เป็นตัวละครของเพื่อนนายเอก ที่เขาแต่งให้มีเมียถึง 100 มีคน ตามสายพันธุ์ของอัลฟ่า แต่เขาดันเกลียดคนเจ้าชู้ เขาแต่งให้เพื่อนนายเอกคนนี้หลงรักนายเอกที่เป็นเพื่อนสนิทโดยไม่รู้ว่านายเอกคือสายพันธุ์ที่สามารถรักได้ ความละอายใจทำให้เพื่อนนายเอกคนนี้คิดสั้นเพราะคิดว่าตัวเองดันรักสายพันธุ์เดียวกัน นักเขียน y จัดการให้เพื่อนนายเอกคนนี้ตายในบทท้าย แต่แล้วอยู่ๆเขาก็ได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายของตัวเอง จับพลัดจับผลูกลับกลายเป็นเมียคนที่ 101 ของเพื่อนนายเอกคนนั้นเสียแล้ว แล้วเมฆาจะทำอย่างไร